Druckschrift 
Catholicon
Seite
200r
Einzelbild herunterladen
 

DeManteO

in preterito ⁊ faciunt preterituꝫ in di. ⁊ ſupinū in ſum.Norditus aduerbiū .i. mordēter vel morſiliter: vel mordaciter. ⁊ cor. di. ⁊ dr̄ a mordeo des. vel a morſus.Iori infinitiuus de morior riris. ⁊ cor. pͥmā. vn̄ cōmori penul. cor. ſed mori dtūs de mos moris ꝓdu. vn̄ v̓ſus. Eſt īamore mori veneris ſe ſubdere mori.Ioribūdus a morior dr̄ moribūdus da. dū i. ſil̓is mortuovl̓ mori īcipiēs. hō .n. noīa ī būdus d̓ſinētia ſignāt ſil̓itudinē vl̓ aptitudinē. vn̄ v̓ſus. Oſus plena notat būdus ſiHoriger ra. rū. ī morigeror ē. ⁊ cor. pe. (milat: bilis aptat.Morigeror a mos ⁊ gero ris. ꝯponit̉ morigeror raris. ratꝰſum .i. mores bonos gerere. ⁊ morigerari .i. morē gerereobedire: ſubijcere: facere volūtatē alicuius. ille enī geritmorē alicuiꝰ ꝗ fac̄ voluntatē eius. Eſt gͦ gerere more alicuius volūtatē facere. ⁊ inde moriger ra. rū i. obediensNorio onis. dr̄ a morte. Un̄ dicit Papi. Morior a mensmorio a morte vocatꝰ ē eo ꝙ n̄ vigeat ītellectu. Moriovulgo dicunt̉ fatui nō multū a pecoribꝰ diſtātes. ⁊ ꝓdu.mo. Un̄ ꝗdā. Nō ē vngēdus furioſus morio paruus.Morior reris. vl̓ riris. rit̉. ẜꝫ tertiā ⁊ qͣrtā ꝯiugationē īuenit̉fere vbiqꝫ: ⁊ caret ſupi. deberet tn̄ facere mortuū tuū. qꝛexigit mortuꝰ. vel moritū. tu. qd̓ exigit moriturꝰ ra. ruꝫ.neutrū tn̄ ē in vſu. ⁊ dr̄ morior a mors: ita vult Pu. Priſ.aūt in. io. li. vbi agit de v̓bis deſinētibꝰ in rior. ſic dic̄. Deponētia in rior. deſinētia: vt orior: morior: tā ẜm tertiā qͣꝫẜꝫ qͣrtā ꝯiugationē declinauerūt auctores. orior reris. ⁊oriris. morior riris. vl̓ reris. eoꝝ ſupi. ⁊ ortū ⁊ moritū: qͣꝫuis oriturꝰ ⁊ nō orturꝰ īueniat̉ ꝑticipiū futuri: ſꝫ p̄teritiortus nō oritꝰ dicit̉. Amorior quoqꝫ notādū ꝙ cū moriturꝰ ẜꝫ analogiā fac̄ ꝑticipiū futuri: mortuꝰ fac̄ p̄terituꝫgeminata u. qd̓ ī nullo alio ꝑticipio īuenies ꝓ mortꝰ velmoritꝰ: qd̓ ꝓportio magis exigebat. ⁊ hͦ verū eſt ẜꝫ antiquos: qd̓ Priſ. dic̄. vn̄ dic̄ ꝙ ẜꝫ modernos morior oliꝫ fuit qͣrte ꝯiugatōis: ſꝫ nūc ē tertie. fac̄ tn̄ irregulariter mortuus: ſed ſupi. moritū tu. ⁊ īde moriturus. Morior cōponit̉: vt cōmorior: emorior: īmorior .i. īuigilare: īſiſtere: īſtare: īſudare: p̄morior: ꝑmorior: remorior. ⁊ ē morior depo.cū ſuis cōpoſitis. ⁊ cor. mo. ſꝫ mos oris. ꝓdu. mo. vn̄ verſus. Eſt in amore mori: veneris ſe ſubdere mori.Noror raris. ratꝰ. ſū. ꝯponit̉ cū cō. de. ī. re. ⁊ hr̄ cōmoror raris. demoror raris. ⁊ īmoror raris .i. valde morari. vl̓ ītmorari. remoror raris .i. iterū morari. Moror ⁊ eiꝰ ꝯpoſita cōia ſūt ⁊ ſūt oīa fere eiuſdē ſignificationis .i. īpedire:detardare: detinere: vl̓ īpediri: tardari: detineri. ponuntur tn̄ qn̄qꝫ abſolute ꝓ ꝯſiſtere: vl̓ morē facer̄: ⁊ cor. mo.moror. vn̄ Oui. de arte. Errat ⁊ ī nulla ꝑte morat̉ amor.Moroſus a mos deriuat̉ moroſus ſa. ſuꝫ .i. laſciuus: faſtidioſus: ſuꝑbꝰ: vel nobilis. tn̄ moroſus potiꝰ ponit̉ in mala ſignificatiōe qͣꝫ ī bona: qͣſi malos hn̄s mores. ⁊ ꝓdu. pͥmā.Itē moroſus pōt deriuari a mora: ⁊ tūc cor. pͥmā. vn̄ verſus. Mos me moroſum: mora facit me eſſe moroſum.Morphea a morphe qd̓ eſt mutatio dr̄ hec morphea phee.quedā infirmitas .ſ. qn̄ aliꝗs mutat̉ in aliū coloreꝫMorpheſis a morphe qd̓ eſt mutatio ⁊ vſtos qd̓ eſt ſubſtantia cōponit̉ hec morpheſis ſis .i. mutatio ꝓprie ſubſtantie. ⁊ ſimpliciter ponit̉ pro mutatione.Mors a mordeo des. dr̄ hͨ mors tis. diſſolutio aīe ⁊ corꝑis.⁊ ponit̉ ꝓ qͣlibet deſtructiōe ⁊ corruptionē: ⁊ dr̄ mors amordeo: qꝛ mors mordet. vel dr̄ a morſu pͥmi hoīs ꝗ vetite arboris pomū mordēs mortē īcurrit. vl̓ dr̄ mors q̄ſi amaror: qꝛ ſit amara. Et ſūt tria gn̄a mortis .ſ. acerba:īmatura: ⁊ merita. acerba īfantiū. īmatura inuenū. merita i. nalis ſenū. Itē al̓r ẜꝫ ternariū diſtinguit̉ mors. aliaeſt nalis: alia fatalis: alia caſualis. Nāͣlis ē q̄ de naͣ ꝯtīgitcui vltra cētūuiginti annos nō ē ꝯceſſum: qꝛ cētūuigintiannis pōt hō viuere. Fatalis ē ⁊ ꝯtingit fato .i. ꝯſtellatio

20 0i1ne. tali .n. ꝯſtellatiōe pōt ꝗs naſci vl̓ diſponi ꝙ viuit pl̓svl̓ minꝰ fato. 90. annis ſi tres curſus ſaturni exitū creāt:niſi forte benignitas aliaꝝ ſtellaꝝ eiꝰ ſuꝑent curſū. Caſualis .i. accn̄talis: ē q̄ ꝯtīgit vel ꝯtīgere p̄t aliqͦ accn̄ti .ſ.ꝑ occaſionē vl̓ ſubmerſionē: vl̓ ruinā: ⁊ ho. ita dic̄ Hug. Hic noͣ ꝙ corꝑa celeſtia effectū hn̄t ī corꝑa īferiora.Un̄ dic̄ Dio. in. 4. ca. de di. no. de radijs ſolis tractās: ꝙſol ad gnaͣtionē viſibiliū corpoꝝ ꝯfert: ⁊ ad vitā ip̄a mouet: ⁊ auget: ⁊ nutrit: ⁊ ꝑficit. Hoc ēt ipſe ſenſus on̄dit p̄cipue ad effectū ſolis ⁊ lune. Uirtutē aūt coactiuā ſuꝑ liberū arb. ſufficiēter nō hn̄t corꝑa celeſtia. De hoc ſupradixi ī aſtrū. Itē vide ī ſol. Scire ēt te volo ꝙ ſic̄ dic̄ glo.ſuꝑ illud Iſa. 38. Diſpone domui tue .i. ordina ꝗs ī regnotibi ſuccedat: qꝛ morieris tu. ⁊ ſic d̓s ẜꝫ Grego. ſnīaꝫ mutat: ſꝫ nō ꝯſiliū. Snīaꝫ debemꝰ ītelligere ſenſū v̓boꝝ. ꝯſiliū v̓o ab eterna diſpōne ē. Snīaꝫ v̓o ẜuis d̓s reuelat: nōtn̄ ꝯſiliū. Itē d̓s duobꝰ modis res ꝯſiderat .ſ. ẜꝫ merita ⁊ẜꝫ rei naͣꝫ q̄ dicūt̉ īferiores cāe eē: ⁊ ẜꝫ ſuū ꝯſiliū. UndeEzechiā moriturū dn̄s p̄uiderat ẜꝫ meritū ẜꝫ phyſicā .i.