Druckschrift 
Catholicon
Seite
101v
Einzelbild herunterladen
 

DeCanteO

cōionē dare: cōem facere: īmūdū facere: ſiue inquinare.Marci. 7. ca. Nō ītelligitis ꝙ oē extrīſecꝰ ītroiēs ī hoīeꝫnō pōt eū cōicare .i. īmudū facere inꝗnare. Et ꝯpōit̉ cōicō cū ex ⁊ dr̄ excōico cās .i. extra cōionē facer̄: cōione pͥuare. Et eſt actiuū cū oībꝰ ſuis cōpoſitis: ⁊ cor. ni. Utrū aūtꝗlibet xp̄ianꝰ teneat̉ cōicare ſel̓ in āno: dicam in cōioIōmunio. a cōis dicit̉ cōionis. ni. i. cōe facere. ⁊ hͨ cōio nis.qꝛ a pluribꝰ participat̉ vt corpꝰ dn̄i: vide ī miſſa. Hicpōt q̄ri vtrū ſumēs corpꝰ xp̄i cū ꝯſcīa pctī mortalis peccet mortaliter? Et videt̉ ꝙ nō: qꝛ nullus peccat faciēdoid ad qd̓ tenet̉: ſed iſte pctor tenet̉ ex p̄cepto eccl̓ie ſemelin āno corpꝰ xp̄i ſumere: gͦ qͣꝫuis ſit in ꝓpoſito peccādi nōpeccat corpꝰ xp̄i māducādo ſiue ſumendo. Ad hͦ dd̓ꝫeſt ꝙ hn̄s ꝯſcīaꝫ pctī mortalis qd̓ dimittere non ꝓponitpeccat mortal̓r accedēs ad ſumendū corpꝰ xp̄i: qꝛ īdigneaccedit. peccat etiā nō accedēdo tꝑe ab eccl̓ia ꝯſtituto .ſ.in paſcha: qꝛ inobediēs eſt. nō tn̄ eſt ꝑplexus: qꝛ pōt ſe abhoc oīno eriꝑe ꝓpoſitum peccandi dimittēdo. nihilominus tn̄ manēte tali ꝓpoſito minus peccat nō ſumēdo qͣꝫſumēdo: qꝛ illud qd̓ eſt malū ẜꝫ ſe ē maiꝰ malū qͣꝫ id qd̓ ēmalū qꝛ ꝓhibituꝫ. vn̄ ſe priꝰ dꝫ dimittere excōicari qͣꝫ ꝙcū ꝓpoſito pctī mortalis corpꝰ xp̄i ſumat. Nlotādumꝙ multiplex eſt cōio. ⁊ ẜꝫ hoc multiplex erit cōionis pͥuatio. Eſt .n. cōio ſpūalis .ſ. q̄ eſt in ꝯſenſu v̓o vel īterp̄tatiuo.⁊ hoc mō cū hereticis cōicādū nō eſt. ſic ītelligit̉ hoc. 2.Coꝝ. 6. Exite de medio eoꝝ. Glo. ſpūal̓r .ſ. vt eoꝝ oꝑa increpetis. Scd̓a eſt cōio in ſacr̄is. ⁊ hoc mō etiā nō eſt cōicandū cum hereticis notiſſime noīatis ꝗ etiaꝫ lꝫ nō ſintnotati ſiue noīati: quātū tn̄ de ſe eſt: pͥuant̉ effectu cōionis ſacr̄oꝝ: qꝛ ipſo iure ſūt excōicati: ſiue ſint occulti: ſiuemanifeſti. Tertia eſt cōio in cibo ⁊ potū ⁊ ho. ⁊ hoc etiaꝫmō nō eſt cōicādū cū iſtis hereticis ꝗ p̄ciſe ſunt ab eccleſia noīati. Quarta eſt cōio corꝑalis vt cohabitatio in eadeꝫ ciuitate: ⁊ talis cōio nō vitabat̉ in pͥnº ꝓpter ml̓titudinē hereticoꝝ: ⁊ etiā alicubi adhuc nō vitat̉. Si aūt abaliquibꝰ timeret̉ de lapſu tutiꝰ eſſet nō habitare cū eis.Et ẜꝫ hāc diſtīctionē ſolui pn̄t ſiqͣ obijciant̉. Sꝫ obijcit̉ illud Mat. 13. Ne forte colligētes zizania eradicētisſil̓ ⁊ triticū: ſinite vtraqꝫ creſcere vſqꝫ ad meſſeꝫ. zizaniaſunt heretici triticū fideles meſſis finis ſeculi: gͦ heretici ſunt tolerādi īter fideles ⁊ nō ſunt ab eis ſeꝑandi velvitādi vſqꝫ ad finē ſeculi. Dico illud dictū ītelligi pōt dehereticis occultis quoꝝ hereſis dep̄hēdi nō pōt. tales .n.etſi excōicent̉ excōicatiōe generali: nō tn̄ excōicatiōe ꝑſonali: nec exterminant̉ gladio maͣli niſi cū ml̓titudineīfideliū manifeſtoꝝ īueniant̉. vl̓ ītelligi hͦ pōt de catholicis malis: qꝛ hn̄s diſcretiōis exēplū equimiter toleraredꝫ malos ꝑꝑ bonos. Scd̓m autē ꝙ meſſis dr̄ illud tp̄usquo heretici manifeſte corruptiui alioꝝ ſunt abijciēdi ⁊euāgelica falce: ẜm hͦ ītelligit̉ ꝑmiſſio ꝓ tꝑe illo quo nōdiſcernit̉ plene an ſit hereticꝰ. quū āt plene īnotuerit eccleſie corruptio ſua: eſt ꝑſonal̓r p̄cidēdus. nā Aug. in lib.de vera religiōe dicit ſnīaliter: ꝙ in eccl̓ia tādiu ſuſtinet̉error alicuiꝰ donec accuſationē inueniat aut opinionemprauā ꝑtinaciter defendat. quū āt dicit. i. Coꝝ. 12. Neceſſe eſt hereſes eē ibi dr̄: neceſſe eſt illud qd̓ eſt vtile ꝑ accidens ſiue p̄ter intentionē hereticoꝝ .ſ. ad hoc vt ab his ꝙſe exercēt in diuina ſcriptura: pigritia eā diſcutiēdi excutiat̉: ⁊ magis fidei veritas declaret̉. ⁊ hͦ hr̄ ex glo. ibidē.vn̄ ⁊ ẜm ꝙ hr̄ ex gloſa ſuꝑ illud Iſa. 7. Hec dicit dn̄s de⁊c̄. ſꝑ .ſ. vſqꝫ ad finē ſeculi erunt alique hereſes ⁊ malitiehoīuꝫ ad exercēdū fideliū patiētiā ⁊ ſapīam. Et ſcias ꝙerror dep̄hēdit̉ aliqn̄ ꝑ facti euidētiā: aliqn̄ ꝑ ꝯfeſſioneꝫin iure factā: aliqn̄ ꝑ ꝓbationē teſtiū vl̓ inſtr̄oꝝ. Sciēdūēt ꝙ cōio cū aliqͣ ꝑſona fidelibꝰ īterdicit̉ dupl̓r. vno mōin penā eiꝰ cui cōio ſubtrahit̉. alio mō ad cautelaꝫ eiꝰ cui

īterdicit̉ ne cōicet. Et vtraqꝫ cā elici pōt ex verbis apl̓i..Coꝝ. 5. Primo mō nō īterdicit eccl̓ia fidelibꝰ cōionē īfideliū ꝗ nullo mō fidē receperūt .ſ. paganoꝝ vel iudeoꝝ.qꝛ nō hꝫ de eis iudicare iudicio ſpūali: ſꝫ tꝑali in caſu: vtquū īter xp̄ianos morātes aliquā culpā cōmittūt: ⁊ ꝑ ſideles tꝑaliter puniunt̉. ſꝫ bn̄ hͦ mō .ſ. in penā īterdicit ecleſia cōionē illoꝝ īfideliuꝫ: ꝗ deuiauerūt a fide recepta.ſ. eos excōicādo. Quātū v̓o ad cautelā diſtinguēdū ē gfirmi in fide nō ſūt ꝓhibēdi cōicare cū īfidelibꝰ ꝗ fideꝫnō receperūt: ⁊ maxīe ſi neceſſitas cogat. ſimplices v̓o⁊infirmi in fide quoꝝ ſubuerſio poſſet ꝓbabiliter timeriſūt acōione īfideliū ꝓhibēdi: ⁊ maxīe ne magnā familiaritatē habeāt cū eis: neqꝫ ſine neceſſitate cōicēt cū ipſis.Cōis. muniū ꝯpōit̉ cū cō ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hͨ cōis ⁊ hͦ ne. qͣſi muniū.pl̓iū: vl̓ qͣſi cū munio: qꝛ nō ē ſegregatꝰ ab alijs ī offō. vn̄hec cōitas atis. ⁊ cor. ni. Inuenit̉ etiā cōitas actūs pl̓alisde cōitꝰ ta. tuꝫ. in fe. ge. qd̓ venit a cōio iui. vt lr̄as accipeſigillo cōitas: ⁊ tūc ꝓdu. penl̓. ſicut cōitus ta. tū. Iteꝫ cōealiqn̄ ponit̉ ꝓ īmūdo: ⁊ ē tractū a gentibꝰ qͣs iudei reputabāt īmūdas: qꝛ cōiter cibarijs veſcebant̉: nec deſcernebant ſicut iudei: vn̄ ⁊ aīalia ꝗbꝰ gentes cōiter veſcebantcōia ⁊ īmūda dicebant̉. vn̄ Actuū. 