Druckschrift 
Catholicon
Seite
273v
Einzelbild herunterladen
 

GanteDe

tus: vel littus exeſum fluctibꝰ. Act. 27. Sinū quēdā ꝯſiderabāt habētē littus in quē cogitabāt ſi poſſent eicerenauē. vn̄ ſinuoſus ſa. ſuꝫ .i. ſinibꝰ plenꝰ: vel amplus ⁊ dilatatꝰ vel curuatꝰ. Et ꝯparat̉ a quo hͦ ſinuoſitas tis. Iteꝫ aſinꝰ dr̄ hͦ. ſinū ni. vas in quo mulget̉ lac: pͥma ꝓdu. q̄ ī ſinus corripit̉. Uirg. Sinū lactis ⁊ hͨ te liba pͥape quot annis. Itē īuēit̉ ſinꝰ abrae ẜꝫ theologos. Sꝫ p̄t q̄ri vtrūlimbꝰ īferni ſit idē qd̓ ſinꝰ abrae? Ad hͦ. ītelligēdū notaꝙ aīe poſt mortē ad ꝗetē ꝑuenire non pn̄t niſi merito fidei: qꝛ accedētes ad deū opꝫ credere: ſic̄ dr̄ ad Heb̓. ca. ii.Primū āt exēplū credēdi in hoībꝰ de Abraā dat̉ ꝗ pͥmſe a cetu īfideliū ſegregauit: ⁊ ſpāle ſignū fidei accepit: iōreꝗes illa q̄ hoībꝰ poſt mortē dat̉ ſinꝰ abrae dr̄ vt pꝫ perAug. in. 12. li. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄aꝫ. Sꝫ aīe ſcōꝝ poſt mortē nōoī tꝑe eandē ꝗetē habuerūt: qꝛ poſt xp̄i aduētū habebātplenā ꝗetē dīna viſione ꝑfruētes. ſꝫ an̄ xp̄i aduētū ⁊ motē hēbāt ꝗdē ꝗetē ꝑ īmunitatē pene: ſꝫ nō hēbāt deſiderij ꝗetē ꝑ executōeꝫ finis. Et iō ſtatꝰ ſcōꝝ an̄ xp̄i aduētūp̄t ꝯſiderari ⁊ ẜꝫ id qd̓ hēbat ad r̄quiē: ⁊ ſic dr̄ ſinꝰ abraepōt ēt ꝯſiderari qͣꝫtū ad id qd̓ eis de reꝗe deerat. ⁊ ſic dilimbꝰ īferni ſiue patrū ⁊ ſinꝰ. Limbꝰ gͦ īferni ſiue patrū⁊ ſinꝰ abrae fuerūt an̄ aduentū xp̄i vnū ꝑ accn̄s ⁊ nō ꝑ ſe⁊ iō nihil ꝓhibet poſt xp̄i aduentū eē ſinū abrae oīno diuerſuꝫ a limbo: qꝛ ea q̄ ſūt vnū ꝑ accn̄s ſeꝑari ꝯtīgit. Itēadhuc aīaduerte ad maiorē ītelligētiā: ꝙ ſic̄ reꝗes ſcōꝝpatꝝ an̄ xp̄i aduētū dicebat̉ ſinꝰ abrae: ita poſt xp̄i aduētū: ſꝫ diuerſimode. qꝛ .n. an̄ xp̄i aduētū ſcōꝝ reꝗes habebat defectū reꝗei: ꝑ adiunctu dicebat̉ īfernꝰ ⁊ ſinꝰ abraeidē: vn̄ ibi nō videbat̉ deus. ſꝫ qꝛ poſt xp̄i aduentū ſcōrūrequies eſt ꝯpleta cū deū videāt: talis requies dr̄ abraeſinus ⁊ nullo mō īfernus. ⁊ ad hūc ſinū abrae eccl̓ia oratfideles perduci cū dicit. Exaudi me dn̄e: vt aīaꝫ meā inſinu abrae patriarche tu iubeas collocari. Et ſic etiā ītelligenda eſt q̄dam glo. q̄ habet̉ Luce. 16. Factū eſt vt moreret̉ mendicus ⁊ portaret̉ ab angelis in ſinū abrae: queſic dicit. Sinus abrae eſt requies bonoꝝ pauperuꝫ quorū eſt regnū celorū. Uide in infernus.F ynęugus ga. gū. i. ꝯiunctus vel ꝯiugatꝰ. vn̄ ⁊ ꝓnoīa dicūtur ſynguga. vel ſyniuga latine: a ſyn qd̓ eſt cō ⁊ iugū velcugū. Et īde hͨ ſynęugia gie .i. ꝯiugatio. vn̄ ⁊ ꝓportiōalisꝯiunctio elemētoꝝ vel numeroꝝ dr̄ ſynęugia: ⁊ ē q̄damplana: q̄dā cubica .i. ſolida figura: ſꝫ hoc ad aliā ſciētiamſpectat. Synęugia etiā dr̄ ſi pes extendat̉ vltra numeꝝqͣttuor ſyllabaꝝ. vn̄ ſyncugie dn̄r pēthaſyllabi ⁊ hexaſyſlabi pedes. Hi nō ſunt pedes: ſꝫ appellant̉ pēthaſyllabi⁊ hexaſyllabi: qꝛ vltra ꝗnqꝫ vel ſex ſyllabas nō ꝓcedūt.Sꝫ apd̓ grecos dn̄r ſynęugie qͣſi q̄dā ꝯiunctiones vl̓ declinatiōes: qꝛ ex quo mēſuratio dictiōis q̄ pes ē extēdit̉vltra numeꝝ qͣttuor ſyllabaꝝ nō dr̄ pes. ſꝫ ſyncugia. Itēa ſyngugus dr̄ ſynęugo gas .i. ꝯiungere: ꝯiugare ẜꝫ Pug.Pap̄. v̓o dic̄. Synęuga ꝯiuga ſyllaba. vt mei tui ſui: vl̓ ſapiens ſapiēter: ſapīa. Uide in cōiugus.yon mons eſt in hieruſalē: ⁊ ſepe ponit̉ pro ipſa ciuitate.Syon hebraice latine īterp̄tat̉ ſpeculū vl̓ ſpeculatio: qꝛin ſublimi ꝯſtructa ē: ⁊ de lōge veniētia ꝯtēplat̉ vel ſpeculat̉. Hᵉ ſepe eccl̓iaꝫ militātē ſignat: ī qͣ deū ꝑ ſpeculū ⁊ī enigmate ſpeculamur. Gr̄ ēt aliqn̄ ſyō mr̄ hieruſalē: qꝛſyon tāqͣꝫ mr̄ filiā hieruſalē ꝓtegebat ⁊ defendebat.yparuꝫ genus veli vnū pede habēs quo iuuare nauigiaſolent quotiens vis veli langueſcit: quod ex ſeparationeeſtimatur dictū ẜm Papi.F yparium rij. dicit̉ cibus vel p̄ciuꝫ cantoris: ⁊ quicꝗd ante cantantē pro precio ſuſpendit̉.I ip̄o pas. paui. pare. farinā ad faciendū pultē īmittere. Etſipare .i. ſpargere: ⁊ ꝓpͥe eſcā gallinis. ⁊ ſipare .i. cōminuere. Et a ſipo ꝯponit̉ conſipo pas. i. ſil̓ ſipare. diſſipopas. i.

diſpargere: diminuere: deſtruere. ꝓſipo pas. i. ꝓffpareſpargere. obſipo pas .i. vndiqꝫ vel ꝯͣ vel obſipare. Sipo ⁊eiꝰ ꝯpoſita actiua ſunt: ⁊ cor. hāc ſyllabā ſi. Un̄ ꝗdā. Quiſipat h̓ paſcit volucres ⁊ diſſipat inde.iꝗdē .i. certe ex ſi ⁊ ꝗdē ꝯponit̉: ⁊ cor. ꝗ. Aliqn̄ aūt ſūt dueꝑtes: ⁊ tūc ꝗ acuit̉. ⁊ ſic ſumit̉ Mach̓. pͦ. li. vlt. c. Et ſi ꝗdbn̄: ⁊ vt hiſtorie ꝯpetit hͦ ⁊ ipſe velī. Itē Mat. i0. ca. Et ſiꝗdē fuerit domꝰ illa digna: veniet pax vr̄a ſuꝑ eā. ItemCu. 13. ca. Et ſi ꝗdē fecerit fructū: ſin aūt in futuruꝫ ſuccides eā. Itē Heb̓. 6. Et hͦ faciemꝰ: ſi ꝗdē ꝑmiſerit d̓s. ItēLeuiti. 14. Et ſi ꝗdē lepra vltra nō creuerit.iꝗs ſiqͣ ſiqd̓ vl̓ ſiꝗd ꝯpōit̉ a ſi ⁊ ꝗs. De hͦ dixi ſupra inꝑte vbi egi de figura noīs: ī ca. de ſyllabicis adiectiōibꝰiquominꝰ expoſitū ē in ẜa ꝑte vbi agit̉ de accētu aduerbiorum: in ca. de ꝯpoſitis a minus.yracuſa ſe. ciuitas Sicilie. vn̄ ſyracuſanꝰ na. nū. Act. 28Et cū veniſſemus ſyracuſam. ⁊ ꝓdu. cu.yraſirim liber qui dicitur cantica canticoꝝ: vt dicit Hirony. in ꝓlogo ꝓuerb. Syraſirim quod in lingua noſtravertit̉ canticum canticorum.ſ yren .i. tractꝰ: ⁊ acuit̉ in fine. Itē ſyren nis. ⁊ tūc acuit̉ ſi.Uide in ſyrena. ⁊ ꝓdu. penul. gtī ſyrenis.