DeCanteA
Cataleticus ca. cū. penul. corri. cui nihil ſuꝑabūdat. vn̄ illeverſus dr̄ catale ticꝰ: in quo nihil de metro ſuꝑeſt. ⁊ componit̉ cū a. vl̓ hyper qd̓ eſt ſuꝑ: ⁊ dr̄ acataleticus ca. cū. ⁊hyꝑcaleticꝰ ca. cū. Ille aūt verſus eſt acataleticꝰ ad cuiꝰꝑfectionē deeſt vna ſyllaba. idē dr̄ ⁊ claudus. Hyꝑcataleticus v̓o eſt ille verſus cui ſuꝑabūdat vna ſyllaba.Catalogꝰ gi i. enumeratio: ordo: ſeries: vl̓ breuis interp̄tatio ſeu deſcriptio ſeu iuſtoꝝ numerꝰ. ⁊ dr̄ a cata qd̓ ē breue: ⁊ logos qd̓ ē ſermo vl̓ rō: qͣſi ſermo ml̓ta breuiter cōprehēdēs: vt Oēs ſctī orate ꝓ nobis. Catalogꝰ etiaꝫ dn̄rduodecim libri veteris teſtamēti Hiero. in ꝓlogo Thobie. Quā hebrei de catalogo dīnaꝝ ſcripturaꝝ ſectātes.Catamane .i. iuxta mane .ſ. diluculo: vl̓ ipſo mane. ⁊ dicit̉ acata qd̓ eſt iuxta ⁊ mane: ⁊ ꝓdu. ma. ſicut mane aduerbium. vn̄ quidā. Quolibet a mane fieri dicas catamane.Cataplaſma. Plaſma cōponit̉ cū cata qd̓ eſt ſupra: ⁊ dr̄ hcataplaſma atis. īductio: medicamē: qꝛ ſupra formā morbi inducit̉. Iteꝫ dicit̉ hoc implaſtrū emplaſtrū ab en qdeſt in ⁊ plates qd̓ eſt forma.Cataplectatio īterp̄tat̉ ꝯuiciū. vn̄ ẜm vnaꝫ trāflationē diobiurgatio. Eccl̓. 21. Et pōt dici cataplectio. a cata qd̓ eſtiuxta ⁊ plectō tis: qn̄ .ſ. tāta ē rixa: ꝙ fere plectūt ſe .i. puniūt ⁊ v̓berāt. Nr̄a lr̄a dic̄ obiurgatio ⁊ iniurie ānulabūtſub̓aꝫ. Sꝫ alia trāſlatio hꝫ cataplectatio: vt dicit gloſa.Catapuera: docta puella.Catapulta eſt vas vt dicūt: vel potius ſagitta cuꝫ ferro bipēni: quam ſagittam barbatam vocant.Cataracta te. via ſubterranea qͣ aqͣ ſub terra diſcurrit. vn̄ꝑ trāſlationē in celo dicunt̉ cataracte nubes vel diſcurſus ⁊ meatꝰ pluuiaꝝ vel tonitrua ẜm Pu. Pap̄. etiā dic̄.Cataracte celi feneſtre .i. nubes vl̓ tonitrua: ⁊ cor. primāvn̄ in pantheon. Et cataractarū fundit in orbe faron.Cataſcopꝰ. Scopin qd̓ eſt intendere vel ſpeculari cōponitur cū cata qd̓ eſt ꝑ: ⁊ dr̄ h̓ cataſcopꝰ pi. ꝗ ⁊ ſcapha ſil̓r dr̄:qͣſi ſcopa a ſcopin .ſ. nauigiū qd̓ latine ſpeculatoriū dr̄: qꝛmittat̉ cā indagādi ⁊ ſpeculādi. vn̄ ſepe cataſcopꝰ dr̄ explorator: indagator: circulator: inueſtigator. ⁊ cor. ſco.Cataſta ſte. eſt pene genus eculeo ſimile: vl̓ lectus ferreꝰ.Catatipoſis ponit̉ ſub ſcemate a Greciſmo: de quo ſuprain quarta ꝑte dixi in ca. de coloribus rhetoricis.Categoreuma atis. ge. neu .i. predicatiuū vl̓ ſignificatiuū: ⁊dicitur a categoro ras. ⁊ produ. re.Cathegoria rie. dr̄ a categoro ras. ⁊ acuit penul. ⁊ eſt cathegoria