Druckschrift 
Catholicon
Seite
105v
Einzelbild herunterladen
 

DeCanteO

⁊ determinata nō requirit conſiliū. Naꝫ vt dicit glo. ſuꝑillud i. ad Theſ. in epl̓a ca. 5. Oīa ꝓbata certa diſcuſſione non egent. ita deus mutat ſententiam: ſed non conſilium. Uide in mors.Conſiſto ſtis. conſtiti conſtitum: inuenitur etiaꝫ conſtatū:ex con. ⁊ ſiſto componitur. Uide in ſiſto.Conſiſtoriū. a cōſiſto ſtis. dr̄ hoc ꝯſiſtoriū rij .i. veſtibuluꝫ:porticꝰ: locꝰ ad ꝯſiſtēdū. Heſter. 5. At ille ſedebit ſuꝑ ſolium ſuū in ꝯſiſtorio palatij contra oſtium domus.Conſobrini: qͣſi cōſorini. vide in ꝯſobrinꝰ. ⁊ in patruelis.Conſolor. a cō. ⁊ ſolor laris. ꝯponit̉ cōſolor laris. latꝰ. ſum.deponēs nūc: antiꝗtus v̓o cōmune: ꝓ quo ꝯſulo apud latinos antiquos īuenit̉. ⁊ ē ꝯſolari cōfortare: ſolatiū p̄bere: ſil̓ ſolari: qͣſi cōſolidare. vn̄ ꝯſolabil̓ le. cōſolās tis. ge.oīs cōſolatoriꝰ ria. riū. cōſolabil̓r aduer. ⁊ eſt cōſolator ꝙſe ſoli applicat. ⁊ ſolitudinē alloꝗo ſuo leuat. ⁊ ꝓducūt p̄dicta hāc ſyllabam ſo. Un̄ Qui. metamor. 13. Cōſolor ſocios: vt lōgi tedia belli. Mēte ferāt placita: vn̄ cōſueuitdici. Dicito cōſolor preſtulor ſemꝑ adulor.Conſors. ſors cōponit̉ cū cō. ⁊ dr̄ hic ⁊ hec ꝯſors tis .i. ſociꝰeiuſdē ſortis. vn̄ hoc ꝯſortium ſocietas per t. ſcribit̉.Conſpergo gis. ſi. ſuꝫ. ꝯponit̉ ex cō. ⁊ ſpargo gis. ⁊ mutat̉ aſimplicis in e. Inuenit̉ ēt ꝯſpargo gis. ſꝫ potius hoc accidit ex vitio ſcriptoꝝ: reꝗre in conſperſus.Conſperſio. a ꝯſpergo gis. deriuat̉ hͦ cōſperſio onis. Inuenit̉ ēt ꝯſparſio: ſꝫ hͦ magis vr̄ ex vitio ſcriptoꝝ. ⁊ ē ꝯſperſio farina ꝑ aquā ꝯglutinata ſine fermēto. idē ē ⁊ azimaPrīa Corrinth̓. 5. Ut ſitis noua cōſperſio ſic̄ eſtis azimiConſperſus ſa. ſum. a conſpergo ſi. ſum. ⁊ eſt conſperſus infuſus. repletus: ſicut conſpergo īfundo repleo.Conſpicax cacis. in conſpicio vide.Conſpicillū. a conſpicio cis. dr̄ hoc ꝯſpicillū li. locꝰ ad ꝯſpiciēdū aptus. Plautꝰ in caſſina. Cōſpicillo ꝯſpexi v̓gineꝫ.Conſpicio cis. ſpexi. ſpectū. ex cō. ⁊ ſpecio cis. ⁊ ē cōſpicere:ſil̓ ſpicere. vn̄ cōſpicuꝰ cua. cuū. aptꝰ ⁊ habil̓ ad cōſpiciēdū: vl̓ ſpecioſus: p̄clarꝰ altꝰ. ⁊ h̓ ⁊ hec cōſpicax cis. ī eodēſenſu: vl̓ ſubtꝰ ad cōſpiciēdū. Et ꝯꝑat̉. vn̄ hͦ ꝯſpicacia cie⁊ hͤ ꝯſpicacitas tatis. ſpēs vl̓ ſubtilitas. vl̓ aptitudo vidēConſpico. a cō. ⁊ ſpico cās. ꝯponit̉ cōſpico cas. ſpi­ (di.cas colligere. ī quo ſenſu īuenit̉ ꝯſpicor caris. depo. ⁊ ꝓdu. penl̓. Itē ꝯſpicor pōt ꝯponi a cō. ⁊ ſpecio cis. vel deriuat̉ a ꝯſpicio cis. ⁊ tūc cor. penl̓. ⁊ ē idē qd̓ aſpicio: vn̄ Greciſ. Cōſpicor aſpicio: ꝯſpico colligo ſpicas. Papͥ. dic̄. Conſpicari