§ yrena. a ſyrē qd̓ eſt tractꝰ dr̄ hͨ ſyrena ne. ⁊ hͨ ſyren nis.⁊ fac̄ actm̄ ſyrenen. vl̓ ſyrena mōſtrū marinū qd̓ dulcedine ſui cātꝰ nautas ad ſe trahit ⁊ ſubmergi fac̄. vn̄ ſyrenicꝰ ca. cū. i. dulcis ⁊ delectabilis ⁊ affectiuꝰ ſeu attractiuus cātꝰ ⁊ ꝑiculoſus. Itē ſyrene dn̄r ſerpentes cū alis ꝙplus currūt qͣꝫ eꝗ: ſꝫ ēt volare dicunt̉. Quaꝝ tātū viruseſt vt poſt morſuꝫ an̄ mors ſeqͣt̉ qͣꝫ dolor ſentiat̉ ẜꝫ Pu.In glo. n. ſuꝑ Iſa. 13. g. Et ſyrene in delubris voluptatisdr̄ ſic. Syrene ſunt aīalia vel ſerpētes criſtati vel alativel vt alij dicūt piſces marini in ſpē muliebri. Iſido. aūt.ii. ety. vbi agit de portētis dicit ſic. Syrenes tres fingūtfuiſſe: ex ꝑte v̓gines: ⁊ ex ꝑte volucres habētes alas ⁊ vngulas: qͣrū voce vna: altera tibijs: tertia lyra canebat: q̄illectos nauigātes ſuo cantu in naufragia trahebāt. Secundū aūt v̓itatē meretrices fuerūt q̄ qn̄qꝫ tranſeuntesducebāt ad egeſtatē. Has ficte ferūt inferre naufragiaAlas aūt habuiſſe ⁊ vngulas dicunt̉: qꝛ amor ⁊ volat etvulnerat. q̄ iō in fluctibus cōmoraſſe dicunt̉ qꝛ fluctusvenerē creauerunt: ⁊ ꝓdu. hāc ſyllabam re.yria rie. dcā eſt a quodā īdigena. vl̓ vt dicūt Syrin fuitnepos Abraaꝫ ⁊ Ceture: a cꝰ noīe ſyria dcā ē. Et antiquiaſſyrios vocabāt quos nūc ſyros vocamꝰ. Hi oliꝫ potentiſſimi fuerūt vt dixi ī chaldei. Et a ſyria dr̄ ſyriꝰ ria. riū.⁊ ſyrꝰ ra. rū. vn̄ ⁊ ſyriꝰ lapis dr̄ ꝗ in ſyria reꝑit̉. ⁊ ſyriacusca. cū. i. de ſyria exn̄s. ⁊ ſyrius penl̓. cor. vn̄ ⁊ ſyriaca dr̄ vitis vel vua: vel qꝛ de ſyria allata eſt: vel qꝛ nigra ē. Inuenit̉ ēt hic ſyrus ri. ꝓ quodā ſanctiſſimo ianuēſi epiſcopo.⁊ pōt dici ſyrus quaſi ſilens: qꝛ vere ſiluit a ſtrepitu mūdane inꝗetudinis ꝑ vacationē interne quietis.h yriacus in ſyria eſt.yrina. a ſyren qd̓ ē tractꝰ dr̄ hoc ſyrina natis .i. cauda veſtis feminaꝝ. Syrina ēt dicit̉ ſeries lōga or̄onis: tenoreſuum vſqꝫ ad vltimū ſeruās. Syrina etiā dr̄ liber vel reuolutio chartaꝝ: qꝛ in libro ſunt multe reuolutōes ⁊ p̄licature: ſicut in cauda veſtis mulieris. Uide in qͣrta parte in ca. de ſcemate in hyrinos.yromates tis. maſ. ge. i. gladiꝰ. ⁊ videt̉ ꝯponi a ſyren qd̓ ētractꝰ ⁊ macron qd̓ ē lōgū. ⁊ hͨ ſyromaſte tes .i. fortitudoyromaſte in ſyromaſtes eſt.yropheniſſa dcā eſt mulier chananea gētilis. Chananetenī quōdā iudeā īcoluerūt: ſꝫ poſt diſꝑſi ſūt: ex hac diſꝑſione erat mulier iſta ex ſyrijs ⁊ fenicibꝰ orta. Harc. 7.Erat aūt mulier gentilis ⁊ ſyropheniſſa gn̄e. Quidaꝫ tn̄dicūt chirophēiſſa: qꝛ ſic̄ feniſſa erat ſic ⁊ cyra dido fuit: