¶ DeSanteE
6excutio tis. qꝛ ſe excutiat ⁊ eijciat ictū teloꝝ. vn̄ hoc ſcutulū li. dimi. ⁊ ſcutatꝰ ta. tū. i. ſcutū hn̄s: vel ſcuto armatꝰvel inſtructꝰ. ⁊ ſcutarius rij. ꝗ facit ſcuta.anteES e eſt p̄poſitio: ⁊ īuenit̉ ſolū ꝑ ꝯpoſitionē. Sex enī ſunt p̄pōnes q̄ nō īueniūtur niſi in ꝯpoſitiōe .ſ. dis: di: re: ſe: am:cō. Et ſignificat aliqn̄ ſe ſine. vt ſegnis qͣſi ſine igne. ⁊ ſedulus ſine dolo. Aliqn̄ ſeorſuꝫ: vt ſeduco qͣſi ſeorſum duco. Itē ſe eſt ꝓnomen ⁊ geminat̉: vt ſeſe.S ebaſtus .i. auguſtus mēſis. Greco enī ſermone ſebaſtꝰ tātum valet qͣꝫtum auguſtus. vn̄ ſebaſtia nunc dr̄ quedaꝫciuitas q̄ olim dicebatur auguſta ab auguſto.S ebibo bis .i. ſeorſū bibora ſe ⁊ bibo ꝯpōit̉: ⁊ cor. bi. vbiqꝫ.F ebū bi. a ſus dr̄ hͦ ſebū bi. qd̓ modo dr̄ vulgo ſepumpi. i.adep̄s pīguēdo: axungia. ⁊ dr̄ ſic a ſue qͣſi ſuenu: qꝛ pluspinguedinis hꝫ illud aīal qͣꝫ aliud.F ecedo. a ſe p̄poſitione ⁊ cedo dis. ꝯponit̉ ſecedo dis. ceſſiſum .i. ſeorſum cedere: ſeparari. ⁊ ꝓdu. ce. ſyllabam.F ecēti te. ta. a ſex ⁊ cētū ꝯponit̉: ⁊ abijcit̉ x. ⁊ dr̄ ſecēti. velmutat̉ in ſ. ẜm quoſdā: ⁊ dr̄ ſeſcēti te. ta.I ecerno. a ſe p̄pōne ⁊ cerno ꝯponit̉ ſecerno nis .i. ſepero. ⁊differt a diſcernonis. Diſcernit ꝗ in duas partes diuiditſecernit ꝗ ex multis aliꝗd ſeorſum eligit.F eceſſus. a cedodis. dr̄ h̓ ſeceſſus ſus. locꝰ ſecretꝰ: qͣſi ſineF eciꝰ .i. al̓r deriuat̉ a ſecꝰ ꝑ ꝯparationē ſic̄ dic̄ (acceſſu.Hug. Itē Pap̄. Seciꝰ .i. al̓r a ſecꝰ ꝯparatiuū. Magr̄ aūtbn̄. dic̄. E an̄ c. breuiat̉: vt echinꝰ piſcis. ⁊ poſt pauca ſubdit. Quidaꝫ v̓o excipiūt ſeciꝰ: qd̓ dicūt deriuari a ſecꝰ ꝑꝑillū verſum Uirg. Protrahit inſtanter non ſeciꝰ ac rotatenſem. Nos aūt dicimꝰ ꝙ ſeciꝰ nihil eſt: īmo in illo verſuS eclū cli. in ſeculū vide.¶ (dꝫ dici ſegniꝰF ecmētū ē faſcia qͣ matrona faſciat caput. Iuue. in ſatyraſcd̓a li. pͦ. Sec̄mēta ⁊ lōgos habitꝰ ⁊ flāmea ſumpſit.F eco cas. ſecui. ctū. vn̄ ſectim aduer. ⁊ h̓ ⁊ hec ſectilis ⁊ hͦle. ad ſecādū habile: vl̓ qd̓ leuiter ſecari ⁊ ſcīdi pōt: ⁊ cor.penul. Seco ꝯponit̉: vt abſeco cas. cui. ctū .i. ſecādo diuidere: ſeꝑare: abrūꝑe. Cōſeco cas. i. ſil̓ ſecare. Diſſeco cās..i. diuerſis modis ſecare: diſrūꝑe: cruciare. ⁊ ex eiſdē ꝯponit̉: vt diſficio cis. execo cas. cui .i. extra vel valde ſecareInterſeor cas. i. īter aliqͣ ſecare. Inſeco cas. i. ītro vel valde ſecare. Proſeco cās. .i. ꝓcul vl̓ an̄ ſecare. Preſeco cās..i. pre alijs ſecare. Reſeco cās .i. abſcindere. Seco ⁊ eiusꝯpoſita actiua ſunt. ⁊ cor. hāc ſyllaba ſe: ⁊ faciūt p̄teritū īcui. ⁊ ſuꝑi. in ſectū: licꝫ ẜm antiquos inueniatur ſecaui catuꝫ. ⁊ in compoſitis ſimiliter. Un̄ in Aurora dr̄. Qui xp̄gladio dogmata falſa ſecant.F ecors. ſe p̄pō ꝯpōit̉ cū coͣ. ⁊ dr̄ ſecors dis. ge. oīs. i. ignauꝰſtultꝰ: qͣſi ſeorſuꝫ a corde. vn̄ hͨ ſecordia die .i. ignauia.F ecretariū rij. in ſecretum vide.F ecretū. a ſecernonis. dr̄ ſecretꝰ ta. tū. ⁊ ſecret ī aduer. ⁊ hſecretum ti. ⁊ hic ſecretarius rij. ⁊ hoc ſecretarium locusvbi dant̉ vel ꝯſeruant̉ ſecreta.S ecta. a ſeco cas. dr̄ hec ſecta cte. i. ꝓpoſitū in malo circaaliquā diſciplinā: vt ſecta hereticoꝝ: qꝛ ſecti ſunt ⁊ diuiſiab vnitate eccl̓ie vl̓ fidei. Secta etiā accipit̉ in bono vtſecta ph̓oꝝ: ⁊ tūc deriuat̉ a ſequor q̄ris: qꝛ tūc ſequēda ē⁊ tenēda: vt ſecta apl̓oꝝ: ſecta ꝓph̓aꝝ. Ꝙ aūt dr̄ ſecta qͣſi ſequēdo tenenda: vel ſequenda tenēdo: ety. eſt. ꝗdā tn̄dicunt ſecta etiā in malo a ſequendo. ⁊ eſt ſecta habitusaīoꝝ ⁊ īſtitutū vel ꝓpoſitū in malo circa aliquā diſciplinā: quā tenēdo ſequunt̉: lōge alia in religionis cultū opinantes qͣꝫ ceteri. ſꝫ preualet quod prediximus.ectilis in ſeco cas. eſt. ⁊ cor. ti.ector taris. tatus. ſum eſt frequē. de ſequor q̄ris. ⁊ dꝫ formari ẜm regulā ab hoc ſup̄. ſecutu. u. ī or. ſꝫ ad dr̄iaꝫ ſecūtor qd̓ eſt nomē: dicimꝰ ſector ꝑ ſyncopā ꝓlatū. Un̄ dic̄
Priſ. ī. 7. li. Sector taris. differētie cā puto ꝑ ſyncopā ꝑpenul. ꝓlatū ne putet̉ nomē ſi ſecutor diceremꝰ cū ſupip̄mitiui eiꝰ ſecutū ſit. Raro tn̄ deriuatiōes huiuſcemodi ſpecieꝝ fiūt a v̓bis deſinētibꝰ ī or. qꝛ videlicet fere oīedeſcēdūt a v̓bis actiuis ⁊ ne. Sector ꝯpōit̉: vt aſſectortaris .i. ſequēdo adipiſci. ꝯſector taris. vn̄ ꝯſectaneꝰ nea.Fecularis in ſecl̓m eſt. De vita ſeculariū reſpectu (neū.ſtatꝰ religioſoꝝ dixi in ordo. Itē vide in clericus.Feculū. a ſequor q̄ris dr̄ hoc ſecl̓ꝫ qͣſi centūdecē annoꝝ: lꝫetiā ſeculū ponat̉ ꝓ vita vel ꝓ quolibꝫ ſpacio tꝑis aliqͣꝫtulū lōgo. ⁊ dr̄ ſecl̓m qꝛ vnū ſequit̉ ad aliud. vn̄ hͦ ſeclūcli. ꝑ ſyncopā: ⁊ h̓ ⁊ hͨ ſecularis ⁊ hͦ re. res ſecl̓i vel ad ſeculū ꝑtinēs. vn̄ hͨ ſecularitas tatis. ⁊ ſeculariter aduerFecūda de. in ſecūdus ē. Fecūdina in ſecūdus videF ecūdus da. dū. nomē ordinale: ⁊ dr̄ a ſequor q̄ris. qꝛ ſtatīſequitur poſt pͥmū. ⁊ ſecūdus da. dū. i. ꝓſper ⁊ bonus a ſiquēdo: qꝛ q̄ ſecūda ſunt deprope ſequunt̉. vn̄ ⁊ ſecundadr̄ fortuna ꝓſpera: qꝛ ꝓpe nos ſequitur: ⁊ iuxta nos ē: ſic̄aduerſa oppoſita ē ⁊ recedēs. Ꝙ aūt dr̄ ſecūdus qͣſi ſecpedes: ety. e. Et hinc ſcd̓o das .i. ꝓſꝑari: ꝓſperū facere vl̓ſcd̓o loco ſeꝗ. ⁊ eſt actiuū. ⁊ ꝯponit̉: vt obſecundo das. ī.obedire: obtēperare: ⁊ ē neu. qͣſi in oībꝰ ſuis ſignificatiōibus ſcd̓are. Itē hͦ nomē ẜm ponit̉ loco aduerbij loci vlqͣlitatis: vl̓ potiꝰ ſil̓itudīs. Cū dr̄ ẜm Lucā: vbi greci dicūt cata Lucā. Itē ſic̄ dr̄ in. 3. ſnīarū: ẜm multipliceꝫ hꝫrōnē. Aliqn̄ aūt expͥmit ꝯditionē vel ꝓpͥetatē naͣe dīnevl̓ hūane ſub̓e. aliqn̄ vnitatē ꝑſone. aliqn̄ notat habitū.aliqn̄ cām. Exēpla p̄dictoꝝ qͣtuor pn̄t eē iſta. Scd̓m notat cōditionē ſiue ꝓpͥetate qn̄ pōit̉ cū dictōe ſignificātealterā naͣm in Xp̄o: ⁊ ſequit̉ aliꝗd qd̓ ꝓpriū ē illi naͣe: vtcū dr̄: Xp̄s ẜm ꝙ deꝰ bonꝰ ē vel miſericors: vel Xp̄s ẜꝫꝙ deꝰ eſt eternꝰ vel īcreatꝰ vl̓ creator ⁊ ho. q̄ ꝯnotat ꝓprietates ſoli deo ꝯueniētes. Et ab altera ꝑte cū naͣ hūana oppoſitū: infert ꝓprietates ꝯſequētes illā. Ut xp̄s ẜꝫꝙ hō eſt riſibilis: vel aīal ꝑceptibile diſcipline: vl̓ rōnal̓.corporeꝰ: mortalis: ⁊ ꝯſimilia. Itē ẜm aliqn̄ notat vnitateꝫ vl̓ vnionē ꝑſone: ⁊ hoc ſpāl̓r in Xp̄o: vt cū dr̄ Xp̄s ẜꝫꝙ hō creauit ſtellas: ẜm ꝙ hō ē deꝰ vel dei filiꝰ. Itē ẜmꝙ hō deꝰ mortuꝰ ē in cruce. Ibi .n. nō notat ꝙ ex formaeius cui adiūgit̉ poſſit īferri illud p̄dicatū. ſꝫ potiꝰ ꝙ inv̓tute vnionis facte in hypoſtaſi talia p̄dicata attribuūtur ſub̓o. ¶ Hic tn̄ nota ꝙ ho̓ locutiōes aboluerūt. ſi tr̄forte īueniant̉ in dictis ſcōꝝ ſunt ſuſtinēde ⁊ exponēdevt Xp̄s ẜm ꝙ hō eſt deꝰ vel dei filiꝰ .i. ipſe ꝗ eſt hō ⁊ devel dei filiꝰ. Si aūt addat̉ ibi ꝓnomē demr̄atiuū ita ꝙreplicet̉ ſuppoſitū hoīs: erit locutio v̓a: ⁊ nō ſolū ſuſtineda: ſꝫ ēt extēdēda: vt dicat̉ xp̄s ẜm ꝙ iſte hō eſt deus vl̓dei filiꝰ vel ꝑſona. De hͦ dixi in ꝑſona. Itē ẜꝫ notat aliqrhabitū: vt Xp̄s ẜm ꝙ hō fuit calciatꝰ: veſtitꝰ: ⁊ hō: qꝛ hꝫhabitus ꝯuenit ei gr̄a hoīs ⁊ nō gr̄a dei: vel in alia ſignificatione habitꝰ: vt xp̄s ẜm ꝙ hō fuit ſanꝰ: formoſus prefilijs hominū: ⁊ ſic de alijs: qꝛ habere multis modis dicitur ẜꝫ oīa illa q̄ nobis adueniūt vt habeamus ea. Aliqn̄ẜm notat cām. ⁊ pōt notare qͣdruplicē cām .ſ. efficienteꝫvt cū dicitur: Xp̄s ẜꝫ ꝙ hō fuit meruit ſibi ⁊ nobis. Formalē: vt Xp̄s ẜꝫ ꝙ hō fuit rōnalis: ſꝫ ꝙ ē aliꝗd .i. humanitate eſt aliꝗd qd̓ hō. Materialē ex qͣ: vt xp̄s ẜm ꝙ hēꝯſtat ex corpore ⁊ aīa. in qͣ: vt xp̄s ẜꝫ ꝙ hō paſſus eſt. Flnalē: vt xp̄s ẜꝫ ꝙ hō eſt finis oīuꝫ creaturarū vel digniſima creaturarū: vel ẜm ꝙ hō venit ꝓpter nos: ex parteaūt pōt notare cāꝫ efficientē: vt xp̄s ẜm ꝙ deꝰ hꝫ p̄tateꝫponēdi aīam ſuā ⁊ iterū ſumēdi eaꝫ. Itē ẜm notat quaſiformalē cām: cū dicit̉: Xp̄s ẜm ꝙ deꝰ ē ſuppoſitu nature diuine: xp̄s ẜm ꝙ deꝰ eſt aliꝗd .i. diuinitate q̄ eſt quaſiforma eſt aliꝗd: qꝛ qͣſi formal̓r deꝰ deitate eſt deꝰ: Haterialē aūt cām vel qͣſi materialē nō notat: qꝛ diuinitas
S
SS