Druckschrift 
Catholicon
Seite
137v
Einzelbild herunterladen
 

mauerit: ſine hoc tn̄ ꝙ ſe verum dixiſſe dicat. Iteꝫ vt dixi ſine mendacio: qꝛ nō debet alterius famaꝫ cum mendacio reſtituere. Uide in preceptum.amelicꝰ ca. cū. .i. eſuriēs ieiunꝰ: a fames dr̄: ⁊ cor. pe. i. Re.2. Et famelici ſaturati ſunt.¶genitiui.amē. a for faris dr̄ hͦ famē minis .i. locutio: ⁊ cor. p̄enul.Fames mis. fe. ge. qd̓ ātiꝗ fames famei dixer̄t. vn̄ adhucabltūs d̓ſinit ī e. ꝓdu. qͣſi ꝗnte d̓clinatōis: ⁊ ē fames appetitꝰ comedēdi: ꝯtuſio faucis qͣſi fos means: ⁊ eſt etyª.Inde famelicꝰ ca. cū. ⁊ famēteꝰ tea. teū. ī eodē ſenſu .i. eſuriēs. famēteꝰ ēt dr̄ mortifer. ⁊ fameo mes. mui .i. eſurire:hr̄e famē. vn̄ fameſco ſcis. īchoa. ⁊ cor. pͥmā fames: ſꝫ fama eā ꝓdu. vn̄ v̓ſus. Nlil mage triſte famē: nil clare cōameteus tea. teū. in fames eſt.paro fame.amicus ci. locus tabernaꝝ in vrbe quē frequētāt ꝑꝑ famē pellendā. ⁊ dr̄ a fames ⁊ eſt maſ. ge. ⁊ cor. penul.F amilia. a femur dr̄ hͨ familia lie. ⁊ ē familia liberi ex liberis legibꝰ ſuſcepti: a femore dcā. Nā familia ꝓ ſeruisabuſiue nō ꝓprie dr̄. Et ꝯponit̉ cū mater pr̄ filiꝰ: vt pr̄ familias: mater familias: filiuſfamilias. ⁊ ē familias gͣtūgrecus. ⁊ incipit familia a pr̄e: ⁊ terminat̉ in tritauo. ſedſtirps ex lōga generis ſignificatiōe vocat̉: vt vult Pug.Et Papͥ. dicit. Familia familias greco more facit ꝓ familie. vnde hec familia lie. vel familias.amiliaris. a familia dr̄ h̓ ⁊ hͦ familiaris ⁊ hͦ re .i. domeſticus amicꝰ: de ꝓpͥa familia: aſſuetꝰ: vſitatꝰ. Inuenit̉ etiāſubſtātiue poſitū: vt Iſte ē nimis familiaris. Et ꝯparat̉vt familiaris rior. ſimꝰ. vn̄ familiariter riꝰ. ſime. aduer⁊ hͨ familiaritas tatis. (nit̉: vt affamīo nas. pe. cor.amino nas. naui. nare .i. loꝗ: a famen minis dr̄. Et cōpoamo mas. ꝓdu. primam. vide in fama meF amulamen minis .i. famulatꝰ: ſeruitium vel ſeruitus: ⁊dicit̉ a famulor laris. ⁊ ꝓdu. la.F amularis. a famulꝰ dr̄ h̓ ⁊ hͨ famularis ⁊ hͦ re. Et ꝯꝑat̉vt famularis rior. ſimꝰ. vn̄ famulariter riꝰ. ſime. aduer.⁊ hͨ familiaritas tatis .i. famuloꝝ ſeruitiū vel ſeruitus.F amulitiū tij .i. ſeruitiū vel obediētia: a famulus dicit̉.F amululus li. dimi. paruus famulus. vn̄ hec famulula le.parua famula ſimiliter dimi.amulor laris. latꝰ. ſū. lari .i. obſeꝗ: obedir̄: ſꝫ famulari d̓biti ē: obſeꝗ volūtatis: obedir̄ ad vtrūqꝫ refert̉. Famulorꝯpōit̉: vt ꝯfamulor laris .i. ſil̓ faml̓ari: ⁊ ē d̓po. fāml̓or cūoībꝰ ſuis ꝯpoſitis: ⁊ cor. pͥmā ⁊ penl̓. īde h̓ famulꝰ li. ⁊ ſūtfamuli ꝓpe ꝗ ex ꝓpͥa ſuoꝝ familia ſūt orti. ⁊ dr̄ famulqͣſi vnꝰ de familia: ſꝫ ẜuus ex ꝯditiōe ẜuitutis. vn̄ hͨ famula le. ⁊ famulus la. lū. adiectiue pōt declinari.anaticus. a fanū dr̄ fanaticus ca. cū. i. lunaticꝰ: inſanꝰ ꝑꝑfanū violatū: vl̓ qꝛ ad fanū ducebat̉ vt liberaret̉. ⁊ fanaticū dr̄ qd̓ ꝑtinet ad fanū. ⁊ hīc fanaticꝰ ci. i. cuſtos fani .ſ.ſacerdos. ⁊ fanatici etiā dicunt̉ ꝗ futura canūt. ⁊ cor. tiF andus da. dū. qd̓ ꝗs debet fari. ⁊ dr̄ a for faris. Et ꝯponitur: vt infandus ⁊ nefandus.ans tis .i. loquēs: ge. oīs ⁊ pōt eſſe nomē ⁊ participiumantaſia ſie. penul. acuta in fantaſma exponit̉.F antaſma. a faſmos qd̓ ē apꝑitio dr̄ hͦ fātaſma tis. ⁊ hͨ fātaſia ſie. idē qd̓ faſma: ſꝫ faſma ſꝑ ē dubia: fātaſma vl̓ fātaſia qn̄qꝫ. Itē fātaſia ē d̓ cognitis ſpēs ī aīo figurata. ſꝫfātaſma ē de īcognitis. Et hīc tractū ē vt fallacia ī argumētatiōibꝰ dr̄ fātaſia cū aꝑꝑet alid̓ qͣꝫ ſit. vn̄ fātaſticꝰ ca.cū. qd̓ ſic apꝑet: vl̓ qd̓ ꝑtinet ad fātaſma: vl̓ qd̓ ꝯtinet inſe fātaſiā. vn̄ ⁊ cellula q̄ ē ī āteriori ꝑte capitis ī qͣ ē vis ītelligēdi: dr̄ fātaſtica: qꝛ ea hō fātaſtice ⁊ imagīatorie cōp̄hēſa ꝑ ītellectū ꝑcipit ẜꝫ Pu. Pap̄. v̓o dic̄. Fātaſia imago alicꝰ corꝑis viſa ⁊ cogitādo ī aīo poſtea figurata: vtputa pr̄is ſpēs quā vidimꝰ. Fātaſia poetica ē rei inaīate ſēſuꝫ dare: vt Mirant̉ arbores. De hoc dixi in qͣrta ꝑte in

