Druckschrift 
Catholicon
Seite
263v
Einzelbild herunterladen
 

CDeSꝫante

qd̓ eſt defectꝰ ꝯponit̉ ſcematiſmenos .i. defectꝰ modi loquēdi. Itē ſcema dr̄ ornatꝰ vel figura. Un̄ in donato dr̄.Scemata dr̄ lexeos ⁊ dianeos .i. figure dictionis ⁊ ſnīeſicut enī hō varijs veſtibꝰ decorat̉: ita or̄o latinitatis tāſoluta qͣꝫ ligata ſcematibus adornat̉. Et dr̄ ſic ſcēmatiſmenos .i. defectꝰ ornatꝰ ⁊ figure ꝗ fit ex carētia debiteintelligētie. vel dr̄ ſnīa figuratina ⁊ defectiua. Significatio gͦ dictiōis eſt qͣſi ornatꝰ ⁊ figura ipſiꝰ. Un̄ qn̄ defic̄a ꝓpͥa ſignificatiōe ē ibi defectꝰ ornatꝰ ⁊ figure .i. formodictōis q̄ ē ſignificatio: ⁊ cor. me. ⁊ acuit̉ in fine. Diero.in ꝓlogo Iob. Et greci rhetores vocāt ſcematiſmenos.cena. a ſcenos qd̓ ē vmbra dr̄ hͨ ſcena ne .i. vmbra: ⁊ ſcena .i. vmbraculū: locus obūbratus in theatro: ⁊ cortiniscooꝑtꝰ: ſil̓is tabernis mercenarioꝝ q̄ ſūt aſſeribꝰ ⁊ cortinis cooꝑte. ⁊ ẜm hͦ ſcena pōt dici a ſcenos qd̓ ē domꝰ: qꝛin modū domꝰ erat ꝯſtructa. In illo vmbraculo latebatꝑſone laruate q̄ ad vocē recitatoris exibāt ad geſtꝰ faciēdos. Et hinc ſcena dr̄ qn̄qꝫ totuꝫ theatrū: qn̄qꝫ recitatioſcripture: qn̄qꝫ ip̄a ſcriptura: qn̄qꝫ allocutio diuerſaꝝſonaꝝ: vel diſtīctio ſcripture q̄ ibi recitabat̉: vt in Terētio. Un̄ ſcenicꝰ ca. cū. penl̓. cor. i. vmbratilis: vl̓ theatral̓.vl̓ ꝗ faciebat ludos ⁊ geſtꝰ in theatro: vel ꝗ recitabat ibiI cenicus ca. cū. in ſcena exponit̉. (ſcripturas.F cenobates. ſcenos qd̓ ē funis ꝯpōit̉ cū batim qd̓ eſt gradus: ⁊ dr̄ h̓ ſcenobates tis .i. funabulus ꝗ gradit̉ ꝑ funē.⁊ cor. ba. Iuuēa. Augur ſcenobates: medicꝰ magꝰ: oīa noS cenobiū bij. in cenobium vide. (uit§ cenofacio. ſcenos qd̓ ē funis ꝯpōit̉ cū facio: ⁊ dr̄ ſceno facio cis. feci. ſcm̄ .i. facere funes. vn̄ h̓ ſcenofactor ctoris.funiū factor. ⁊ ſcēo factoriꝰ ria. riū. ad ſcenofactōeꝫ vl̓ adſcenofaciēdū ꝑtinēs. vn̄ dr̄ ars ſceno factoria. vn̄ in Act18. ca. d̓ Paulo. Et erat ſceno factorie artis. Itē a ſcenosqd̓ eſt vmbra dr̄ grece domꝰ ſcenos ab vmbratōe. hīc ⁊ſil̓r grece dr̄ tabernaculū ſcenos. Tabernaculū v̓o ad ſimilitudinē domicilij factū ē. Et ẜm hͦ poſſet eſſe p̄dictaꝯpoſitio .ſ. ſcenofacere .i. facere tab̓naculū. vn̄ ⁊ ibi poſſꝫdici. Artis ſceno factorie: qꝛ faciebat tabernacula.S cenofactorius ria. rium. in ſcenofacio vide.§ cenofegia. fagin qd̓ ē comedere cōponit̉ cū ſcenos qd̓ ēvmbra: ⁊ dr̄ hͨ ſcenofegia gie. qd̓dā feſtū iudeoꝝ .ſ. fictiovel dedicatio tabernaculi: qꝛ tūc ī vmbraculis ſalicū cōmedebāt. vel ē ꝯpoſitū a ſcenos qd̓ eſt tab̓naculū ſic factū ad ſil̓itudinē domicilij: qd̓ grece ſcenō dr̄ ab obūbratione. Inde hͦ ſcenofegia gie feſtū p̄dictū .