Druckschrift 
Catholicon
Seite
153v
Einzelbild herunterladen
 

DeG anteN ⁊ ant. O

ponitur a gloria ⁊ facio.Gloriola le. diminutiuum parua gloria.Glos glotꝭ fe. ge. i. cognata: ſꝫ glos gloris .i. flos: ſꝫ glos gloſſis ē lignū putridū: vn̄ v̓ſus. Glos gloris flos eſt. glos glotis femina fr̄is. Glos gloſſis lignū vetꝰ ē d̓ nocte ſerenū.Gloſa ſe. dr̄ a gloſſa qd̓ eſt lingna. Et diſtat īter cōmētū gloſam trāſlationē: ⁊ textū. Cōmētū expō ē v̓boꝝ iūcturaꝫnō ꝯſiderās: ſꝫ tm̄ ſenſuꝫ. deſeruit .n. expōni ſentētie alicuiꝰ libri: ⁊ nō ꝯſtructiōi lr̄e. Accipit̉ tn̄ qn̄qꝫ cōmētū lagius .ſ. ꝓ quolibꝫ libro. ⁊ tūc ſic diffinit̉. Cōmētū ē plurimoꝝ ſtudio vl̓ doctrina in mēte habitoꝝ ī vnū collectiovt dixi in cōmētū. Gloſa eſt expō lr̄e ⁊ ipſiꝰ ſentētie: quenō ſolū ſentētiā. ſꝫ etiā v̓ba attēdit. Uel gloſa eſt expoſitio ſentētie lr̄arū ꝯtinuās ⁊ exponēs. vn̄ dr̄ gloſa. qͣſi gloſſa. .i. lingua. qꝛ tāqͣꝫ lingua doctoris adeſſet ⁊ exponeret:ſic lr̄e exponēde īſiſtit ⁊ ſenſum enucleat. Trāſlatio eſtexpōſentētie ꝑ aliā linguā. Textꝰ eſt liber ipſiꝰ doctorisꝯtinēs tractatū ſine lr̄e vel ſentētie expōne. Uel textuseſt ipſe tractatꝰ vel liber ſine expōne lr̄e vel ſentētie. Agloſa dr̄ hec gloſula le diminū .i. parua gloſa. ⁊ gloſo as. ⁊gloſulo las. ambo actiua cum ſuis compoſitis. ⁊ gloſariria. rium. qui gloſat: vel qui gloſatur.Gloſſa ſe. i. lingua. ⁊ cōponit̉ cū bos ⁊ cinos ⁊ agnus. ⁊ dictur hec bugloſſa ſe. ⁊ hec cīogloſſa ſe. ⁊ hec agnigloſſa ſeherbe ſunt qͣſi bouis lingua. ⁊ canis lingua ⁊ agni linguavel in forma. qꝛ ſunt formate: vt ille lingue: vel in tactu:vel in aſperitate. ⁊ ꝓdu. pͥmā bugloſſa: geminat .n. s. Un̄ꝗdam. Oſſe caret gloſſa: per quam franguntur oſſa.Gloſſula le. parua gloſſa.Glunionis. niui. nire. vnde hic glunitus tus. porcorum clamor eſt. ⁊ ꝓdu. glu. Unde quidaꝫ. Hinnit equus: glunitporcus: pipiat quoqꝫ niſus.Gluten. a gluteo tis. dr̄ hoc gluten nis. terra tenax vtil̓ adcōpages nauiū. ⁊ alioꝝ vaſoꝝ. qd̓ ⁊ bitumen nis. dr̄. vn̄glutineꝰ nea. neū. de glutine exn̄s: vel ad gluten ꝑtinēs. ⁊glutinoſus ſa. ſum. i. plenꝰ glutine: vel tenax.Glutinū. a gluten dr̄ hoc glutinū ni. vn̄ hoc glutinariū ruidē qd̓ glutinū ꝗcꝗd ꝯiugit .