Druckschrift 
Catholicon
Seite
199v
Einzelbild herunterladen
 

ꝗnteDeMO

Nonos grece latine dr̄ vnū vel ſingularis. ⁊ acuit̉ in fine.Monoſticon a monos qd̓ ē vnū: ⁊ ſticon v̓ſus ꝯponit̉ hͦ monoſticon vel monoſticiū: opꝰ vniꝰ v̓ſus: ⁊ acuit̉ in fineNonoſtrophus. in ſtrophos vide.Nons a moueo dr̄ hic mōs tis. altus terre tumor. ⁊ diuiditur ī tria .ſ. radicē: latꝰ ⁊ iugū: qd̓ ē ſūmitas mōtis. Ideꝫ ⁊collis. ⁊ dr̄ a moueo: qꝛ terra qͣſi in altū moueat̉. Ul̓ ꝑꝯͣriū dr̄ mōs a moueo: qꝛ minime mouet̉ de loco ad locū.Ul̓ dr̄ a munio: qꝛ munit nos. vl̓ ab emineo: qꝛ emineat.Nlā ẜꝫ Iſi. mōtes ſūt tumores terrarū altiſſimi dicti: qꝛſūt eminētes. Ꝙ aūt dr̄ mōs qͣſi moles oppoſita naſcētiſoli etymo. ē. ⁊ ē mōs ſpēi pͥmitiue ⁊ deriuatiue. pͥmitiueqͣꝫtū ad mōtanꝰ. deriuatiue qͣꝫtū ad moueo ues. Et vt dicit frater Albertꝰ ex mōte ꝗ vocat̉ caucaſus oriunt̉ flumina magna aqͣrū multarū. h̓ aūt mōs maior ē oībꝰ mōtibꝰ oriētalibꝰ ad aꝗlonē tēdētibꝰ. de hoc dictū ē in carcaſus. Itē ſcias ꝙ ſūt ꝗdā mōtes ꝗ dicunt̉ ſup̄mi alti: inꝗbꝰ nō gn̄at̉ ros vel pluuia: nec vetus ſentit̉. De hō mōtibꝰ legit̉ in chronicis: ꝙ ph̓i aſcēdētes ī eos cā philoſophādi: ſecū tn̄ portauerūt aquā in vaſis ⁊ ſpōgias: vt ſpōgijs in aquā miſſis ⁊ ori applicatis attraherēt ſibi ſuꝑiorē ⁊ craſſiorē aerē ad refrigeriū pectoris vt ibi aliquātūlū ſubſiſtere poſſent. Ad hoc facit ꝙ Papi. dicit. Olympus inꝗt mōs macedonie tāte altitudinis ē vt ī eiꝰ cacumine nec vētus ſentiat̉: nec nubes ſe colligāt: qꝛ exceditiſtū aerē humidū ī qͦ aues celi volitāt: qd̓ ab eis ꝓdituꝫeſt ꝗ ſolebāt neſcio quoꝝ ſacrificioꝝ cā memoratū aſcēdere mōtē ⁊ aliqͣs notas in puluere ſcribebāt qͣs ab alioanno ītegras īueniebāt: qd̓ fieri nō poſſet ſi locꝰ ille vertis aut pluuie pateret. deīde tāta ē tenuitas illiꝰ aeris vtnō ſuſpirare duraret. Illuc .n. ire nō poterāt niſi ſpōgiashūectatas naribꝰ applicarēt. vn̄ craſſiorē ⁊ ꝯſuetū ſpm̄ducerēt. Hi gͦ īdicauerūt ēt nullā auē ī illo loco ſe aliqn̄vidiſſe. Uide ēt ī nubes. Itē noͣ ꝙ mōs ꝗdā dr̄ oliueti ꝑꝑ copiā oliuarū. vn̄ Act .i. cā. Tūc reuerſi ſūt hieroſo.lymā a mōte ꝗ dr̄ oliuēti ꝗ eſt iuxta hierl̓m: ſabbati hn̄siter: ⁊ ꝑ vnū miliare diſtata hierl̓m: vt dic̄ magr̄ ī hiſtorijs. Uetꝰ editio hꝫ a mōte triū luminū: ſic aūt dcūs eſtmōs oliueti: qꝛ d̓ nocte ex ꝑte occidētis illumīabat̉ ignetēpli ꝗ erat iugis ī altari. mane ī parte oriētali pͥmos recipiebat radios ſolis an̄qͣꝫ illuſtrarēt ciuitatē. hēbat ēt copiā olei: qd̓ ē ēt fomētū luminis. In glo. aūt ſic dr̄. Mōsoliueti ab antiꝗs mons triū luminū vocabat̉: lucerne .