¶ DeCanteQ

101

cōpoſitionē dicit̉ incomitio tias .i. in comitiū adducere.Itē incomitiare .i. cōmitiū celebrare vel in comitio loꝗC omitor a comes dr̄ comitor taris. tatꝰ. ſuꝫ .i. ſequi cū alioire. ⁊ inde comitās tantis. ge. oīs. ⁊ comitatus ta. tū. i. ſecutus: ⁊ cor. o. ⁊ mi. Oui. de arte. Ipſe lꝫ venias muſis cōmitatus homerꝰ. Si nihil attuleris ibis homere foras.⁊ fuit olim cōe: nunc eſt verbum deponen̄.C omitulus li. maſ. ge. penul. cor. ⁊ hic cōmitellus li. dimi i.paruus comes ⁊ ſunt ambo dimi. de comes ẜm vtranqꝫeius ſignificationem.C ōmanipularis. a con ⁊ manipularis cōponit̉ h̓ ⁊ hec commanipularis ⁊ hoc lare: conſcius ſimul cum alio manipularis. ⁊ mutatur n. in m. ſequente m.Cōmater tris. qͣſi ſil̓ mater: ex cō ⁊ mater cōponit̉: ⁊ ꝓdu.ma. ¶ Et ſcias ꝙ due ſūt ſpēs ꝯpaternitatis ſeu ꝯmaternitatis. vna directa .ſ. cū ego ſuſcipio de ſacro fonte filiūberte: vl̓ ip̄a meū: vl̓ ad ꝯfirmatiōeꝫ corā ep̄o teneo filiūBerte. ⁊ ſi eā accepero ſꝑ eſt ſeꝑandū ꝯnubiū: qꝛ ꝗ filiuꝫalioꝝ ſuſcipit. efficiūt̉ ī hͦ caſu ābo parētes īfātꝭ. Alia ē īdirecta: qn̄ vnꝰ ꝯiugū poſtqͣꝫ vna caro ſūt effecti: ꝯpatresefficiunt̉. etiā al̓r ꝯiugū ꝗ nō ſuſcipit: qm̄ cōicant ſibi ꝯiuges actiōes. Et ſic tam directa cōpaternitas qͣꝫ indirectamatrimoniū īpedit ꝯtrahendū ⁊ dirimit iam ꝯͣctum.C ōmeatꝰ. a cōmeo meas. dr̄ ꝯmeatꝰ tus. tui. i. ſil̓ meatꝰ. Cōmeatꝰ ēt dr̄ expēſa q̄ ē neceſſaria ī itinere ſil̓ cōmeātibꝰ.C ōmemoratio onis. fe. ge. i. recordatio: vl̓ ſil̓ recordatio: acōmemoro ras. deriuat̉. vn̄ cōmemoratio fideliū defunctoꝝ: ⁊ format̉ ab hͦ gtō ꝯmemorati addita o. fit cōmeCōmemoro ras. ex con ⁊ memoro penul. cor. (moratio.vide in memoro memoras.C ōmēdaticiꝰ. a ꝯmēdo das. dr̄ cōmēdaticiꝰ cia. ciū. aliꝗs ꝗde ſuo nobis aliꝗd dat: vt res eiꝰ in nr̄a habeamꝰ tutelaEſt etiā cōmēdaticia res q̄ nobis ⁊ noſtre tutele cōmendat̉. Inuenit̉ etiā cōmēdaticiꝰ qui cōmēdat nos vel laudat. vn̄ in. 2. ad Corinth̓. ca. 3. Aut indigemus cōmēdaticijs epl̓is. ⁊ format̉ a gtō cōmendati addita cius.Cōmendodas. ex con ⁊ mādo das. ⁊ mutat̉ n. in m. ⁊ a. in e.