ſ. vinculū. ꝓpͥe tn̄ glutinū eſtillud tenax qd̓ fit d̓ glutine ad aliꝗd liniēdū. ⁊ a glutinūderiuat̉ glutino nas .i. ꝯiūgere glutino colligare. vn̄ ꝯglutināter: ⁊ cōglutinatim aduerbia .i. ꝯiūctiꝫ. Et ꝯponit̉: vtagglutino nas .i. adiūgere: alligare. Itē ꝯglutino nas .i. cōiugere glutino. Itē reglutino as .i. iteꝝ ꝯiūgere. Et ē glutino actiuū cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis. ⁊ cor. ti. Un̄ ī Aurora diInuiſcat limus. ſic ⁊ ex glutino quodam. Hiero. in epl̓aad Paulinū ca. i. dicit. Et ex chriſti glutino copulata.Glutio a gula dr̄ glutio tis. tiui. vel tij. ꝑ ſyncopā. Et ē glutire: abſorhere: vorare: comedere. Et ꝯponit̉ cuꝫ cō. ⁊ dicōglutio tis. i. ſil̓ glutire. Itē deglutio tis .i. valde vl̓ deorſum glutire: vl̓ a gula iā iugulatū emittere. ⁊ in eodē ſenſu eglutio tis. itē īglutio tis. ītroglutio tis .i. intꝰ vel ītroglutire. itē p̄glutio tis .i. an̄ glutire. itē reglutio tis .i. iteꝫglutire: vel retro a gula eijcere. iteꝫ trāſglutio tis .i. vltraglutire. Glutio neu. eſt cuꝫ oībꝰ ſuis ꝯpoſitis. ⁊ ꝓdu. glu.Un̄ ꝗdam. Que quaſi deglutit quē ſecuꝫ ad tartara ducit. Et ſcribit̉ per t. glutio: qd̓ pꝫ per ſcd̓am ꝑſonam. ⁊ fac̄p̄teritum glutiui vel glutij per ſyncopam.G luto onis. maſ. ge. i leccator vel deuorator. ⁊ dicit̉ a glutio tis. Uel gluto quaſi gulato a gula.NGanteGnarꝰ. ra. rū. i. ſciēs: peritus: doctꝰ .ſ. ꝗ ex arte ſcit qͣliter aliid fiat. vel ſit faciēduꝫ. vel qͣliter fieri debeat ſiue illudfaciat: ſiue nō: ⁊ dicitur gnarus pro narus. ⁊ apponit̉ g. ꝑꝓtheſim. Uide etiam in ignarus.Gnatꝰ ti .i. filius qͣſi generatꝰ. ⁊ hec gnata .i. filia qͣſi generata. ⁊ apponit̉ ibi g. per ꝓtheſim. vide etiam in natus.

