Druckschrift 
Catholicon
Seite
264v
Einzelbild herunterladen
 

DeGanteC

licaꝫ. Itē oīs hereticus ē ſciſmaticus: ⁊ nō ecōuerſo.S ciſſura re .i. diuiſio: ſeparatio: a ſcindo dis. dicitur.I citalis. a ſcio ſcis dr̄ hͦ ſcitalis lis. ꝗdā ſerpēs ꝗ ſolus cuꝫoēs ſerpētes pellē ſuā deponāt in eſtate ip̄e deponit ſuāin hyeme. vn̄ ⁊ ſic dcā ē: qꝛ ſciētior ē alijs deponēdo pellē cuꝫ eā deponit in hyeme ſine leſiōe. Uel dr̄ ſcitalis aſcile vel a ſcele qd̓ eſt lux. vn̄ ſcitalis qͣſi lucēs: qꝛ lucēs ⁊noua efficiat̉ depoſita pelle. vl̓ qꝛ tāta p̄fulget varietatetergi ſui: vt notaꝝ gr̄a aſpiciētes retardet: ⁊ qꝛ reptandopigra ē quos aſſeꝗ n̄ valet miracl̓o ſui ſtupētes capit. vn̄Luca. in. 9. Et ſcital̓ ſꝑſis ēt nūc ſola pruinis. ⁊ cor. penl̓.I cithe dicte ſunt a quodā milite ꝑſico ꝗ ſcithas ab eis diuiſit ſcitha cognoīato. vn̄ hec ſcithia thie. eoꝝ regio. vnde hic ⁊ hec ſcitha the. gētile. ⁊ ſcithicus ca. cum.S cithipolis oppidum eſt quoddam ſcithie.I citor. a ſcio ſcis ſcitu ſupi. u. cōuerſa in o. ⁊ aſſumptar. fitſcitor taris. v̓bū depo. .i. inꝗrere: inueſtigare: īterrogare:querere: ſcrutari. ⁊ eſt frequē. irregulare ẜm formatiōeꝫ⁊ ẜm ſignificationē. Uide in ſciſcitor.citum. a ſcio ſcis h̓ ſcitus tus. tui. i. ſcientia vel cognitio. ⁊hoc ſcitū .i. decretū ſtatutum vel indictū. vnde hoc plebiſcitum. ⁊ ſcitus ta. tum .i. ſapiēs. vnde ſcite aduerbiū. i.ſapiēter. ⁊ per compoſitionē perſcitus ta. tum .i. perfecteſcitus. ⁊ inſcitus ta. tū. i. inſipiēs. vnde hec īſcitia tie .i. inſipiētia vel ignorātia. Uide in inſcitia.F cius. a ſcio ſcis dicit̉ ſcius ſcia ſciū .i. ſciēs: ſapiēs. ⁊ ꝑ compoſitionē inſcius inſcia inſcium .i. neſciēs.F cobo. a ſcobs ſcobis dicitur ſcobo bis. bitum. bire .i. mūdare: ⁊ proprie domum.F cobs. a ſcobo bis. dr̄ hec ſcobs bis. ferrum quo ligna planantur vel purgamētum domus. Un̄ quidā. Uilia ſcoba leuat ſcobs ſcobis aſpera tollit.chola grece latine dr̄ vacuatio: qꝛ ibi vacamꝰ. ⁊ in ſingulari cū dicimꝰ. Magnā ſcholā hēo: de loco ītelligit̉. Cuꝫv̓o dr̄ in plurali: Magnas ſcholas hēo: de ſcholaribꝰ intelligit̉: qͣſi multos ſcholares habeo. vn̄ ſcholaſticus ca.cū .i. ad ſcholas vel ad ſcholares ꝑtinēs: vel aſſiduus velfreq̄ns in ſchola. ⁊ h̓ ⁊ hͦ ſcholaris ⁊ hͦ re. ad ſcholas ꝑtinēs. ⁊ ſubſtātiue ſepe ponit̉ in cōige. ꝓ ſcholaribꝰ. vn̄ l⁊ hͦ ſcholaris hꝰ laris. ⁊ facit abltm̄ tm̄ in i. ſic̄ cardīalis.Sil̓r ⁊ qd̓libꝫ nomē gētile vel patriū deſinēs in is. facitabltm̄ in i. tm̄: vt bononiēſi: ianuēſi. Uide in dacus.S copape. in ſcopopis. eſt.§. cōpetū. a ſcopa dr̄ hͦ ſcōpetū ti. penl̓. ꝓdu. locꝰ vbi abunI copeus pea. peū in ſcopopis. vide. (dāt ſcope.I copin grece latine dicitur intendere vel ſpeculari.I copo. a ſcobo bis. qd̓ ē domū mundare: ⁊ mutato b. in p.dr̄ ſcopo pis. pui. ꝑe. ⁊ caret ſup̄. ẜm vſuꝫ: deberet tn̄ facere ſcopitū. ⁊ eſt ſcoꝑe mūdare: purgare: ⁊ ꝓprie domuꝫTrāſumit̉ ēt ad alia. vn̄ ꝓph̓a. Scopebaꝫ ſpm̄ meū. vn̄hͨ ſcōpa q̄dā arbuſtula. ⁊ ſcopa ēt ē illd̓ cū quo domꝰ pugat̉: ⁊ fit ſepe ex ſcopa arbore. vn̄ in euāgelio. Inuēit eaꝫſcopis mūdatā ⁊ ornataꝫ. vn̄ hec ſcopula le. dimi. ⁊ hincſcopuloſus ſa. ſuꝫ .i. ſcopulis plenꝰ: qd̓ ⁊ ſcopoſus ſa. ſumdr̄. Itē a ſcopa dr̄ ſcopeꝰ pea. peū .i. de ſcopis exn̄s. ⁊ ſcopinus na. nū. ⁊ ſcopo pas. paui i. purgare: v̓berare.F copula le. dim. parua ſcopa.F copuloſus. ſa ſum. in ſcopopis. eſt: ⁊ in ſcopulus.IF copulus. a ſcopin dr̄ h̓ ſcopulus li. penl̓. cor. i. arduū ſaxūardua ⁊ p̄rupta rupes apta ad ſpeculādū: vl̓ qꝛ facile inde poſſumꝰ ſpeculari: vl̓ qꝛ a lōge videt̉ talis locꝰ. vn̄ ſcopuloſus ſa. ſuꝫ .i. plenꝰ ⁊ abūdās ſcopulis. Et cōparat̉.coria. ab excoquo ꝗs. dr̄ hec ſcoria rie. purgamētū ⁊ ſordes mētalloꝝ: qꝛ de foro excoꝗt̉. vl̓ dr̄ ſcoria ab excoq̄ndo vel excutiēdo: qꝛ qn̄ excoquūt̉ metalla tūc ſordes cadent ⁊ executiūt̉. vn̄ Iſa. pͦ ca. Argentū tuū verſuꝫ eſt in