⁊ eſt cōmēdare: tradere: cōmittere: vel laudare: magnificare: extollere. vn̄ cōmendatorius ria. riū. ⁊ h̓ ⁊ hͨ comēdabilis ⁊ hoc le. ⁊ cōmendatiuus ua. uumC ōmentarius. a cōmentū deriuat̉ cōmentarius ria. riuꝫ. ī.expoſitorius ria. riū. ⁊ h̓ cōmētarius rij. ꝗ cōmentat̉ ⁊ cōmētor ⁊ cōmentarius ꝗ cōmentū cōponit vl̓ ſcribit. ⁊ hcōmentariū .i. armariū: vbi reponunt̉ cōmēta. ⁊ h̓ cōmētariolus: ⁊ hoc cōmentariolum dimiCōmenticiꝰ. a cōmentū dr̄ cōmenticius cia. ciuꝫ .i. ꝯfictusfalſus: vel expoſitorius: vel ad cōmentū pertinens.Cōmentor. a comentū deriuat̉ cōmentor taris. cōmētatſū. tari .i. cōmētū facere: vel īuenire ſil̓ia: vel exponere: cōfingere: mentiri: ⁊ pōt eē freq̄nta. huiꝰ verbi cōminiſci: lꝫdeficiat in ſupino ẜm vſum. redolebit tn̄ eiꝰ ſignificationes oēs. Item cōmentari .i. augurari.Cōmētū. a cōminiſcor dr̄ cōmētꝰ ta. tū. ⁊ hoc cōmētuꝫ ti. i.fraus: mēdaciū: machinamētū: īuentū: ꝯfictū: cōpoſituꝫ.vl̓ cōmētū eſt pluriū ſtudio vel doctrina in mēte habitorū in vnū collectio. ⁊ ẜm hͦ. ꝗlibet liber: qd̓libet opus deqͣlibet arte cōpoſitū dr̄ cōmentū. ſed in noſtro vſu commentū dr̄ liber expoſttorius .ſ. ꝗ deſeruit expoſitiōi ſnīealicuiꝰ libri ⁊ nō ꝯſtructioni lr̄e. ⁊ ẜꝫ hͦ ſic diffinit̉. Commentū eſt expoſitio v̓boꝝ iūcturā nō ꝯſiderans ſed ſenſum. In quo aūt glo. differat a cōmento: require in glo.Commeōas .i. ſimul meo: ex con ⁊ meo as.Cōmerciū ex con ⁊ merx cis. componit̉ hoc cōmerciū ci.i. ex pluribꝰ rebus vna venditio vel diuerſarū rerū commutatio: vt ſiquis daret vl̓ cōmutaret mātellū pro capavel ecōuerſo. vn̄ ⁊ dicit̉ cōmerciū quaſi cōmutatio mer.

ciū. illa v̓o mirabilis incarnatio ieſu xp̄i fuit cōmerciumqͣſi cōmutatio merciū .ſ. diuinitatis ⁊ humanitatis. namhō deo quodāmō ꝯceſſit hūanitatē: deꝰ homini largiteſt diuinitatē. deſcēdit diuinitas: aſcendit humanitas: ⁊exaltata eſt ſuꝑ choros angeloꝝ. vn̄ cantat̉ in eccleſia.O admirabile cōmerciū creator generis hūani aīatū ⁊c̄.Cōmilito tōnis. ſil̓ cū alio miles maſ. ge. ex con ⁊ milito.Cōminiſcor. memini. cōponit̉ cū cō: ⁊ dr̄ cōminiſcor ſceris..i. cōmemorare: ad memoriā reducere: excogitare adīuenire: ſil̓ia fingere: mentiri: vel cōponere. cōminiſci ē etiāplura ſtudio vel doctrina in mēte habita in vnū colligere: ⁊ facit ſupinū cōmētū. inde cōmētꝰ ta. tuꝫ. participiū.Cōminor naris. natus. ſuꝫ .i. ſil̓ minor. inde cōminās nantis. ge. oīs: ⁊ cor. mi. iob. 16. Cōminans mihi infremuit cōtra me dentibꝰ ſuis. Deſcendit etiā cōminans a cōminonas. ⁊ tunc produ. mi. ſicut mino nas. vn̄ verſus. Dū grexminatur: lupus illi dente minatur.Cōminꝰ aduer .i. iuxta: ſine ītermiſſiōe: ſtatim: fere: in pn̄ti:ſil̓: ꝓpe: de ꝓximo. cui ꝯtrariū eſt eminꝰ. cōminꝰ cū duabus m. ſcribit̉ ẜm Pap̄. ⁊ cōponit̉ ex cō ⁊ manus. ⁊ ſic dīin Greciſ. Eminus ad longe: ſed cōminꝰ ad ꝓpe