Druckschrift 
Catholicon
Seite
173v
Einzelbild herunterladen
 

U Deante

iudicatoriꝰ. ria. riū. ⁊ hoc iudicatoriū. rij. locꝰ vbi iudicatur. ⁊ h̓ ⁊ hec iudicialis ⁊ hoc. le. Iudico ꝯponit̉ vt adiudico. cas. i. ſcribere: deſtīare. cōiudico. cās. i. ſil̓ iudicare.diiudico. cas. p̄iudico. cas. vn̄ hoc p̄iudiciū. cij. Iudico ēactiuū cū oībꝰ ſuis cōpoſitis. ⁊ cor. di ſyllabam.udith vidua laudāda q̄ īterfec̄ Olopherneꝫ ⁊ liberauitiſrael d̓ manu hoſtꝭ: ⁊ īterp̄tat̉ laudās vl̓ iudea ⁊ ꝯfitēs.ugabilis. a iugo. gas. dr̄ hic ⁊ hec iugabilis ⁊ hoc. le. ⁊ etiāhic ⁊ hec iugalis ⁊ hoc. le. inuenit̉ per ſyncopam .i. iungbilis: vel iugo habilis.ugalis. a iugū dr̄ h̓ ⁊ hec iugalis ⁊ hoc. le. i. iugo aſſuetus:ſub iugo poſitꝰ: qͣſi domitus. Itē īuenit̉ iugalis .i. iūgibilis. ⁊ dr̄ tūc a iugabilis ꝑ ſyncopaꝫ. In. 2. Regū ca. 8. habet̉. Subneruauit oēs iugales curruū. ⁊ ꝓdu. ga.ugeꝝ. ri. ẜꝫ ꝙ cōiter accipit̉ ē ſpaciū terre qd̓ vnū aratrūpōt arare ī die: ⁊ īuēit̉ hͦ iuger. geris. ī eadē ſignificatōe.Iſido. ſic dic̄ ī libro etymo. Iugeꝝ ꝯſtat lōgitudīe pedūducētoꝝ qͣdragīta. latitudine centū vigīti: ⁊ cor. penl̓.ugis. a iugū dr̄ h̓ ⁊ hec iugis ⁊ hoc. ge. i. aſſiduus ꝯtinuꝰ:perſeuerans. ⁊ produ. primā: ſed iugū eaꝫ cor. vnde verſus. Expers eſſe iugi: veneris nequeo prece iugi.ugitas. tatis. femi. ge. i. aſſiduitas: ꝑſeuerātia. ⁊ format̉ adatiuo iugi addita tas fit iugitas: ⁊ cor. penul.ugiter aduer .i. aſſidue: cōtinue: ꝑſeuerāter. ⁊ dr̄ a iugis.uglans. dis. fem. gene. componit̉ a ioue ⁊ glans. ⁊ dicūt̉iuglandes caſtanee quaſi iouis glandes: qꝛ ſint cōſecrate ei: vel qꝛ ſint cibus ioue dignus.ugo. gas. gaui. gare dr̄ a iugū. ⁊ eſt iugare: copulare: iūgere: ſub iugo ponere. Et cōponit̉ cū con. ⁊ dr̄ ꝯiugo. gas. i.ꝯiungere: ſub eodē iugo ponere. Itē cū dis ⁊ dr̄ diſiugogas .i. diſiūgere: ſeꝑare: remouere a iugo. Itē cū ſub. ⁊ d̓ſubiugo. gas .i. debellare: ſub iugo pōere. Iugo. gas. actiuū eſt cū omnibꝰ ſuis cōpoſitis: ⁊ cor. hāc ſyllabā iu.ugulo. a iugū dr̄ h̓ iugulus. li. guttur vel gutturis īciſio.Luca. ī. 2. His dabit h̓ pacē iugulus finē maloꝝ. Et a iugulus dr̄ iugulo. las. .i. iugulo īcidere: ⁊ hinc v̓balia vt iugulator: iugulatrix: iugulatio ⁊ iugulatoriꝰ. ria. riū. ⁊ hociugulamē. minis. ⁊ hoc iugulamētū. ti. ⁊ cor. iu. Hora. inep̄i. Ut iugulēt hoīes: ſurgūt de nocte latrones. Lucan.in. 4. Uincit̉ haud gratis iugulo ꝗ prouocat hoſtem.ugulū. li. dimi. paruum iugum.ugū. a iungo. gis. dr̄ hoc iugū. gi. cacumē mōtis: qꝛ ꝓpinꝗtate iugoꝝ colles iūgant: ⁊ inde iugoſus. ſa. ſuꝫ .i. cacuminoſus vel mōtuoſus. Dicit̉ etiaꝫ iugū illud ligneū inſtrumentū cū quo boues iūgunt̉. vnde qͣdā ſimilitudine iugū dr̄ ſeruitꝰ. ⁊ inde hic iugulus: ⁊ cor. primā iugū.Proſper. Nō ſeruile grauat libera corda iugū.ulianus. na. num. nomen eſt poſſeſſiuū de iulius ceſar. ⁊hinc iulianꝰ .ni. dr̄ propriū nomē cuiuſdā viri.ulius. Iulꝰ. li. fuit filiꝰ Enee: ⁊ eſt biſſyllabū. lꝫ qn̄qꝫ cāmetri ponat̉ triſſyllabū. ⁊ hinc ceſar dictꝰⁱ eſt iuliꝰ: qꝛ deeiuſdē ꝓgenie ꝓceſſit. vn̄ illud. Iuliꝰ a magno dimiſſuꝫnomen iulo. ⁊ hīc iuliꝰ. lia. liū. nomē poſſeſſiuū ⁊ hᵉ iulialie. q̄dā colūna rome in cuiꝰ ſūmitate ē vrna in qͣ poſitafuer̄t oſſa ⁊ cinis corꝑis Ceſaris: ⁊ hinc dcā ē iulia. Itē aiulio imꝑatore dictꝰ ē h̓ iuliꝰ. lij. ꝗdā mēſis ꝗ pͥmo vocabat̉ ꝗntilis: ſꝫ poſtea ī honorē iulij ceſaris ꝗ eo mēſe natus eſt: vel qꝛ in eo aliqͣꝫ victoriā obtinuit dictꝰ eſt iuliꝰ⁊ hinc iulius. lia. liū. de hoc etiā vide in ꝗntilis.ulos proprie pͥma barba .ſ. lanugo dr̄.ulus. li. in iulius. lij. vide.umētū. ti. a iuuo. uas. vel a iuuamētū ꝑ ſyncopā dr̄ hͦ. iuuamentū. ti. equꝰ vel bos vel aſinus. ⁊ dicunt̉ ho aīaliaiumēta: qꝛ nr̄ꝫ laborē: vel onus ſuo adiutorio ſubuectādo ⁊ arando iuuent. nā carpēta trahit bos ⁊ duriſſimascerre glebas vomere euertit. equꝰ ⁊ aſinꝰ portāt onera

⁊ hoīum in gradiēdo laboreꝫ temperāt. vn̄ ⁊ iumēta adpellant̉: qꝛ iuuāt hoīes: Eadeꝫ quoqꝫ dicunt̉ armenta. ⁊a iumētū dr̄ iumētariꝰ. ria. riū. qd̓ ꝑtinet ad iumētū. ⁊ h̓itmentariꝰ. rij. ⁊ hec iumētaria. rie. cuſtos iumētiuncata. te. ē lac ꝯcretū ⁊ in iūcis īuolutū. ⁊ dr̄ a iūcus. ciunceus. cea. ceum. in iuncus vide.uncus. ci. dr̄ a iūgo. gis. qꝛ eo aliꝗd iungit̉ ⁊ ligat̉: vel qꝛiūctis radicibꝰ hereat. vn̄ h̓ iūculus. li. dimi. ⁊ hͦ iūcetūti. locꝰ vbi iūci abūdāt. ⁊ iūceꝰ. cea. ceū .i. de iūcis exn̄s:vl̓ ad iūcos ꝑtinēs: vl̓ macer: vel ſubtil̓ ad modū iūci.ungibilis. a iūgo. gis. deriuat̉ h̓ ⁊ hͨ iūgibilis ⁊ hͦ. le. aptad iūgēdū. vn̄ iungibil̓r aduer. ⁊ hͦ iūgibilitas. tatis.ungo. gis. xi. ctū. ꝯpōit̉ cū ab. ⁊ dr̄ abiungo. gis. xi. ctū. j.ſeparare. ⁊ cū ad ⁊ dr̄ adiungo. gis .i. aliꝗd iungere. ⁊ cuꝫcon. ⁊ dr̄ ꝯiungo. gis. i. ſil̓ iungo. Itē cū dis ⁊ dr̄ diſiungogis .i. ſeꝑare: diuidere. Itē cū in ⁊ dr̄ iniungo. gis .i. p̄cipeitē cū re ⁊ dr̄ reiungo. gis. i. diſiungere vel iteꝝ iungere.itē cū ſub ⁊ dr̄ ſubiugo. gis .i. ſubtus vel poſt latenter iūgere. item cū ſe ⁊ dr̄ ſeiugo. gis .i. ſeorſuꝫ iūgere: vel ſeorſuꝫ a iūctura facere .i. diſtīguere. Iungo ⁊ eius cōpoſitaſunt actiua: ⁊ faciūt preteritū in xi. ⁊ ſupinū in ctū.unipirꝰ. pir. qd̓ ē ignis ꝯpōit̉ cū gigno. ⁊ dr̄ h̓ iunipirꝰ. ri.q̄dā arbor cuiꝰ cineres pleno āno ſeruāt ignē. ⁊ dr̄ iunipirus qͣſi gignipirꝰ .i. gignēs pir. .i. igneꝫ: qꝛ ꝯtectū diu teneat ignē: adeo vt ſi prune eiꝰ cinere fuerīt cooꝑte vſqꝫad annū ꝑueniūt. vl̓ dr̄ ſic: qꝛ ab amplo vſqꝫ ad acutū fiuniꝰ in maius expōit̉: ⁊ ēt in iuuēis. (nit vt ignisunix. cis. fe. ge. a iuuando dr̄: ⁊ eſt idem qd̓ iuuencula .i.parua bos ẜm Pug. Papi. vero dicit. Iunices: boues iuuenes. ⁊ ꝓdu. penul. gtī. vnde Perſiꝰ. Tot tibi in flammis iunicū omenta liqueſcunt.Iuno. nonis. fe. ge. dr̄ a iuuo. uas. qͣſi iuuās nouos. eſt enīiuno dīna bonitas q̄ nouos iuuat: qꝛ cuncta gr̄a ſua nutrit. ē ēt aer ꝗ ſil̓r iuuat nouos: qꝛ īfantes a calido ⁊ hūido vtero veniētes: ⁊ ſimiliū qͣlitatū bn̄ficia poſcētes recipit fouēs hūore ⁊ calore: qꝛ ipſe ſolus īter elemēta calidus eſt ⁊ hūidus. hinc ēt eſſe dr̄ lucina .i. dea partꝰ. veliuno dr̄ qͣſi iano a ianꝰ .i. ianua propagatōis feminaꝝ: qqͣſi portas matronaꝝ pādit: ⁊ naturas nubētiū maritis.eſt .n. dea parturiētiū ⁊ nubētiū ⁊ a iuno dr̄ iunoniꝰ. nianiū .i. res ꝑtinēs ad iunoneꝫ: vel res iunōis ſic̄ pauo ꝗ diauis iunōia. vn̄ Qui. de ar. Laudatas on̄dit auis iunōiaunoniꝰ. nia. niū. exponit̉ in iuno.(pēnas.uppiter expōit̉ in iouis. Nota tn̄ h̓ ꝙ ſapiētes ph̓i ioui qͥ eſt vna ſeptē ſtellaꝝ erraticaꝝ tonare attribuūt: cuius nulla alia cā ē niſi: qꝛ iuppiter hꝫ ī ꝓprietate eleuareventoꝝ fortiū: ⁊ ſiccoꝝ maͣm: p̄cipue qn̄ fuerit ꝯiūctꝰ inv̓tute aliqͣ cuꝫ marte tꝑe eſtiuo in ſignis aꝗlonaribꝰ: ꝙtūc certe pōt p̄dici: ꝙ multe ſcintillatōes ⁊ tonitrua fietin aere. ita ēt ꝑiculū ſit futuꝝ hoībꝰ ꝓpter aeris peſtilētiā ex nimia corruptōe futura ꝓpter vapores incēſos ⁊peſtiferos īmixtos aeri: qꝛ iuppiter cū ſole eleuat eos: ⁊mars incēdēdo corrūpit eoſdeꝫ. ⁊ ita aer fit venenoſus.Quecūqꝫ āt ab auguribꝰ vel a fabuloſis inuēta legūt̉: qiuppiter ſit deꝰ vel ho friuola ſunt: ⁊ abſqꝫ cōſideratōephiloſophica dcā: nec dignū ē vt diſputet̉ ꝯͣ ea: q̄ qͣſi nulli rōni initunt̉. ⁊ ſic tanqͣꝫ fidelis theologus ꝯſil̓ia ītelligo a me ī hͦ oꝑe refutāda. vide in hymē. ⁊ ēt ī cometauratꝰ. ta. tū. dr̄ a iuro. ras. raui. qd̓ iuratꝰ fac̄: ⁊ ponit̉ actiue vel paſſiue. vn̄ Ouid. Tu mihi iuratꝰ ꝑ numina mr̄isaquoſe. actiue dixit. Et aliter. Iurata numīa nō te reducut. paſſiue dixit. De hͦ vide ſupra ī tertia ꝑte ī tractatud̓ p̄teritis ſcd̓e ꝯiugatōis ī ca. de v̓bis deſinētibꝰ ī deo ⁊ īurgiū. gij. ⁊ hͦ iurgamē. minis. in eodē ſenſu: ⁊ (prāſusdr̄ a iurgo. gas. ⁊ eſt iurgiuꝫ litigatio vel verberatio: qͣſiiuris garriū: vel quaſi iuris actio ẜꝫ Hug. vel ẜm Pap̄

I