ſcoriā. Iteꝫ ſcoria rīe. ē ſuffocatio veſice ita vt vrina deneget̉ vel vētris officiū: vel tumor in pectore reꝑiat̉.I corio onis. maſculi. ge. dicitur ſtultus: ſtolidus: fatuus: ⁊deriuatur a ſcoria.corꝑio. ſcorte qd̓ ē dulce cōponit̉ cū poīo qd̓ ē fingo: ⁊ dī̄h̓ ſcorpiꝰ pij. ⁊ h̓ ſcorpio onis. qd̓daꝫ aīal venenoſuꝫ. ⁊ dr̄ſcorꝑio qͣſi ſcorte poio: qꝛ ab anteriori parte fingit blanditias: ſꝫ a poſteriori pūgit. Capite enim blādit̉: ſꝫ caudapūgit. Uel dr̄ ſcorpiꝰ ab arcū vel ab arpe qd̓ ē incuruatgladiꝰ. inde ſcorpio: qꝛ caudā figat: vel arcuata ea venēadiffundat. vn̄ ſcorpio dr̄ ꝗdā piſcis vel v̓mis: qꝛ ledit dūmanu tollit̉. Scorpio etiaꝫ dicit̉ ſagitta venenata arcuvel tormētis excuſſa: q̄ dum ad hominē ꝑuenit virꝰ qd̓hꝫ infundit. vn̄ ſcorpio dicta ē. Itē ſcorꝑio ē genus duplicis flagelli: vl̓ magni fuſtes. Itē ſcorpio ē qd̓dā ſignū incelo: in qd̓ ẜm poetas ſcorpio aīal fuit trāſlatū. vel qꝛ ciſol ē in ſcorpione primos ſentimus frigoris aculeos ẜmPug. vn̄ v̓ſus. Sorpius ē ſignū v̓miſqꝫ ſagitta flagellū.Hagiſter aūt in hyſtorijs ſuꝑ illud. 3. Re. ca. 12. Patermeꝰ cecidit vos flagellis: ego aūt cedā vos ſcorpionibꝰſic dicit. Scorpius ē rubeꝰ aculeatꝰ vel flagellū virgaꝝnodoſuꝫ: vel ſcutica habēs in ſūmitate glādes plūbeas.Itē ſcias ꝙ ſi virga nodoſa vl̓ aculeata eſt ſcorpio dr̄ recte: qꝛ acuto vulnere in corpꝰ infigit̉: vt in virga dicā.corpitis. a ſcorpione dr̄ hec ſcorpitis huius pitis: quedaꝫgēma ſcorꝑionē ⁊ colore ⁊ effigie referēs.I cortator toris. in ſcortum videI corte grece latine dicitur dulceF cortes tis. femi. ge. pellis arietisS cortor taris in ſcortum videF cortulum li. diminu. paruum ſcortum.§ cortū. a ſcortes pelle arietis deriuat̉ hͦ ſcortū ti .i. meretrix q̄ apud grecos ſcita vocat̉. Et dr̄ ſic qꝛ defricat̉ pelles ꝗbꝰ corruptela fit. vel ſcortes dr̄ a ſcorte greco qd̓ ēdulce. inde ſcortū: qꝛ dulce ē. Iob. 30. Scortu ſit alteriꝰvxor mea. vn̄ ſcortor taris .i. meretricari. vn̄ ſcortatorꝰſcortatoriꝰ ria. riū. ⁊ hͦ ſcortatoriū rij. lupanar. domꝰ ſcortātiū. Et ē ſcortor depo. cū ſuis cōpoſitis ſiqua habꝫI cōtomia. a ſcuta qd̓ ē rotūda forma dr̄ hͨ ſcotomia mie⁊ accepit nomē ab accidēti: qꝛ repentinas tenebras ingerat oculis cuꝫ vertigine capitis. vnde ſcotomicus ca.cum. talem infirmitatem patiens.F crea ſcree fe. ge. pituita ſtercꝰ: ſpurcitia q̄ ꝑ os ꝓujcit̉. vn̄ſcreo as .i. ſcreā ꝓijcere. vn̄ ꝗdā. Iactās ſputa ſcreat: resdeꝰ ip̄e creat. Et ꝯpōit̉ cū ex: ⁊ dr̄ excreo as .i. extra ſcreare: ⁊ ſcreatū eijcere. Et ē neutrū ſcreo cū ſuis ꝯpoſitis.creo as. in ſcrea vide. Scriba be. in ſcribo bis. vide.§ cribo bis. pſi. p̄tū. bere .i. ꝯpōere lr̄aꝝ figuras. vel ſcribere ē figuris viſibilibꝰ an̄ inuētis ⁊ vſitatis aliꝗd repn̄tare. Scribo ꝯpōit̉ cū ad ⁊ dr̄ aſcribo bis. abiectad. i. aſſerere: addicere: deputare: deſtinare. Aſcribo bis .i. a ſcriptura remouere: delere. Cōſcribo bis. i. ſil̓ ſcriber̄. vn̄ p̄tres ꝯſcripti dicebāt̉ quoꝝ noīa ſil̓ ī enea tabula aureislr̄is ſcripti erāt ꝑꝑ maieſtatē ⁊ ꝑpetuitatē imꝑij inſipuadā. Nihil ē enī perēniꝰ ere. Circuſcribo bis .i. circa ſcribere: cingere: circuire: ꝯcludere: īcludere: vl̓ reſtringere: vtremouere. vn̄ circūſcriptꝰ ta. tū. deſcribo bis .i. deorſumvl̓ valde ſcriber̄: vel a ſcriptura remouere: vl̓ ſcripturad̓lere. īſcribobis .i. iniūger: d̓putare: vel īprimere: vl̓ inſcriber̄: īterſcribo bis .i. īter aliqͣ ſcribere: īterpōere: vl̓ inmedio ſcriptur aliꝗd auferr̄. Perſcribo bis .i. ꝑfecte ſcribere. p̄ſcribo bis .i. an̄ ſcriber̄: p̄dicere: p̄ſtruere: vl̓ ab aliquo ſpacio tꝑis aliꝗd poſſidēdo acꝗrere. vn̄ hͨ p̄ſcriptioonis. ꝓſcribo bis. d̓ quo ī ſuo loco hēs. Reſcribo bis .ſiteꝝ vl̓ retro vl̓ circa ſcriptū ſcriber̄: ꝗ pͦ mittit epl̓aꝫ ſcribit: ꝗ remittit ſcribit. Subſcribo bis. pͥſi. p̄tū. i. parū vel

F

F

S