¶ DeBanteE

tatur ſiccitas vel confuſio.h̓ aſilea lee .i. eccleſia a baſileus dicitur.B aſileos. a baſis ⁊ laos qd̓ ē ppl̓s dr̄ baſileos qd̓ v̓ſū in latinū dr̄ baſileꝰ .i. rex vl̓ īperator: qꝛ eſt ſuſtētamētū ppl̓i.vn̄ baſilea eccl̓ia ⁊ baſilla ⁊ baſiliſſa .i. regina. ⁊ baſiliſeB aſileus: in baſileos vide.(rex ſerpentumB aſilica ce. penul. corripit: domꝰ regia .ſ. palātiū regis velimperatoris. ſed mō ꝑ trāſlatione dicit̉ baſilica eccleſiaqꝛ eſt palatium ſūmi regis regum: ⁊ dicitur a baſileꝰ lei.B aſilicanus na. num .i. palatinus vel etiam eccleſiaſticus⁊ dicitur a baſilica: ⁊ producit ca.G aſilice aduer .i. iuncte: fortiter: ⁊ dicitur a baſileos.B aſiliſca ſcē. eſt herba q̄ ⁊ gentiana dr̄. cuiꝰ radix dat fortitudinem ⁊ ſanitatē oībus vtentibus ea: ⁊ dr̄ a baſis.B aſiliſcꝰ ſci. dr̄ a baſileos. ẜꝫ aūt Iſido. ethymo. 12. Baſiliſcus grece latine interpretat̉ regulus: eo ꝙ rex ſerpentūſit: adeo vt eū vidētes fugiant: qꝛ olfactu ſuo eos necatNam hominē ſi aſpiciat interimit. Siquidē eiꝰ aſpectūnulla auis volans illeſa trāſit. ſed qͣꝫuis procul ſit ab eiore cōbuſta deuorat̉: a muſtelis tn̄ vincit̉ quas illis homines inferūt cauernis quibus deliteſcūt. Itaqꝫ ea muſtela viſa fugit: quē illa ꝓſequit̉ ⁊ occidit. Nihil .n. parēsipſe creator rerū ſine remedio cōſtituit. Eſt aūt longitudine ſemipedalis albis maculis lineatꝰ. Sibilus idē eſtqd̓ regulus. Sibilo .n. occidit anteqͣꝫ mordeat vl̓ exuratB aſis: huiꝰ baſis fe. ge. nomē fortiſſime petre līgua ſyroꝝvn̄ baſis dr̄ fultura colūnaꝝ .ſ. qd̓ ſuppōit̉ illis. Epiſtiliūdr̄ qd̓ ſuꝑponit̉ illis: qd̓ qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ colūna. Baſis etiādr̄ extremitas plāte ẜm Hu. Pap̄. vo ſic dicit. Baſis ſeſſio colūnaꝝ: ꝯfirmatio fūdamēti: nom̄ petre duriſſime.B aſiuꝫ ſi. dr̄a baſan qd̓ interpretat̉ pinguedo: qꝛ plus delectat in pinguiori oſculum. vide in oſculum.B aſſan interpretatur pinguēdo.B aſſaris dis. fe. ge. a baſſa dr̄ qd̓ ē ouis pinguis. ⁊ ſūt baſſarides vacce mulſarie ⁊ vberes. Baſſarides etiā ſūt ſacerdotiſſe bachi a bacho dicte. ⁊ corripit hāc ſyllabā ri. baſB aſſus. baſſan īterpretat̉ pinguēdo: vn̄ baſſus ſa. (ſaris.ſum .i. nō altꝰ: qꝛ pinguedo nō ſinit ml̓tū in altū creſcerevn̄ baſſo ſas. verbū actiuū .i. deponere: deprimere. ⁊ indehec baſſa ſe. ouis pinguis.D aſterna ne. eſt teca manualis vel vehiculuꝫ itineris: qͣſiveſterna: qꝛ mollibꝰ veſtibus ſternit̉: ⁊ a duobꝰ aīalibtrahitur vbi nobiles femine deferuntur.Batha bathe ſiue bethapud hebreos dicit̉ mola olearia.B atera re. genus patere a batus dicitur.B ath hebraice: linum dicitur latine.B athin dicunt̉ veſtes linee .