eGnauus ua. uum. pro nauus. ⁊ apponitur ibi g per protheſim. vide etiam in nauus.Gnidus di. gnido. inſula eſt: de qua in actibus. 27. Et virdeueniſſemus circa gnidum.CanteCGolgata ſyrum nomen eſt: ⁊ interpretatur caluaria nō obcaput vel caluicium Ade quod mentiuntur ibi ſepultuꝫſed ob decollationem damnatoꝝ. Ioannis. 19. Pebraice golgata. ⁊ acuitur in fine.Golias lie. ꝓpriū nomē cuiuſdā philiſtei: quē īterfecit Sꝫuid: de quo in Aurora dr̄. Exiguꝰ magnum vicit puer illiGoliā. Allegorice Dauid īterfecit Goliā .i. xp̄s diabolūGomor menſura eſt antiqua continens quinqꝫ ſextarios⁊ acuitur in fine.GanteRGrabatū. gra grece latine dicitur caput. vn̄ hoc grabatumti. reclinati capitis ſuſceptio. ⁊ videt̉ cōponi a gra. ⁊ barqd̓ eſt gradus .ſ. ad qd̓ gradimur: vt ibi caput reclinemꝰ.genus eſt lecti: ⁊ ꝓdu. penul. Inuenitur etiam hoc grabatū pro gremio. ⁊ cor. penul. vnde verſus. Pro gremiograbatum pro lecto pone grabatum.Graculus li. a garrio ris. nō ſicut ꝗdā dicūt. qꝛ gregatiꝫ volēt: cū ſit manifeſtū eos ex voce garrulitatis nūcupari. ē.n. loquaciſſimū genꝰ aīalis. ⁊ vocibꝰ īportunū: ⁊ cor. cuGradale lis. dicit̉ a gradus. qꝛ gradatim canit̉ poſt reſponſorium ẜm Pug. Quidam tamē dicūt graduale lis.Gradariꝰ rij .i. palefredus: ⁊ dr̄ a gradꝰ. ⁊ deſcribit̉ ſic. Gredariꝰ eſt equus mollis īceſſus ſine ſuccuſatura īnitens ⁊īcedens. ⁊ gradariꝰ ria. rium: quod fit gradatim.Gradatio eſt quidam color rhetoricus: de quo dixi in qͣrta parte. in ca. de coloribus rheto.Gradior deris. greſſus ſū. gradi .i. vado. ⁊ ꝯpōit̉ cū p̄pōib⁊ dr̄ aggredior deris. antegradior deris. ꝯgredior deris.egredior deris: īgredior ꝓgredior: qd̓ ⁊ ꝓgradior īuenit̉p̄tergredior. regredior. trāſgredior. Gradior cū oībꝰ ſuisꝯpoſitis ē deponē. ⁊ mutat̉ a ſimplicis in e. p̄ter antegredior ⁊ p̄gradior. ⁊ oīa faciūt ſupinuꝫ in greſſum: ſic̄ ⁊ ſimplex. Itē gradior ⁊ eiꝰ ꝯpoſita cor. hāc ſyl. gr̄a vel greGradiuꝰ. a gradus dr̄ h̓ gradiuꝰ ui .i. mars: qꝛ gradatiꝫ īcedit̉ ad bellū: vel gradiuꝰ a gradin qd̓ eſt vibratio haſtevel gradiuꝰ dr̄ qͣſi cratio diuus .i. deus potens.Grado das. daui. dare .i. gradibꝰ ornare: vl̓ ꝑ gradꝰ ducere⁊ dr̄ a gradꝰ. Et ꝯponit̉ cū de. ⁊ dr̄ degrado das .i. graddeſtruere vl̓ a gradu remouere: deponere a gradu digntatis. Itē cū re. ⁊ dr̄ regrado das .i. degradare: vel degredatū in gradū deſtituere. Iteꝫ cum retro: ⁊ dr̄ retrogredor daris. dari .i. retro ire vel gradi retro. Grado das. ciomnibꝰ ſuis ꝯpoſitis eſt actiuuꝫ: preter regrador daris.qd̓ eſt depo. ⁊ abſolutum: ⁊ omnia cor. gra.Gradus a gradior deris. dr̄ hic gradus dus. dui .ſ. id per qt̓aſcēdit̉ ad altare: vl̓ ad pulpitū. vel ad aliū locū. Gracetiā eſt ſtatꝰ: ⁊ ꝓpͥe dignitatis: ⁊ gradꝰ eſt iter ordinatuvn̄ gradatim .i. per gradus. ⁊ cor. gra. Un̄ ꝗdam. Hutatnupta genꝰ: ſed generata gradū. Quomodo gradꝰ ẜꝫ decretiſtas computent̉: dixi in ꝯſanguinitas.Gramma me. grece latine dr̄ linea: vn̄ greci dicūt hoc grāmaton .i. lr̄a: ⁊ hoc grāma matis. ꝓ eodē: ⁊ dr̄ a linea. qꝛ lineatim fiūt lr̄e .i. ꝗbuſdā lineis ⁊ ꝓtractōibꝰ. Grāmatonv̓tit̉ in latinū. ⁊ dr̄ hoc grāmatū ti i. lr̄a. Un̄ TheodolutGrecoꝝ pͥmꝰ veſtigat grāmata cadmꝰ. ⁊ hinc grammatꝰꝗ ſumit initiū legēdi. vel ꝗ paginas. legere pōt.Gramatica a grāmaton vel a grāma qd̓ ē lr̄a dr̄ hec grammatica ce. qͣſi lr̄alis ſcīa non a pͥma parte ſui. qꝛ pͥmo trectat de lr̄is: ſꝫ ꝑ effectū. qꝛ efficit lr̄atū. vn̄ ⁊ ſic deſcribit̉brāmatica ē ſcīa recte ſcribēdi: recte ꝓnūciādi: recte cōſtruēdi gnara. Docet .n. hͨ ars recte ſcribere. ſine quo nō

G

G