¶ DeLante
in. 2. Lutea dimiſſos velarūt flamea vultus.lameus mei. maſ. ge. i. p̄miniſter ſacroꝝ: ⁊ dicit̉ a flamēlamita te .i. ſacerdotiſſa: ⁊ dicitur a flamen.lamiger ra. rū. i. gerēs flamā penl̓. cor. ⁊ cōponit̉ a flamaF lamineū nei. neu. ge. i. ſacerdotiū vel of ¶ ⁊ gero ris.ficiū flaminis: ⁊ dicitur a flamen.F lamo mas .i. īcēdere a flamā dr̄: ⁊ ꝯpōit̉ vt īflamo mas. i.īcēdere: īanimare. ⁊ ē neu. cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis: lꝫ qn̄qꝫ īueniat̉ abſolutē poſitū: ſꝫ ꝓ flamare vel reſplendere eſtF lamula le. dimi. parua flama: ⁊ cor. penul. ¶ (actiuum.P lādria drie. pe. cor. q̄dā ꝓuincia vel comitatꝰ. vn̄ h̓ ⁊ hecflādrēſis: natꝰ vel nata de illa ꝓuīcia vel illo comitatu.Platilis. a flō flas dr̄ h̓ ⁊ hͨ flatilis ⁊ hͦ le. facilis ad flādū.vn̄ flatil̓r aduer. ⁊ hec flatilitas tis. ⁊ cor. pe. flatilis.P laueo ues. uii. i. eē vl̓ fieri flauū. vn̄ flaueſco ſcis. īcho. ⁊ ꝓdu. fla. vn̄ Uirg. ī buc. Molle palatī flaueſcit tp̄s ariſtaP lauꝰ. a flaueo ues. dr̄ flauꝰ ua. uū. i. albꝰ vel rubeꝰ. ſꝫ ꝓpͥeflauꝰ ē ꝗ vulgo dr̄ blūdus. Flaui ēt dicti ſūt anglici: teutonici: ⁊ flādrēſes. Itē flaua ē arena. Flaua ē ſpica quū ēmatura. Flauꝰ ꝯparat̉ flauior ſiſſimꝰ. vn̄ flaue uiꝰ. ſime.aduer. ⁊ hͨ flauēdo dinis. ⁊ dr̄ ī Greciſ. Flauꝰ ē crinis: ſedfuluū metallū. vn̄ dic̄. Hic apte flauū crinē fuluūqꝫ meFlebilis penul. cor. in fleo es. eſt.¶tallum.F lebotoniū ẜm Iſido. etymo. 4. ca. xi. ab inciſione vocatum eſt. nam inciſio grece tonium dicit̉.F lecto tis. xi. xuꝫ .i. curuare: ceſſare: mutare. vn̄ hͨ flexurare. ⁊ h̓ flexꝰ xus. xuii. Flecto ꝯpōit̉ vt ꝯflecto tis. circūflectoctis. deflectoctis .i. valde: vel de vno loco ad aliū flectere: vel deorſuꝫ flectere. Inflectoctis .i. valde vel ītrovel intus flectere. Reflecto ctis .i. iterū flectere. flectoactiuū eſt. ⁊ omnia cōpoſita ab eo ſūt actiua: ⁊ faciūt p̄terituꝫ in xi. ⁊ ſupi. in xum.legiton tōtis. maſ. ge. fluuiꝰ īfernalis totus ardēs: a fosqd̓ ē ignis: vel flegi qd̓ ē īflāmās ⁊ totus. vn̄ flegitōteusP legi grece: latine dicit̉ inflāmans. ¶ tea. teum.T legma me. fe. ge. ⁊ hoc flegma matis. ge. neu. ē vnꝰ de qͣtuor pͥncipalibꝰ hūoribꝰ hūani corꝑis. ſic dictū: qꝛ ſit frigidū. greci enī frigorē phlegmonē dicūt. vn̄ flegmatioca. cū. ī quo dn̄at̉ flegma: ⁊ qd̓ cōfert: ⁊ efficit: ⁊ gnaͣt flegma: ⁊ qd̓ ꝑtinet ad flegma: ⁊ qd̓ ꝓcedit ⁊ ꝓuenit ex flegmate. ⁊ flegmatiſo ſas .i. flegmate abūdare. vel flegmaeijcere: multū ſaliuare: ⁊ ſpūere. vide in elementum.legmē minis. neu. ge. dr̄ a flegi qd̓ ē īflāmās. ⁊ ē flegmētumor ſanguinis: ſic̄ vbi abūdāt crura ſanguīe. Iteꝫ flegmina ſūt