Druckschrift 
Catholicon
Seite
86r
Einzelbild herunterladen
 

ACanteDe

86

qn̄qꝫ ꝓ principio. vn̄ ꝓpheta. In capite libri ſcriptuꝫ eſtde me. Qn̄qꝫ etiā ponit̉ ꝓ fine. Eccle. 32. Habeat caputrn̄ſuꝫ tuū. Ponit̉ etiā qn̄qꝫ ꝓ dn̄atu. vn̄ v̓ſus. Principiūcaput eſt: ꝑs corꝑis ⁊ dn̄atꝰ: ⁊ ē finalis lr̄a t. qd̓ pꝫ ad gtm̄Caput cōponit̉ cū bis ⁊ cū tris: ⁊ dr̄ biceps pitis. tricepspitis. ge. oīs ꝗ hꝫ duo vl̓ tria capita. Inuenit̉ ēt biciput htriciput ge. neu .i. geminū vl̓ trinū caput. cōponit̉ etiā caput cū occidiū: ⁊ dr̄ hͦ. occiput pitis .i. occidua vel poſtrema ꝑs capitis. vl̓ occiput cōponit̉ cū ob ⁊ caput: ⁊ videt̉ſic qͣſi ꝯͣcaput: qꝛ ſit capiti retrorſuꝫ. ⁊ idē dr̄ occipitiuꝫItē ꝯponit̉ cuꝫ ſyncerꝰ: ⁊ dr̄ ſynciput pitis .i. pͥor ⁊ an̄riorps capitis qͣſi ſyncera ⁊ pura ⁊ patēs ꝓpter capilloꝝ abſentiā. iteꝫ ꝯpōit̉ cū pre ⁊ dr̄ p̄ceps: ⁊ cū ante ⁊ dr̄ ancepsEt nota ꝙ cōpoſita a capio faciūt gtm̄ in pis: vt p̓ncepspis. ſꝫ ꝯpoſita a caput faciūt gtm̄ in tis: ſicut dixi ī capio.Carabrio onis. genus auis muſtelle ſimilis.C arabus parua ſchapha ex vimīe facta ⁊ crudo corio ꝯtecta vt eſt nauicula diſcurrens in pado.Character ris grece imago nouꝰ vultꝰ effigies forma velſtilus figura lr̄a ferꝝ quo note pecoribꝰ iurunt̉. vn̄ ⁊ ip̄anota vl̓ ſignū character dr̄: ⁊ eſt maſ. ge. ⁊ cor. penul. gtī Sꝫ pōt q̄ri ꝗd ſit character: ⁊ in ꝗbꝰ ordinibꝰ character īprimat̉: Ad hͦ. dico. Character ẜꝫ theologos eſt diſtinctiuū ſignū quo ꝗs ab alijs diſtinguit̉ ad aliqd̓ ſpūole deputatꝰ. Sꝫ ad ſpūale pōt aliꝗs tripl̓r deputari. vnomō vt aliꝗs in ſe ſpūalia ꝑticipet. ⁊ ad hͦ ꝗs deputat̉ ī baptiſmo: qn̄ iā deputatꝰ pōt eſſe ꝑticeps oīs ſpūalis receptiōis. vn̄ character baptiſmalis eſt qͣſi q̄dā ſpūalis potētia paſſiua. Alioº vt ſpūalia quis in noticiā ducat ꝑ Chriſti fortē ꝯfeſſionē. Et ad hoc deputat̉ quis in ꝯfirmatione. vn̄ etiā in tꝑe ꝑſecutiōis eligebant̉ aliꝗ: qui debebātin loco ꝑſecutiōis remanere: ad publice nomē xp̄i ꝯfitēdū: alijs occulte ꝓcedētibꝰ: ſicut pꝫ in legēda ſctī Sebaſtiani. Tertio modo vt ſpūalia credētibꝰ tradat. ⁊ ad hdeputat̉ aliꝗs ꝑ ſacr̄m ordinis: ⁊ iō ſicut in baptiſmo cōfert̉ character ⁊ in ordine: ita ⁊ in ꝯfirmatiōe. Et hͨ triaſacr̄a .