Druckschrift 
Catholicon
Seite
127v
Einzelbild herunterladen
 

DeEanteM

E marceo es. emarcui. ab e. ⁊ marceo es. cōponit̉ v̓bū neu.⁊ caret ſupīo. ⁊ ē emarcere euidēter marcere. elāguereE maſculo. ab e. ⁊ maſculus cōponit̉ emaſculo las. ⁊ ē emaſculare: eneruare: debilitare: vel caſtrare: ⁊ cor. penulA math. ſanguis grece. īde emathia .i. ſanguinoleta ꝓpterC maus ꝓpriū nomē caſtel­ (ml̓ta bella: ⁊ acuit̉ in fine.li: qd̓ poſtⁱ nicopolis dictū eſt: ⁊ acuit̉ in fine.I max. ab emo mis. dicit̉ hic ⁊ hec emax cis .i. emptor auidus: vel qd̓ facile emit̉: ⁊ cōparat̉. vn̄ emaciter tius. adE mblema matis ge. neu .i. eminēs (uer. ⁊ ꝓdu pe. gtī.ſculptura: vel ornamētū vaſoꝝ: vel varietas pauimētiſiue diuerſitas coloꝝ in pauimento qui dr̄ lichoſtratosvel fruſtū auri: vel argēti. vn̄ Prudētiꝰ de ſicomachia.Sordēt argēti emblemata: ⁊ ꝓdu. ble. ⁊ cor. ma.Imboliſmꝰ mi. maſ. ge. i. ſuꝑaugmētū. vn̄ hic ⁊ hec emboliſmalis. ⁊ hoc le. i. ſuꝑexcreſces: vt annus emboliſmalisdr̄ qͣſi ſuꝑexcreſcēs. qꝛ ſuꝑat duos ānos p̄cedentes: vnalunationē. Habꝫ .n. ānus emboliſmalis. i3. lunationes .ſ..12. ſicut ⁊ alij anni cōes. ⁊ illā tertiādecimā ſuꝑadditaꝫque nullo mēſi tribuit̉. vide de hoc in epacta.E mēbris. ab ē. ⁊ membꝝ ꝯponit̉ hic ⁊ hec emēbris. ⁊ hocbre. ſine mēbro: qͣſi extra mēbra .i. extra fortitudinem.N memor .i. oblitus. ⁊ cor. me. ⁊ eſt cōmunis ge. ab e. ⁊ memor memoris componitur.Emenſus ſa. ſum. participium de emetior tiris. ⁊ eſt emenſus: quaſi extra mēſus: vel euidenter menſus.meras interpretatur dies. ⁊ accentuatur in fine.E mergo gis. ſi. ſum. ab e. ⁊ mergo gis. ꝯponitur. ⁊ eſt emergere extra venire exurgere.E meritio. in emeritus vide.E meritꝰ. meritꝰ ꝯponit̉ cū ē. ⁊ dr̄ emeritꝰ ta. tū i. iaꝫ extrameritū poſitꝰ ꝗ nō pōt iā mereri ⁊ exercere officiū ſuū: īmo liberatꝰ ⁊ ſolūtꝰ ē a labore officij ſui: ſicut miles oliꝫpoſt. lx. ānos nō cogebat̉ militare: ſꝫ ſoluebat̉ a labore ſolito: ⁊ dabat̉ ei ager vel villa vel aliud vn̄ viueret. ⁊ tūcerat emeritꝰ: qͣſi extra meritū poſitus. qꝛ nihil poſtea labore ſolito merebat̉. vn̄ hec emeritionis. tal̓ ꝓpͥetas: vl̓tal̓ liberatio ẜꝫ Pug. Pap̄. ēt dic̄. Emeritꝰ valde meritꝰItē emeriti milites veterani. qꝛ iā ſoluti a militia ſuntEmerita ciuitas quā poſtqͣꝫ ceſar edificauit: veteranosC mētior iris. titꝰ. vl̓ emēſus ſū. ab e. ⁊ metio. (ibi ꝯſtituit.