ca. de colo. rheto. Fātaſma v̓o ē quā nūqͣꝫ vidimus ſpēaīo figurata: vtputa ſpēs auis quaꝫ nūqͣꝫ vidimꝰ. Fātaſma viſio vana. vide etiā in ſomniū: ⁊ in volūtas.F anū. a fonos vl̓ fōte qd̓ ē ſonꝰ: dr̄ hͦ fanū ni .i. tēplū qͣſi fonū: qꝛ ibi dij rn̄ſa dabāt ī voce hūana. vl̓ dr̄ a faunis ꝗbantiꝗ tēpla edificabāt. Inuenit̉ ēt aliqn̄ fanum in bonaꝑte ꝓ eccl̓ia: ⁊ tūc pōt dici a fādo ꝑ ꝯͣriū: qꝛ fanū nō ē locus ꝯfabulatiōis: ſꝫ deuote or̄onis. ⁊ ꝓdu. pͥmā fanūPar farris neu. ge. a frāgo gis dr̄: qd̓dā genꝰ annone. gn̄al̓.tn̄ oīa ſemīa frugū farra dn̄r a frāgēdo: qꝛ oliꝫ frāgebāī̉in pila an̄qͣꝫ vſus molaꝝ eēt. vn̄ farreus rea. reū. d̓ farreexn̄s vl̓ factꝰ. Et vt dic̄ Priſ. ⁊ farris ſolū ī r. d̓ſinēs gemnauit r. ne ſi faris dicamꝰ aliud mōſtret .ſ. for faris v̓būFarao nomē eſt honoris apd̓ egyptios ſic̄ ceſar apud nos.In latinū aūt expͥmit̉. denegās eū vtiqꝫ deū ſiue diſſipator. ppl̓i enī dei fuit afflictor ẜm Pap̄. Pug. v̓o dic̄ ꝙ faros ciuitas vl̓ turris. qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ egypto. vn̄ īuenit fariꝰ ria. riū .i. egyptiacꝰ. ⁊ hinc oēs reges egypti dicti ſuntfaraones. Pōt ēt pharao ꝑ ph ſcribi. ⁊ ſic de ꝯſil̓ibus dicas. De decē plagis pharaonis habes etiā in plaga.FP arcimē minis. ge. neu. ⁊ hͦ farcimētuꝫ ti. a fartio tis. dr̄. ⁊ꝓdu. pen. farcimē ſic̄ audimē. ⁊ ē idē farcimē qd̓ fartuꝫF arcino nas. naui. a farcio cis. dr̄. ⁊ ē farcinare replere. Etcōponit̉: vt refarcinonas .i. iterū farcinare. ⁊ ſuffarci nonas .i. ſuccīgere: qͣſi ſub īferiori ſurſū veſtes attrahere ⁊ſubtꝰ cingere: qd̓ faciūt ꝗ ſub veſte aliꝗd latēter portāt:vt ſit ſuffarcinare qͣſi ſub veſte quandā farcinationē faciēdo aliꝗd latenter deferre. ⁊ cor. penul. farcino.F arcio cis. farſitū. ⁊ qn̄ꝫ īuenit̉ farciui citū. qd̓ ꝓbat farcimētū. Itē īuenit̉ farſiui ſitū. ſꝫ hͦ potiꝰ tractu ē a vulgariquorūdā ꝗ vtūt̉ v̓bo iſtiꝰ lr̄ature ꝑ totā ꝯiugationē s. faſio ſis. ſiui. ſitū. ⁊ ē farcire ſaginare: īplere. īde v̓balia fator fartrix fartio onis. Fartio ꝯponit̉: vt ꝯfertio tis. defertio