predicamentū vel p̄dicatio vl̓ ſignificatio. vn̄ ⁊ p̄dicamenta Ariſtotelis dicuntur cathegorie. Cathegorieetiam dicuntur accuſationes.Categoro ras. v̓bū actiuū .i. ſignare vl̓ p̄dicare. ⁊ dr̄ cōpoſitū a cata ⁊ gore qd̓ ē dicer̄. vn̄ categorizo zas. ī eodē ſēſu.Cateia telū dr̄ lingua ꝑſaꝝ vl̓ galloꝝ. ⁊ vt dicūt lācea velhaſta. Uel vt ꝗdā volūt. Cateia lingua ꝑſarū eſt ſagittabarbulata: ſiue haſta qͣ vtebat̉ hercules. Erat āt cū ligulis catenaꝝ: ⁊ qn̄ eū ꝓijciebat: iterū cū catenula retrahebat. Uirgi. Soliti torq̄re cateias. Quidā libri ī donato īca. de barbariſmo hꝫ catela .i. iaculū lōgū qd̓ cuꝫ catenaꝓijcit̉: ⁊ dr̄ a catena ⁊ telon qd̓ ē lōgū. Si āt dicat̉ cateiapenl̓. cor. quū ꝓducat̉ fit barbarolexis ex ſb̓tractōe tꝑisCatella le. dimi. parua catena. vn̄ ⁊ catella dn̄r catenule ⁊circuli colli inuicem ſe comprehendētes in modum catene. Item catella le. dimi. parua cata: ⁊ deſcendit a catellus. Inuenitur etiam catela le. per vnum l. i. iaculumlongum: vt dixi in cateia ſupra īmediate.Catellus. Acatulus dr̄ h̓ catellus li. vn̄ h̓ catellus li. dimi.Matth̓. 15. Nam ⁊ catelli edūt de micis. ⁊ a catellus heccatella le. ⁊ a catellulus hec catellula le.Catena ne. dr̄ a capio pis. qꝛ capiendo teneat: vl̓ qꝛ capiendo teneat̉ pluribꝰ modis. ⁊ eſt ethymo. nō cōpoſitio. ſic̄
⁊ illud. Catena quaſi captiuos tenens.Cateno nas .i. catenis ligare a catena dicit̉. ⁊ cōponit̉ vt qcateno nas. incateno nas. ⁊ ſunt actiua: ⁊ carēt aſpiratione: ⁊ producunt te.Catenula le. dimi. parua catena.Caterua ue. hominum multitudo. ⁊ deriuari videtur a cata quod eſt iuxta.Cateruarius ria. riū. qd̓ eſt caterue: vel qd̓ ſpectat ad catiuam. Cateruarius etiam dicitur qui ſemper in cateruseſt .i. in multitudine populiCateruatim aduer .i. multipliciter vel gregatim: vl̓ per cteruas vel de caterua in cateruam. ⁊ dicitur a caterusCatecuminus ni. penul. cor. interpretat̉ inſtructꝰ vl̓ auoens. qꝛ doctrinā fidei audiat: necdū tn̄ baptiſmum percepit. ⁊ dicit̉ a catezizozas. in cateſis eſt.Cathedradre. grecū ē .i. excelſa ſedes iudicis vl̓ p̄ſidētis ⁊cōponit̉ a cathos qd̓ ē ſedes: ⁊ edra ſpōſa qͣſi ſpōdata ſedes: a quo h̓ ⁊ hͦ cathedral̓ ⁊ hͦ le. vn̄ cathedral̓r cāibedralitas tis. Itē a cathedra cathedratꝰ ta. tū. cathedratecathedraticꝰ ca. cū. cathedratice ẜꝫ Hu. ẜꝫ āt quoſdā cathedra ē doctoris. vn̄ in Greciſ. Rex ſoliū doctor cathedrā: iudexqꝫ tribunal Poſſidet: ac ſedē p̄ſul: p̄torqꝫ curiCatheriſtica ce. i. determinatiua: ⁊ cor. penul. lem.Catheſis vl̓ catheteſis grece: doctrina vl̓ locꝰ doctrine dlatine. vn̄ cathetez izo zas. vl̓ cathezizo zas .i. ꝯfirmareſtruere: edocere: ībuere: redarguere: obiurgare: refutar̄.Apl̓us ad Galath. 