quū ī manibꝰ ⁊ pedibꝰ calloſi ſulci ſunt.leo es. eui. etū. dr̄ a fluo is. ꝗ. n. flet lachrymis fluit. Iler̄enī ē vbertiꝫ lachrymas fūdere: qͣſi fluere. ſꝫ plorare eſtcū voce flere. Plāgere ē cū lachrymis pectꝰ aut faciemtūdere. Lugere ē cū aliꝗbꝰ dictis miſerabilibꝰ ⁊ habitmutatiōe flere. Herere ē cū ſilētio dolere. vn̄ ⁊ mereredr̄ qͣſi mēte carere: ⁊ lugere qͣſi luce egere. Et a fleo flesdr̄ h̓ fletꝰ tus. tui. ⁊ h̓ ⁊ hͨ flebilis ꝯͣhͦ le. ⁊ flebil̓r aduer.⁊ hͨ flebilitas tatis. Qui. Flebile pͥncipiū melior fortuna ſecuta ē. Pōt tn̄ hoc ꝓuerbiū ad futurū ꝓferri: ⁊ tūcdic. Helior fortuna ſequet̉. Fleo ꝯponit̉: vt defleo es.effleo es .i. valde flere. ꝑfleo es .i. ꝑfecte fleo. refleo es. i.iterū flere. Fleo ⁊ oīa ab eo ꝯpoſita faciūt p̄teritū in eui⁊ ſupi. ī etū. ⁊ oīa ſūt neu. lꝫ īueniant̉ tranſitiue ꝯſtructacū accuſatiuis .ſ. cauſaꝫ deſignātibꝰ. vel tūc hn̄t illa v̓bain ſe vim v̓boꝝ trāſitiuoꝝ. vn̄ īueniunt̉ paſſiua ab eis.F letus. a fleo fles dr̄ hic fletus tus tui. ⁊ fletus ta. tū. participium paſſiue ſignificationis. Et cōponitur cuꝫ in. vtinfletus .i. nō fletus: ⁊ produ. fle.leumon ē morbꝰ īꝗetꝰ cū rubore: ⁊ dolore: ⁊ tenſiōe ⁊ duF leuꝰ ua. uū. i. vanus. Cricia: ⁊ dr̄ a flegi qd̓ eſt īflāmās.F lexibilis. a flecto ctis. dr̄ h̓ ⁊ hec flexibilis ⁊ hoc le. qd̓ fa
144cile flectit̉ vel flecti pōt. vn̄ flexibil̓r aduer. ⁊ hͨ flexibilitas tatis. ⁊ ꝑ ꝯpōnē h̓ ⁊ hͨ īflexibilis ⁊ hͦ le. i. nō flexibꝰlis. ⁊ hinc inflexibil̓r aduer. ⁊ hͨ īflexibilitas tatis.lexuoſus. a flectoctis. dr̄ flexuoſus ſa. ſum. i. plenus flexu nō rectus: vel qui nō incedit recta via. ⁊ cōparat̉. vnde hec flexuoſitas tatis.ligo gas. gaui. in fligo gis. exponitur.F ligo gis. xi. ctum. ⁊ fligo gas. in eodē ſenſu .i. cruciare diſſipare. deſtruere: deuaſtare: ſꝫ nō ē in vſu. ⁊ vtrūqꝫ ꝯponit̉: vt affligo gis. ⁊ affligo gas .i. valde fligere. ⁊ cōfligogis. ⁊ ꝯfligo gas .i. ſimul fligere vel pugnare. defligo gis.⁊ defligo gas. valde vel deorſuꝫ fligere vel pugnare. infligo gis. ⁊ īfligo gas. ꝓfligo gis. ⁊ ꝓfligo gas. Fligo actiuuꝫ ē. ⁊ cōpoſita ab eo q̄ deſinūt in o. ſil̓r actiua ſūt oīa:p̄ter ꝯfligo ⁊ defligo ſūt neutra ꝓ pugnare: ⁊ oīa faciūtp̄teritū in xi. ⁊ ſupinū in ctū: ⁊ ꝓducunt fli. vn̄ Uindocinenſis. Hāc affligere fauit: huic famulare vetat.lo flas aui. are. atu .i. flatū emittere. vn̄ hic flatꝰ tus. tui.Flo ꝯponit̉ vt affloas .i. flare ad aliꝗd vl̓ flatu venenare: vel īterficere: vel tāgere. ꝯflo as .i. flare: vl̓ fūdere aurū: ⁊ alid̓ mētallū ad aliꝗd faciēdū. ⁊ ē v̓bū fuſoꝝ: qꝛ fuſores multa inſil̓ fundūt de vna forma ad aliā: iō hīc tracta eſt metaphora