DeCanteR

ī io

jC rineo nes. nui. v̓bū neutꝝ .i. hr̄e crines: ⁊ dicit̉ a crinis.C rineſco ſcis. īchoa .i. īcipio hr̄e crīes. ⁊ format̉ a crīeo es.C riniculus li. dimi. maſ. ge. paruꝰ crinis. ¶ (addita co.C rinior. a crinis dr̄ h̓ ⁊ hecrinior oris .i. crine ꝓlixior.Crinis. a cernonis. dr̄ hic crinis huius crinis ⁊ ſunt ꝓpriecrines mulieꝝ: ſic dicti: qꝛ crinibus a viris diſcernant̉: ⁊ita qͣꝫtuꝫ ad vocē deſcendit crinis a cerno: ſed quātū adſignificationē potius a diſcernonis. Etiaꝫ dr̄ alio mō h̓cirrus ri. qd̓ ⁊ ꝓ plicatura dicit̉ capilloꝝ. a cirrim qd̓ eſttondere ⁊ inde cirritus ta. tuꝫ .i. crinitus.Crinitꝰ ta. tū. penl̓. ꝓdu. magnos hn̄s crines. ⁊ dr̄ a crinis.C ripta .i. ſpeluca: cauerna: vl̓ turba hoīuꝫ. ⁊ dr̄ a crepo as.C riſpo pas. paui. pare. tū. i. criſpū facere: vl̓ ꝯcutere: vibrari: ioculari. vn̄ criſpꝰ pa. pū. ⁊ ꝯparat̉ criſpꝰ. pior. piſſimꝰ.vn̄ criſpe piꝰ. piſſime. aduer. vn̄ hͨ criſpitudo dinis. ⁊ cōponit̉ vt ꝯcriſpo pas. ⁊ ē actiuū cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis.Criſſor aris. atus. ſū. i. fricare: ceuer̄. Sꝫ criſſari id qd̓ mulier ſubtus facit: ceuere qd̓ facit vir deſuꝑ. vel criſſari ēmulieꝝ inter ſe. ſicut ceuere eſt viroꝝ inter ſe. vn̄ ꝗdā.Eſt ceuere viruꝫ: ſed criſſari mulieꝝ. ẜm Hug.Criſta a crinis vel cirrus dr̄ hec criſta ſte. qd̓ eminet ſuꝑgaleā ⁊ ſuꝑ capita quarūdā auiū. vn̄ criſtatus ta. tum .i.criſta ornatus vel qui magnā habet criſtaꝫ. Inuenituretiam criſtatus .i. galeatus.Criſtallus li. fe. ge. genꝰ ē candidi lapidis qͣſi nix. ⁊ fit glacie durata ꝑ annos. vn̄ ⁊ greci ei nomē dederunt. Pſal.Hittit criſtallū ſuā ſicut bucellas. ¶ Et nota ꝙ antiodicebāt hoc criſtalluꝫ li. vn̄ in Aurora dicit̉. Criſtallinafuit facta feneſtra decēs. Et ſcias ꝙ criſtallus appoſitaradijs ſolis adeo rapit flāmā: vt aridis fungis vel folijsp̄beat ignē. fulgidū aūt nihil aliud qͣꝫ frigidū pati pōt.Croceus. a crocus ci. dr̄ croceus cea. ceū. ⁊ hͨ crocea cee. i.cuna infantiū. vn̄ in trenis Biere. dr̄. Qui nutriebant̉ īcroceis amplexati ſunt ſtercora. ⁊ cor. penul.Crocitōas. a cra qd̓ ē vox coruoꝝ dr̄ crocito tas .i. clamar̄ad modū coruoꝝ. vn̄ h̓ crocitatꝰ tus. tui. qd̓ ⁊ crocitꝰ īuenit̉ .i. vox corui. ⁊ eſt tertia lr̄a o. in Pap̄. ⁊ ē crocitare ꝓprium coruorum: ⁊ cor. ci.Crocoas. a cra dr̄. ⁊ eſt idē qd̓ crocito tās.Crocodilus li. qd̓dā aīal qͣdrupes a crocus dr̄: qꝛ croceuꝫbꝫ colorē: ⁊ ē plerūqꝫ in lōgitudīe vigīti cubitoꝝ: dentiū⁊ vnguiū immanitate armatꝰ: tāta duritie ꝙ fortiū icilapidū