Druckschrift 
Catholicon
Seite
139r
Einzelbild herunterladen
 

anteE(De

mouet̉ in nimiā ſeuiciā in corde nec ꝓfert.autio onis. in fautor exponit̉.P audicus ca. cum. penul. cor. eſt ille qui vera dicit cui cūcti fauent. ⁊ videt̉ componi a faueo ues. vel dico vel dictum: qꝛ eius dictis fauetur.P aueo uēs. ui. fautū fauere .i. ſuffragari: auxiliari: aſſentir̄:fauorē dare: ⁊ ꝓpͥe in malo. Faueo neutrū ē cū oībꝰ ſuiscōpoſitis. Itē faueo ī pn̄ti cor. hāc ſyl. fa. ſꝫ in p̄terito eāꝓdu. Tobias. Ut legi faueas tibi: ſic̄ amaris amet̉ ꝓximus ⁊c̄. ⁊ d̓beret ſup̄. facere fatū ui. p̄teriti ꝯuerſa ī tū: ſꝫaddit̉ u. ad dr̄iaꝫ de fatū ti. ſic̄ ⁊ caueo caui catū. d̓beretfacere: ſꝫ facit cautū ad dr̄iaꝫ hꝰ noīs catꝰ cata catum.P aui ē p̄teritū de faueo ues: ⁊ ꝓdu. pͥmā. Itē faui eſt gtūshuius noīs fauus ui. pro briſca mellis: ⁊ tūc cor. pͥmā. vn̄verſus. Gaſia plena faui mihi das ideo tibi faui.Pauilla. a fos qd̓ ē ignis dr̄ hec fauilla le. i. ſcintilla: ſꝫ ſcintilla ꝓprie dr̄ accēſa: fauilla v̓o extincta ⁊ igne deſertaqꝛ fauilla eſt extinctꝰ ſcintille ignis vel cinis: ⁊ dr̄ ſic: qꝑ ignē effecta ſit. vn̄ ⁊ dr̄ fauilla qͣſi fos vulſa: vel diciturfauilla qͣſi fagilla a fagin quod eſt comedere: qꝛ eſt cibꝰignis: vel potius reliquie cibi ignis.F auillus li. dimi. paruus fauus. Idē etiā fauulus li. dicit̉.Pauiſſor ſoris. eſt piſcator qui ſemꝑ rogat ⁊ fauet deo vtſibi bene eueniat. ⁊ dicit̉ a faueo ues.Pauius uia: uium .i. leuis ⁊ imponderoſus: ⁊ dr̄ a fauoniusnij. qui dicit̉ ventus leuis.P auni. a fādo vl̓ fonos dicti ſunt ꝗdā dij ſiluarū fauni: qꝛvoce nō ſignis on̄debāt futura ī lucis ꝯſulti a pagāis. hivulgo īcubi vl̓ īcubones: a romanis v̓o faunificarij dn̄r.P auoniꝰ. a faueo ues. dr̄ h̓ fauoniꝰ nij. lenis vētꝰ: ꝗ ⁊ zephirus dr̄. ⁊ vocat̉ ſic fauoniꝰ: qꝛ eiꝰ fauore flores ꝓducunt̉⁊ terra gemīat. Un̄ Qui. Uſqꝫ ſub aduētu ſpirātis lenefauoni. vn̄ fauoniꝰ nia. niū. ⁊ hͦ fauoniū ni. leue odiū qd̓cito trāſit ⁊ cadit ad modū illiꝰ vēti. Fauonij ēt olim dicebāt̉ ſpurij ꝗ ex pr̄e īcerto ⁊ mr̄e vidua ſunt geniti: ⁊ hꝰiō qꝛ q̄dā aīalia fauonio ſpū hauſto conciꝑe eſtimat̉.P auor. a faueo ues. dr̄ h̓ fauor oris .i. auxiliū: laus: aſſēſus.vn̄ fauoroſus ſa. ſū. .i. fauore plenꝰ. Idē ⁊ fautoriꝰ ria. riū.a fautore: ⁊ h̓ ⁊ hͨ fauorabil̓ ⁊ hͦ le. Et ꝯꝑat̉: vt fauorabil̓lior. liſſimꝰ. vn̄ fauorabil̓r liꝰ. liſſime. aduer. ⁊ hͨ fauoraP auſtitudo dinis. in fauſtus vide. Ibilitas tatis.P auſtus. a faueo dr̄ fauſtus ſta. ſtuꝫ .i. felix: cui fortuna fauet. Et cōparat̉: vt fauſtus ſtior. ſtiſſimus. vn̄ fauſte ſtiꝰ.