rimari: ītēdere: credere. Et a cōſpicor h̓ ⁊ hec conſpicabil̓. ⁊ hoc le. ꝯſpicabil̓r: ꝯſpicabūdus da. dū. i. habil̓ad cōſpicēdū: vel ſimilis cōſpicāti: vel decorus.Conſpicuus cua. cuum. in conſpicio vide.Conſtantinopolis. polis pro ciuitate ꝯponit̉ cū ꝯſtantinus⁊ dicit̉ hec cōſtantinopolis ciuitas ꝯſtantini: q̄dam ciuitas imperialis eſt in grecia: vn̄ conſtantinopolitanus na.nū. de illa ciuitate. ⁊ cor. po. ꝯſtātinopolis. ⁊ eſt totiꝰ oriētis caput: ſicut roma occidentis.Conſtellatio a ꝯſtello qd̓ ꝯponit̉ a cō. ⁊ ſtello las. dr̄ hͨ conſtellatio onis. qd̓ ſepe ponit̉ ꝓ ipſo ſigno ſtellaꝝ ẜꝫ Hug.Et vt dic̄ Pap̄. ꝯſtellatiōes latini vocāt ſuꝑſtitiōes mathematicoꝝ .i. notatiōes ſiderū qūo habeat ſe vnuſꝗſqꝫ.Conſternonis. ſtraui. ſtratū. ⁊ ꝯſternor. naris. natꝰ. d̓ponēdr̄ pͥme ꝯiugationis. ⁊ eſt ꝯſterno aīalis vel corporis: velmanipuli: vel lectuli: vel aſelli: vl̓ maris: ſꝫ ꝯſternari mētis eſt. Cōſternari .n. ē mēte deficere. terreri: ſtupefieriturbari: cadere: exanimeꝫ eē. vl̓ aliquo timore vl̓ aliquocaſu. vn̄ cōſternatꝰ ta. tū. territꝰ: cōturbatꝰ. Cōſternatꝰ ꝓprie mēte: ſtratꝰ v̓o corꝑe. ⁊ vtrūqꝫ tā cōſterno qͣꝫ cōſternor ꝯponit̉ a cō. ⁊ ſternonis. Ꝙ aūt ꝯſternor cōponat̉ aſterno vult Priſ. ī. 8. li. in tractatu de figura v̓bi. vbi dic̄.Inueniunt̉ q̄dā q̄ ſepe nō ſolū cōiugationē: ſꝫ genꝰ. vl̓ ſi-

gnificatōeꝫ v̓bi ꝑmutāt ī ꝯpōne: vt ſpernonis. actiuū aſꝑnor naris. depo. ſterno nis. actiuū. ſternor naris. depoConſternor naris. in conſternonis. eſt.Conſtipo pas. paui. pare .i. ſil̓ ſtipare. ex con. ⁊ ſtipo pas. ⁊ꝓdu. ſti. Luca. ī. 7. Pōpeie denſis acies ſtipata cateruisConſtiti. penul. cor. eſt p̄teritū de cōſiſto ⁊ cōſto cōſtiti.Conſtituo. ex cō. ⁊ ſtatuo ꝯponit̉ ꝯſtituo is. ſtitui. tutū. vebū actiuū .i. ſil̓ ſtatuere. Cū āt ponit̉ abſolutē .i. ſine actōtātum valet qͣꝫtum ponere terminū. Un̄ Saluſtius. Indiem tertium conſtituūt .i. terminum ponunt.Conſtitutio vel edictū ponit̉ pro eo ꝙ rex cōſtituit vl̓ edicit. vel facit ẜm Pap̄. Cōſtitutiones etiā poſſunt dici qd̓facit eccl̓ia vel cōgregatio aliqͣ religioſoꝝConſto ſtas. ſtiti. ſtitū. Itē īuenit ēt ꝯſtatū qd̓ ex con. ⁊ ſtoꝯponit̉. ⁊ ē cōſtare ſil̓ ſtare. Itē ꝯſtare .i. ꝯſtitui. vt domcōſtat ex tecto pariete ⁊ fūdamēto .i. ꝯſtituit̉. Itē cōſtare .i. ꝑſeuerare: vt iſte ꝯſtat ī ꝓpoſito .i. ꝑſeuerat. Itē ꝯſtare .i. certū ⁊ aꝑtū eē. itē ꝯſtare ꝑtinet ad p̄ciū. vt hec capaꝯſtat tribus denarijs. vn̄ ꝯſtans ſtātis. oīs ge. ⁊ ꝯꝑat̉. viꝯſtāter tius. tiſſime. aduerbiū. ⁊ hec cōſtātia tie. ⁊ cōſtāsdr̄. qꝛ vndiqꝫ ſtat. nec in aliquā partem pōt