ſpectat.Cōmiſſura re. fe. ge. i. incaſtratura: ꝯiūctura: ligatura. ⁊ dia cōmittotis. qd̓ eſt coniungere. res enim que coniungūtur ſimul in vnum mittuntur.Commiſſum ſi .i. in fide traditum: creditum: coniunctum:pctm̄: forefactum: ⁊ dicitur a cōmitto tis.Cōmitto tis. ex cō ⁊ mitto tis. cōponit̉: ⁊ eſt cōmittere ſil̓mittere: vel ꝯiūgere aliqͣ vnū īmittēdo alij .ſ. īcaſtrare. ⁊cōmittere eſt forefacere: peccare. īde hͦ cōmiſſū. ⁊ ꝯmittere .i. credere: in tutelā vel in fidē dare alicuiꝰ ẜm Pug.In Greciſ. āt ſic dr̄. Cōmitto ſenſū: portat cuiuſlibꝫ hoꝝCōiungo: pecco: credo: facio: reprehendo.Cōmixtus ta. tum. a cōmiſceo ſcēs. dr̄. inde hec cōmixtioonis .i. ſimul mixtio. vide in miſceo ſces.Commodo das. in cōmodus vide.Cōmodus. modus cōponit̉ cū cō ⁊ dr̄ cōmodus da. duꝫ. i.vtilis: bonꝰ: māſuetꝰ. qͣſi cū modo. vn̄ cōmodū dr̄ illd̓ qd̓cōmodat̉ .ſ. id qd̓ nr̄i iuris eſt: ⁊ ad aliū tꝑaliter trāſlatūeſt cū mō tꝑis qͣꝫdiu apud eū ſit. vn̄ ⁊ cōmoduꝫ dictū ē qͣſi cū mō datū vel ad vtilitatē: nō ad ꝓprietatē datū. vn̄cōmodo das .i. p̄ſtare cō modū facere. Et cōponit̉: vt accōmodo das. .i. ad cōmodū ⁊ ſil̓eꝫ vſum dare: p̄ſtare: velaptare: aꝑte collocare. ⁊ eſt actiuū cū oībꝰ ſuis cōpoſitis.Cōmodꝰ ꝯparat̉ ꝯmodior. diſſimꝰ. vn̄ cōmode dius. diſſime. aduer. vn̄ hec cōmoditas tatis. ⁊ cōponit̉ vt incommodus da. dū. ⁊ cōparat̉. vn̄ hec incōmoditas tātis. ⁊ incōmodo das .i. offendere: incōmoditatē alicuiꝰ facere. ⁊cōſtruit̉ cū datiuo. ⁊ eſt neutrū. Item in eodem ſenſu cōſtruit̉ cū actō. ⁊ eſt actiuū ẜm Pug. Pap̄. v̓o dicit. Cōmodare pecuniā eſt idem qd̓ preſtare ꝙ ſibi reddat pecunia: cum cōmodo aliquid dare .i. preſtare. naꝫ cōmodū. .i.proficuū: emolimentum merces lucrum.Cōmolo lis. molui. lere. i. ſil̓ molere: vel conterere. Iſa. ca.3. Facies paupeꝝ cōmolitis. ⁊ dꝫ ibi cor. penul. ſiue li. ſic̄in legitis cū ſit tertie ꝯiugationis. Et componit̉ ex conmolo lis. ⁊ cor. mo.Cōmone facio cis .i. admoneo inſtruo: ⁊ acuit fa. cōmonefacis cit. ſicut benefacis cit. licet ſit breuis.Cōmoratio onis .i. habitatio manſio tardatio a cōmororraris. ⁊ format̉ a cōmorati gtō d̓ cōmoratus addita o. fitcōmoratio. Actuū .i. ca. Fiat cōmoratio eiꝰ deſerta ⁊ nōCōmoror raris. ex con ⁊ moror penl̓. cor. cōponit̉: ⁊ eſt cōſit qui inhabitet in ea.morari cū alio morā facere vel aliquē retinere: ⁊ morarifacere. inuenit̉ etiā cōmoro ꝓ cōmoror ẜm Pap̄Communico a cōmunis deriuat̉ cōico cas. i. participare

Cō