ſime. aduer. ⁊ hͨ fauſtitudo dinis .i. felicitas. Fauſtus cōponit̉. vt īfauſtus ſta. ſtū .i. īfelix: cui fortuna nō fauet: ſꝫſemꝑ eſt aduerſa: ⁊ ei nō ꝯtingit niſi male. A fauſtus dr̄fauſte aduer. ꝓſpere: feliciter: pie.P autor. a faueo ues. dr̄ h̓ fautor toris .i. laudator: ꝯſenſor īmalo ⁊ hec fautio onis. laus vl̓ ꝯſenſus in malo. ſic̄ amicitia ꝯſenſus in bono. Qd̓ enī eſt amicitia īter bonos. h.idē eſt fautio īter malos. vn̄ fautioſus ſa. ſuꝫ. in malo cōſentiens: ⁊ ſcribit̉ ꝑ t. fautio ⁊ fautioſum: nō per c.autorius in fauor exponit̉.autum eſt ſupinum de faueo ues.F auus ui. mel eſt in cera .ſ. briſca. ⁊ dr̄ a fagin grece qd̓ eſtcomedere latine qͣſi fagus: qꝛ magis comedit̉ qͣꝫ bibit̉.⁊ cor. fa. ſicut dixi in faui preterito.aux. a fos qd̓ ē vox dr̄ faux cis. fauces ſūt āguſte fiſtulegutturis qͣſi foces .i. voces ꝑ qͣs vocalis ſpūs ab intimopectore exiliēs ſonū vocis emittit. ⁊ dn̄r ſic vl̓ a fundendis vocibꝰ: vl̓ qꝛ ꝑ eas famur voces. vl̓ fauces dn̄r a fosqd̓ ē aer: qͣſi fos capiētes .i. aerē. Uel fauces dn̄r a faginqd̓ eſt comedere: ⁊ ẜꝫ hͦ fauces dn̄r maxille ꝗbꝰ comedimus. ⁊ ad ſil̓itudinē fauciū dn̄r fauces loca ſtricta ⁊ anguſta: ſic̄ ē aditꝰ viaꝝ īter altos mōtes. Sil̓r ad ſil̓itudine fauciū dn̄r fauces oſtia fluuioꝝ ⁊ exitꝰ in mari: qꝛ lo-

1 39cus ille ſolet eſſe ſtrictꝰ ⁊ anguſtus ad modū fauciū: velqꝛ ꝑ locū illū aque ⁊ naues exeūt: ſic̄ ꝑ fauces voces. Eta faux cōponit̉ ſuffoco cas. Et ſcias ꝙ īuenit̉ faux ꝑ u. ⁊ꝑ x. ⁊ fas ſine u. ⁊ ꝑ s. i. licitū. ⁊ fax ſine u. ⁊ ꝑ x. ⁊ falx ꝑ l. ⁊ꝑ x. ſic̄ pꝫ ī hͦ v̓ſu. Faux ē: faſqꝫ licꝫ: r̄ſecat falx fax quoqꝫlucet. Expone: faux eſt .i. comedit. Cetera patent.P axo. a facio cis. dr̄ faxo xis. faxit .i. facere: v̓bū defectiuū⁊ comicū: ⁊ nō hꝫ ampliꝰ niſi p̄dictas voces ⁊ faxim. Etſcias ꝙ faxoxis. xit. qn̄qꝫ accipitur ī ui. futuri: qn̄qꝫ ī ui.pn̄tis tā ſubiūctiui qͣꝫ īdicatiui. Faxiꝫ ē pn̄tis tꝑis ſubiūctiui modi: accipit̉ tn̄ pro futuro.F ax facis fe. ge. i. teda. ⁊ dr̄ a fos qd̓ eſt ignis: qꝛ faciat ignēqͣſi fos capiēs vl̓ focos faciēs. inde facula le. dimi .i. parua fax.anteF ebe. Febes .i. luna dr̄ a fos qd̓ ē lux vl̓ claꝝ: ⁊ acuit̉ vltima ſyllaba. Itē h̓ febꝰ bi. i. apollo. vl̓ ſol a fos dr̄. Un̄ dic̄Pap̄. Febꝰ ⁊ febe ſol ⁊ luna dn̄r a fos .i. claritate. Febus.i. clarꝰ ab eo qd̓ ē fos. i. lux. Pug. v̓o dic̄. A fos qd̓ eſt luxdictꝰ eſt ſol febꝰ .i. lucidus: ⁊ ē qͣſi adiectiuū. vn̄ febꝰ apollo qͣſi lucidus da. dū. vl̓ febꝰ grece latine interp̄tat̉ cōisqꝛ cōiter tēperat ⁊ frigidos ⁊ calidos planetas. vn̄ febebea. beum. ⁊ pōt ſcribi febus ꝑ f. vel per ph.F ebricito