Eanteg
nō ē dicēda maͣ: nec quaſi materia: qꝛ maͣ imꝑfecta eſt. ⁊qnͥ materie ſimile ē imꝑfectū eſt. Finalē aūt cām notatſcpͥm cū dr̄. Xp̄s ẜm ꝙ deꝰ eſt ad quē oīa referuntur: vl̓ppter quē fiunt ⁊ ſunt oīa. Iteꝫ a ſequor dr̄ hec ſecundade .i. folliculus in quo puer inuoluitur in ventre matris:⁊q ſimul cū infante naſcit̉ ⁊ ſequit̉ eū ⁊ egredit̉. Itē ſecunda de. dr̄ ꝗdā vicus in hieruſaleꝫ: de quo habet in. 2..Reg. Qui habitat in hięruſalē in ſecunda. Papͥ. v̓o dicitſic Secūda: ꝓſpera: abundās: felix: btā. Secūde dicunt̉folliculi ꝗ̄ ſil̓ cū infante naſcunt̉: dicte ſic qꝛ cuꝫ infantegredit̉ eū ſequunt̉. Macer etiā de viribus herbaꝝ dicit. Iſtas pelliculas medici dixere ſecūdas. In Deū. aūt18. pr̄. Et illuuie ſecūdaꝝ. Inuenit̉ etiā ibi ſecūdinaꝝ ſꝫmeliꝰ dr̄ ſecūdaꝝ. Pōt tn̄ deriuari a ſcd̓a de. ſecūdinꝰ na.nū .i. ptinēs ad ſecūdā: vel res ſcd̓e: ⁊ ꝓdu. di. Un̄ Bern̄.Tunica tua fuit pellis ſecūdina. ⁊ ꝓdu. di. ſecūdina.Fecuricula le. dimi. parua ſecuris.Fecuris. a ſeco cas. dr̄ hͨ ſecuris huiꝰ ris. qꝛ ſecat. vel ſecuris dr̄ qͣſi ſuccuris: qꝛ ea arbores ſuccidāt̉. vl̓ ſecuris qͣſiſemicuris. Ex vna enī ꝑte acuta ē: ⁊ ex altera foſſoria. ⁊ īde hec ſecuricula le. dimi. ⁊ inde ſecuriculariꝰ ꝗ ſecuremdefert. ⁊ deſinit accuſatiuꝰ ſingularis de ſecuris in em̄ ⁊in im ⁊ abltūs in e. ⁊ in i. ⁊ accuſatiuꝰ pluralis in es ⁊ inis. ſecures vel ſecuris. ⁊ cor. pͥmā. ſꝫ ſecurꝰ eā ꝓdu. Undeꝗdam: Rebꝰ ſecuris eſt ſepe minata ſecuris.Fecurus. ſe p̄poſitio ꝯponit̉ cū cura: ⁊ dr̄ ſecurus ra. rum.qͣſi ſeorſum a cura. qd̓ ꝯparat̉ ſecurus rior. riſſimꝰ. vn̄ ſecure rius. riſſime. aduer. ⁊ hͨ ſecuritas tatis. ⁊ ſecuro ras.verbū actiuū ẜm Hug. Pap̄. v̓o dicit. Securus nō dubitans. firmꝰ: munitꝰ. Securꝰ dr̄ qͣſi ſine cura .i. frigidus ꝑqd̓ inutile accipit̉. Et ponit̉ dr̄ia īter ſecurū ⁊ tutū. vn̄ inGreciſmo dr̄. Eſt homo ſecurꝰ a cura quoqꝫ remotꝰ. Sꝫvir in agminibus ꝯfidens eſt hō tutus. ⁊ vide qꝛ ꝗdā voluerūt dicere ſecuriter ꝓ ſecure: ſꝫ īpropͥe. vnde verſus.Aſſere ſecure: ſecuriter penitꝰ vr̄e. ⁊ vt dixi in pax: in mūdo iſto non inuenitur ſecuritas.Fecus. a ſe p̄poſitiōe deriuat̉ ſecꝰ p̄poſitio ſeruiēs actō caſui: vt ſecꝰ petꝝ .i. iuxta petrū. Pōt ēt eē aduer. ⁊ eſt ſecidē qd̓ al̓r vel alias: vel ꝓpe vel iuxta. ⁊ ẜm quoſdā ideꝫdr̄ ſeciꝰ. ⁊ ponunt̉ in Greciſmo tales v̓ſus. Dic ſecus eſſeal̓r iuxtaqꝫ: local̓r vnū Dices: aſt alid̓ tu dices qͣlitatiueFecutus ta. tū. participium de ſequor ſcribitur per c. lꝫ ſequor ſcribat̉ per q. Nā vt dic̄ Priſ. in. io. li. verba de ſinētia in quor mutant eā in cū. ⁊ ſumētia tū. faciunt ſupinū:vt loquor locutū: ſequor ſecutum.§ed ꝯiunctio eſt aduerſatiua: ⁊ dꝫ ſcribi per d. Antiꝗ eniꝫdicebant ſedū pro ſed. Nos v̓o duas lr̄as vltimas abſcīdimus: ⁊ dicimus ſed per apocopam.Fedatus in ſedo ſedas vide.Fedecies .i. ſedecim vicibus: ⁊ dr̄ a ſedecim.edeciꝫ ꝯponit̉ a ſex ⁊ decē: ⁊ dr̄ ſexdecī vel ſedecim vt x.abijciat̉ vl̓ mutet̉ ī s. vn̄ ſedenariꝰ ria. riū. ẜꝫ Hug.Fedenī vna ꝑs: vel loco vniꝰ ꝑtis ē. vn̄ in v̓ſibꝰ ſibille legitur Scōꝝ ſedenī cūcte lux libera carni. Itē ī. 2. Mach̓.ca. 7. dr̄. Sedenī mūdi creator ⁊c̄Fedeodes. di. ſeſſuꝫ: īde hͨ ſeſſio onis. ⁊ hec ſedes dis. ⁊ ꝓdū. ſe lꝫ ſedeo des. eā cor. qꝛ tenet naͣꝫ huius p̄teriti ſedivn̄ v̓ſus. Dū ſuꝑ alta ſedes: caſū p̄bet tibi ſedes. Propheta. Illic ſederūt ſedes in iudicio. Sedes nō ē vniꝰ tm̄ ſꝫmultoꝝ. ſꝫ ſoliū ⁊ thronꝰ vniꝰ tm̄. Itē ſedes in ſingularinumero ꝓpͥe eſt regni: qd̓ grece thronos dicit̉. ⁊ idē nosdicimus ſoliū. Subſellia v̓o ceteroꝝ: qͣſi ſubſedia: cathedre doctoꝝ. Et a ſedes dr̄ hͨ ſedicula le. dimi. ⁊ hoc ſedile lis. Itē a ſedeodes. dicit̉ ſido dis. idē qd̓ ſedeo: ⁊ caretp̄teritis ⁊ ſupi. ſꝫ mutuat̉ ea a ſedeo des. ⁊ ponit̉ aliqn̄ ſedere ꝓ placere: vt hͦ nomē ſedet mihi. Et ꝯponit̉ ſedeo:
26 6vt abſideodes .i. diſtare ceſſare: in diuerſas ꝑtes ſedere:diſſimile eē. Aſſideo des .i. iuxta ſedere. Et aſſidere .i. cōparari aſſimilari: ⁊ aſſidere .i. ſil̓e eſſe. In pͥma ſignificatione ꝯſtruit̉ cū datiuo ⁊ accuſatiuo in eodē ſenſu: vt aſſideo te ⁊ aſſideo tibi. Cōſideodes. ⁊ ꝯſido dis. .i. ſil̓ ſederevn̄ hic ꝯſeſſus ſus. ⁊ ꝯſeſco ſcis. qͣſi inchoatiuū ꝓ conſideſco. i. ſepe ſedere. Circūſideo des. diſſideodes .i. diſcordore diſcouenire: vel in diuerſa parte ſedere. vn̄ diſſidenstis. ⁊ diſſidenter aduer. ⁊ hec diſſidentia. Diſſideo des. ī.deorſuꝫ ſedere. a ꝓpoſito deſiſtere: pigrere. vnde diſſideſco īcho. Inſideodes. ⁊ īſido dis .i. ſedere. Inſideo equo:ſꝫ īſido equū dicimꝰ. Itē īſidere qͣſi ꝯͣ ad decipiēdū vl̓ capiēdū ſedere. Preſideodes .i. ſuꝑ aliqͦs ſedere: ⁊ p̄eſſe ⁊defēdere. Perſideodes .i. ꝑfecte ſedere. Poſſideo ē ꝯpoſitū a ꝑ vel poſt ⁊ ſedeo. Obſideo des. ⁊ obſido dis .i. circa ſedere: ⁊ cingere vndiqꝫ circūdare: ⁊ ꝓprie expugnandi cā. vn̄ hͨ obſidio onis. Reſideo des. i. pigere qͣſi retroſedere: remanere: retro morari. vn̄ reſideſco ſcis. īchoa.Subſideo des. ⁊ ſubſido dis .i. ſubtꝰ ſedere. ⁊ īferiꝰ eſſe.Qui. Iuſſit ⁊ extēdit cāpos ſubſidere valles. Suꝑſideo.i. ſedere ſuꝑ ⁊ dimittere. ⁊ ꝯſtruit̉ cū dtō ⁊ abltō: vt ſuꝑſideo huic rei ⁊ hac re. Sedeo ⁊ ſido ī ſignificatōe n̄ differunt: ſꝫ nec ꝯpoſita eoꝝ. ſꝫ in tꝑe dr̄nt: qꝛ ſedeo