DeGante
79
mentū ruſticoꝝ bifurcatū genus raſtri ꝓpter duos dentes: ⁊ hec bidens tis fe. ge. ouis a duobus dentibꝰ ꝗ preeminent dicta: ⁊ cū ꝗbus fertur naſci. ẜꝫ autem Seruiūdicunt̉ oues bidētes qͣſi biēnes .i. duoꝝ annoꝝ: qꝛ talisetatis eligebant̉ ad ſacrificiū: ⁊ cor. pͥmā. vn̄ ī Aurora legit̉. Ad latus altaris eſſe cremata bidens: ⁊ eſt ge. īcerti.vel ẜm quoſdā cōis: ſed ꝓ inſtrumento maſcu.h idētal lis. ge. neu. locus in quo ſulmen cadit ſic dictus: abidentibus ibi ſacrificatis: vel aliꝗd fulmine ꝑcuſſum.perſius. Triſte tacens lucis euitandūqꝫ bidental.B iēnis. a bis ⁊ ānꝰ cōponit̉ h̓ ⁊ hec biēnis ⁊ hͦ ne .i. duoruꝫannoꝝ. vn̄ hͦ biēniū ni. ſpacium duorum ānorum.Bifariꝰ. for cōponit̉ cū bis ⁊ dr̄ bifariꝰ ria. riū. ⁊ cū tris. ditrifariꝰ ria. riū. ⁊ qͣdrifariꝰ ria. riū. multifariꝰ ria. riū. ⁊ dr̄hifariꝰ dupl̓r loquēs: vir bilīguis: ꝗ duas nouit līguas vl̓duplex ⁊ fallax. ꝗ aliud hꝫ in corde qͣꝫ fat̉ ī ore: vel ꝗ nūcdic̄ hͦ ⁊ nūc alid̓: ⁊ ſil̓r expōe alia. vn̄ bifarie trifarie mulrifarie ⁊ qͣdrifarie. Bifarie .i. ī duobꝰ modis vel in duabus partibus: ⁊ ſic de alijs. ⁊ ꝓ iſtis aduerbijs īueniunt̉qn̄qꝫ accuſatiui predictoꝝ nominū poſiti aduerbialitervnde ad Hebreos. Multifariam multiſqꝫ modis ⁊c̄.ſ ifax cis. ꝗ duos hꝫ obtuitꝰ cōis ge. ⁊ dr̄ a bis ⁊ facies ciei.B ifidus da. dū i. in duas ꝑtes fiſſum: ⁊ ē cōpoſitū a bis ⁊ fidus da. dū. qd̓ nō ē in vſu: ⁊ deriuat̉ a findo dis. de hͦ. infra dicā in fidꝰ: ⁊ ſcribit̉ ꝑ vnū f. bifidꝰ trifidꝰ: bifariꝰ trifariꝰ ⁊ ho̓: qꝛ corripiūt primā. nā regula ē. Ian̄ f. ſiue pl̓ꝓducit̉ vt ciphꝰ: p̄ter cōpoſita a numeris: vt bifidus trifidꝰ bifariꝰ ⁊ ho̓: cor. penl̓. bifidus ſic̄ fidus vl̓ fidi pͥmā.S ifiniū nu. a bis finis cōponit̉: locꝰ vl̓ diuiſio inter duasfines. ſicut trifiniū dicimꝰ vl̓ qͣdrifiniū: ⁊ diuerſifiniū .i.diuiſio inter diuerſas terras: vel locꝰ īter diuerſos fines.ſ. vbi diuerſi fines cōueniunt.Pifores. abis ⁊ fores ꝯponit̉ pluraliter he bifores biforiū.a. duplices value: qꝛ bina foramina faciāt. vn̄ h̓ ⁊ hec biforis ⁊ hoc re .i. duplex. vn̄ Qui. metamor. ij. Argenti bifores radiabant lumine value.¶B iformis a bis. ⁊ forma ꝯpōit̉ h̓ ⁊ hec biformis ⁊ hͦ me. i.duaꝝ formaꝝ ſic̄ triformis triū formaꝝ. vn̄ biformiterB ifrons tis. maſ. ge. dr̄ Ianꝰ: ⁊ cōpōit̉ a bis (aduerbium.⁊ frons: qꝛ duas hꝫ frontes hoīs .ſ. ante ⁊ retro.B iga. abis ⁊ iugū cōpōit̉ biga ge. q̄ etiā bijuga ge. dr̄: ſicutcurrꝰ tm̄ a duobꝰ eꝗs tractꝰ. ⁊ eſt biga ꝓprie lune ꝑꝑ duas ꝓprietates .ſ. qꝛ creſcit ⁊ decreſcit. Triga plutōnis qꝛcapit hoīes de tribꝰ etatibꝰ .