tergo ꝑcuſſus nō ſentiat. nocte ī aꝗs ⁊ die humireꝗeſcit. ſolus ex aīalibꝰ ſuꝑiorē maxillā mouere dr̄: itadic̄ Hu. Pap̄. v̓o ſic dic̄. Crocodilus a croceo colore dictus aīal qͣdrupes ī nilo: in terra ⁊ ī aꝗs viuēs lōgitudīeplerūqꝫ vigīti cubitoꝝ. hͦ ſolū ex aīalibꝰ ſuꝑiorē maxillā mouere dr̄. ſil̓is ē lacerte ſꝫ maior. ita vt hoīes manducet. Huic dormiēti ore aꝑto qd̓dā aīal fauces īgrediens viſcera dilaniat: exitqꝫ viuēs de īferno: qd̓ fec̄ ⁊ xp̄s:hͨ pap̄. Quidā āt dicūt ꝙ crocodilus ꝯponit̉ a crocus ⁊dilus qd̓ ē metus. vn̄ v̓ſus. Perba crocus diluſqꝫ metꝰ:venit hinc crocodilus. Nā croceis maculis variat̉: ⁊ ēmetuendus. R. poſt c. primū ſibi dans l. ſcriptito ſolo.Crocus ci. quidā puer verſus in floreꝫ ẜm poetas. vn̄ hiccrocus ci. dictus eſt flos. Sed ꝓprie hoc crocū ci. ꝓ flore neu. gene. Sed ꝓ puero hic crocus ci. lꝫ ꝓ flore inueniat̉ hic crocus ci. ſed hoc fit gr̄a pueri. vel crocū dr̄ a coricio oppido cilitie vbi meliꝰ ⁊ plus abūdat qͣꝫ alibi. vn̄croceus cea. ceū. ⁊ hec crocea. cee. ſubſtantiue.C roma grece latīe dr̄ color. vn̄ cromaticus ca. cū. ꝗ colorenō confundit̉ nec colorē mutat ẜm Dug. Pap̄. vero dicit. Lroma grece dr̄ color vel humor latine.C romaticus ca. cū. penul. cor. i. ꝓlixus in croma eſt.¶ ronia nie. ꝓlixus corporis morbus qui multo tꝑe moratur: vt podagra vel ptiſis: ⁊ dr̄ a cronon.

C ronica. cronon grece latine dr̄ tp̄s. vn̄ cronicus ca. cuꝫ. ītꝑalis: terrenus. ⁊ pluraliter hec cronica coruꝫ .i. tꝑa veltēpoꝝ ſeries vel ordo: vel liber vbi deſcripta tēpora ꝯtinent vel facta diuerſoꝝ tempoꝝ: ⁊ cor. ni.Cronographus. a cronon qd̓ eſt tp̄s ⁊ graphus qd̓ eſt ſcriptor ꝯponit̉ h̓ cronographus phi. penult. cor. qui deſcribit tēpora. vn̄ hec cronographia phie .i. breuis ſcripturavel tempoꝝ deſcriptio: ⁊ acuit̉ penulCronon grece latine dicitur tempus.C ruciabilis. a crucio as. dr̄ h̓ ⁊ hec cruciabilis ⁊ hoc le. qꝛeſt dignum vel aptū cruciari.C ruciamen nis. a crucio as. dr̄ hoc cruciamen nis. vn̄ hoccruciamentū ti. ⁊ hoc cruciū ci. idē qd̓ cruciamentū vetormentum quodlibꝫ. vn̄ Lucillus. Uinū inſuaue crucium dixit. ⁊ produ. penulti. cruciamen.Cruciariꝰ. a crux dr̄ h̓ cruciariꝰ ri. ꝗ ē cruce dignꝰ vl̓ ꝗ fericrucē ad ſuū diſpēdiū: vl̓ ad officiū ſuſpēdij: vl̓ ad ſigniꝓfeſſiōis ⁊ religiōis ſue. ⁊ īde cruciariꝰ ria. riū. adiectīeCrucibulū. a crucio as. ⁊ bolus qd̓ ē morſellus: ⁊ ꝯpōit̉ hcrucibulū li. i. lucerna: qꝛ bolus .i. morſellus ſepe ibi cruciat̉: ⁊ diminuit̉ Crucibulū etiā dr̄ mortariū: ⁊ cor bu.C rucicula le. dimi. parua crux penult. cor.Crucifer fera. ferum. qui fert crucē penul. acuta. a crux ⁊fero fers componitur.C rucifigo gis. xi. xū. verbū actiuū: penul. ꝓdu. a crux ⁊ figo gis. vn̄ v̓balia. vel cōponit̉ a cruci dto ⁊ figo gis.Crucio as. aui. are .i. torq̄re: tormētare. vn̄ cruciator toris.