declinari. Etꝯponit̉ vt īconſtās. vnde hec inconſtantia.Cōſtructio. a cōſtruo is. dr̄ hec ꝯſtructio onis. ⁊ ꝯſtructiuua. uū. ⁊ h̓ ⁊ hec cōſtructibilis ⁊ hoc le. Scd̓ꝫ v̓o Pap̄ cōſtructio a multitudine lapidū ⁊ lignoꝝ dicta. ⁊ ſtrue qꝛeſt ꝯpō. item cōſtructio eſt q̄dā dictionū cōgregatio: viSortes legit virgiliū: qd̓ ēt dr̄ or̄o. ⁊ ēt locutio ſic̄ cōſueuit dici. Sortes legit virgiliū. hec eſt vna or̄o. vna cōſtrictio. ⁊ vna locutio. Oratio eſt indicatiua cōſtructio trāſitiua locutio de preſenti affirmatiua.Conſtupror aris .i. ſil̓ ſtuprari. a cō. ⁊ ſtupror. vide ī ſtupꝝ⁊ cor. ſtu. naͣliter. Et vt dicit Hug. ꝙ ſtupror eſt depo. cūſuis cōpoſitis. ſꝫ īuenit̉ in actiua ſignificatiōe cōſtupreas. Hiere. 2. Cōſtuprauerūt te vſqꝫ ad v̓ticē.Conſubſtātialis. a cō ⁊ ſubſtātialis cōponit̉ h̓ ⁊ hec cōſulſtātialis. ⁊ hoc le i. eiuſdem ſubſtātie: vn̄ filius dei diciconſubſtantialis patri. qꝛ eſt vnius ⁊ eiuſdem ſubſtātie⁊ nature ſecum .i. cum patre.Conſueo ſues. ſueui. vel ſuetus. ſum. vn̄ cōſuetim ⁊ cōſuetudo. ⁊ hinc conſuetudinarius ria. rium. ⁊ componit̉ cōſueo. a cō. ⁊ ſueo ſues: qd̓ nō eſt in vſuConſueſco ſcis. ſueui. vl̓ ſuetꝰ ſuꝫ. vl̓ cōſueſcere cōſuetudi.nē facere ẜꝫ Pap̄. Et ẜꝫ Pug. cōſueſco ē īchoa. d̓ ſueo es.Cōſuetudo. a cōſueo ſues. hͨ cōſuetudo dinis. ⁊ ē cōſuetido ius qd̓dā moribꝰ cōſtitutū: qd̓ ꝓ lege ſuſcipit̉ cū deficit lex. nec diſtat ſcriptura an rōne cōſtet. ſic̄ dic̄ Iſido.ethymo. 5. Nec mirū tāta eſt vis cōſuetudinis ꝙ ẜm etcleſie cuiuſlibꝫ ꝯſuetudinē vl̓ trina vl̓ vnica ī baptiſmodꝫ fieri īmerſio. Cōſuetudo tn̄ nō pōt tollere ius naͣle ſiue diuinū .i. p̄cepta vt ꝓhibitiōis dn̄i: īmo talis cōſuetudo abrogat̉ a lege. ius v̓o poſitiuū ſiue hūanū tollit conſuetudo vl̓ ī toto ſi ē gn̄alis. vel ī ꝑte ſi eſt ꝑticularis. itatn̄ ꝙ nō ſit ꝯͣ ius naͣle ipſa cōſuetudo. qꝛ tūc nec ius poſitiuū pōt tollere. Ex hoc pōt cōcludi lꝫ ꝑ hypoteſim. ꝙ ſiꝑſonales d̓cime nō dei: ſꝫ hoīuꝫ p̄cepto debent̉: videt̉ ꝗcōſuetudo ꝯͣria a culpa liberet nō ſoluētes. videt̉ īquā ⁊veꝝ ē vbi eccl̓ia nō cōſueuit hō decimas exigere.Conſul a cōſulo lis. dr̄ hic cōſul lis. maſ. ge. vn̄ cōſultꝰ tus.tui. maſ. ge. ⁊ h̓ ⁊ hec cōſularis. ⁊ hoc re. dignus cōſulatuEt ꝑ cōpoſitionē ꝓconſul lis. loco cōſulis poſitus. excōſul lis. extra cōſulatū poſitꝰ cū eū pͥus habuerit. ſicut dicit Hug. Iſi. v̓o dic̄ ꝙ cōſules appellati ſunt. vel a conſulēdo ciuibꝰ. vl̓ a regēdo cūcta cōſilia. Excōſules āt dicunt̉. qꝛ iā a cōſulatu exierint ſiue diſceſſerint ꝑacto vcis ſue anno. Proconſul dr̄ ꝗ vice cōſulis fungit̉.Conſularis. in conſul eſt.