ſ. pueritia: iuuetute: ⁊ ſenectute. Quadriga ſolis ꝑꝑ qͣtuor tꝑa anni q̄ fit vicinitate ⁊ remotiōe ſua .ſ. ver: eſtatē. autūnū: hyemē: vl̓ ꝑꝑ qͣtuor proprietates qͣs hꝫ ī die. Rubet .n. ī mane: ſplēdet ī tertia: calet ī meridie: tepeſcit ī nona. Seiuga currꝰ Iouis: a ſex ⁊iugo. qꝛ a ſex eꝗs trahit̉. ⁊ attribuit̉ Ioui vtpote ſūmodeo ẜꝫ poetas. ⁊ ita biga triga qͣdriga dn̄r a nūero equoh igamꝰ. a bis ⁊ garnos qd̓ ē nuptie vl̓ vxor vl̓ (rū ⁊ iugo.mulier ⁊ componit̉ bigamus ma. mum. qui vel que duobus vel duabus nupſit .ſ. viris vel mulieribus. vnde hecbigamia mīe penul. acuta .i. due vxores vel proprietas q̄aliꝗs fit bigamꝰ. ¶ Poteſt igitur queri an bigamīe ſitirregularitas adlucta. Dico ꝙ aliꝗs ꝑ ſacr̄m ordinis miniſter ſacr̄oꝝ cōſtituit̉. ⁊ ille ꝗ alijs ſacr̄a miniſtrare dꝫ:nullū defectū in ſacr̄is pati dꝫ. Defectꝰ aūt in ſacr̄is ē qn̄ſacr̄i ſignificatio nō īuenit̉ ītegra. Sacr̄m aūt mr̄imonijſignificat ꝯiūctionē xp̄i ad eccl̓iā q̄ eſt vniꝰ ad vnā: ſicutdicā in matrimoniū. ⁊ iō reqͥrit̉ ad ꝑfectā ſignificationēſacr̄i: vt vir ſit tm̄ vniꝰ vir: ⁊ vxor tm̄ vnius vxor ſit. ⁊ iōbigamīa q̄ hͦ tollit irregularitatē īducit. Et ſunt qͣtuormodi bigamīe. Primꝰ eſt quū ꝗs plures hꝫ vxores d̓ iure ſucceſſiue. Secūdus eſt quū ſil̓ hꝫ pl̓es: vnā de iure:aliā de facto. Tertiꝰ quū hꝫ pl̓es ſucceſſiue: vnā de iure
aliā de facto. Quartꝰ qn̄ viduā duxit vl̓ corruptā. ⁊ ī hisoībꝰ eſt irregularitas adiūcta. Sed nō videt̉ ꝙ ꝯͣhat̉ irregularitas ex hͦ ꝙ aliꝗs v̓ginē nō duxit vxorē: qꝛ plꝰ īpedit̉ aliꝗs defectu ꝓprio qͣꝫ alieno. Sꝫ ſi ipſe ꝯͣhēs nōſit v̓go nō fit irregularitas: gͦ ml̓to fortiꝰ ſi vxor eiꝰ nō ſitv̓go. Ad hͦ dico ꝙ in ꝯiūctōe xp̄i ⁊ eccl̓ie vnitas ex vtraqꝫ ꝑte īuenit̉. ⁊ iō ſiue diuiſio carnis īuenit̉ ex ꝑte viri ſiue ex ꝑte vxoris eſt defectꝰ ſacr̄i. ſed tn̄ diuerſimode: exꝑte viri reqͥrit̉ ꝙ ip̄e ſit v̓go. Cuiꝰ rō aſſignat̉: qꝛ defectin ipſo ſacro cauſat irregularitatē. Corruptio aūt carnisextra matrimoniū ꝯtingēs q̄ p̄ceſſit matrimoniū: nullūdefectū facit in ſacr̄o ex ꝑte illiꝰ in quo eſt corruptio: ſedfacit defectū ex ꝑte alteriꝰ: qꝛ actꝰ ꝯͣhētis matrimoniuꝫnō cadit ſupra ſeipſū ſed ſupra alterū: ⁊ iō ex termīo ſpecificat̉ ꝗ eſt etiā reſpectu illiꝰ actꝰ qͣſi maͣ illius ſacr̄i. vn̄ſi mulier eēt ordinis ſuſceptiua ſic̄ vir efficit̉ irregularisex hͦ ꝙ duxit ī vxorē corruptā: nō aūt ex hͦ ꝙ corrupiꝯͣhit: ita fieret mulier irregularis ſi ꝯͣheret cū corrupto:nō ſi ꝯͣheret corrupta niſi in alio matrimonio priꝰ corrupta fuiſſet. ¶ Sꝫ dicis eſto ꝙ aliꝗs deflorauit aliquamquā duxit poſtea in