5. Cōicet āt is ꝗ cathezizat̉ v̓bo ei ꝗ cathezizat .i. īſtruit ī oībꝰ bonis: qꝛ vt dr̄ ī pͥma ad Coꝝ. Siſpūalia vob̓ ſemīanimꝰ: nō magnū ē ſi carnalia vr̄a metamꝰ. Et a cathezizo vl̓ catheciſo deriuat̉ h̓ cathecizette. qꝛ a cathezizeta te .i. doctor: īſtructor: p̄ceptor. ⁊ h̓ ctheciſmꝰ mi. i. īſtructio doctrina ⁊ maxīe ī fide. ¶ Sedpōt q̄ri an̄ catheciſmꝰ dirimat matrimoniū ꝯͣctu. Ad fdico ꝙ ꝑ catheciſmū baptiſmi ⁊ cōfirmationē ep̄i ꝯͣhicōpaternitas. Differūt tn̄ ī hͦ. qꝛ lꝫ ꝑ baptiſmū ⁊ ꝯfirmationē ꝯͣcta cōpaternitas īpediat ⁊ dirimat mr̄imoniū. illa tn̄ q̄ ꝯͣhit̉ ꝑ baptiſmi catheciſmū adeo ē exilis ⁊ inualida: ꝙ vix īpediat mr̄imoniū ꝯͣhēdū nūqͣꝫ āt dirimit iāctū. Quū .n. baptiſmꝰ ſit ianua ⁊ fūdamētū oīuꝫ ſacr̄oꝝpꝫ ꝙ catheciſmꝰ nō ē ſacr̄m: p̄cedit nāqꝫ baptiſmū. iteman̄ baptiſmū ꝗs nō ē filiꝰ eccl̓ie: qꝛ ſi ſic moreret̉ īeternꝑiret quo ad penā dāni: igit̉ nec ſpūalis filiꝰ. gͦ ꝑ cathecimū vl̓ nulla vl̓ qͣſi nulla ꝯͣcta ē ꝯpaternitas. Uide etiāīcōmater: ⁊ in frater.Catheciſmus mi. in catheſis exponit̉ ſupra īmediate.Catholicō īterp̄tat̉ vniuerſale vl̓ cōe. vn̄ catholicꝰ ca cūCathezizo zas. in catheſis vide.vl̓is: vt fides catholica ẜꝫ Pu. ẜꝫ v̓o Pap̄. catholicꝰ rectꝰ. Catholicō etiā dr̄ iſte liber: ſic̄ dixi ī pͥnº pͥme partisCatholicus in catholicon exponitur.Catilio. a catulꝰ dr̄ h̓ catilio onis .i. gluto degulator ꝗ qͣdāguloſitate ad moduꝫ catuli ꝑ domos diſcurrit. vn̄ calilioſus ſa. ſū .i. auidꝰ: guloſus: ſic̄ catulꝰ ē ad eſcā ẜꝫ YEt ẜꝫ Pap̄. Catilo as. aui. v̓bū actiuū .i. deglutire vel ſCatillū li. dimi. paruū catinū: ẜm Hug. (nare vt catulūCatinū ni. vas fictile ẜm Pu. ẜꝫ v̓o Iſid. ethymo. 20. I.nū eſt vas vinariū fictile: qd̓ meliꝰ ī neu. ge. dr̄ qͣꝫ maſ. li⁊ ſalinū dr̄ vas aptū ſali. vn̄ ꝗdā. Quod capiēs vinū tentat vas dico catinū. Fictile vl̓ luteū faciens frigere licEt in Aurora dr̄. Qui mecū veſcit ait tāgēdo catinū. xſcias ꝙ lꝫ quedā noīa īueniant̉ auctoritate veterū qͥnēin maſ. ge. qn̄qꝫ in neu. vt hic punctꝰ hoc punctum: ⁊ pcatinꝰ hoc catinū: nō tn̄ debent dici incerti ge. qꝛ maſcilinū taliū nominū iā ceſſauit. qꝛ nō vtimur niſi ī neu. giſtoꝝ nominū. Eſto tn̄ ꝙ vteremur his noībꝰ in vtrotgenere: nō tn̄ eēt dicēda īcerti ge. qꝛ varias termiatoer