¶ DeLanteQ

184

rentꝙ corpuſculis in modū digiti manus exilibꝰ ⁊ brenibus in herbis facile capiunt̉: cocteqꝫ in oleo pauperūahent victū. Chryſoſto. v̓o dicit. Iſte locuſte ſunt volatilia q̄dā īmūda: ſꝫ ꝑua ⁊ nō ſatis in altū volātia. Locuſtaeriā inuenit̉ ꝓ quodā genere herbaꝝ: vide in atacusIocutꝰ. ta. tū. ꝑticipiū de loquor: ⁊ ſcribit̉ ꝑ c. lꝫ ſcribat̉ loqnor ꝑ qͦ. Dicit enī Priſ. Deponētia deſinētia ī quor mutant eā in cū. ⁊ ſumētia tū faciūt ſupinū: vt loquor locuiij. ſequor ſecutū: ⁊ a gtō locuti addita o fit locutio.odix. a lauo. uas. dr̄ hec lodix. cis. quicꝗd in lectulo ſuꝑnonit̉ ⁊ proprie pannus villoſus: ⁊ ꝓdu. penult. genitiui.onde Iuuenalis in lib. 3. ſatyra prima. Hagne mentisopus nec de lodice parata.Logica. Logos grece .i. ſermo vel rō. vn̄ logicus. ca. cum. i.ſermotiōalis vel ratiōalis. vn̄ logica dr̄ triuiū quaſi ſermotiōalis: qꝛ ꝯſiſtit in ſermonibꝰ: ⁊ excellēter dialeticanr̄ triuiū: qꝛ pre alijs artibꝰ triuiū ꝯſiſtit in ſermonibus:a inuenit̉ grece declinari ꝓ eodeꝫ hec logice huius logices. vn̄ logici dicūt̉ triuiales vel dialetici. Itē logica dr̄quedā ſpēs medicine .i. rōnalis. vn̄ logici dicūt̉ ꝗdā medici: q̄ diſcuſſis etatū regionū vel egritudinū qualitatibus artis curā rōnabil̓r ſcrutant̉: ⁊ a logica ẜm quālibꝫeius ſignificationē hic ⁊ hec logicalis ⁊ hoc logicale. vnde logicaliter aduer. ⁊ hec logicalitas. tatis.Logiſma. me. femi. gene .i. cogitatio ſermo vel rō ẜm Pu.papi. vero dicit logiſmus .i. cogitatio.Logiſtricus. ca. cum. penul. cor. i. ſermocinalis rōnalis velcogitabilis: ⁊ dicitur a logos.Logiū. a logos qd̓ eſt rō dr̄ hoc logiū. gij. rōnabile reſponſuꝫ .i. ſine inuolutro. Itē hoc logiū dr̄ manuale .ſ. exigupannus ⁊ duplex: auro ⁊ gēmis ⁊ quattuor ꝯtextus coloribus: habens magnitudinē palmi ꝑ quadrū: cui intextierant duodecim precioſi lapides. hic pānus etiā rōnaledr̄ ⁊ ſuphumerali circa pectus pontificis annectebat̉.Logos .i. ẜmo vel rō ẜm Pu. vel ẜm Hierony. in epl̓a adPaulinū. In pͥncipio inꝗt erat v̓bū ⁊ verbuꝫ erat apuddeū: ⁊ deꝰ erat v̓bū. Logos grece multa ſignificat. naꝫ ⁊v̓bū eſt ⁊ rō ⁊ ſupputatio ⁊ cā vniuſcuiuſqꝫ rei ꝑ quā ſūtfingula q̄ ſubſiſtūt: q̄ vniuerſa recte ītelligimꝰ in xp̄o: qꝛvidelꝫ xp̄s dr̄ verbū qͣꝫtū ad pr̄is dicētis manifeſtatōeꝫ:cā qͣꝫtū ad reꝝ creatōeꝫ: rō qͣꝫtū ad creaturaꝝ ordinationē: ſupputatio qͣꝫtū ad ordinatoꝝ diſtīctōeꝫ. vide ī v̓bū.Logo theca. Logos ꝯponit̉ cuꝫ theca qd̓ ē poſitio: ⁊ dr̄ h̓ ⁊hͨ logo theca. ce. ꝗ vl̓ q̄ ẜmonē fac̄ in ppl̓o: vl̓ ꝗ edictū imperatoris vel alicꝰ pͥncipis populo