vxorē. Talis nō videt̉ irregularis:qꝛ nō diuidit carnē ſuā in pl̓es: nec etiā vxor eiꝰ: ⁊ tn̄ duxit corruptā ī vxorē. Rn̄ſio: ī tali caſu ſūt diuerſe opiniones: tn̄ ꝓbabiliꝰ ē ꝙ nō ſit irregularis: qꝛ carnē ſuā nō diuiſit ī pl̓es. ¶ Querit̉ ēt an̄ cū bigamo poſſit diſpēſari:Dico ꝙ bigamīe n̄ ē adiūcta irregl̓aritas de iure naͣli ſꝫd̓ iure poſitiuo. nec iteꝝ ē d̓ eēntialibꝰ ordīs: ꝙ .ſ. aliꝗs n̄ſit bigamꝰ qd̓ pꝫ ex hͦ: ꝙ ſi aliꝗs bigamꝰ ad ordīes accedat characterē recipit: ⁊ iō papa diſpēſar̄ pōt ī tali irregularitate total̓r: ſed ep̄s quātū ad minores ordines. Et ꝙdā dicūt ꝙ etiā quātū ad maiores ordines in illis ꝗ volūt deo in religiōe ſeruire ꝓpter ſeruire vitādū religioſoꝝ diſcurſū. ¶ Et ſi obijcias. ꝯͣ. ius diuinū nō lꝫ diſpēſare: ſed oīa q̄ in canōe dicunt̉ ad ius diuinū ꝑtinet. Quuꝫigit̉ Apl̓s in ſcriptura canonica dicat. Oportet ep̄ꝫ vnivxoris virū eē. videt̉ ꝙ nō poſſit in hoc diſpenſari. ℟ºhoc verū eſt quātū ad ea q̄ ſunt de iure naͣli: ⁊ quātū adea q̄ ſunt de neceſſitate ſacr̄oꝝ ⁊ fidei. ſed in alijs q̄ ſuntde īſtitutiōe apl̓oꝝ: quū eccleſia mō hēat eādē ptātē ſtatuēdi quā tūc habuit: pōt ꝑ eū qui primatū tenet in eccleſia diſpēſari. vide infra in preſcriptio: ⁊ caſus.igens tis oīs ge. ꝗ ex duabꝰ gētibꝰ eſt natus ſicut ex pr̄etuſco ⁊ matre franca. ⁊ cōponit̉ a bis ⁊ gens tis.B igenus na. nū. penul. cor. cōponit̉ a bis. ⁊ genus. ⁊ dicunt̉bigena aīalia que ex diuerſis generibus naſcunt̉ vt mulus ex eqͣ ⁊ aſino: burdo ex equo ⁊ aſina. muſcino ex capra ⁊ ariete. eſt enī dux gregis ẜm PugB igermen nis neu. ge. i. ſeges vel legumen ex duobꝰ germinibus cōmixtuꝫ. ⁊ cōponit̉ a bis ⁊ germen.B ijuga ge. idem eſt qd̓ biga.B ijugis. a biga vel bijuga dr̄ bijugꝰ ga. gū. ⁊ h̓ ⁊ hͨ bijugis⁊ hͦ ge. in eodē ſenſu. ⁊ ſubſtātiue declinata inueniunt̉ h̓bijugꝰ gi. ⁊ h̓ ⁊ hͨ bijugis gis. ⁊ dicunt̉ bijngi vl̓ bijugesequi ꝗ trahūt bigā. vel ꝗ duo ſunt ad iugū. ⁊ ẜm hoc ꝯponitur bijugus vel bijugis a bis ⁊ iugum. ⁊ cor. penul.B ilanx cis. fe. ge. i. libra ſtatera a bis ⁊ lāx qͣſi hn̄s duas lāB ilbio bis. in bilbo bis vide(ces.B ilbo. a bibo bis deriuatur bilbo vel bilbio bis verbumneu .i. ſonitum facere.B ilibris. a bis ⁊ libra cōponit̉ h̓ ⁊ hec bilibris ⁊ hoc bre. i.duarū librarū pondus vel menſura ẜm Hu. ⁊ ꝓdu. li ſicut libra. Uerſus differential̓. Pro centū libris nolo carere libris. Apoca. 6. Bilibris tritici denario vno. Pap̄vero dicit ꝙ bilibris eſt ſextarius bis aſſumptus.Gilinguis. a bis ⁊ lingua cōponit̉ h̓ ⁊ hec bilinguis ⁊ hocbilingue. ſicut a tris ⁊ lingua dicit̉ trilinguis gue. ꝗ duas