¶ DeLante
183
ſficut pꝫ in illo vſitato v̓ſu. Pollice tāgo lyrā: facio cū vomere lyrā. Delyro gͦ ꝯponit̉ a lyra ꝓ ſulco. vn̄ lyro ⁊ delerꝰ ꝓdu. penl̓. ſic̄ lyra ꝓ ſulco pͥmā vt patuit ꝑ Horatiū⁊ hoc vult Pu. ⁊ magr̄ bn̄. Quidā tn̄ dn̄t delyro .i. diſcordo: ⁊ ꝯponit̉ a lyra ꝓ inſtr̄o canēdi: ⁊ ſic ẜꝫ eos cor. penl̓ſed delyro ꝓ deuio cōponit̉ a lyra ꝓ ſulco ⁊ ſic produ. li.vn̄ v̓ſus ẜm eos. Delyro diſcordo delyro deuio dico.I. vricen. cinis. maſ. ge. i. cū lyra canēs. ⁊ componit̉ a lyra ⁊cano canis: ⁊ cor. penulti. tam in ntō qͣꝫ in gtō.jͣ. yricina. ne. mulier que cuꝫ lyra canit. ⁊ dicitur a lyricen:⁊ corri. penultimam.I. yricꝰ. a lyra dr̄ lyricꝰ. ca. cū. ad lyrā ꝑtinēs .i. dulcis ⁊ ſuauis. vn̄ carmīa Horatij dn̄r lyrica: qꝛ cū lyra cātabāt̉: vl̓alyrin dr̄ lyricꝰ. ca. cū. i. variꝰ vl̓ diuerſus: ⁊ hinc carmīaPoratuj dn̄r lyrica a varietate carminū q̄ ī eis ꝯtinēt̉: ⁊lyrici poete: qꝛ lyrica ſcribūt. Lyricꝰ ꝯponit̉: vt plyricꝰca. cū. i. dulcis ⁊ delectabil̓ ſuꝑ alios vl̓ ſuꝑ cantū lyre: ⁊Lyrin grece: latīe dr̄ diuerſitas vl̓ varietas. ¶ (cor. ri.I. is. tis. fe. ge. ⁊ format̉ gtūs antō remotas. ⁊ additatis. ⁊dr̄ a limes. mitis. qꝛ ꝯmittit̉ lis inter duos ⁊ mora finit̉rixa inter ml̓tos ⁊ iniuria ꝯſtat. Et dr̄ lis a ꝯtentōe limitis: qꝛ agros diuidit: ⁊ ꝓdu. i ante t. vn̄ ꝗdā. Abſentis ꝑtēſtudeas in lite tueri. ⁊ ſcribit̉ litiū gtūs pluralis ꝑ t. ⁊ ētretinet ſonūt. lꝫ ponat̉ inter duas vocales. ⁊ hͦ ad dr̄iaꝫde liciū licij: ⁊ facit actūs pl̓alis in es. ⁊ in is. vt lites vellitis. Cicero in frumētaria. Sedaſti inꝗt ēt litis illoꝝ.Liſe vel liſan hebraice dr̄: apl̓s grece ẜm Hugū. Papi. v̓odicit. Liſa hebraice: apl̓us grece: miſſus latine dr̄.Liſciuiū. iiij. dr̄ a lixen qd̓ eſt aqͣ: qꝛ fit ex aqͣ mixta cineri.Liſis interpretatur ſolutio.Liſtrimos ē quū pl̓es ſenſus in vnū locū breuiter expeditos coaceruat ⁊ cū qͣdā feſtinatōe decurrit: vt Cicero republicā q̄ritās: vitāqꝫ hoīuꝫ: ꝯiuges: libeꝝ ⁊c̄. ẜꝫ pap̄.Lithargyriū. a lithos qd̓ eſt lapis ⁊ argyros qd̓ eſt argētuꝫdr̄ hoc lithargyriū. gyrij. purgamentuꝫ argēti qd̓ ſpūmaargēti vocat̉ ⁊ fit ex argēto ⁊ plumbo. Idē ⁊ hoc lithargyꝝ. ri. dr̄. ⁊ inde lithargyricus. ca. cum. qd̓ fit de lithargyro: vel qd̓ pertinet ad lithargyrum.Litera ex lego ⁊ iter vl̓ itero ꝯpōit̉ littera re. qͣſi legitera: qꝛlegēti iter p̄bet: vel qꝛ legēdo iterat̉. Uel dr̄ littera qͣſi litura: a lio. nis. ẜꝫ ꝯſuetudinē ātiquoꝝ ꝗ in ceratis tabul̓ſolebāt ſcribere: ⁊ poſtea linire vel līere: ⁊ ẜꝫ hͦ lr̄a dr̄ tm̄de figura. Sꝫ q̄cūqꝫ ſit deriuatio vl̓ ꝯpō iſtiꝰ noīs lr̄a dꝫſcribi ꝑ vnū t. tm̄: ſic̄ di. Hu. Sꝫ littera d̓riuat̉ a lego. gis.vl̓ a lino. nis. ⁊ qꝛ tā lego qͣꝫ līo cor. pͥmā vr̄ ꝙ littera pͥmācorripiat: ſꝫ ꝯſtat ꝙ pͥmā ꝓdu. vt pꝫ in illis v̓ſibꝰ. Diſcer̄ꝗ q̄ris vt recte v̓ſificeris: Sint tibi nota tetra pes literaſyllaba metra. Et ita vr̄ ꝙ ibi ſit poſitio: ⁊ ſic ꝙ ſcribat̉ ꝑgeminū t. ſic̄ multi ſcribūt. Ad hͦ p̄t dici ꝙ lr̄a ſcribit̉ ꝑvnū t. nec obſtat ꝙ pͥᵐ ꝓdu. ⁊ lego vl̓ lino pͥmā corripiat:qꝛ litera tenet naͣꝫ hꝰ p̄teriti legi vel leui q̄ pͥmā ꝓducūt.Et regula ita tradēda ē. Quāta fuerit pͥma naͣl̓r ī pͥmitiuortāta remāet ī ſuo directe d̓riuatīo: vt ſedes ſedi: reyregi: litera legi. Alr̄a deriuat̉ h̓ ⁊ hͨ lr̄alis ⁊ hͦ le. vt ſcīalr̄alis q̄ d̓ litteris tractat: vl̓ q̄ efficit lr̄atū. Itē a lr̄a dr̄ lr̄oras. i. litteras īſtruere vl̓ lr̄as ꝯiūgere vl̓ ꝯbinare. Sic ſyllabicare ſyllabas ꝯiūgere: ⁊ dictiōare dictōes ꝯiungereEt cōponit̉ vt collitero. ras. ſil̓ litterare. Oblitero. ras .i.delere vel obliuiōi tradere. ⁊ inde obliteratus. ta. tū.Literalis in litera vide.Literarius. a lr̄atus vel a litera dr̄ litterariꝰ. ria. riū. idē qd̓literatorius vel litteris plenus. vn̄ Augu. in li. de ciui. dei.Quū quidē litterarius Uarronis opera predicaret.Literatorius. ria. rium. in literatus vide.Literatꝰ. a lr̄a dr̄ h̓ lr̄atus. ti. ⁊ h̓ lr̄ator. toris. ⁊ lr̄atꝰ. ta. tū.Literator vel lr̄atus nō dr̄ ille ꝗ hꝫ ml̓tos libros ⁊ inſpi
cit ⁊ reuoluit: vt monachus ꝗ ꝓprie pōt dici antiqͣriꝰ: qꝛantiqͣs hiſtorias hꝫ ad manu: ſꝫ ille dr̄ literator vel lr̄atꝗ ex arte de rudi voce ſcit formare lr̄as ⁊ ꝯiūgere ī ſyllabas: ⁊ ſyllabas ī dictōibꝰ: dictōes ī or̄onibꝰ: ⁊ or̄ones ſcitꝯgrue ꝓferr̄ ⁊ accētuare. vn̄ Hiero. ſuꝑ Math̓. Litera.tor inꝗt erat ꝗ grāmatos grece dr̄. Literatꝰ ꝯponit̉ cū in⁊ mutata n. in l. dr̄ illr̄atꝰ. ta. tū i. ſine literis: nō literatusvel idiota. Et ꝯꝑat̉ lr̄atꝰ ⁊ illr̄atꝰ. Itē lr̄atus ⁊ illr̄atꝰ aliter accipiūt̉. Itē illa vox dr̄ lr̄ata q̄ figuris viſibilibꝰ antea inuētis ⁊ vſitatis pōt repn̄tari. Illr̄ata autē dr̄ illa q̄ſic repn̄tari nō pōt: vt ſibilus vl̓ gemitꝰ īfirmoꝝ. Et a li.terator vel lr̄atꝰ dr̄ literatoriꝰ. ria. riū. qd̓ ꝑtinet ad lr̄asvel ad lr̄atorē: vl̓ qd̓ tractat de lr̄is: vel qd̓ efficit lr̄atorēLiterula. le. dimi. parua litera.¶ (vel lr̄atuꝫ.Lithimos. a lithos dr̄ lithimos .i. īpatiētia calcata vel cruLithos grece latine dr̄ lapis.¶ delitate irriſa.Lithoſtratos in lithoſtratum exponitur.Lithoſtratū. Lithos qd̓ ē lapis ꝯponit̉ cū ſtratos qd̓ ē variatio: ⁊ dr̄ hͨ lithoſtra. ſtre. ⁊ hoc lithoſtratū. ti. i. picturaarte elaborata. Fit aūt ꝑuulis cruſtis ac taxillis .i. qͣdratis lapillis tinctis in varios colores. Itē dr̄ lithoſtratos⁊ h̓ lithoſtratꝰ. Ioā. 19. ca. In loco ꝗ dr̄ lithoſtratos. Eſtgͦ lithoſtratos variatio coloꝝ ī pauim̄to ⁊ ꝯgeries diuerſoꝝ lapidū diuerſoꝝ coloꝝ vel pauimētū vel opꝰ mirifice fctm̄: vel ēt alid̓ opꝰ dū ſaltē ſit lapidū varioꝝ coloꝝEt ſcias ꝙ īterlinearis glo. dic̄ Ioānis. z1. Lithoſtratosgrece .i. iudiciū vl̓ iudiciale latīe. ⁊ cor. penl̓. gtī ſiue ſtraLiticē. a lituꝰ. tui. ⁊ cano. nis. ꝯpōit̉ h̓ liticen. ci (ſyllabā.nis .i. canēs cū lituo. ⁊ hīc hͨ liticina. ne. penul. cor. ml̓ierq̄ cū cornu cantat. ⁊ cor. penul. liticen tā ī ntō qͣꝫ in gtō.Liticina. ne. penul. cor. in liticen vide.Litigo. a lis. tis. deriuat̉ litigo. gas. ⁊ eſt litigare cōtenderevel litē agere: ex quibꝰ videt̉ cōpoſitū vel potiꝰ ſit ethimologia. Litigo. i. litē ago. ⁊ īde hic litigator. toris. ⁊ heclitigatrix. cis. ⁊ hec litigatio. onis. ⁊ hoc litigium. gij. i. lisvel litigatio: vel litis actio .i. alteratio. ⁊ inde litigioſusſa. ſum. qui litigat. vel potius de quo litigat̉ vt ager. Etproducit prima litigo: ſed penul. cor.L ito. tas. taui. tatū. i. ſacrificar̄. Differūt tn̄: nā ſacrificat ꝙſacrificiū fac̄: litat ꝗ ſacrificiuꝫ facit: ⁊ qd̓ ſacrificio petitīpetrat. vn̄ v̓balia litamē litatio litator litatrix. Lito cōponit̉ vt colito. tas .i. ſil̓ litare. Delito. tas .i. valde litare.Perlito. tas .i. ꝑfcē. litare. Prelito. tas .i. an̄ litare. Relito. tas .i. iteꝝ litare. Lito cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis ē actiuū: ⁊cor. hāc ſyllabā li. vn̄ Theodolus. Egregio cicropi d̓bet̉cā litādi: ſꝫ lis litis ꝓdu. li. vn̄ ꝗdaꝫ. Ut rōne lites animiLitoralis in litus vide.¶ (pͥus excutet lites.Litote in quarta parte exponit̉ in ca. de coloribꝰ rheto.Litū ſupinū de lino. nis. cor. primā: ⁊ inde litus. ta. tum.Litura. a lino. nis. dr̄ hec litura. re .i. deletio vel feditas: nōqualiſcūqꝫ: ſed maxime literarum.Litus. toris. ge. neu. dr̄ a ledo. dis. Et ē litꝰ terra aqͣ vel mari vicina. Et dr̄ ſic a ledo: qꝛ fluctu elidat̉ vl̓ illidat̉. Uelderiuat̉ a lito. tas. qd̓ ē ſacrificare: qꝛ marīarij ꝑicul̓ marinis lib̓ati ī litore ſolēt dijs marinis litare. vn̄ litꝰ dcm̄eſt a litādo. vn̄ Bona. dic̄ ī ꝯmēto ſuꝑ Uirgiliū: ꝙ litꝰ dr̄locus iuxta altare vbi fiebat litatio ⁊ mactatio beſtiaꝝ.Seruiꝰ aūt ꝯͣdicit ei dicēs hꝰ nō valere: qꝛ pͥma hꝰ noīslitꝰ ꝓducit̉. vn̄ Qui. ī ep̄i. Nō ꝓfecturis litora bobꝰ arat.Sꝫ pͥma hꝰ v̓bi lito corripit̉. hͦ tn̄ magis ē friuolū: qꝛ ſepe ſyllaba q̄ ꝓducit̉ ī pͥmitīo corripit̉ ī deriuatīo vl̓ ecōuerſo. Ul̓ dr̄ litꝰ a ligo: qꝛ terrā ligat. vn̄ ⁊ dr̄ litꝰ qͣſi ligāston .i. terrā ⁊ ē ethymo. ⁊ inde litoreꝰ. rea. reū. ⁊ h̓ ⁊ hͨ litoralis ⁊ hoc. le. Et ſcribit̉ litꝰ ꝑ vnū t. vt vult magiſter ⁊bn̄. Itē inuenit̉ litꝰ. ta. tū. ⁊ cor. li. a lino. nis. leui letū.Lituus. a lito. tas. dr̄ hic lituꝰ. tui .i. cornu gracile: qꝛ eo cō-