tis. īfertio tis. īferſitū. defertio tis. refertio tis. ſuifertio tis. ⁊ ab oībꝰ iſtis d̓ſcēdūt fre. vt ꝯferto tas. diffeto tas. d̓ferto tas. īferto fertas. referto refertas. ſuffertotas. Fartio ⁊ oīa eiꝰ ꝯpoſita ſūt actiua: ⁊ oīa faciūt p̄teritū ī ſi. ⁊ ſup̄. ī tū. format̉ .n. a p̄terito ſi cōuerſa ī tū: lꝫ qn̄īueniat̉ p̄teritū eoꝝ in ciui. ⁊ ſup̄. in citū. Itē oīa ab eo cōpoſita mutāt a. ſimplicis vbiqꝫ ī e. Et ē fartio qͣre ꝯiugaFares īterp̄tat̉ dīſio. vn̄ dictꝰ ē phares ꝗ diuiſio ¶tiōis.īterp̄tat̉: qꝛ tūc natꝰ eſt qn̄ ꝑ linguas terra diuiſa eſtF aretra. a fertio qd̓ ē mors dr̄ hͨ faretra tre. vbi portāt̉ ſagitte qͣſi fereteca .i. mortis repoſitoriuꝫ. Quot .n. fert ſagittas tot fert ⁊ mortes. Quidā tn̄ dn̄t ꝙ faretra d̓riuata fero fers: qꝛ mortes .i. ſagittas ferat. ſꝫ pͥus dcm̄ videt̉veriꝰ. ⁊ hīc faretratꝰ ta. tū. armatꝰ ⁊ īſtructꝰ faretra: velꝗ hꝫ faretrā ẜꝫ Hug. Pa. v̓o dic̄. Faretra ē teca ſagittaꝝa ferēdo iacula dcā: ſic̄ feretrū a ferēdo funꝰ: faretra dicta ꝙ ferat tētrū .i. mortē. ⁊ cor. penul. naturaliterarina. a farre dr̄ hͨ farīa ne. qꝛ ex eo fiat. vn̄ hͨ fariula ſe.dimi. ⁊ fariuaceꝰ cea. ceū .i. de farīa factꝰ. ⁊ farinoſus ſaarinula le. dimi. ꝑua farina. ⁊ cor. pe. Iſū i. plenꝰ faria.ariſeus. a fares qd̓ ē diuiſio dr̄ fariſeꝰ ſea. ſeuꝫ .i. diuiſus⁊ hinc ꝗdā heretici dicti ſūt fariſei: ꝗ diuiſi īterp̄tant: qͥtraditōes ⁊ obſeruatōes legis: qͣs illi deuteroſas vocat:iuſtitie p̄ferūt. vn̄ ⁊ diuiſi vocant̉ a ppl̓o qͣſi ꝑ iuſtitiamdei: vel qꝛ decalogū legis in mēbranul̓ ſcribētes ⁊ ꝯpiſcātes eas ⁊ ligātes in frōte geſtabant vt religioſi iudicarent̉. Et īde fariſei .i. diuiſi a ppl̓o dicti ſūt. Et vt dr̄ in hͦſtorijs ſuꝑ euāgelia: tres erāt ſecte iudeoꝝ a cōi reliquorum vita ⁊ opīonē diſtātes: fariſei: ſaducei: ⁊ eſſei. Fariſei cultū auſtero ⁊ victu pauco vtebant̉: traditiōes ſua:ſtatuētes: ꝗbꝰ traditiōes moyſi determinabāt: pictaciachartaꝝ in frōte gerebāt. ⁊ ī ſiniſtro brachio circuligatiꝗbꝰ decalogꝰ īſcriptꝰ erat: qꝛ dixerat dn̄s. Hec hēbis qͣſi

Y

F

F

f