nūciat: ⁊ ꝓducit the.Loligo. ginis. a loliū dr̄ hec loligo. ginis. quidā piſcis vt dicūt ſepia: ꝗ hꝫ ſtrumā nigerrimi coloris ⁊ amariſſimi ſaporis plenā. vn̄ qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ nimia amaritudine. ponit̉etiaꝫ loligo ꝓ herba amara: ⁊ a loligo dr̄ loligineus. nea.neū. ad loliginē ꝑtinens vel de loligine exiſtens. ⁊ loliginoſus ſa. ſum. plenus ⁊ abundans loliginibus.Loliū. lij. ge. neu. illa mala herba q̄ creſcit īter ſegētes maj.lū ſemē fac̄: qd̓ ſil̓r dr̄ loliū. vn̄ lolioſus. ſa. ſū. plenꝰ lolio.Longanimꝰ. a lōgus ⁊ aīus cōponit̉ hic ⁊ hec lōganimis ⁊⁊ hoc. nime. qd̓ ēt dr̄ longanimus. nima. nimū .ſ. ꝗ nullispaſſiōibꝰ ꝑturbat̉: ſed ad vniuerſa ſuſtinēda patiens eſt.idē ⁊ magnanimus: cui contrariū eſt puſillanimus.Longe aduerbiū. a longus dr̄. Et ꝯponit̉ vt a longe delonge elonge oīa quaſi in eodem ſenſu ⁊ acuit penultimamquuꝫ ſit poſitione longa: ſicut dixi in ſecunda parte vbiegi de ſex impedimentis accentus in capl̓o de impedimentis diſtinctionis. ⁊ hoc etiā dicit Hugu.Longeuꝰ. a lōgus. ga. gū. ⁊ euū ꝯpōit̉ lōgenꝰ. ua. uū. i. lōgicui .ſ. ſenex. vn̄ hͨ lōgeuitas. tatis .i. lōgi eui vita vel etas.tagtō longeui addita. tas. fit longeuitas: ⁊ ꝓducit ge.Longinquus. a longus dr̄ longinquus. qua. quū .i. remotꝰ

⁊ comparatur. quior. quiſſimus. ⁊ a gtō lōginqui additatas fit hec longinquitas. tatis.Longo. gas. in longus vide.Longiturnus. a lōgus dr̄ longiturnꝰ. na. nū. i. diuturnꝰ longe durās ⁊ comparatur. ⁊ a gtō longiturni addita tas fithec longiturnitas .i. diuturnitas. Baruch. 4. ca. In longiturnis diebus. ⁊ in. 3. capi. Ut ſcias ſimul vbi ſit longiturnitas vite. vel ẜm aliā lr̄am: vbi ſit longiturna vita.Longus. a lyen dr̄ lōgus. ga. gū. qꝛ ſit porrectū ad modumlyenis. ⁊ cōparat̉ longus. gior. giſſimus. vn̄ lōge. gius. giſſime aduer. ⁊ hec lōgitudo. dinis. Lōgus cōponit̉ vt bilōgus. oblōgus. ſemilōgus. Itē tam lōgus qͣꝫ lōgus .i. valde lōgus. Et ſcias ꝙ lōgus ⁊ lōgū hn̄t u. ſimplex poſt gſꝫ in alijs terminatōibꝰ huiꝰ noīs longus nō eſt u. poſt gvt lōga lōge lōgo longā longis longos longas longoruꝫlongaꝝ. Itē a longos deriuat̉ lōgo. gas. gaui. ⁊ eſt lōgare longū facere vl̓ differre. Et cōponit̉ vt delōgo. gas. i.valde longare vl̓ curtare Dilongo. gas. diuerſis modisvl̓ in diuerſas partes lōgare. Elōgo. gas. extra vel valdelongare. Prolongo. gas. i. ꝓcul longare. Longo actiuuꝫeſt cū oībus ſuis cōpoſitis: ⁊ nō habet u. poſt g.Lophos .i. ceruus. ⁊ inde ponitur tragelophus.Loquaculus. la. lū. penul. cor. i. aliquantulum