DeDante

(dere diuulgare: furorem deponere.D efluo is. ex de. ⁊ fluo is. vide in fluo is.D efluus. a defluo is. dicit̉ defluus flua. fluum. id qd̓ citodiſcurrit. Et hoc de fluum flui .i. decurſio.D eformis a de. ⁊ forma ꝯponit̉ h̓ ⁊ hᵉ deformis ⁊ hͦ me. i.turpis: qͣſi deorſū a forma .ſ. pl̓chra. Itē d̓formis .i. vltramodū magnꝰ: qͣſi deorſū a forma .i. iuſta: vn̄ deformiteraduer. ⁊ hͨ d̓formitas tatis. ⁊ ẜꝫ Pap̄. d̓formis cui deeſtforma. ⁊ ſpectat ad corpꝰ. turpe āt ad crimē vl̓ ad aīuꝫ reDefreſus ſa. ſuꝫ .i. detritꝰ: decuſſus. ⁊ dr̄ a defren ¶(fert̉¶ frāgo gis. cōponit̉.deo des. ⁊ ꝓducit fre.Defrīgo gis. fregi. fractū .i. valde ⁊ deorſuꝫ frāgere: a de. ⁊D efraudo das. ex de. ⁊ fraudo das. ẜꝫ theologos dr̄ d̓fraudo das. tn̄ ẜm Hug. debet dici de frudo. au. mutata in u.longaꝫ. ⁊ eſt defraudare vel defrudare valde fraudareUide in fraudo das. Papi. etiam dicit. Defrudo a fraudo componit̉ au. in u. ſicut claudo includo.D efunctorie .i. tranſitorie: leuiter.D efūctꝰ. a defūgor geris .i. deorſū a fūctiōe eē. vn̄ qꝛ ꝗ morit̉ deorſū fit a functiōe vite: iō dr̄ defūgi .i. mori. vn̄ defunctꝰ cta. ctū .i. mortuus. qꝛ deorſum eſt a functōe viteItē quondā functi dicebant̉ quoddā genus ciuiū ꝗ fungebant̉ officio ⁊ honore aliquo. vn̄ d̓fūctos mortuos dicimus ꝗ cōpleuerūt vite officia. nihil enī iā faciūt: ⁊ īdehec defūctio onis .i. mors. ¶ Queri h̓ pōt an mortui maxime dānati ſciāt vel recordent̉ ea q̄ h̓ ſciuerūt: ¶ Adhoc dico ꝙ ſic̄ ꝓpter ꝑfectā ſcōꝝ btītudinē nil erit ī eieqd̓ nō ſit gaudij maͣ: ita nihil erit in dānatis qd̓ nō ſit eismaͣ ⁊ cā triſtitie: neqꝫ aliꝗd qd̓ ad triſtitiā ꝑtinere poſſiteis deerit: vt ſit eoꝝ miſerie ꝯſideratio ꝯſūmata. Erit gͦin dānatis actualis ꝯſideratio eoꝝ .ſ. q̄ ſciuerūt prius vtmaͣ triſtitie: nō aūt vt delectatōis cā. Cōſiderabūt aūt ⁊mala q̄ geſſerūt ex ꝗbꝰ dānati ſunt: ⁊ bona neglecta queomiſerūt: ⁊ ex vtroqꝫ torquebunt̉. Sil̓r ⁊ torquebunt̉ d̓hoc ꝙ ꝯſiderabūt noticiā quā de rebꝰ ſpeculabilibꝰ habuerūt imꝑfectā eē ⁊ amiſiſſe ſūmā eiꝰ ꝑfectionē quampotuerūt adipiſci. ¶ Itē q̄rit̉ an̄ dānati videāt gloriambtōꝝ: ¶ Ad hoc rn̄det Greg. in homel̓. de diuite epulone ſic dicēs. Credēdū eſt ꝙ an̄ retributionē extremi iudicij iniuſti in reꝗe quoſdā iuſtos ꝯſpiciūt vt eos videntes in gaudio nō ſolū d̓ ſuo ſupplicio: ſꝫ ēt de illoꝝ bonocrucient̉. Iuſti v̓o in tormētis ſemꝑ intuent̉ iniuſtos vthinc eoꝝ gaudiū creſcat: qꝛ malū qd̓ ꝯſpiciūt miſericorditer euaſerūt. Tātoqꝫ maiores ereptori ſuo gr̄as referūt qͣꝫto vidēt ī alijs qd̓ ipſi ꝑpeti ſi eēt relicti poterātDe hoc vide in ſapiētia. Uidebūt aūt dānati bonos an̄diē iudicij: nō hoc mō ꝙ gl̓iaꝫ eoꝝ qͣlis ſit cognoſcāt: ſꝫſolūmō cognoſcēt eos eē in gl̓ia ꝗdā īeſtimabili: ⁊ ex hcruciabunt̉: tū ꝓpter īuidiā dolētes de felicitatē btōꝝtū ꝓpter hoc ꝙ ip̄i talē gl̓iaꝫ amiſerūt: ſꝫ poſt diē iudicijoīno viſione btōꝝ pͥuabunt̉. nec tn̄ ex hoc pena eoꝝ minuet̉: ſꝫ augebit̉: qꝛ memoriā hēbūt gl̓ie btōꝝ: qua in iudicio vel an̄ iudiciū viderūt: ⁊ hoc erit eis in tormētum.Sꝫ vlteriꝰ affligent̉ in hoc ꝙ videbūt ſe īdignos reputari ēt videre gl̓iā quā ſcī merent̉ hr̄e. ¶ Itē p̄t q̄ri an̄ damnati videant ea q̄ in hoc mūdo agunt̉? Ad hoc rn̄detGre. 12. Moral̓. tractās illud Iob. 14. Siue nobiles fuerint filij eiꝰ ſiue ignobiles nō ītelligūt. Sic̄ hi inꝗt ꝗ adhuc viuētes ſūt: mortuoꝝ aīe quo loco hēant̉ ignorant:ita mortui vita in carne viuētiū poſt eos qͣliter diſponatur neſciūt: qꝛ vita ſpūs lōge ē a vita carnis. qd̓ tn̄ de aīabus ſcīs ſentiēdū nō eſt: qꝛ ꝗ intꝰ oīpotētis claritatem vidēt: nullo mō credēdū eſt ꝙ ſit foris aliꝗd qd̓ ignorent.De hoc dicā in ſanctꝰ. Dico gͦ ꝙ boni vidēt qͥ fiunt circaſuos: mali āt nō. Et ſi dicas. Hagis diſtat a dānatis gloria btōꝝ qͣꝫ ea q̄ in hoc mūdo agunt̉: ſꝫ ipſi nō vidēt̉ ea q̄

antecirca nos agunt̉: gͦ ml̓to minꝰ pn̄t videre gl̓iaꝫ btōꝝ. Di.co ꝙ ea q̄ h̓ agūt̉ nō ita affligerēt dānatos ī īferno ſi viderent̉ ſic̄ gl̓ia ſctōꝝ īſpecta: vn̄ nō ita on̄dunt̉ dānatisea q̄ hic agutur ſic̄ gl̓ia ſctōꝝ: qͣꝫuis ēt eoꝝ q̄ h̓ agunt̉ q̄dā on̄dant̉ eis .ſ. ea q̄ in eis triſtitiā augere pn̄t: lꝫ ꝑ ſe nōvideāt. Qūo aūt aīe ī purgatorio exn̄tes pn̄t ſcire qn̄ ꝓeis ſuffragia fiāt dicā ī purgatoriū. Itē qūo intelligatꝙ diues epulo dānatꝰ rogauit ꝓ fr̄ibꝰ ſuis: cū ī īferno ſuꝑfectū odiū: ⁊ deſiderāt dānati oēs dānari: dicā in īfernus. Itē ꝯſueuit queri an boni bonos ī regno vel malimalos in ſupplicio agnoſcāt. Pꝰ rei ſnīa in v̓bis dn̄iciseuāgelio luce eſt luce clariꝰ demōſtrata: vbi dr̄ ꝙ lazaꝫabraā cognouit: ⁊ diues fratꝝ ſuoꝝ in tormētis infernimeminit. Ex ꝗbꝰ v̓bis vt dic̄ Greg. 4. dialo. aꝑte declarat̉ ꝙ ⁊ boni bonos ⁊ mali malos cogͦſcunt. Si .n. abraālazaꝝ mīme cognouiſſet neqͣqͣꝫ ad diuitē ī tormētis poſitū de trāſacta eiꝰ ꝯtritiōe loq̄ret̉ dicēs: ꝙ mala recepiin vita ſua. Et ſi mali malos nō cogͦſcerēt neqͣqͣꝫ diues ītormētis poſitꝰ fratrū ſuoꝝ ēt abſentiū meminiſſꝫ. qūoenī pn̄tes nō potuiſſet agnoſcere: ꝗ ēt ꝓ abſentiū memoria curauit exorare? Qua in re ēt on̄dit̉ ꝙ ⁊ boni malos.Nā diues ab abraā cognoſcit̉: ⁊ mali cognoſcēt bonos.qꝛ ēt electꝰ lazarus a reprobo eſt diuite cognitꝰ. Itē vidic̄ Greg. fit ſic in electis quoddā mirabiliꝰ: qꝛ eos nō ſolū agnoſcūt quos in hoc mūdo nouerūt: ſꝫ velut vicinosac cognatos cognoſcūt bonos quos nūqͣꝫ nouerūt. Qūoſancti or̄ones noſtras cognoſcant dicam in oratio.D eguādio as. in guadia die. exponit̉.D egener ris. apud ātiquos fuit ge. oīs: apd̓ nos ē cōis: velpotiꝰ eſt cōis ge. declinatiōe ſꝫ oīs ꝯſtructiōe. ⁊ dr̄ degener ꝗ deorſuꝫ ē a gn̄e ⁊ nobilitate .i. īdecor. ⁊ d̓riuat̉ a degenero ras. ⁊ cor. penl̓. gtī. Lucanꝰ ī. 6. Degeneres trepidāt animi peioraqꝫ verſant. Pap̄. v̓o dic̄. Degener ꝗ exnobili genere naſcit̉ ⁊ inhoneſte viuit. Degener ignobilis impar generi: ſuo generi diſſimilisD egenero ras. ex de. ⁊ genero ras in genero ras. eſt.D eglutio tis. tiui. vide in glutiotis. ⁊ ꝓdu. glu.D egina grece morſus latine ẜm Pug. ⁊ Papiam.D ego gis. gi. i. viuo. ⁊ caret ſup̄. ẜꝫ vſum. ⁊ ē ꝯpoſitū ade. ⁊ago gis. ⁊ ꝓdu. de. Un̄ ī Aurora dr̄. Qui cor hn̄t hūile vl̓O egulator dictꝰ ꝙ gule ſit deditꝰ. ¶ caſto corꝑe degūt.D ehiſco ſcis .i. deorſum vel valde hiſcere. vnde dehiſcēsoīs ge. i. apertū hiatuꝫ ⁊ diffuſum habēs: valde hiſcēs: aD ehortor taris in hortor taris vide. ¶ de ⁊ hiſco ꝯponit̉.D eicida. deus cōponit̉ cū cedo dis. ⁊ dicit̉ hic ⁊ hec deicida de. penul. ꝓdu. ꝗ deum occidit.D eicola. d̓s ꝯpoīt̉ cū colo: ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hec deicola le. pen. cor.D eiecto tas. v̓bū fre. a deijcio cis. ctū. ¶ (ꝗ vl̓ q̄ colit deū.D eiero ras. in iuro ras. vide.D eifico. deus cōponit̉ cū facio cis. ⁊ dr̄ deifico cās. i. deuꝫfacere. vnde deificus ca. cū. penul. cor. i. diuinus.D eijcio cis. ieci. iectū. ex de ⁊ iacio. cis. cōponit̉. ⁊ eſt deijcere deorſum vel de vno loco ad aliū iacere. vnde deiectus ta. tum. ⁊ deiecto tas. frequenD einceps .i. ab hodie in antea: aduer. tꝑis vel ordīs: ⁊ deſinit in psͣ. ⁊ vt dicit Hug. cōponit̉ a de ⁊ incepto: ⁊ dicitꝙ penul. acuitur: ſicut de longe: abintus: ⁊ hunc ſequor.D einde antepenulti. acuit. vide in inde.D eītegro .i. iteꝝ vl̓ rurſus ẜꝫ Pap̄. vide in īteger ẜꝫ DuD eiuro ras. penul. ꝓdu. ex de ⁊ iuro ras. vide in iuro.D elabor beris. lapſus. ſum. i. de vno loco ad aliū vel deorſum labi. ex de ⁊ labor beris. cōponit̉: ⁊ ꝓdu. la.D elapido das. verbū actiuum penul. cor. ⁊ eſt delapidareẜm Pap̄. euertere: cōſumere: erogare: vel vaſtare.D elator toris .i. accuſator: a defero fers. deriuat̉: qd̓ eſt atcuſare. ⁊ ſic ſumit̉. 2. Hach̓. 4. Simon aūt p̄dictꝰ pecu