ad illos ꝗ res alienas mutuo accipiūt⁊ luxurioſe cōſumūt. vn̄ inuenit̉ ꝯflare ꝓ mutuare ⁊ ꝓcōſumere: nā ꝗ ꝯſumit ⁊ ꝗ mutuat̉ de vna forma qͣſi fūdit̉ in aliā. Itē ꝯponit̉ vt efflo as .i. extra flare vel flādoemittere. Itē infloas. i. intus flare: flatū impellere. Iteꝫꝑflo as .i. flare ꝑfecte vel valde. Iteꝫ ſufflo as. flare. Floneutrū eſt: ⁊ oīa cōpoſita ab eo ſunt actiua.loccifacio cis .i. paꝝ eſtimare: ꝯtēnere: paruipēdere. ⁊ cōponit̉ a floccꝰ ⁊ facio: qꝛ floccꝰ lane paꝝ valet: ⁊ fere nulloccipēdo dis. a floccꝰ ⁊ pēdo dis. ꝯpo ¶lius eſt p̄cijnit̉: ⁊ idē ē qd̓ floccifacio. vide in floccifacio.loccus. a flo flas dr̄ hic floccꝰ ci. ꝑua maſſa lane vl̓ niuisqꝛ leuiter flatu īpellat̉ huc ⁊ illuc. vn̄ h̓ flocculꝰ dimi. ⁊flocco cās. v̓bū ſoli deo ꝯueniēs: tunc .n. deꝰ floccat cumlora fe. ge. eſt dea florum.¶ floccādo ningit.loral̓ a flo flas dr̄ hͨ floͣa re. dea floꝝ. vn̄ h̓ ⁊ hͨ floral̓ ⁊ hle. qd̓ ꝑtīet ad florā. ⁊ pl̓r flōͣalia liu. vl̓ floralia floralioꝝfeſta flore q̄ ab antiꝗs celebrabant̉. Itē h̓ ⁊ hͨ floral̓ ⁊ hle. qd̓ ꝑtinet ad flores: ⁊ tūc deriuat̉ a flos. vn̄ ⁊ floraliadn̄r tꝑa floꝝ. Et ſcias ꝙ ho noīa feſtoꝝ in a. d̓ſinētia tm̄pl̓aliter declinata faciūt gtm̄ ī oꝝ. ⁊ in iuꝫ. vt dixi ſupralorariū rij. locus vbi flores creſcunt vel ¶ (in feſtum.vbi imponunt̉: ⁊ deriuat̉ a flos floris.loreo res. rui. dr̄ a floro ras. ⁊ ē florere virere: reſplēderefloridū eē vel fieri. Et ꝯpōit̉ vt cōfloreo res .i. ſil̓ florereeffloreo res: refloreo res .i. iteꝝ florere: reſplēdere: reuirere. ⁊ ab his īchoa. floreſco ſcis. effloreſco ſcis. ꝯfloreſcoſcis. refloreſco ſcis. Floreo flores cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis ēneutrū: ⁊ facit p̄teritū ī rui. ⁊ caret ſup̄. Inchoatiua aūtiſtoꝝ v̓boꝝ carēt p̄teritis ⁊ ſupinis: ⁊ ſūt neutra ſic̄ ⁊ aliaīchoatiua. Itē floro ras. ⁊ floreo res. ⁊ floreſco ſcis. ⁊ eorū ꝯpoſita ꝓdu. hāc ſyllabā flo. vn̄ Uindocinenſis Floreat illeſus ꝓximitatis amor ⁊c̄. ¶ (ducit penul.loretū ti. locus vbi flores abundāt: ⁊ dr̄ a flos floris: ⁊ ꝓloro ras. raui. dr̄ a flos. ⁊ eſt florare flores creare vl̓ floribus ſpargere: implere. Et cōponit̉ vt defloro ras. Et eſtactiuū floro cū ſuis cōpoſitis: ⁊ ꝓducunt flolorulentus ta. tum .i. plenus floribus: ⁊ cōponit̉ a flos ⁊lentos qd̓ ſignificat plenitudinem.lorulēti ſūt cāpi ⁊ prata: ſed floride ſūt arbores ⁊ herbe.los ris. maſ. ge. dr̄ a fluo is. ⁊ dr̄ flos qͣſi fluos ⁊ flores qͣſifluores: qꝛ cito fluant. vn̄ floreus rea. reū. de floribus totus exiſtens: vel floribꝰ plenus: vel ꝓcreandis floribusaptus: ⁊ ꝓdu. primā flores tam nomen qͣꝫ verbum.
īyī
I
I
F