ẜꝫ naͣꝫ: lꝫ nō futurū ⁊ nō moriturū ẜꝫ ꝯſiliū ſuū. vtrūqꝫenī erat ſcriptū ī lib. vite. ſꝫ alterū ſuo ꝓphete ꝑmiſit legēdū. alteꝝ v̓o n̄ ꝑmiſſū ē. veꝝ dixit ꝓph̓a nec ē d̓ceptqꝛ ſic legit: nec ē mētitꝰ: qꝛ ſic credidit. Et ẜm illas īferiores cās locutꝰ ē qͣꝫuis ſimpl̓r ⁊ ſine additamēto. velut ſiꝗs videret cecū ⁊ diceret. Iſte āpliꝰ n̄ videbit. ēt ſi dīnoꝯſilio lumē reciꝑet: ille v̓o n̄ mētiret̉: qꝛ rē phyſicā ſecutꝰ eēt. Eodē mō ēt Ionas ſubuerſionē niniuitaꝝ vidit īmēte dīna: q̄ tn̄ futura nō erat: qꝛ illd̓ qd̓ vidit ẜꝫ meritaeoꝝ vidit: ꝙ v̓o ꝯuerſi ſūt ꝯſiliū dei fuit: qd̓ ip̄e nō vidit Itē noͣ ꝙ dies moͣtis n̄ nec̄itate ſingul̓ ſit: ſꝫ volūtatedei ⁊ ignotis mortalibꝰ cāis vl̓ viuat aliꝗs vl̓ moriat̉: p̄ſertiꝫ cū tūc ī Ezechia ſtatuta ẜꝫ naͣꝫ mortis nec̄itas diſferat̉. Et poſt mortē ēt pl̓imos reſuſcitatos legimꝰ. Dn̄tēt ꝗdā ꝙ vl̓ male viuēdo n̄ mereat̉ ꝗs ad vite ſue terminū naͣlē ꝑuenire: vl̓ bn̄ agēdo an̄ tp̄s mereat̉ rapi ad p̄mia vite. Un̄ ꝓph̓a. Uiri ſanguinū nō dimidiabūt diesſuos. Et ī. 4. ca. Sap̄. dr̄. Iuſtꝰ raptꝰ ē ne malitia mutarꝫcor. vel ītell̓m eiꝰ: aut ne fictio d̓ciꝑet aīaꝫ illiꝰ. De hͦ ētMorſil̓. a morſus dr̄ h̓ ⁊ hͨ morſil̓ ⁊ hͦ le. qd̓ (dicā ī ꝓh̓ia.aptū eſt ad mordēdū. īde morſiliter aduer. ⁊ cor. ſi.Morſito tas. taui. tare .i. freq̄nter mordere. ⁊ cor. ſi. Inuenitur etiam morſico cas. Uide in morſo ſas.Morſo ſas. frequē. de mordeo des. A quo morſito tas. alid̓frequē. Inuenit̉ ēt in eodē ſenſu morſico cas. Et a morſo ſas. dr̄ h̓ ⁊ hec morſatil̓ ⁊ hoc le. i. ad mordēdū habil̓.Norſus. a mordeo des. dr̄ hic morſus ſus. ſui. actus vel paſſio mordēdi: vl̓ vulnꝰ qd̓ fit mordēdo vl̓ bolꝰ. vn̄ h̓ morſellus li. dimi. Itē morſus ſa. ſuꝫ. inuenit̉ in actiua ſignificatiōe ꝗ mordet ⁊ comedit: qͣſi nō ieiunꝰ. vn̄ ꝯponit̉ īmorſus ſa. ſuꝫ .i. ieiunꝰ: qꝛ nihil momordit. Un̄ Hora. inſer. Flagitat īmorſus refici. Inuenit̉ etiā morſus ſa. ſuꝫ.in paſſiua ſignificatione a mordeor deris.Mortalis. a mors deriuat̉ hic ⁊ hec mortal̓ ⁊ hoc le .i. mortiſubiacēs: q̄cūqꝫ .n. ſunt luna īferiꝰ ſunt mortalia .i. morti⁊ corruptōi ſubiacētia. Et hīc mortal̓r aduer. ⁊ hec mortalitas tatis. ⁊ hīc h̓ ⁊ hec mortal̓ ſubſtantiue .i. hō in cōign̄e. Et qͣꝫuis ml̓ta alia ſint mortalia: dicit̉ tn̄ hō mortal̓ꝑ excellētiā miſerie ⁊ anguſtie. Pluribꝰ .n. mortibꝰ paſſionibꝰ anguſtijs miſerijs tribulatiōibꝰ doloribꝰ ⁊ infirmitatibꝰ ſubiacet miſer hō qͣꝫ aliqͣ alia res. vn̄ cū īuenit̉mortal̓ poſitū ſubſtātiue in maſ. vl̓ fe. ge. vl̓ in cōi ge. tūcnō deſignat niſi hoīeꝫ. Et ꝯponit̉ h̓ ⁊ hec īmortal̓ ⁊ hͦ le.vn̄ a dtō īmortali addita tas. format̉ hec īmortalitas: ⁊īmortal̓ ēt ponit̉ ꝓ deo excellētiā īmortalitatis ⁊ īcorruptionis. ⁊ iō format̉ mortal̓ a gtō mortis is mutata in a.lōgā ⁊ addita lis. ſicut dixi in tertia parte in tractatu de