⁊ ē emētior qͣſi extra mētior: vl̓ euidēter vl̓ aꝑte mētiorE micatim aduerbiū .i. ſplendenter ab emico cās.E mico cas. ab e. ⁊ mico cas. ꝯponit̉. ⁊ cor. mi. vide in micoE migraneus vermis capitis: vnde ⁊ dicimus Cmicas.doloreꝫ capitis emigraneum eſſe.E mina ab emo emis. deriuat̉ hec emina q̄dā mēſura mediū ſextariū ꝯtinēs ad emēdū vinū vel annonaꝫ: vel dīab emētior tiris. vel ab emis qd̓ eſt dimidiū.E mineo nes. nui .i. extra manere apꝑere ſuꝑincūbere: ſuꝑſtare. vn̄ eminēs tis. oīs ge. ⁊ ꝯparat̉ eminēs tior. ſimus.vn̄ eminēter tiꝰ. ſime. aduer. ⁊ hec eminētia tie. Et ꝯponit̉ emineo cū ſuꝑ. ⁊ dr̄ ſuꝑemineo nes. ⁊ cū pre. ⁊ dr̄ preemineo nes. qd̓ ꝑ ſyncopā īuenit̉ p̄mineo nes. Emineoaūt ꝯponit̉ ex ē. ⁊ maneo nes. a. in i. mutata. ⁊ cor. miE minulus la. lū. i. aliqͣꝫtulū eminēs penl̓. cor. ⁊ dr̄ ab emiF minꝰ ꝯponit̉ ab e. ⁊ manꝰ .i. ꝓcul qͣſi extra (nens.manū: ſꝫ cōminus .i. ꝓpe. a co. ⁊ manus. ⁊ ſunt aduerbialoci vn̄ Priſ. in. 15. Eminus ⁊ cōminus localia ſunt. vndeꝗdā. Eminus ad lōge: ſꝫ cōminus ad ꝓpe ſpectat.A miſſarius. ab emitto dr̄ emiſſus ſa. ſuꝫ. vn̄. emiſſariꝰ riariū .i. valde ad emittēdū aptꝰ: ſic̄ ſunt curſores regū velIalioꝝ diuitū ꝗ frequēter emittunt̉ ad nūcia ferēda. itēhircꝰ apompeiꝰ dicebat̉ emiſſariꝰ. qꝛ emittebat̉ ī deſertū apompeiꝰ grece emiſſariꝰ latine. Itē h̓ em̄ſſariꝰ ſarij.dr̄ equus fortis ⁊ velox. qꝛ extra alios eligit̉. ⁊ ad equas

mittit̉ ad coitū. idē ⁊ admiſſarius dicit̉. de capro admiſſario habet̉ Leui. 16. Itē emiſſarius dicit̉ ꝑcuſſor gladitor: vel flagitioꝝ. ⁊ luxurie ſatelles.lmiſſicius cia. ciū. qd̓ ſepe ⁊ cito in diuerſa loca emittiturvt oculus. ⁊ deriuatur ab emitto tis.mo emis emi emptū. ⁊ ē emere ex alieno meū facere .i.dare ſuū. ⁊ alienū accipere. Emo ꝯponit̉ vt adimo misademi adēptū .i. auferre coemo mis. coemi coēptuꝫ: qͣſiſil̓ emo. vel cū alio emo. ex con. ⁊ emo emis. Ite dirimomis .i. videre: ſeperare. eximo mis. i. auferre vl̓ extrahere. perimo mis. ꝑemi .i. occidere: redimo mis. redemi redēptū .i. liberare. Emo emis. cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis ē actiuū. ⁊ cor. e. in p̄ſenti. ſꝫ in p̄terito ꝓdu. Qui. epiſt. Turpiter īgenuū munera corpus emūt. ꝯpoſita tn̄ ē. ī pn̄ti mutant in i. cor. Itē oīa faciūt p̄teritū in emi. ⁊ ſupinū ī em̄ptū. ⁊ habēt p. in ſupino cā euphonie: deberet .n. formaria p̄terito emi .i. mutata in tū. vn̄ dicit Priſ. in. io. li. Emiemptū facit: qd̓ iō aſſumpſit pͦ. qꝛ nō pōt m. ante tū. ſinep. īueniri cauſa eufonie: vt ſumptus: ꝓmptus: comptus. Hic nota ꝙ circa rem que emitur ⁊ vendit̉ triplexdefectus cōſiderari pōt. vnus ſiquidē ẜm ſpeciem rei. ⁊hunc ꝗdem defectū: ſi venditor