ſ. brace linee vſqꝫ ad genua ꝑtingētes quibus verenda ſacerdotis velabant̉. ⁊ eſt indeclina. in ſingulari. ⁊ in plurali eſt fe. ge. de hͦ etiā habetur in Daniele. ⁊ dr̄ a bath qd̓ eſt linum ẜm Pu.B atillū li. ꝑ geminū l. thuribulū: pala: inſtrumētū quo colligunt̉ carbones: ⁊ corripit primā. vn̄ Hora. Pretextaꝫ⁊ batum clauum pruneqꝫ batillum. Inuenitur hic batillus li. dimi. a batus .i. paruus batus.Batꝰ. hͨ bata ſiue beth apud hebreos dr̄ mola olearia. vn̄h̓ batꝰ ti. q̄dā mēſura capiēs ꝗnqͣginta ſextarios: q̄ mēſura mole vna vice ſuꝑducit̉. Ul̓ ẜꝫ Hieronymū: batꝰ q̄ hebraice dr̄ beth: eadē mēſura ē q̄ ⁊ ephi .ſ. triuꝫ modioꝝ: ⁊deputat̉ tm̄ liꝗdis ꝓprie: lꝫ ⁊ ī alijs rebꝰ tal̓ mēſura hēatur. Ezechiel̓. 45. dr̄ Ephi. ⁊ batꝰ eqͣlia ⁊ eiuſdeꝫ mēſuredelliū lij. arbor aromatica dr̄: ⁊ etiā ꝓ gūmi ac/ (erunt.cipit̉. vn̄ dicit glo. ſuꝑ illud Gen̄. 2. Ibiqꝫ īuenit̉ bdelliū.ẜm Pliniū bdelliū eſt arbor aromatica magnitudineolee: cuiꝰ lachryma lucida: guſtu amara: boni odoris: ſꝫodoratior infuſione boni vini. Bdelliū etiā eſt genus lapidis ſicut dicit Priſ. in primo maioris voluminis.

Lanteſͦ eatifico cās .i. beatum facere: verbum actiuum a beat⁊ facio. Et inde verbalia.h eatitas tatis. fe. ge. idem eſt qd̓ beatitudo. vnde Aug. inio. li. de ciui. dei. Alternāte ſepe beatitate ⁊ miſeria. ⁊ formatur a beatus ti. addita tas.h eatulus la. lum. dimi. aliquantulum beatus.§eatꝰ ta. tū. a beo beas. dr̄. ⁊ eſt beatꝰ cui oīa ſuꝑpetunt advotū: ille .ſ. ꝗ hꝫ q̄ vult ⁊ nō ea q̄ nō vult: ⁊ nihil mali vultvn̄ dicit beatꝰ Aug. Beatꝰ nō eſt niſi ꝗ ⁊ hꝫ oīa q̄ vult: ⁊nihil vult mali. ille ꝗppe beate viuit ꝗ viuit vt vult nemale aliꝗd vult. ⁊ dr̄ beatꝰ qͣſi bn̄ auctꝰ vel aptꝰ. ⁊ cōpaībeatior btīſſimus: ⁊ a gtō btī addita tudo. hͨ beatitudodr̄. Et ē beatitudo ſtatꝰ oīuꝫ bonoꝝ ꝯgregatōe ꝑfectusibi .n. ꝗcꝗd amabit̉ aderit: nec deſiderabit̉ qd̓ nō aderitomne qd̓ ibi erit bonū erit: ⁊ ſūmꝰ deꝰ ſūmū bonū erit: ⁊qd̓ eſt oīno beatiſſimū. ita fore ſemꝑ certū erit ẜm AuEt ſcias ꝙ btītudo vera nō pōt inueniri in delitijs: necidiuitijs: nec in honoribꝰ mūdanis: lꝫ ꝗdā eā ī p̄dictis pſuerīt. vn̄ in iob dr̄. Nō inuenit̉ in terra ſuauiter viuētum Abyſſus dicit. Non in me eſt. ⁊ mare loquit̉ Nō eſmecū. Nō