⁊ criciarius ria. riū. qd̓ cūciat vel qd̓ ē dignū cruriari vl̓aptū cruciari. Crucio ꝯponit̉ vt ꝯcrucio as. Itē d̓crucioos .i. valde cruciare vel a cruciamine mouere. Itē excrucio as. Crucio cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis eſt actiuū: ⁊ cor. cru.Byrria. Ad mala natus ego crucior dū cūcta ꝗeſcunt.Crucium ci .i. tormentū quodlibet. vide in cruciamen.C rudelis. a crudus dr̄ hic ⁊ hec crudelis ⁊ hoc le. adiectiuum .i. crudus ⁊ eſt crudelis in ſanguine: ſeuus in ira: ⁊crudelis lior. liſſimus. ⁊ crudeliter lius. liſſime. aduer. ⁊hec crudelitas tatis. talis proprietas.Crudus. a cruor dr̄ crudus da. dū. qd̓ nō ē coctū: qͣſi nō ſine ſanguīe: ⁊ īde ꝑ trāſlatōeꝫ dr̄ hō crudus qͣſi nō coctꝰ:nec eſui habilis. ē .n. aſꝑ ⁊ durus: ⁊ ꝯparat̉ crudus dior.diſſimus. vn̄ crude diꝰ. diſſime aduer. ⁊ hec cruditas tatis. ⁊ crudeo des. dui i. eē vel fieri crudū vel īualeſcere.vn̄ crudeſco inchoa. ⁊ ꝓdu. primā. Prudētius in ſichoInſolitis dapibꝰ crudeſcit gutt̉ ⁊ oſſa. Iteꝫ in Greciſmoſic dr̄. Crudus nō coctus ē crudelis quoqꝫ crudus.Cruētatus. a cruor dr̄ cruētus ta. tū. i. ſanguine inꝗnatꝰ vl̓ꝗ amat effuſionē ſanguinis. vn̄ cruēto tas .i. ſanguīe inꝗnare: ⁊ cruētatꝰ ta. tu. ⁊ dr̄t a cruētꝰ: qꝛ cruētatꝰ dr̄ ꝓpͥeſanguīe inꝗnatus: ſꝫ cruētꝰ ꝗ amat effuſionē ſanguinis.C ruentus ta. tum. in cruentatus exponitur.Cruma in crumena vide.Crumena ne. penulti. produ. ſaccus: marſupium: quod ⁊cruma me. dicitur.Cruor. a curro is. dr̄ hic cruor. oris. qꝛ currēdo corruat: ⁊ ēcruor effuſus: ſanguis v̓o in corpore. vn̄ verſus. Sāguisalit corpus. cruor eſt a corpore fuſus. vel ſanguis eſt hominū: cruor victimaꝝ. vel cruor ē corruptus ſanguis: ꝙemittitur: ⁊ dicit̉ ſanguis: qꝛ ſit ſuauis.C ruratus ta. tum. qui magna habet crura. a crus dicit̉.Crus. a curro ris. dr̄ hͦ crus cruris: qꝛ cruribus currimus ⁊greſſum facimus: ⁊ ſunt crura ſub genubꝰ vſqꝫ ad ſurasvel crus ē os tibie anteriꝰ: facit gtus pluralis crurū. format̉ .n. ab hoc abltō ſingulari crure: e cōuerſa in um.C ruſculū li. dimi. ꝑuū crus. ⁊ format̉ a crꝰ addita culū peCruſculꝰ la. lū. ꝗ ꝑua hꝫ crura. ⁊ dr̄ a crus. ¶nul. cor.C ruſcumulus li. tumor crurum. ⁊ dicitur a crus