¶GanteDe
lenis: blanda: dulcis alloquio ⁊ ſua cūctos inuitans dulcedine. Sed bonitas quidem facere bona ⁊ preſtare qd̓poſcitur parata eſt: tamen non nouit ſuauis eſſe conſortio ⁊ ſua cūctos īuitare dulcedine. ⁊ īde benignꝰ ⁊ bonvident̉ diſtare: ſꝫ nō multū: qꝛ vterqꝫ ē ad bn̄faciēdū expoſitꝰ. ſed in hoc differūt: qꝛ pōt bonꝰ eē etiā triſtior: ⁊ bn̄quidē facere qd̓ petit̉: nō tn̄ ſuauis nouit eē ꝯſortio: ſꝫ benignꝰ ſua nouit cūctos īuitare dulcedine: ⁊ dulcis eē alB eniuolus. bn̄ cōponit̉ cū volo vis: ⁊ dicit̉ beni (loquio.uolus la. lum. penul. cor. ⁊ hic ⁊ hec ⁊ hoc beniuolēs tis.vnde hec beniuolentia tie.B ēnun .i. filius Nun. ben enim filius. Nun propriū nomēpatris Ioſue qui appellatus eſt bēnun .i. filius nun. vndein prologo regū dicit Pieronymus. Et īcipiūt a Ieſu fi.lio naue qui apud eos Ioſue bēnun dicitur.B eo as. aui. are. v̓bū actiuū .i. remunerare vl̓ beatū facere:dr̄ a bene vel bonꝰ. ⁊ cōponit̉ cū trans: ⁊ dr̄ trāſ beo as.B ephogrece. latine puer vel iuuenis dicitur.B ephotrophiū. tropos qd̓ eſt conuerſio componit̉ cuꝫ bepho: ⁊ dicit̉ bephotrophium: locus venerabilis vbi pueri ⁊ īfantes alunt̉. vn̄ hic ⁊ hec bephotrophita te. qui vl̓que cuſtodit bephotrophium.Berbex cis. in berbicus eſt: ⁊ producit beBerbicꝰ: a v̓uex mutata u. in b. dr̄ h̓ berbex cis. ⁊ h̓ berbicus ci. aries caſtratꝰ. ⁊ hec berbica ce. i. ouis: ⁊ ꝓducit biBerillꝰ ꝑ geminū l. gēma ē. in India hn̄s nomē ſue gētis ẜꝫPu. vl̓ ẜꝫ alios berillꝰ ē lapis p̄cioſus viridis apud īdosB erith. in belus exponit̉.¶ (candidus.B es .i. octo vncie: ⁊ beſſus quidam populus.B eſtia ⁊ fera differūt: qꝛ oīs beſtia eſt fera ⁊ nō ecōuerſobeſtie .n. ſunt q̄ morſibꝰ vel vnguibus ſeuiunt exceptisſerpentibꝰ: vt pardi leones ⁊ ſimiles a vaſtādo dicte qͣſivaſtie vel a vi qͣ ſeuiūt qͣſi viſtie. Fere etiā ſunt ille q̄ ⁊ ſinō ſeuiant morſibꝰ vel vnguibus: tn̄ ſilueſtres ſūt: ſic dicte: qꝛ naͣli vtant̉ libertate ⁊ deſiderio ſuo ferūtur. qn̄qꝫoīs fera dr̄ beſtia: qn̄qꝫ etiā beſtia nō dr̄ niſi q̄ manſionehominuꝫ vtitur: ⁊ tunc dicit̉ a bethqd̓ eſt domus ⁊ ſtoS eſtialis. a beſtia dr̄ hic ⁊ hec beſtialis ⁊ hoc le. vn̄ beſtialiter aduer. ⁊ hec beſtialitas tatis.B eſtiariꝰ. a beſtia dr̄ beſtiariꝰ ria. riū .i. crudelis: ⁊ viuēs admodū beſtiaꝝ: ⁊ h̓ beſtiariꝰ: ꝗ ſeruat beſtias vl̓ venatureas. ⁊ hͦ. beſtiariū rij. liber de beſtijs loquēs vl̓ locꝰ vbiB eſtiola le. dimi. ꝑua beſtia: ⁊ cor. penul. (beſtie morāt̉.B eſtius ſtia. ſtiū .i. crudelis inſtar beſtie: ⁊ dr̄ a beſtia ſtie.B etha: in beth exponitur.B eth apd̓ hebreos dr̄ mola olearia vel etiā betha: ⁊ betheſt ſcd̓a lr̄a eoꝝ: ⁊ a beth dicūt greci bethā ſcd̓aꝫ lr̄am: ⁊a betha dicimꝰ nos b. Sic gͦ betha apud hebreos ē mola olearia apud grecos ē ſcd̓a lr̄a: ⁊ tūc eſt neu. ge. ⁊ indeclina. Apud nos betha dr̄ in fe. ge. genꝰ oleris .ſ. ſcd̓s caulis ꝗ poſt abſciſionē naſcit̉ in maguderi. vn̄ bethaceuscea. ceum. poſſeſſiuū. Item beth interpretat̉ domus.B ethania interpretat̉ domus obediens: ⁊ dicitur a bethB ethel vrbs Samarie priꝰ dicta luza: ſed poſtqͣꝫ dormiēsibi Iacob vidit ſcalā īnitentē celo: ⁊ dixit. Uere hic domus dei eſt: ⁊ porta celi. ex cā hac locꝰ ille dictus eſt bethel .i. domꝰ dei: a beth qd̓ eſt domꝰ: ⁊ el qd̓ ē deꝰ: ſed qn̄ibi a Hieroboaꝫ vituli aurei fabricati ſunt dicta eſt bethauen .i. domus idoli: que ante vocabat̉ domus deiB ethleē. a beth qd̓ eſt domꝰ ⁊ leem qd̓ eſt panis dicta ē bethleem ciuitas Dauid: in qͣ natꝰ eſt ſaluator mūdi ⁊ primū dicta ē ephrata. ſed qn̄ Iacob ibi pauit pecora ſua eideꝫ loco bethleē quodā vaticinio futuri īpoſuit ꝙ dompanis īterpretat̉ ꝑꝑ illū panē ꝗ ibi de celo deſcēdit. indebethleemita te. patriū cōis ge. ⁊ ꝓducit mi. ⁊ hic bethleemites tis. Regū. ij. ca. 21. Polimitarius bethleemites.
B ethſaida de. hebraice: latine domus pecudū eadē ꝓbatꝭca piſcina dicit̉. Io. ca. 5. Uide in probatica.B ethſura re. quidam locus eſt de quo habetur in lib. Macha. ⁊ produ. penul. vnde in Aurora dicitur. Bethſuramqꝫ capit hieruſalemqꝫ petit.P ethis fluuius: qꝛ humilis decurrat. vnde bethica prouincia ⁊ bethicus de tali prouincia exiſtens.B ethonica: quedam herba.BanteB iangulus. angulus cōponit̉ cū bis: ⁊ dr̄ biangulus la. luꝫduos angulos habens. vn̄ biangulatus ta. tū. ⁊ pōt ponſubſtantiue h̓ biangulus li. pro tali figura.B ibax. a bibo bis dicit̉ ⁊ hic ⁊ hec ⁊ hoc bibax cis. qui mutū bibit. ⁊ comparat̉ bibacior ciſſimꝰ. vn̄ bibaciter ciusciſſime. aduer. ⁊ hec bibacitas tatis.Gibio onis. maſ. ge. i. muſciones ſupernatantes in vino.dicitur a bibo bibis.B ibix cis. fe. ge. i. pugna a bis dcā: qꝛ ſꝑ īter duas ꝑtes fiatB ibleus. a biblus pro libro dicit̉ bibleus lea. leum. ⁊ biblius lia. lium. ambo poſſeſſiua: biblei ⁊ biblij dicuntur inſtabiles ⁊ etiam qui reparant libros.Bibliator oris. vide in bibliopola.B iblij. in bibleus vide.B ibliopola. biblus ꝓ libro cōpōit̉ cū polio lis. ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hecbibliopola le. penl̓. cor. i. vēditor ⁊ ornator libroꝝ: qꝛ ꝑlit ⁊ pumicat vt carius vendat: ⁊ idē dr̄ bibliator torisB ibliotheca. biblus ꝓ libro cōponit̉ cū theca qd̓ eſt repoſitoriū: vt ſcriniū vbi aliꝗd repōit̉: ⁊ dr̄ hec bibliotheca .i.biblioꝝ theca .i. libroꝝ repoſitio vl̓ recōditio .ſ. armariūvn̄ ꝑ ſil̓itudinē quidā liber in eccleſia dr̄ bibliotheca:toibi multi libri theologie ꝯtinent̉. ⁊ inde bibliothecariusrij .i. cuſtos libroꝝ ſiue repoſitor: ⁊ producit the.iblus. a bibo bis dr̄ hic biblꝰ li. i. iūcꝰ: qꝛ aqͣrū ē biblꝰ: ⁊ aliqn̄ dicit̉ pro libro: qꝛ antiqui de iuncis ſolebāt cōtexerepergamenū ⁊ ibi ſcribere anteqͣꝫ eſſet vſus charte.d̓ ibo bis bi. bitū. ꝯponit̉ cū ad ⁊ dr̄ adbibo bis .i. iteꝝ bibo⁊ iuxta vl̓ ad me traho bibēdo. ⁊ cū cō. ⁊ dr̄ cōbibo bisi. ſil̓ cū alio bibo: vl̓ ſil̓ totū bibo vel ſepe bibo: vl̓ in meꝯͣho. ⁊ cū circa: ⁊ dr̄ circūbibo .i. ex oī ꝑte bibo. ⁊ cū de ⁊dr̄ debibo .i. valde bibo vl̓ deorſuꝫ bibo: vl̓ debibere. īeuomēre: ⁊ tenet̉ de. pͥuatiue ⁊ cū ē. ⁊ dr̄ ebibo bis .i. valde bibo vl̓ euomo vl̓ trado obliuiōi. Iob. 6. Sagitte dn̄iī me ſūt qͣrū īdignatio ebibit ſpm̄ meū. ⁊ cū ī. ⁊ dr̄ ībibobis .i. valde bibo vl̓ ītꝰ bibo: vel bibendo īmitto. ⁊ cunpre ⁊ dr̄ prebibo bis .i. ante vel pre alijs bibo. ⁊ cū pro: ⁊dr̄ ꝓbibo .i. ī ꝯſpectu vel ꝓcul bibere. ⁊ cū re. ⁊ dr̄ rebibobis .i. iterū bibo vel euomo. ⁊ cū ſe. ⁊ dr̄ ſebibo bis .i. ſeorſuꝫ bibo. ⁊ cū ſub. ⁊ dr̄ ſubbibo .i. parū bibo vl̓ poſt aliovel ſubtꝰ bibo. vel que ſunt ſubtus bibo. Et nota ꝙ bbo ⁊ oīa ab eo cōpoſita ſunt neutra. ⁊ faciūt preteritubibi. ⁊ ſupinū in bitū. ⁊ oīa corripiūt bi taꝫ in preſenti qͣin preterito ⁊ ſupino. Uirgi. Claudite iam riuos pueriſat prata biberunt. Itē oīa cōpoſita a bibo vident̉ ſignficare intēſionē excepto ſubbibo qd̓ ſignificat remiſſionem. item nota ꝙ bibere nature eſt. potare luxurie.ibo onis. cōis ge. qui multum bibit. a bibo bis. dicitur̓ibulus. a bibo bis dicit̉ bibulus la. luꝫ. penul. corre. qꝛmultū bibit. vel qui multū attrahit humorē vt arenaicellū li. neu. ge. qd̓ ⁊ bicliniū dr̄ .ſ. domꝰ ſub ſe hn̄s duascellas ſicut domnꝰ mercatoꝝ in vrbe. ⁊ componit̉ a bis ⁊Biceps bicipitis. in caput vide¶celiaB iclinium ni. in bicellum exponitur.B icolos penul. corre. a bis ⁊ colon. vide in colon.B icornis. a bis ⁊ cornu cōponit̉ hic ⁊ hec bicornis ⁊ hocbicorne. duo habens cornua.B idens. a bis ⁊ dens componit̉ bidēs tis. quoddā inſtru-
B
B