ſ. baptiſmus: ꝯfirmatio: ⁊ ordo: in ꝗbꝰ ꝯfert̉ character nō pn̄t iterari quū habeāt effectū ſemꝑ manētē ſineiniuria ſacr̄i. Et ſcias ꝙ diſtinctio huiꝰ characteris in veteri lege figurata eſt. In diſtinctiōe .n. filioꝝ iſrl̓ ab egyptijs figurabat̉ character baptiſmalis. In diſtinctionetimidoꝝ a fortibꝰ in bellis: character ꝯfirmatiōis. in diſtinctōe leuitaꝝ a fratribꝰ ſuis: character ordinis. De degradato an̄ poteſtatē ꝯſecrandi amittat: dicemus infraquū de miſſa dicet̉: ⁊ cor. primā character. vn̄ ꝗdā. Exurit ſignat res diſtinguendo character.Characteriſmus mi. deſcriptio forme alicuius: ⁊ dicitur acharacter.C haracto tas .i. ſcribere: ⁊ a character dicitur.Caradrion auis q̄dā alba nota: cuiꝰ interiora oculos caliginoſos curāt. ſi viuere dꝫ infirmꝰ appropinqͣbit ſibi. ſi v̓omori fugit ab eo. Per medias noctes in ſublime celi dr̄volare: ſignificat ⁊ xp̄m. ita dic̄ Pap̄. In li. aūt de ꝓprietatibꝰ ⁊ naturis rerū dr̄ ſic. Caladriꝰ ẜm ph̓m eſt albi coloris nullā hn̄s ꝑteꝫ nigredinis: cuiꝰ ꝑs inferior ipſiꝰ femoris purgat caliginē oculoꝝ: cuiꝰ naͣ talis eſt: ꝙ qn̄ aliꝗs graui detinet̉ īfirmitate: ſi egritudo fuerit ad mortēcaladriꝰ auertat faciē ſuā a ſic egrotāte ⁊ ſine dubio tūcmorit̉ hō. ſi aūt īfirmꝰ dꝫ ꝯualeſcere figit viſuꝫ in ipſuꝫ⁊ intēdit in eū qͣſi applaudēs ei: ⁊ pōt ſcribi ꝑ c. vel k. kaladrius. Differt aūt caladrius ab auicula q̄ dr̄ calādra: q̄eſt auis ſonora ⁊ canora ſicut merula: ſic̄ dicit gloſa Deutero. 14. vbi dr̄. Differunt ⁊c̄. vide in caladrius.Caragma matis. ge. neu .i. impreſſio imago vl̓ lr̄a. vn̄ Auianus. Sicut nūmus habet caragma ceſaris ſic homo habet caragma dei. ⁊ deriuatur a character.

Charaxis xis. fe. ge. i. notatio: ⁊ dicitur a character.C haraxo xas .i. ſcribere a character ẜm Hug. Pap̄. dicit.Charaxare exinanire ſcribere.Carbaſus ſi. a careo ⁊ baſis: ⁊ dr̄ carbaſus ſi. ſꝫ ī plurali carbaſa ſoꝝ. neu. ge. i. velū: qͣſi carens baſe .i. ſuſtētamēto abinferiori. Carbaſus etiā dr̄ quoddā genꝰ veſtis ſubtiliſſime. inde carbaſeꝰ ea. eū. ẜm Hu. ⁊ vt dr̄ hͨ carbaſus inſingulari veſtis ſinuoſa: q̄ tā viro qͣꝫ mulieri ꝯuenire pōtſed carbaſa ſoꝝ. ad vela nauiū ꝑtinet: ⁊ cor. penul. vndeOuidiꝰ. ep̄i. Uidi precipiti carbaſa tenſa notho.Carbo onis. a carpopis. dr̄: qꝛ ab igne carpat̉ vel potiꝰ dia careo es. qꝛ flāma careat. qn̄ accenſus eſt dr̄ pruna. quipruna extincta fuerit carbo vocat̉. ⁊ inde hic carbonarus rij. qui facit carbones.Carbunculus a carbo dr̄ hic carbunculus li. tā ꝓ ꝑuo carbone qͣꝫ ꝓ lapide p̄cioſo ignito vt carbo cuiꝰ fulgor necnocte vincit̉: ⁊ ꝓ morbo quodā inuenit̉: qꝛ in ortu ſuo rubeus ſit vt ignis: poſtea niger vt carbo extinctꝰ. vn̄ v̓ſusEſt lapis eſt morbus: carbo cabunculus extat.Carcanus nomen ciuitatis vel loci: ⁊ cor. penul.Carcon calcamo arphat emath ciuitates in oriente.Carcer a coerceo es. dr̄ h̓ carcer is. eo ꝙ reos coerceat ī