ſ.de tēplo reſplēdētis: ac ſolis ex altera ꝑte oriētis: ⁊ olei īipſo mōte naͣlis lucis: q̄ tria ꝯueniūt ꝑfectioni ꝑꝑ diuinverbi lucē de eccl̓ia fulgentē: ꝓpter ſolis iuſtitie fulgorē⁊ ꝓpter pure ꝯſciētie nitorē. Uide in prima.Nōſtro ſtras. ſtraui. ſtrare .i. on̄dere. vn̄ h̓ mōſtrator toris.⁊ mōſtrabilis le. ⁊ hͦ mōſtrū ſtri. qꝛ mōſtrat aliꝗd futūrū: ſꝫ ꝓpͥe mōſtrū qd̓ ſtatiꝫ mōſtrat: qd̓ appareat. vn̄ mōſtruoſus ſa. ſū. ⁊ mōſtroſus ſa. ſū. oīa eodē ſenſu. ⁊ hͦ duocōparant̉. vn̄ hͨ mōſtruoſitas tatis. ⁊ hᵉ mōſtroſitas tatis. Mōſtro ꝯponit̉: vt demōſtro ſtras. p̄mōſtro ſtras. ⁊eſt actiuū cū ſuis ꝯpoſitis. Hic noͣ ꝙ Aug. in 16. li. deciui. dei loquēs de mōſtruoſis ſeu mōſtris ſic dic̄. Perhibet̉ ꝗbuſdā plātas verſas eē poſt crura: ꝗbuſdā vtriuſqꝫſexus eē naͣꝫ: dextrā māmā virilē: ⁊ ſiniſtrā muliebrē: vtciſſimqꝫ īter ſe coeundo: ⁊ gignere ⁊ parere. alijs ora nōeē: eoſqꝫ ꝑ nares tm̄mō halitū ſumere. vide ī hermafroditus. Itē ferūt eē gētē vbi ſingula crura ī pedibꝰ habētnec poplitē flectūt: ⁊ ſt̄ mirabilis celeritatis. Ante ānosaliquot nr̄a certa me moria ī oriēte natꝰ ē duplex hō ſuperioribꝰ mēbris: īferioribꝰ ſimplex. nā duo ſibi erāt capita ⁊ duo pectora: qͣtuor manꝰ: vēter aūt vnus: ⁊ pedesduo ſic̄ vni hoī: ⁊ tādiu vixit vt multos ad eū vidēdū fama traheret. Sꝫ pōt qri an̄ p̄dicta hoīm gn̄a mōſtru

Coſa traxerīt originē ab Adā. Ad hͦ rn̄det Aug. Oīa gn̄shoīuꝫ q̄ dicunt̉ eē credere eē nō ē neceſſe. verū ꝗſqꝫ vſpiam naſcit̉ hō .i. aīal rōnale mortale quālibet nr̄is īuſitataꝫ ſenſibꝰ gerat formā corꝑis ſeu coloreꝫ: ſeu motū: ſeuſonū: ſeu qͣlibꝫ vi: qͣlibꝫ ꝑte: qͣlibꝫ qͣlitate naͣꝫ ex illo vnoꝓtoplaſto originē ducer nll̓s fideliū dubitauerit. appetn̄ ꝙ ī pl̓ibꝰ naͣ obtinuerit: ⁊ ꝙ ſit ip̄a raritate mirabile.Nonſtrū. in mōſtro ſtras ē. Uide etiā in portentum.Mōtanꝰ a mōs dr̄ mōtanꝰ naͣ. nū. vn̄ ꝗdā. Pro vanis v̓bismōtanis vtimur herbis. itē a mōs dr̄ mōtana. noꝝ. tm̄pl̓ali numero .i. mōtes: ⁊ ꝓpͥe mōtes magni. vn̄ in Luca.Abijt in mōtana cū feſtinatione. ⁊ mōtani dicti ſunt odā heretici: qꝛ tꝑe ꝑſecutiōis in mōtibꝰ latuerūt qͣ occaſione ſe a catholice eccl̓ie corꝑe diuiſerūt. hinc mōtanusdictꝰ ē ꝗdā vir ꝓpͥo noīe. ⁊ ꝓdu. penul. mōtana.Nōticulus a mōs dr̄ h̓ mōticulus li. dimi. paruus mōs. vn̄mōticuloſus ſa. ſuꝫ. vn̄ hec mōticuloſitas tatis.Mōtuus a mōs dr̄ montuus tua. tuū. ⁊ hinc montuoſus ſaſum. in eodem ſenſu .i. plenus montibus. ⁊ montuoſuscōparatur. vnde hec montuoſitas tatis.Nonumētū: a moneo nes. dr̄ hoc monumētū ti i. ſepulchꝫmortuoꝝ: ꝗa ꝑtrā ſeuntiū mētes moneat. ad hoc deberetranſire: vel qꝛ moneat mētes ad defuncti memoriā: vl̓ēt ad ſui ꝯtēptū. vn̄ ⁊ dr̄ monumētū qͣſi monēs mente.