¶ BeEanteL
(quod erat in pͥncipio ẜꝫ idē: ⁊ ad idē ſil̓r: ⁊ ī eodē tēpore.hec autē diffinitio magis ad logicum pertinet.F lephātus. elephon grece dr̄ mōs latine. vn̄ hic elephan.rus. ti. ⁊ elephas: qd̓ hꝫ n. in obliꝗs elephātis phāti. ſꝫ nōin ntō: ⁊ dr̄ a magnitudine corꝑis ſui: qꝛ formā mōtis p̄ferat. vn̄ hec elephātia tie. q̄dā ſpēs lepre: qꝛ ſic̄ elephaseſt maior oībꝰ alijs aīalibꝰ: ita paſſionibꝰ ceteris hͦ maior eſt. Et ſcias ꝙ dr̄ elephātus ti. vel elephātos: ⁊ o. murata in u. dr̄ elephātus ti. Elephas mire caſtitatis creditur: ita vt ſi ꝑdat ꝯiugē nulli copulet̉: īter ſiluas cōmoratur ſolus. biēnio aūt portat fetꝰ: nec ampliꝰ qͣꝫ ſemel gignit: ſꝫ nec plures: ſꝫ tm̄ vnū. viuit aūt trecētis annis: ⁊F lephas. in elephātus exponit̉. Ccor. pe. elephas.F leſmot. liber qui dicit̉ exodus. ⁊ accētuatur in fine.Eliachim interpretatur reſurrectio domini.V liades. ab elios qd̓ ē ſol dr̄ h̓ eliades de. filiꝰ vl̓ nepos ſolis: ⁊ ſubtracta de. ſyllaba dicit̉ hec helias dis. filia velE lias dis. in eliades vide.neptis ſolis.I licio cis. cui. citū. ab ex ⁊ licio cis. cōponit: ⁊ ē elicere extrahere extra vocare ⁊ deducere. vide in licio cis.I licon onis. maſ. ge. ē vnū de duobꝰ cacuminibꝰ parnaſin quo ſolebat eē olim ſtudiū: ⁊ dr̄ ab elicio cis. qꝛ olimeliciebat̉ inde ſapiētia. vn̄ ⁊ elicio dr̄ qͣſi eliciēs cūcta: ⁊eſt etymo. ⁊ inde eliconius nia. niū. deriuatur.E liconis nidis. fe. ge. dicit̉ muſa que ī parnaſo habitabatvel femina illius loci ⁊ dicitur ab elicon.E lido dis. ſi. ſuꝫ. penl̓. ꝓdu. ab e. ⁊ ledo dis. cōponit̉. ⁊ ē elidere valde vel extra ledere. ⁊ inuenitur pro tentare.I ligo gis. egi. ctū. ab e. ⁊ lego gis. ꝯponit̉: ⁊ eſt eligere excerpere: qͣſi extra aliꝗd legere. vn̄ dr̄ aliꝗs electꝰ in ep̄m ꝙnōdū ꝯſecratꝰ ex alijs iā exceptus eſt. ⁊ īde hec electioonis. ⁊ eſt eligere ꝓprie de duobꝰ ꝓpoſitis vnū acciꝑe: ⁊alterū dimittere. nō enī eligit qui nil accipit: vel qui oīaaccipit. vn̄ q̄dā ſpēs ꝯiūctiōis dr̄ electiua q̄ de duobꝰ ꝓpoſitis vnū eligere ⁊ alterū refutare on̄dit. Eligo cōponit̉ vt p̄eligo gis. i. pre alijs eligere: ⁊ cor. li.E limas īterp̄tat̉ magus: ⁊ ſic ē nomē maleficīoꝝ: ⁊ approp̓atū ē elime mago in actibꝰ apl̓oꝝ: ⁊ cor. peal̓. vn̄ in aurora dr̄. Obſtat eis elimas magus vtēs arte recēti.E limino nas. naui. nare. ab e. ⁊ limino nas. cōponit̉: ⁊ cor.li. vide in limino liminas.C limo mas maui. ab e. ⁊ limo mas. cōponit̉: ⁊ eſt elimarepurgare. vn̄ elimatꝰ ta. tū .i. clarus vl̓ purgatꝰ. ⁊ elimatiꝫaduer .i. clare purgate. ⁊ hͦ elimamētū ti .i. purgamētūE linguis ab e. ⁊ līgua cōponit̉ ¶ ⁊ ꝓducūt hec oīa li.hic ⁊ hec elīguis: ⁊ hoc elingue .i. ſine lingua vl̓ mutus.E linguo guas. guaui. cōponit̉ ab e. ⁊ lingua: ⁊ ē elinguarelinguā extrahere vel auferre.E lyon apud hebreos nomē dei dr̄: ⁊ īterp̄tat̉ excelſus.E liotropiū herba nomē accepit: eo ꝙ eſtiuo ſolſticio floreat: ⁊ ꝙ ſolis mōtibꝰ folia circūacta ꝯuertat. vn̄ a latinis ſolſequiū dr̄: qꝛ ſolē ſequat̉ aꝑiēdo florē ſuum.E liotropꝰ lapis ē viridis coloris ſanguineas habēs venasmiſſus in argēteā peluē aqͣ plenā: radios ſolis in ſanguineū ⁊ obſcurū vertit colorē. ⁊ ē ſplēdidus cū ortu ⁊ occaſu ſolis colorē mutās. in Aphrica īuenit̉. vide ī ſolſequꝫ.E clipſis eſt quedā metaplaſmi figura: de qua ſupra dixi īquarta parte in ca. de metaplaſmo.E liquo quas. penul. cor. in liquo quas. eſt.E liquus qua. quum .i. purus: liquidus vel liquore plenus⁊ dicitur ab eliqueo eliques.lyzabeth. īterp̄tat̉ d̓i mei ſaturitas vl̓ d̓i mei iuramētū.A liſius. liſis cōponit̉ cū ē. ⁊ dr̄ ęliſiꝰ ſia. ſiū .i. valde ſolutꝰ:vel extra ſolutionē poſitꝰ. vn̄ ⁊ eliſij in inferno dicūturcapi vbi reꝗeſcūt aīe btōꝝ ẜm fabulas poetarū: ⁊ dicūtur illi cāpi eliſij qͣſi ſolutoꝝ: vel quaſi extra ſolutioneꝫ
127poſitoꝝ. ſunt enī ibi cōmorātes beati: ⁊ nunqͣꝫ patiunt̉diſſolutionē. vel dicunt̉ eliſij qͣſi extra leſionē poſiti: abē. ⁊ leſio. ẜꝫ enī veritatē ſancti qui ſūt in vita eterna ſūteliſij .i. extra oēm penā ⁊ leſione poſiti. Abſterget enī d̓somnē lachrymā ab oculis ſanctoꝝ ⁊ iā nō erit ampliusillis: neqꝫ luctus: neqꝫ clamor: ſed nec vllus dolor.E liſus ſa. ſum. penul. ꝓdu. ab elido dis. eliſus ſum. ⁊ ē eliſus valde: vel extra: vel euidēter leſus.Ellixū xi. vocat̉ qd̓ in aqͣ ſolū decoꝗt̉. Lixa enī aqua dr̄ eoꝙ ſit ſoluta. vnde mēbra loco mota lixa dicuntur.E lleborus fluuius ē: ⁊ hec elleborus ⁊ hoc elleboꝝ: ⁊ ē q̄dā herba q̄ circa illū fluuiū plurimū naſcit̉. hāc romaniveratrū vocāt: qꝛ ſūptū in potū mētē in īſaniā deducit.Eſt aūt elleborꝰ ꝑabulū nocēs. eſca tn̄ ē cōturnicū: ⁊ plerūqꝫ temꝑat̉ ad ſaluteꝫ hoīs: ⁊ cor. pe. Hacer de viribꝰherbarum. Qualiter elleborus ſit nobis accipiendus.E llum. in eccum eſt.E lluo onis. ꝑ geminū l. maſ. ge. dr̄ gluto vel leccator: ꝗ oīabona ſua elluit: diſſipat: ⁊ diſꝑgit. ⁊ deriuat̉ ab eluo.E logiū. logiū vel logos cōponit cū ē. ⁊ dr̄ hoc elogiū .i. ꝓuerbiū ⁊ reſponſuꝫ diuinū ⁊ ignominia: ⁊ ordo ⁊ textuscarminū: ⁊ ꝓprie malorū vel criminū: vel textꝰ maloꝝgeſtoꝝ: vel deoꝝ myſteriū. vn̄ hic elogiꝰ verſiculus.K loy vel elōe in olyexponitur.T loquor ab e. ⁊ loquor cōponit̉ eloquor queris. elocutꝰ ſū.