12. Cōe ⁊ īmūdū nunqͣꝫ ītroiuit in os meū: ⁊ ampliata vocabuli ſignificationeqd̓libet īmundū dicebat̉ cōe. Itē q̄daꝫ verba dicebant̉cōia: qꝛ litteratura paſſiui accipi pn̄t in actiua ⁊ paſſiusſignificatōe. de quibus dixi ſupra in tertia parte. vbi exde verbis in ca. de genere v̓boꝝ: ⁊ in tractatu de participijs. De cōitate vel cōi vita dicam in thomas.Communitas in cōis vide.Como mas .i. ornare dr̄ a comame. ⁊ eſt v̓bū actiuū: vn̄ comatores dicunt̉ argēti ceſores: qꝛ de ſordida maſſa lucidū comāt argentū. Comare etiā īuenit̉ ꝓ frōdere: ⁊ corprimā. ſed como mes. ꝓdu. ſicut in como mis. oſtendaꝫ.Como mis. pſi. tū .i. ornare: vl̓ planare: vl̓ pectinare: ⁊ cōpnit̉ vt accomomis .i. valde comere: ꝯcomo mis. diſcomemis .i. deornare. excomo mis. īcomo mis. i. valde comer̄Como mis. ⁊ ab eo ꝯpoſita ſūt actiua: ⁊ ꝓdu. co. ſꝫ comomas. cor. co. vn̄ ī Greciſ. dr̄. Como dū crines orno: comoſplēdeo dicas. Tertia dat como: dat quoqꝫ pͥª como. Etcomis nomē ēt ꝓdu. co. vide ī comis. Itē īuenit̉ comesmaſ. ge. vl̓ comis ſubſtātiuū: ⁊ cor. co. ſꝫ comes actūs deh̓ ⁊ hͨ comīs ⁊ hͦ me. ⁊ comes v̓bū futuꝝ de como miꝓdu. co. vn̄ v̓ſus. Si vis eē comes mihi mores accipe comes. Si mihi fida comes ſic eā chariſſime comes. videCōpactꝰ. a cōpingo gis. cōpegi. pactū. de­ (etiā in comes.riuat̉ cōpactꝰ cta. ctū .i. īpulſus vel ꝯiunctus: ⁊ ꝯformatꝰ⁊ ꝯglutinatꝰ. Et cōpactim aduer .i. ꝯiunctim: ꝯſertimCompages. a cōpingo gis. dr̄ hec cōpages gis .i. ꝯiunctio. ⁊hec ꝯpago ginis. ſil̓r ꝯiūctio. Cōpagines etiā vel ꝯpagetdicunt̉ capita oſſiū: qꝛ cōpacta neruis velut quodā glutinō ſibi adhereant. Et hinc cōpagineus nea. neū. ⁊ cōpagino nas. naui .i. ꝯiungere. ⁊ ꝓdu. penul. cōpages.Compagino nas. penul. cor. vide in cōpages.Compago ginis. penul. ꝓdu. in ntō. vide in cōpages.Comparatiuꝰ. a cōꝑaro ras. dr̄ cōparatiuꝰ ua. uū. ⁊ h̓ ꝯpartiuꝰ ui. ⁊ hͦ ꝯꝑatiuū ui. ꝑ qd̓ fit ꝯꝑatio .i. collatio rei ad revel qd̓ ꝑtinet ad cōparationē. Cōparatiuū aūt nomē ꝙſit ⁊ qūo formet̉: ⁊ cū quo caſu ꝯſtruat̉ dixi in tertia ꝑtevbi determinaui de ſpēbꝰ noīuꝫ in ca. de cōparatiuo.Cōpareo res. parui. ſil̓ parere: ex cō ⁊ pareo res. ⁊ ꝓdu. paGen̄. 37. Puer nō comparet ⁊ ego quo ibo. Oui. Que niComparo ras. raui. ex cō ⁊ paro ras. ⁊ eſt comparare ſimamis apparent retia. vitat auis.parare. Item cōparare .i. conferre: aſſimilare. Item cōparare .i. cōtra parare. Item cōparare .i. emere. ⁊ ex haſignificatiōe ſumpta eſt ſcd̓a. nā ꝗ aliꝗd emit preciū ſu