ſ. trāſeūtiū vt cogitēt de morte aūt ad memoriā d̓fūcti⁊ ꝯtēptū ſui: vl̓ monum̄tū dr̄ eo ꝙ moneat .i. admoneamēte ad venerationē ſcī ibi ſepulti: qꝛ ẜꝫ Remigiū duꝫnos ꝯſideramꝰ ſctōꝝ monumenta ꝗ ſua corpora ꝓ xp̄otradiderūt monemur venerationē illis impendere.Nora. a moror raris. dr̄ hᵉ mora re. mora aūt ē q̄ īpedit: tarditas q̄ īpedit̉. Itē mora ī re. tarditas ī hoīe. vn̄ hͦ morula le. dimi. ⁊ moroſus ſa. ſū .i. tardꝰ. Et cōꝑat̉. vn̄ moroſeſiꝰ. ſime. aduer. ⁊ hͦ moroſitas tatis. ⁊ cor. pͥmā mora cūſuis ꝯpoſitis. ⁊ a mora dr̄ moratꝰ ta. tū. ⁊ cor. pͥmā. ſꝫ qn̄ꝫderiuat̉ a mos. ⁊ ꝓdu. pͥmā. Inuenit̉ ēt hͦ morꝰ ri. ꝓ ꝗͣdāarbore. ⁊ hͦ moru. pl̓aliter hͦ mora ꝓ fructu. ⁊ ꝓdu. tūcmo. vn̄ v̓ſus. Sūt matura mora pira ꝑfica coctana moͣaMoracia. a mora dr̄ hͨ moracia cie. .i. nux dura diu ſeruata.Moral̓. a mos h̓ ⁊ hͦ moral̓ ⁊ hͦ le. qd̓ ꝑtinꝫ ad mores: vl̓ ꝙͥhꝫ mores: vl̓ ꝗ tractat d̓ moribꝰ. vn̄ hͦ morale lis. ꝓ qͦdālibro ꝗ tractat d̓ moribꝰ. ⁊ hͨ moralia liū. ꝓ eodē libro: ⁊hᵉ moralitas tatis. ⁊ ꝓdu. ra. Itē ſcias ꝙ moͣale v̓bū ſiueimitatiuū dr̄ v̓bū d̓ſignās morā rei ſui pͥmitiui: vt patriſo .i. morē pr̄is gero. De hͦ ſupra dixi ī 3ª ꝑte. ī ca. d̓ ſpēbMoratꝰ. a mos dr̄ moratꝰ ta. tū .i. moribꝰ īſtructꝰ (v̓boꝝ⁊ īformatꝰ: ⁊ bonos hn̄s mores. Itē moratꝰ .i. ſeq̄ns mores. Itē moratꝰ .i. ẜm mores deſcriptꝰ .i. ẜm ꝓpͥetates. ⁊ꝓdu. pͥmā. Un̄ Hora. in poetria. Interdū ſpacioſa iocis.morataqꝫ recte. Itē moratꝰ ta. tuꝫ. pōt deriuari a mora.Eſt etiā ꝑticipiū de moror raris. ⁊ tūc cor. pͥmā. vn̄ vſusMos me moratū: mora facit eſſe moratum.Morbꝰ bi. i. īfirmitas. ⁊ dr̄ a morte: qꝛ īferat mortē. vn̄ morbidꝰ da. dū. i. īfirmꝰ vl̓ īſanꝰ: ⁊ morboſus ſa. ſū. i. plenꝰ mōbo ⁊ aſſuetꝰ: vl̓ qꝛ ſua corruptiōe morbū īferat. vn̄ porci⁊ capre ⁊ hōaīalia dn̄r morboſa. qꝛ corrūpēdo aere morbū īferūt. Et vtrūqꝫ ꝯꝑat̉. vn̄ hec morboſitas tatis. ⁊ eſmaſ. ge. ꝑꝑ leſionē: imitat̉ .n. naͣm maris: ē .n. qͣſi mas irMordax. a mordeo des. deriuat̉ mordax cis. (agendoge. oīs. Et ꝯparat̉. cior. ciſſimꝰ. vn̄ mordaciter ciꝰ. ſimeaduer. ⁊ hec mordacitas tatis. Et cōponit̉: vt p̄mordaycis .i. valde mordax. ⁊ ꝓdu. penul. genitiui. Et a mordadr̄ mordaculus la. luꝫ. aliquantulum mordax.Mordeo des. momordi ſuꝫ. Et ꝯponit̉ vt cōmordeo ꝯmodi: demordeo di. emordeo di. īmordeo: p̄mordeo: remodeo: ꝑmordeo. Et eſt mordeo actiuū cū oībꝰ ſuis cōpontis. ⁊ eiꝰ cōpoſita oīa amittunt geminationem ſimplicis