¶ DeHanteE

i 5 6

⁊ ponitur pro ligno lancee. ⁊ pro parte candelabri a ſtipite directe procedente.Naſtiludiū di. ꝗdā ludus militū cū haſtis .ſ. qn̄ eꝗtes currūt ⁊ frāgūt haſtas. ⁊ ꝯponit̉ ab haſta ſte. ⁊ ludo. īde haſtiludior. aris. d̓po i. talē ludū exercere qd̓ vulgariter d̓Naud ꝓ nō ē aduerbiū negādi. ⁊ ſcribit̉ ꝑ ¶ (bogourdar.d. ⁊ aſpirat̉. Itē ẜm Pap̄. haud ſecꝰ: nō aliter: haud ꝓculnō longe. Item īuenitur aut coniunctio per t. ⁊ ſine aſpiratiōe ſicut dixi in a. littera.Naurio ris. ſi. ſtu. rire. attrahere. ⁊ ꝓpͥe aquā de puteo. ⁊ ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ euacuare: qn̄qꝫ ꝓ extenuare ⁊ ꝯſumere: qn̄qꝫꝑ bibere: qn̄qꝫ ꝓ ꝑcutere vel ferire. īde hauſtꝰ ſta. ſtu. ꝑricipiū. ⁊ h̓ hauſtꝰ ſtus .i. attractio euacuatio vl̓ bibitio. ide hauſtim aduerbiuꝫ. Inuenit̉ ēt auſtꝰ ſine aſpiratiōeꝫſꝫ aliud ſignificat: ſic̄ dixi in a. lr̄a in ſuo loco. Haurio cōponit̉ cum con. ⁊ dr̄ cohaurio ris. abiecta n i. ſil̓ haurio.debaurio .i. valde haurire: euacuare: exhaurio ris. ī eodēſenſu. haurio ⁊ eiꝰ ꝯpoſita actiua ſunt. ⁊ faciūt p̄teritū inhauſi. ⁊ ſupinū in hauſtū. ¶ Et nota ꝙ cū vocalis parūdebeat aſpirari. tn̄ ī hac ſcd̓a ꝑſona hauris multū aſpiratur ad dr̄iam huiꝰ noīs auris. ⁊ gr̄a ꝯſortij in oībus alijsꝑſonis ⁊ modis illiꝰ v̓bi. ⁊ ēt ꝯpoſitis illiꝰ v̓bi multū aſpiratur vocalis. Et vt dicit Priſ. in. io. li. Haurio ris. hauſi.bauſtū dr̄ie cauſa aſſumpſit t. qͣꝫuis in aſpiratōe differat.Hic dicit Priſ. ꝙ audeo des. deo. mutata in ſum. etiamfacit ſupinu in auſum: ad differētiam huius haurio facitbauſtum. interpoſitat. qꝛ deberet facere hauſum. qꝛ formatur a preterito hauſi. ſi. mutata in ſum.H auritoriū ab haurio ris. dr̄ h̓ ⁊ hec hauſibilis ⁊ hoc le. vl̓h̓ ⁊ hec hauribilis ⁊ hoc le. vl̓ hoc auſoriū. qd̓ ēt hauritoriū dr̄ .ſ. locꝰ de quo vl̓ vbi haurit̉: vel īſtr̄m hauriendi.Itē ab haurio. hauritoriꝰ ria. riū. qd̓ ꝑtinet ad hauriēdū.Hauſibilis. in hauſitorium vide.Hauſtra. ab haurio ris. dr̄ hec auſtra ſtre. qd̓ ⁊ hoc hauſtꝝinuenit̉ .i. rota hauritoria: ab hauriēdo aquas. qd̓ etiamhic girgillus dicitur. qꝛ in gyrum vertat̉.N auſtus. in haurio ris. exponit̉.HanteEHebdomada. hepta grece: latine ſeptem dr̄. vn̄ hec hebdomas dis. ⁊ hec hebdomada de. qͣſi heptomada a numero ſeptē dieꝝ: quoꝝ repetitōe ⁊ mēſes ⁊ anni. ⁊ ſecula ꝑagūt̉ Dan̄. ii. Hebdomas vna. ⁊ cor. do. vn̄ hebdōadariria. riū. qd̓ ꝑtinet ad hebdomadā. ⁊ h̓ hebdomadariꝰ rijꝗꝑ hebdomadā curā gerit pro ſocijs ſuꝑ cibarijs: vel inchoro officiū facit. ⁊ facit vocatiuū ī e. hebdomadarie. ⁊vt dicit Papͦ. hebdomada dꝫ ſcribi ꝑ p. nā d̓riuat̉ ab hepta greco .i. ſeptem latine. ſꝫ qꝛ apud latinos p. an̄ d. nonreperit̉. tranſit p. in b. ẜm quoſdā. ⁊ dicit̉ hebdomada. ⁊hoc veꝝ eſt. Uide etiam in e. littera.Hebdomas dis. penl̓. cor. tā in ntō qͣꝫ ī gtō exponit̉ in hebdomada. ⁊ īuenit̉ ī Han̄. ca. 9. dr̄ .n. ibi. Cōfirmabit āt pactū ml̓tis hebdomas vna. ⁊ ī dimidio hebdomadis d̓fiHeber fuit ꝓnepos Sem: ⁊ īter­ (ciet hoſtia ⁊ ſacrificiū.p̄tat̉ trāſitꝰ. ⁊ hͨ īterp̄tatio ē myſtica. qꝛ ab eiꝰ ſtirpe trāſiret deꝰ nec ꝑſeueraret in eis trāſlata ad gētes gr̄a. ex ip̄o.n. orti ſūt hebrei ⁊ dicti. Ab heber deriuat̉ hebreꝰ brea.breū. qd̓ īterp̄tat̉ trāſiēs vl̓ trāſitꝰ vel trāſitor ꝑꝑ dictaꝫcām. qꝛ deꝰ ab illa gēte trāſiret ⁊ recederet. vel hoc noīeiudei vocati ſūt. ex quo mare rubꝝ trāſierūt. vn̄ hebreidicti ſūt ꝗdā heretici qͣſi trāſitores. quo noīe admonēt̉:vt d̓ peioribꝰ ad meliora trāſeāt: ⁊ pͥſtinos errores relinquāt. ⁊ ab hebreus dicit̉ hebraicus ca. cum.Hebenus ni. penul. produ. fe. ge. arbor que ceſa dureſcit inlapidē: cuius lignū nigrū eſt. ⁊ dicit̉ hebenū. vn̄ hebeninus na. num. de hebeno exiſtens. ⁊ ꝓdu. ni.Hebeo bes. bui. bere .i. ſtupere: tardare: pigrere: ꝯbtūdi: ob

1tſerari. vn̄ hebeſco ſcis. inchoa. ꝓprie tn̄ hebeſcit qui naͣevſu tepeſcit. Hebeo cū oībus ſuis ꝯpoſitis ſiqͣ hꝫ neu. ē⁊ caret ſupinis. ⁊ oīa cor. he. ſiue noīa ſiue verba ab eo veniētia. Ab hebeo dicit̉ hebes betis .i. piger: tardus: obtiſus: ſtupidus: amēs. Et ꝯparat̉ hebetior tiſſimꝰ. vn̄ hebeciter tius. tiſſime. aduer. Cuius aūt generis ſit hebes dictū eſt in tertia parte de genere nominuꝫ: vbi agit̉ de oīgenere. ⁊ deſinit abltūs in e. vel in i.Hebeteſco ſcis. in hebeto eſt.Hebeto tas. taui. ſuffocare: obtuſare: obſcurare. hebetē facere. ⁊ hīc hebeteo tes. idē qd̓ hebere .ſ. eē vl̓ fieri hebetēvn̄ hebeteſco ſcis. īchoa. in eodē ſenſu. ꝓprie tn̄ hebeteſcit qui amittit aciē. hebeſcit v̓o ꝗ naͣe vſu tepeſcit. Oīap̄dicta cor. he. ⁊ eſt actiuum hebeto.Hebeo onis. vel hebeon onis .i. pauꝑ. vn̄ hebeonei vel hebeonite dicti ſūt ꝗdā heretici: qͣſi a pauꝑtate ītelligētie.Chriſtū .n. ꝑ ꝓuētu ſolū virū iuſtū putāt effectū. hi ſemiiudei ſūt. ⁊ ita tenēt euāgeliū vt legē carnal̓r ſeruēt. hinchebeoneꝰ nea. neū. ⁊ hebeonicꝰ ca. cū. vt hebeōica ſecta.Hebeonite. in hebeo exponitur.Hebitudo. ab hebes dr̄ hec hebitudo dinis .i. pigritia: fatuitas: obtuſio tarditas. ⁊ īuenit̉ ſcriptū ī Pap̄. ⁊ ī moralibꝰ Greg. per bi. ꝗdā volūt ꝙ ſcribat ꝑ b. ⁊ ꝓdu. tu.Hebreus in heber exponitur.Heccine ſunt due partes hec ⁊ ne. ⁊ grauat̉ penl̓. vn̄ h̓ nonīclinat ꝯiūctio encletica accētū p̄cedētis ſyllabe ad ſe i.iuxta ſe qd̓ accidit ꝑꝑ corruptionē p̄cedētis vocalis. dr̄.n. heccine cū deberet dici heccene: corrupta ē ibi ſyllabica adiectio ce. qꝛ nō erat de ſub̓a adiectiōis: nec hēbataliquē accētū ꝑ ſe. cū careat ſignificatiōe. ⁊ nō ſit dictio.⁊ hoc factū eſt cā maioris elegātie: vel cā neceſſitatis. qꝛnō eſt ponēdus pͥncipalis accētus ſuꝑ aliqnā ſyllabicamadiectionem: cum penitus careat ſenſu. ⁊ ſic neceſſitascogit eam corripi ne diceremus heccine poſito accentuacuto ſuꝑ penl̓. ⁊ idē dicas de ſiccine. Itē cine adiungit̉aliqn̄ huic ꝓnomini hic ꝓ ſyllabica adiectōe. ⁊ tūc d̓beret legi nō īterrogatiue: ſꝫ remiſſiue. Un̄ in. 2. ca. Tren̄.Plauſerūt ſuꝑ te māibꝰ oēs trāſeūtes ꝑ viā ſibilauerūt⁊ mouerūt caput ſuū ſuꝑ filiā hieruſalē: heccine eſt vrbadicētes ꝑfecti decoris: gaudiū vniuerſe terre. Peccine .i.hec. Itē. 20. ca. Iſa. Heccine erat ſpes noſtra ad quos cōfugimꝰ in auxiliū: vt liberaret nos a facie regis aſſyriorum. ⁊ qūo effugere poterimus nos. ⁊ ita aliqn̄ in ficcine cine eſt ſyllabica adiectio. ⁊ tūc ſiccine .i. ſic.Hechinꝰ ni. dicit̉ ab hereo res. ⁊ eſt hechinꝰ .i. paruꝰ piſciculus ſemipedalis: ſic dictꝰ. qꝛ herēdo nauē retineat: lꝫ .n.ruāt vēti: licꝫ ſeuiāt ꝓcelle: nauis tn̄ qͣſi radicata in mariſtare videt̉ nec moueri: niſi retinēdo: ſꝫ tātūmodo adherēdo. vt .n. dic̄ Aug. nō ꝯtingit hoc ex ꝓpria fortitudineſꝫ ex naͣ eiꝰ: hūc latini morā appellāt. qꝛ cogat morari nauigiū. Et hinc dr̄ h̓ echinꝰ ad ſil̓itudinē illiꝰ piſcis factūEt hoc dic̄ Ambro. in. 5. hexamerō. Echinꝰ aīal exiguuꝫvile ac deſpicabile: marinū loquor: plerūqꝫ īdex futuretēpeſtatis: aut trāqllitatis annunciꝰ ſolet eē nauigātibꝰ.deniqꝫ cū ꝓcellā vētoꝝ p̄ſenſerit calculum validū arripit eūqꝫ velut ſaburra vehit. ⁊ tāqͣꝫ ancorā trahit ne excutiat̉ fluctibus. itaqꝫ nō ſuis ſe liberat viribꝰ: ſꝫ alienoſtabilit ⁊ regit pōdere: quo viſo naute velut ſignū future ꝑturbatiōis capeſcūt: ⁊ ſibi p̄couēt: ne eos īꝑatos turbo ⁊ īprouiſos īueniat. ⁊ poſt ſubdit Ambro. Quis negatdiuinitꝰ illis īfuſum īgeniū eē hoatqꝫ v̓tutē: cuꝫ videatiſtos in aꝗlonē tā ſolēnē obeūde fecūditatis peregrinationē viuaci īgenio ꝯponere: alios exiguo corpore tm̄ voliditatis aſſumere: vt maximas nauiuꝫ plenis currētesvelis in medijs fluctibꝰ ſiſtāt: ſic breuis piſciculus echinus tāta facilitate memorat̉ nauē īgētē ſtatuere: vt qͣſi

v