loquax.Loquax. a loquor. queris. dr̄ loquax. cis. ge. oīs. .i. aſſiduusvel abūdans in locutōe. ⁊ cōparat̉ loquax. quacior. quaciſſimus. vnde loquaciter. cius. ciſſime. aduer. ⁊ hec loqͣcitas. tatis .i. abūdās locutio ⁊ loqͣculus. cula. culū.Loquela. le. ꝑ vnū l. ꝓducit penl̓. ⁊ dr̄ a loquor. Et ſcias ꝙGrego. in. 8. moral̓. tractās illud Iob. Uſquequo loq̄ristalia. ſic dic̄. Uis ⁊ ſūma loq̄ntiū qͣdrifaria qͣlitate diſtīguit̉. Sūt enī nōnulli quos ſentiēdi ac dicēdi āplitudodilatat. ⁊ ſunt nōnulli quos ſentiēdi ſil̓ ⁊ dicēdi īopia anguſtat. ⁊ ſunt nōnulli ꝗ efficaciā dicēdi hn̄t: ſed acumenſentiēdi nō hn̄t. ⁊ ſūt nōnulli ꝗ acumine ſentiēdi ſb̓nixiſunt: ſꝫ ex inopia locutōis obmuteſcūt. In ꝗbꝰ nimiruꝫqͣttuor dicēdi qͣlitatibꝰ ſola crimini tertia ſubiacet: quehoc ſibi ꝓ locutōe arripit: ad qd̓ ꝑ ingenium nō aſſurgit.Nā pͥma laudāda eſt q̄ vtroqꝫ valēter pollet. ſcd̓a miſeſerāda q̄ vtroqꝫ humil̓r caret. tertia v̓o deſpiciēda atqꝫreprimēda: q̄ dū ſermone ſe erigit ſenſu iacet. qͣrta adiuuada: q̄ explere qd̓ ſentit nō valet: q̄ mēbris inflatōe tumeſcētibꝰ ſil̓ ad aures audiētiū vaſta: ſꝫ vacua ꝓcedit.Loquendus. da. dum. in loquor. queris. vide.Loquor loq̄ris locutū. vn̄ h̓ locutor. toris. ⁊ hͨ locutio locutiōis. Et ꝯponit̉ loquor cū noībꝰ. ⁊ dr̄ doctiloquꝰ. qͣ. quū.⁊ torpiloquus. qua. quū. ⁊ antiloquꝰ. qua. quū. ꝗ pͦ loꝗt̉.⁊ multiloquꝰ. qua. quū. ⁊ ſtultiloquus. qͣ. quū. vn̄ hͦ doctiloquiū dulciloquiū turpiloquiū ml̓tiloquiū ſtultiloquiū antiloquiū. quij .i. pͥma locutio. Itē cōponit̉ vt diuerſiloquꝰ. qua. quū. vn̄ hoc diuerſiloꝗuꝫ. ⁊ ſcribunturp̄dicta ꝑ q. ⁊ nō ꝑ c. Itē loquor ꝯponit̉ cuꝫ p̄pōnibꝰ: ⁊ dr̄alloquor. q̄ris .i. loꝗ ad vnū. vn̄ ex vi p̄pōnis ꝯſtruit̉ cuꝫactō rei rōnalis: vt alloquor te .i. loquor ad te. Et ē alloꝗorātis ⁊ iubētis: eloꝗ v̓o oratoris ē: obloꝗ obtrectātis: ⁊colloquor. q̄ris .i. ſil̓ loꝗ. vn̄ hoc colloquiū: ꝯſiliū vel concio vel qd̓ vulgo dr̄ ꝑlamētū. Eloquor. q̄ris .i. valde velornate vel aꝑte loꝗ vel manifeſte enūciare. ⁊ ē oratorisvt dcm̄ eſt. vn̄ hoc eloquiuꝫ. Preloquor. q̄ris. p̄locutusſuꝫ .i. an̄ loquor. vn̄ hͦ p̄loquiū. Proloquor. q̄ris .i. ꝓ alioloꝗ vel in ꝯſpectu ⁊ palā loꝗ: vel ꝓcul loꝗ. vn̄ hͦ ꝓloꝗuꝫ.Obloquor. q̄ris .i. ꝯtra vel male vel detractiue loꝗ: ⁊ eſtobtrectātis vt dcm̄ ē. Reloquor. queris .i. iteꝝ vl̓ retroloꝗ. Loquor ⁊ eius cōpoſita ſunt deponētia: ⁊ corripiūthac ſyllabā lo vbiqꝫ. vn̄ Facetꝰ. Pauca loqui dꝫ ꝗ vultvrbanus haberi. Et in ſupino ⁊ in oībus verbalibus ⁊ īparticipijs preteriti tēporis mutant q. in c. ẜꝫ Hug. Et a