cor. primā in pn̄ti. ſꝫ ſido eā ꝓdu. vn̄ ꝯpoſita a ſido ꝓdu. hāc ſyllabā ſi: ſꝫ ꝯpoſita a ſedeo cor. eadē in pn̄ti. Oīa .n. ꝯpoſita a ſedeo mutāt e. ſimplicis in i. in pn̄ti: qͣꝫuis ꝗdā velintdicere ſuꝑſedeo: qd̓ nō credimꝰ bn̄ dici ſi ſit dictio cōpoſita. Itē ſido ⁊ eiꝰ cōpoſita carēt p̄teritis ⁊ ſup̄. ſꝫ mutuātur ea a ſedeo ⁊ eiꝰ cōpoſitis. Sedeo ⁊ eius ꝯpoſita ſuntneu. p̄ter aſſideo ꝓ iuxta ſedere: circūſideo: poſſideo: ꝯſideo: ⁊ obſideo q̄ ſūt actiua. Aſſideo tn̄ ꝓ iuxta ſedere qn̄cū dtō ꝯſtruit̉ neu. eſt: cū actō v̓o eſt actiuū. Generale ꝗdē ē ſi aliqd̓ v̓bū in eodē ſenſu ꝯſtruit̉ ꝑ ſe nunc cū actōꝫnūc cū dtō. Si cū actō ꝯſtruit̉ ē actiuū: ſi cū dtō eſt neuvn̄ bn̄dico tibi: maledico tibi: aſſideo tibi neu. ſūt. ſꝫ bn̄dico te. maledico te: aſſideo te actiua ſūt. ⁊ hoc reſpiciēs.Priſ. dicit ꝙ qn̄qꝫ maledico ⁊ bn̄dico neu. ſunt: qn̄qꝫ v̓odic̄ ꝙ ſunt actiua ẜm Hug. Et vt dic̄ Priſ. ſedeo ſedi debuit facere ſeſuꝫ: di. in ſum ꝯuerſa: ſꝫ facit ſeſſuꝫ geminata .ſ. ne ſi diceret̉ ſeſuꝫ due ꝑtes viderent̉. Ite dic̄ in. io.li. ꝙ a ſedeo ꝯpoſita qͣꝫuis in pn̄ti e. in i. cōuertant: tn̄ tādeꝫ ē. ꝓductā ſeruāt in p̄terito. Et ꝑ hoc pꝫ ꝙ dici dꝫ cōſidere in īfinitiuo. Et ſcias ꝙ ſedes qn̄ venit a ſedo das.ꝓducit ſe: ſꝫ qn̄ venit a ſedeo tūc cor. ſe. Quidā tn̄ dicūt.Eſt hominis ſedeo: ſidere fert̉ auis. ſed hec ꝓprietas nōſeruatur generaliter ab auctoribus.edi eſt p̄teritum de ſedeo ⁊ de ſido vt dixi in ſedeo.editio. a ſedeo des. dr̄ hec ſeditionis .i. diſſenſio ciuiū: ſicocā ꝑ ꝯͣriū: qꝛ ſeorſuꝫ alij eunt ab alijs: vel qꝛ ſedēdo ſolent machinari. Alij dicūt ꝙ ſeditio ē diſcordia ⁊ diſſenſio aīoꝝ: quā greci diſtaſim vocāt. vn̄ ſeditioſus ſa. ſum.ꝗ ſeditionē fac̄: ⁊ diſcordiā gignit. ⁊ cōꝑat̉. Ꝙ āt dr̄ ſeditio qͣſi ſeorſū itio: vl̓ ſedatio qͣſi ꝑ ꝯͣriū: ē ety. ⁊ coͣ. di. Un̄in Aurora. De reditu ſpes ſeditōis erat. Uide in bellūFedile. a ſedeo des. dr̄ hͦ. ſedile lis. pe. ꝓdu. ⁊ ſūt ſedilia loca in ꝗbus quis ſedere poſſit: Un̄ in. 3. Re. ca. io. Et duemanus hinc atqꝫ inde tenentes ſedile.ſ edo. a ſedeo des. dr̄ ſedo das. daui. dare. datū .i. mulceretrāꝗllare: lenire: ꝯpeſcere: ⁊ qͣſi ſedētes ⁊ pacificos facere. ⁊ ē actiuū cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis. ⁊ ꝓdu. ſe. ſꝫ ſedeo descor. ſe. vn̄ v̓ſus. Que mea mēte ſedet mētis mihi vulnera ſedet. Itē in Aurora. Non iram dn̄i preſens bonis vl̓tio ſedat. Et a ſedo dicit̉ ſedatus ta. tum. ⁊ habet eaſdeꝫſignificationes: quas ⁊ ſedo das.F edtamen .i. at cōtra: aliqn̄ ſunt due partes: aliquādo eſtdictio compoſita: ⁊ tūc grauat̉ ta. vel eſt q̄dam irregula
H 2