inuenit̉ inꝗt in terra ſuauiter ⁊ carnaliter viuētiū. ⁊ ita nō inuenit̉ in delitijs. Abyſius .i. auarꝰ ſmne ſiſtentamēto: qꝛ nunqͣꝫ dicit ſufficit .i. ꝑ oꝑa dicere ſe oſtedit. Beatitudo vera in me nō eſt: ⁊ ita nō inuenit̉ in diutijs. ⁊ mare .i. ſuꝑbꝰ ad moduꝫ maris tumens loquit̉ .i. p.oꝑa loꝗ̄ ſe on̄dit. Sapīa dei ⁊ beatitudo non eſt mecū: ⁊ita nō inuenit̉ in ſuꝑbis ⁊ mūdanis honoribꝰ: qꝛ veruebtītudinis ſūme honor nulli denegabit̉ digno: nulli ꝯcedit̉ īdigno. vide in vita: ⁊ in defunctꝰ: ⁊ in oro: ⁊ ī ſctūs.eemoth hebraice: latīe aīal ſonat. beſtia ignota eſt: iō ātbeemoth .i. aīal diabolus dr̄: qꝛ d̓ excelſis ad terrena cadēs ꝓprio merito aīal brutū eſt factꝰ. ipſe ē leuiathan. iſerpes de aꝗs: ꝗ in huiꝰ ſecl̓i mari volubili v̓ſat̉ aſtutiaB eel dicitur mors.B el idolum aſſyriorum: in belus videſ̓ ele dicitur mens.B ellariū. a bellꝰ qd̓ ē dimi. de bonꝰ dr̄ hoc bellariū ru l. oēB elial. in belus exponitur.genꝰ cibi ſecūde mēſe ſic̄ ſūt poma ⁊ nūces q̄ extremiusapponunt̉. Prīa ꝗdē mēſa ē carniū: ſcd̓a fructuū: ſed canes p̄ualēt fructibꝰ. ideoqꝫ bellariū ſumit̉ a diminutiōevt notet̉ diminutio bonitatis. vn̄ Hacrobiꝰ de ſaturnalibꝰ. Adhuc dicēt eſurio ſecūde mēſe allata ſūt bellaria.B ellaticus ca. cum. in bellum vide.B ellax cis. in bellum exponitur.B elliger. bellū cōpōit̉ cū gero geris: ⁊ dr̄ belliger gera. rūpenul. cor. ꝗ gerit bellū. vn̄ belligero ras. v̓buꝫ neu .i. belare. Michee. 4. Et nō deſcendet vltra belligerare.B ellipotens. a bellu ⁊ potens componit̉ hic ⁊ hec bellipotens pro deo vel dea belli. ⁊ bellipotens ſil̓r ge. oīs ꝓptenti. ⁊ forti in bello ⁊ corripit poB ello las. laui. dr̄ a bellū: ⁊ eſt verbū neu. ⁊ nūqͣꝫ deponen⁊ cōponit̉ vt debello las .i. expugno. ⁊ eſt actiuum.Bellona ne. dea belli. a bellum dicitur.B̓ ellulum li. dimi. paruum bellum: ⁊ cor. penul.B ellum li. dicit̉ a bonū ꝑ antiphraſim. vn̄ bellicꝰ ca. cuꝫ.bellaticꝰ ca. cū. ⁊ hic ⁊ hec ⁊ hoc bellax cis. in eodē ſenſū⁊ cōparat̉ bellax cior. ciſſimꝰ. vn̄ bellaciter cius. ciſſimeaduer. ⁊ hec bellacitas tatis. ⁊ differt bellum a pugnaprelio. nam pugna eſt que fit cuꝫ pugnis: preliū primuscōflictꝰ bellū totus ꝯflictus. item bellū dicit̉ vniuerſuꝫ⁊ punicū quaſi totū tp̄s guerre dr̄ bellū. huius ꝑtes ſunpugne: vt canenſis: cremenſis. item in vna pugna multeſunt prelia: aliud in cornibꝰ: aliud in medio: aliud in extrema acie gerit̉. Belluꝫ igit̉ totū eſt: pugna vnius dic

P