ſ. dedicatio tabernaculi in qͣ vt dcm̄ ē comedebat ſub vmbris ſalicuꝫ.⁊ celebrat̉ a iudeis in memoriaꝫ expeditōis qn̄ ab egypto ꝓmoti in tabernaculis degebāt. Ioā. 7. Dies feſtꝰ iudeoꝝ ſcenofegia. qd̓ .ſ. feſtū iudei ſingulis ānis faciebātin memoriaꝫ bn̄ficioꝝ q̄ eis dn̄s ꝯtulerat in deſerto qn̄in tab̓naculis habitabāt. De hͦ feſto habetur Leui. 23.A. 1j. die mēſis ſeptimi erūt ferie tab̓naculoꝝ ſeptē diebus dn̄o. Et vt vult Hugui. in hͦ noīe ſcenofegia licꝫ corriꝑe ⁊ ꝓducer̄ penl̓. ꝓ volūtate legētis. Eſt v̓o nomē nothū: qꝛ gͦ a greco deſcēdit pōt penul. ꝓdu. Apud grecosenī in multis vocalis ante vocalē ꝓducit̉. ſꝫ qꝛ ad formālatinitatis reductū ē: pōt ēt corripi in legendo. Apud latinos enī vocalis an̄ vocalē nō ꝓducit̉ niſi in paucis. Inſcāſione tn̄ illa penl̓. ſine dubio breuis ē. Itē ſcias ꝙHug. ſcribit fagin ꝑ f. ⁊ ẜm hoc ſcenofegia ꝑ f. pōt ſcribiPōt ēt phagin ⁊ ſcenophegia ꝑ ph. ſcribi habito reſpcūad grecaꝫ originē. Uide in ſcd̓a ꝑte vbi agit̉ de impedimētis accētꝰ: in ca. de impedimēto vſus: vbi poſui alioꝝopinionē q̄ magis mihi placet. Uide ēt in phaſe.cenos .i. funis: ⁊ ſcenos vel ſcenō grece dr̄ vmbra latine.cenotaphium. ſcena componit̉ cum taphos quod eſt ſepulchrū. ⁊ dr̄ hoc ſcenotaphiū phij. vacuuꝫ ſepulchrū. i.

imaginaria ſepultura que fit cum corpus deeſt.F ceptrigerra. rum. penul. cor. qui gerit ſceptruꝫ. a ſceptrū⁊ gero ris. componitur.I ceptruꝫ ꝑtri. virga ptātis: ⁊ deriuat̉ a cepi p̄terito de capio ẜm Hugū. Papͥ. vero dicit. Sceptrum vel ſceptrondr̄ regimen vel virga regalis ⁊ eſt grecum.F ceſionomaton quedam figura que eſt de qua dictuꝫ eſtin quarta parte in cap. de ſcēmate.F ceuus ua. uum .i. ſiniſter: malus: peruerſus: inimicijsF cibilis. a ſcio ſcis dicitur h̓ ⁊ hec ſcibilis ⁊ hoc le. ad ſciēdum habilis: ⁊ cor. bi.§ cidi eſt p̄teritū de ſcindodis. ⁊ cor. pͥmaꝫ. Un̄ in Auroradr̄. Hoſtē cum poſſet gladiare: dauid ſcidit oram.S cientia. a ſcio ſcis deriuat̉ hͨ ſciētia: ⁊ format̉ a dtō ſciēti: addita a fit hͨ ſciētia. Et ſcias ꝙ vt dic̄ Paulus ſciētia inflat: charitas v̓o edificat. Itē nō plus ſaꝑe qͣꝫ oportet ſaꝑe. Ad cuiꝰ ītelligētiā nota ꝙ ſic̄ dicit Bern̄. in. 36.