ſingulari ꝓpͥe vbi rei claudunt̉: ſꝫ ī plurali. vn̄ qͣdrige emittunt̉: vl̓ repagula antepoſita. ⁊ dr̄ carcer qͣſi capiēs reos⁊ eſt ethymo. nō ꝯpoſitio. vn̄ h̓ carcerariꝰ rij. ꝗ carceremfacit vel cuſtodit. ⁊ h̓ ⁊ hec carceralis ⁊ hoc leCarcheſia pocula a loco carcheſi vl̓ ſpelunca vel ſūmitasarboris nauis ẜꝫ Pap̄. vn̄ Greciſ. Aſt īſtr̄m dicas carchſia nauis. Hug. v̓o dic̄. Carcheſia ſunt in cacumine arberis nauis troche qͣſi f. lr̄a ꝑ q̄ funes trahunt̉. vn̄ ⁊ q̄dā vaſa ad ſil̓itudinē illoꝝ facta carcheſia dn̄r. trochee etiamſunt vocate: qꝛ rotulas habeāt. trochos .n. grece rota dilatine. Itē carcheſia ſūmitas mali ī qua chorde ꝯcurrūtvn̄ Lucanus. Ac vtinā ſūmi curuet carcheſia maliCardia die. quidaꝫ morbus .ſ. cordis pulſus: ⁊ dicitur a cardian quod eſt cor.Cardiacꝰ ca. cū. penul. cor. i. cordis pulſū patiēs qͣſi cor ardens hn̄s ꝑꝑ ſitim: ⁊ dr̄ ab ardeo ⁊ cor ꝑ cōpōnē. vl̓ dr̄ agreco cardion qd̓ ē cor. vn̄ iuue. Cardiaco ciatum nunqͣꝫmiſſurꝰ amico. vel ſit cōpoſitū a cor ⁊ hio as. qͣſi cor hiāshn̄s ꝓpter ſitim: ⁊ tunc dicet̉ cordiacus nō cardiacus.Cardian grece: latine dr̄ cor. ⁊ accentuat̉ in fine.Cardinalis. a cardine dr̄ h̓ ⁊ hec cardinalis ⁊ hoc le. ⁊ cardinariꝰ ria. riū. in eodē ſenſu .ſ. qd̓ ad cardinē ꝑtinet. ⁊ h̓cardinalis lis. abltō ab hͦ cardinali: qꝛ ꝑ eos mūdus dꝫregi ⁊ gubernari ⁊ moueri ſic̄ oſtiū ꝑ cardinē. Quedā etiam v̓tutes dn̄r cardinales ad ſil̓itudinē cardinis in quomotꝰ oſtij firmat̉: qͣs nimirū v̓tutes: vt dicit Grego. ī tertia omelia Ezechi. tūc veraciter accipimꝰ quū eaꝝ ordinem cuſtodimus. Prima ꝗdē prudētia: ſecunda fortitudo: tertia iuſticia: qͣrta tēperātia eſt. Quid .n. prodeſt prudētia ſi fortitudo deſit. Scire .n. cuiqͣꝫ qd̓ nō pōt facerepena magis qͣꝫ virtꝰ eſt. ſꝫ ꝗ prudēter intelligit qd̓ agit: ⁊fortiter agit qd̓ ītellexerit: iam ꝓculdubio iuſtꝰ eſt: ſꝫ iuſticiā tꝑantia ſeꝗ dꝫ: qꝛ plerūqꝫ iuſticia ſi modū nō hꝫ incrudelitatē cedit. Ipſa gͦ iuſticia vera iuſticia eſt: q̄ ſe tēperantie freno moderat: vt in zelo ſuo ꝗſqꝫ feruet. ſit etiam tꝑans: ne ſi plus ferueat ꝑdat iuſticiā: cuius ſeruaremoderamina ignorat. Et vt dicit Aug. in. 14. li. de trinitate. iuſticia eſt in ſubueniendo miſeris: prudentia in p̄cauendis inſidijs: fortitudo in ꝑferendis moleſtijs: tꝑantia in coercēdis delectatiōibus prauis. De his dr̄ in lib.Sapīe. Sobrietatē ⁊ prudentiam docet: iuſticiam ⁊ virtutem. ſobrietatem vocat temperantiam: ⁊ virtuteꝫ vocat fortitudinē: vide etiam in dos dotis: ⁊ in virtus.Cardo dinis. incerti ge. dicitur a carpopis: quia vertendo