cognoſcat in re quā vēdit fraudē cōmittit in vēditōe. vn̄ venditio illicita reddit̉. Et hoc eſt qd̓ dr̄ ꝯͣ quoſdā Iſa. i. Argētū tuū v̓ſuꝫ eſtin ſcoriā: vinū tuū mixtū eſt aq. qd̓ .n. ꝑmixtuꝫ eſt patit̉defectū qͣꝫtū ad ſpēm. Alius aūt defectꝰ ē ẜm qͣꝫtitatē:ꝑ mēſurā cognoſcit̉. ⁊ iō ſiquis ſciēter vtat̉ deficiēti meſura in vēdēdo: fraudē cōmittit: ⁊ eſt illicita vēditio. vn̄dr̄ Deute. 25. Non habebis in ſacculo diuerſa pondera:maiꝰ ⁊ minꝰ nō erit in domo tua: nec modiꝰ maior ⁊ minor. Et poſtea ſubdit̉. Abhominabit̉ .n. dn̄s eū ꝗ fac̄ hͦ⁊ aduerſat̉ oēꝫ iuſtitiā. Tertiꝰ defectꝰ ē ex ꝑte qͣlitatis:puta ſi aliqd̓ aīal īfirmū vēdat̉ qͣſi ſanuꝫ vel ꝓ ſano: qꝛſiꝗs ſciēter fecerit: fraudē ꝯmittit in vēditōe. vn̄ ē illicita vēditio. Et in his oībꝰ nō ſolū aliꝗs peccat iniuſtiamvēditionē faciēdo. ſꝫ ēt ad reſtitutionē faciēdā tenet̉Si v̓o vēditore ignorāte aliꝗs p̄dictoꝝ defectuū ī revedita fuerit: vēditor ꝗdē nō peccat: qꝛ iniuſtū facit māliter: nō tn̄ eiꝰ oꝑatio eſt iniuſta: vt ex p̄dictis pꝫ: tenet̉ tn̄cū ad eiꝰ noticiā ꝑuenerit dānū recōpenſare emptoriEt qd̓ dcm̄ eſt de vēditore ītelligēdū ē ēt ex ꝑte emptoris. Cōtingit .n. qn̄qꝫ veditorē credere ſuā rē eſſe minusprecioſam qͣꝫtū ad ſpeciem ſicut ſiꝗs vendat aurū loceauricalci: emptor ſi id cognoſcat iniuſte emit: ⁊ ad reſtitutionē tenet. Et eadē rō eſt de defectu qͣꝫtitatis ⁊ qualitatis: ſicut de defectu ſpeciei ſubſtantialis.mola le. vas coquinariū ſicut caldaria vel cōculū. Cocula aūt dn̄r vaſa coquine a coquēdo dicta. oīa nāqꝫ valecā coquēdi parata cōcula dn̄r ẜm Iſi. vn̄ in. 2. Heſdrevbi nos dicimꝰ. Hoſtias coxerūt in emolis ⁊ ollis grecihn̄t. Hoſtias coxerūt ī eneis ollis. Et dr̄ emola qͣſi imola ab īmolādo: qꝛ ibi hoſtie imolabant̉ .i. cōquebanturvel dr̄ emola qͣſi enea olla. ⁊ tūc ponit̉ ibi m. pro n. ⁊ abolla ſubtrahatur vnuꝫ l. qꝛ emola cor. penul.molior liris. tus. ſum. valde vel extra moliri acquirereniti ab e. ⁊ molior liris. componitur.molimentū ab emolo lis. dr̄ hoc emolimētū ti. ꝓpͥe lucruꝫ molēdini .ſ. qd̓ habet̉ ex molēdino ꝑꝑ molitura: ſponit̉ ꝓ quolibet lucro vel ꝓ qͣlꝫ cōmoditate. Hach.3. Et qd̓ emolimentuꝫ. qꝛ cuſtodimus precepta eius.l morrogius gia. gium. in emorrois videmorrōis emac vel emas vel emath. grece: latine dr̄ ſanguis. vn̄ hec emorrōis rōidis. q̄dā īfirmitas qn̄ aliꝗs ſtit̉ fluxū ſanguīs. vn̄ emorroiſſus ſa. ſuꝫ. ꝗ taleꝫ infirmtateꝫ patit̉. vn̄ in euangelio dicit̉. Quia dn̄s mulierememorroiſſam ſanauit .i. fluxuꝫ ſanguinis patientem: qꝛ