⁊ cor. lo. ⁊ ē eloꝗ valde vel ornate vl̓ aꝑte: ⁊ expedite loꝗ⁊ māifeſte enuciare ⁊ ē oratoris. vn̄ eloquēs tis. oīs ge.i. diſertus facundus expedite ⁊ euidēter loquens.E luceo ces. xi. valde vel extra vel euidenter vel pre alijlucere: ab e. ⁊ luceo luces: ⁊ ꝓdu. lu.E ludiani quidā heretici ab eludio dicti qui dicūt poſt natiuitatem xp̄i Mariam alios filios de viro Ioſeph peperiſſe: ⁊ produ. penul.T lul nō ebul vt ꝗdam legunt ẜm Bedam dr̄ ſeptember.vel ẜm alios elul october: ⁊ accentuatur in fine. nullusenim menſis ebul vocat̉ ita ꝙ b. ſit ſcd̓a littera.E lumbis. lumbus cōponit̉ cuꝫ e. ⁊ dr̄ hic ⁊ hec elumbis ⁊hoc elūbe .i. debilis qͣſi extra lūbos .i. extra fortitudinē.E luo is. elui. tū. cōponit̉ ab e. ⁊ luo luis. ⁊ eſt eluere lauarepurgare vel lauādo deſtruere corrodere vel effundere:⁊ diſſipare. In luo luis vide infra in lr̄a l. in ſuo loco.I lutus ta. tū. nomē eſt: ⁊ deriuat̉ ab eluo is. ⁊ ꝓdu. penl̓.⁊ dr̄ elutus mundus madidus inſipidus. ⁊ cōparat elutus tior. ſimus. vn̄ elute tius. ſime. aduer. Hora. in ſermonibus. Irriguo nihil eſt elutius horto.T luuies ab eluo is. dr̄ hͨ eluuies ei. ⁊ hͦ eluuiū uij. ⁊ hͨ eluuio onis .i. nimia aqͣꝝ īundātia: vel d̓ſtructio ex aqͣrumE luuio onis. in eluuies vide. ¶ (abūdantia .ſ. diluuiū.anteE mac vel emas vel emath grece: latine ſanguis. ⁊ accentuantur hec tria in fine.E macitas tis. fe. gen .i. emendi auiditas: ⁊ dr̄ ab emax cis.E maculus la. lum. aliquantulū emax. ⁊ cor. penul.k manceps. manceps cōponit̉ cū ē. ⁊ dr̄ h̓ emanceps pis. ꝙcū pͥmo fuiſſet māceps: iā ab illa ſeruitute ⁊ ptāte ē liberatus. vn̄ emācipo pas. pare .i. a ẜuitute liberare. ſed iaꝫīoleuit cōſuetudo vt filiꝰ de ptāte patris liberatꝰ dicat̉emācipatꝰ: ſꝫ ſeruꝰ a ſeruitute liberatꝰ dicat̉ manumiſſus: lꝫ ꝓprie p̄dicta vocabula cōueniāt captis in p̄lio: ⁊ īẜuitutē redactis ẜꝫ Pug. Pap̄. v̓o dic̄. Emācipare iurisꝓprij dn̄ꝫ ſtatuere: qͣſi extra manū .i. ptātē ſuā facereE mancipo pas. in emancipes exponitur: ⁊ cor. ciE mano ab e. ⁊ manonas. ꝯponit̉ emano nas. naui. natū. ⁊ē emanare extra manare ebullire: ꝓcedere: ⁊ ꝓdu. ma.E māuel hebraice qd̓ ī latīo ẜmōe ſignificat nobiſcū d̓s .ſ.qꝛ ꝑ v̓ginē deꝰ natꝰ hoībꝰ ī carne apꝑuit: ⁊ acuit̉ in fine.