ẜmōe canticoꝝ. Saꝑe ad ſobrietatē ē vigilātiſſime obſeruare: ꝗd ſcire magis pͥuſue oporteat: tp̄s enī breue ēEſt aūt quo ad ſe oīs ſcīa bona: q̄ tn̄ v̓itati ſubnixa ſit: ſꝫtu ꝗ cū timore ⁊ tremore tuamipſiꝰ oꝑari ſalutē ꝓ tꝑisbreuitate feſtinas: ea pͥus ſcire ampliuſqꝫ curato q̄ ſenſeris viciniora ſaluti. vn̄ ⁊ Apl̓s dic̄. Qui ſe putat aliꝗd ſcre nōdū ſcit qūo oporteat eum ſcire. vides qūo fructū ⁊vtilitatē ſcīe in modū ſciēdi ꝯſtituit. Hodu ſciendi dic̄vt ſcias quo ordīe: quo ſtudio: quo fine queqꝫ noſſe opoteat. Quo ordīe vt illud pͥus qd̓ maturiꝰ ad ſalutē. Quoſtudio vt id ardētiꝰ qd̓ vehem̄tiꝰ ad amorē. Quo fine vtnō ad inanē gloriā aut curioſitateꝫ: aut aliꝗd ſil̓e: ſꝫ tm̄ad edificatōeꝫ tuā vel ꝓximi. Sūt nāqꝫ ꝗ ſcire volūt eofine tm̄ vt ſciāt: ⁊ turpis curioſitas ē. Et ſūt ꝗ ſcire volūtvt ſciāt̉ ipſi: ⁊ turpis vanitas ē. Et ſūt ēt ꝗ ſcire volūt vtſciētiā ſuā vēdāt. v̓bi gr̄a. ꝓ pecunia: ꝓ honoribus: ⁊ turpis q̄ſtus ē. Sꝫ ſūt quoqꝫ ꝗ ſcire volūt vt edificēt: ⁊ charitas ē. Et ſūt ꝗ ſcire volūt vt edificēt̉: ⁊ prudētia ē. Horū aūt vltimi ſoli duo nō inueniūt̉ in abuſiōe ſcīe. Quipe ꝗ adhuc volūt ītelligere vt bn̄faciāt: deniqꝫ ītellectbonꝰ oībꝰ faciētibꝰ eū. Reliꝗ oēs audiāt. Sciēti bonuꝫ⁊ nō faciēti: pctm̄ ē illi: ac ſi ꝑ ſil̓itudinē dicat ſumenti cibū ⁊ nō digerēti ꝑnicioſuꝫ ē ei. Cibꝰ ſiꝗdeꝫ indigeſtꝰ: ⁊ ꝙbonā nō hꝫ digeſtionē malos gnaͣt hūores: ⁊ corrumpitcorpꝰ: nō nutrit. ita ⁊ multa ſcīa indigeſta ſtomacho aīeꝗ ē memoria: ſi decocta igne charitatis nō fuerit ꝑnicioſaꝫ inducit obtuſitatē: ⁊ ſic ꝑ quoſdā artus aīe in moresatqꝫ actꝰ trāſfuſa atqꝫ digeſta: qͣtinꝰ ip̄a de bonis q̄ nouerit vita atteſtante: ⁊ in oībꝰ bona efficiat̉. Nōne illa ſcīareputabit̉ ī pctm̄ tāqͣꝫ cibꝰ ꝯuerſus ī prauos noxioſqꝫ humores; An n̄ malus hūor pctm̄: an nō mali hūores: praui mores: an nō inflatōes ⁊ tortiōes in ꝯſcīa ſuſtinebiteiuſmodi ē ſciēs: videlicet ſciēs bonū ⁊ nō faciēs; Ad hͦfac̄ qd̓ dic̄ Grego. in paſtora. Admonēdi ſunt ꝗ accuſantpraua: nec tn̄ deuitat vt videāt: qꝛ de occulta iam retributōe iudicij eſt ꝙ eoꝝ mens ꝑ malū qd̓ ꝑpetrat illuminat̉ vt videat: ſꝫ nō conat̉ vt vīcat: vt quo melius videt̉eo deteriꝰ ꝑeat: qꝛ ēt ītelligētie lumē ꝑcipit: ⁊ actōis preue tenebras nō relinꝗt. Nā cū accepta ad adiutoriū ſcientiā negligūt: hāc ꝯͣ ſe in teſtimoniū vertūt: ⁊ de lumīeītelligētie augēt ſupplicia: qd̓ ꝓfecto acceꝑant vt poſſedelere pctā. Quoꝝ nimiꝝ neꝗtia cū maluꝫ agit qd̓ diutdicat: verū tn̄ iā iudiciū hͦ deguſtat: vt cū eternis ſuppl̓cijs ẜuat̉ obnoxia: ſuo h̓ interiꝫ examīe nō ſit abſolutētātoqꝫ illic grauiora torm̄ta ꝑcipiat: qͣꝫto h̓ malū nō d̓ſerit: ⁊ qd̓ ip̄e ꝯdēnat. Hīc v̓itas dic̄. Seruꝰ ſciēs volūtatedn̄i ſui ⁊ n̄ faciēs .i. ꝗcognouit volūtatē dn̄i ſui: ⁊ n̄ p̄parauit vt faceret ẜꝫ volūtatē eiꝰ plagis vapulabit ml̓tꝭ. Hit⁊ Pſal. ait. Deſcēdant ad infernū viuētes Uiui ꝗppe a

SS