tas. penul. cor. qd̓ ⁊ febricitor taris inuenit̉ ī deponen̄. genere .i. febrē habere. ⁊ deriuat̉ a febris.ebricula le. dimi. ꝑua febris. (ſcis. inchoatiuū.ebrio bris .i. febreꝫ hr̄e: dicit̉ a febris. ⁊ a febrio febriſcoebris bris. fe. ge. dr̄ a ferueo ues. qꝛ facit hoīeꝫ feruere.vel dicit̉ a frigeo ges. qꝛ faciat hoīem frigere: ⁊ deſinitactūs ſingularis in em̄. vel in im. vt febrē vel febrim. ⁊abltūs in e. vel in i. vt febre vl̓ febri. etiā actūs pluralisin es vel in is. vt febres vel febris.P ebrua orū. ge. neu. pluralis nūeri .i. ſacrificia ⁊ purgationes q̄ oliꝫ ſolebāt fieri ꝓ aīabꝰ d̓fūctoꝝ. vn̄ februatꝰ tatū .i. purgatꝰ: ⁊ februo as .i. ſacrificare vl̓ purgare. ⁊ h̓ februus brui .i. pluto. Februi ēt dicunt̉ manes: qꝛ eis fiebant hō purgatiōes. ⁊ a februꝰ vel febriꝰ dr̄ hic februariꝰ rij. ꝗdā mēſis dictꝰ ſic qͣſi ſacrificatoriꝰ vl̓ purgatoriſiue purgatiuꝰ: qꝛ in illo mēſe oliꝫ p̄cipue fiebāt februaꝓ aīabꝰ defūctoꝝ ipſi plutōni. vn̄ februarius ria. rium.F ebruarius in februa eſt.F ebus bi. maſ. ge. in febe eſt expoſitum.Fecialis. a fedꝰ deris. dr̄ h̓ ⁊ hͨ fecial̓ qͣſi fedial̓ .i. ſacerdosꝑ quē federa fiebāt: vel ꝗ bella ānūciabat: ꝗ potiꝰ dicebat̉ ſecularis. vn̄ olī feciales dicebāt̉ fediales: qꝛ ꝑ eosſedera fiebāt: ſic̄ ꝑ ſeculares bella. Fecialis gͦ ꝓpe dicebat̉ ille ꝗ legatōe vtebat̉ ꝓ federe ⁊ pace ẜꝫ Hug. Pap̄.ēt dic̄. Feciales dn̄r ꝑ quos federa ⁊ bella īdicebant .i.P eciniū ni. dr̄a fex. ⁊ dn̄r fecinia minuti (ſacerdotes.acini ⁊ dure cutis: qꝛ pl̓s fecis faciant qͣꝫ alij aciniF eco. a fex dr̄ feco cas. caui. care. .i. fecē facere vl̓ fece īficere. Et ꝯpōit̉: vt d̓feco cās. i. purgare: qͣſi deorſū a fece ponere. Un̄ ꝓph̓a. Uindemie d̓fecate ⁊c̄. Itē Effeco cās..i. purgare: qͣſi extra feceꝫ ponere: ab ex ⁊ feco cas. Fecocas. ꝓ fecē facere neutrū eſt. ꝓ deturpare eſt actiuū. Cōpoſita v̓o ab eo oīa ſūt actiua: ⁊ ꝓdu. hāc ſyllabā fe.F ecl̓a le. dimi. ꝑua fex. fecula ēt dr̄ vua d̓cocta vl̓ pīguis.P eculentus ta. tū .i. fetidus. ⁊ dr̄ a fece vel fecula: vl̓ ꝯponit̉ a fece ⁊ lētos qd̓ ē plenū. vn̄ feculētꝰ ta. tū .i. fece plenus vel fetidꝰ. Et ꝯparat̉. vn̄ hͨ feculētiatie .i. feditas.Fecūdus. a fetus dicit̉ fecūdus da. dū. i. fertilis: abūdās:qͣſi fetūdus .i. fetu. vndās: vl̓ qͣſi fetū dans. Et ꝯparat̉:vt fecūdus dior. diſſimꝰ. vn̄ fecūde diꝰ. diſſime. aduer. ⁊hͨ fecūditas tatis. Fecūdꝰ ꝯponit̉: vt īfecūdꝰ da. dū. i. nōfecūdꝰ: ſterilis. Et a fecūdꝰ fecūdodas .i. fecūdū facere.F edeodes .i. fedum eſſe: a fedodis. dicit̉.F edero. a fedus deris. dicit̉ federo ras .i. pacificare: fedus

ſ 3