Druckschrift 
Catholicon
Seite
74r
Einzelbild herunterladen
 

DeAanteU

74

qquerūt carmīa ſua pedibꝰ ⁊ metris. Inuenit̉ ēt h̓ actorſine ij. ab ago gis. actū actu. de quo ſupra dixi in ſuo locovn̄ v̓ſus. Auctor ab augēdo nomē trahit: aſt ab agendo.Actor ab autētiꝫ qd̓ grecū naſcit̉ autor .ſ. ſine c. ⁊ ꝑ u. ſcriAuctoriū. ab augeo dicit̉ hoc auctoriū rij .i. illud (ptuꝫ.quod additur rei menſurate cum vendit̉. ⁊ eſt etiam cibus qui menſe vacuate ſuperadditur.Auctrix cis .i. augmētatrix fe. ge. ab auctortor. in trix.Ancupabilis. ab aucupor paris dicitur hic ⁊ hec acupabilis. ⁊ hoc le. i. res apta ad aucupādum.Ancupiū. ab aucupor dr̄ hoc aucupiū pij .i. fortuniuꝫ. ⁊ bonus euētꝰ. ⁊ ēt ip̄m officiū capiēdi aues dr̄ aucupiū.Iucupor ab auceps dr̄ aucupor paris. patꝰ. ſū i. aues capere. ⁊ ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ augurari. ⁊ ꝓ acꝗrere. vn̄ aucupatoraucupatrix aucupatio. h̓ aucupatꝰ tꝰ. tui. ⁊ cor penl̓. aucupor. vn̄ Qui. ep̄i. 9. Aucupor infelix īcerte murmura faAudax. ab audeo des dr̄ audax cis. oīs ge. ⁊ ꝯꝑat̉ (me.audacior ciſſimꝰ. vn̄ audaciter: ſꝫ dicimꝰ ꝑ ſyncopa audacterciꝰ. ciſſime. aduer. ⁊ diſtat īter audacē: ⁊ temerariū.nā audax n̄ timet: temerariꝰ n̄ cogitat ꝑiculū. itē audaciapꝰ ꝯſiliū: temeritas ſine ꝯſilio fit. ⁊ pōit̉ audax ꝓ arrogāAudeodes. v̓bū neutro paſſiuū. ⁊ ē dr̄ia īter (te qn̄qv̓ba neutro paſſiua. ⁊ neutrapaſſiua. nam neutropāſſiuadn̄r q̄ paſſiuo ſūt ſil̓ia ī hoc ꝙ cū careāt p̄teritis hn̄t ſuꝑpletionē p̄teritoꝝ ꝑ ꝑticipiū ⁊ v̓bū ſubſtātiuū ſic̄ ⁊ paſſiua. iſta aūt qn̄qꝫ ſunt q̄ īdicāt iſti v̓ſus. Quinqꝫ puer nūero neutro paſſiua tibi do. Audeo cum ſoleo fido quoꝙgaudeo fio. Sūt aūt neutrapaſſiua q̄ hn̄t paſſiuoꝝ ſignificationē ſub actiua lr̄atura. ⁊ ſignificāt paſſionē aliudeillatā. ⁊ ſunt q̄ ꝯtinent̉ ī his v̓ſibꝰ. Exulo vapulo veneonubo quatuor iſta. Senſum paſſiui ſub voce gerūt aliena. ẜm Pug. Audeo fac̄ auſus ſum. qꝛ haurio facit hauſipreteritum: ſicut habetur in tractatu de verbo.Audientiatie. formatur ab hoc datiuo audienti addita avnde per t. ſcribitur. ⁊ tamen accipit ſonuꝫ de c. vt detismihi audiētiam .i. vt me audiatis.Audio dis. diui. ditū. dire. v̓bū actiuū dr̄ ab auris. Qd̓ aūtdr̄ audio qͣſi aurē do. vl̓ auribꝰ capio ethymologia ē: nōꝯpō. īde v̓balia auditor auditrix. itē auditio ⁊ h̓ auditustus. tui. ⁊ hͦ audimē minis. ꝓ eodē. Audio componit̉: vtexaudiodis. vn̄ exauditor: exauditrix: exauditio: exauditꝰ ta. tū. ⁊ h̓ ⁊ hͨ exaudibil̓ ⁊ hꝰ le. vn̄ exaudibil̓r aduer⁊ īportat plus exaudire qͣꝫ audire. ē .n. exaudire qd̓ rogatur ītelligere. ⁊ ad effectu d̓ducere. Itē ꝯpōit̉ cū ob. ⁊ diobaudiodis .i. male audire: vl̓ eꝯͣ. Inuenit̉ ēt ꝓ obedioſꝫ raro. ⁊ ex eiſdē ꝯpōit̉ obedio. Itē audio ꝯpōit̉ cū ſub: ⁊ſit ſubaudiodis .i. aliꝗd nō poſitū vl̓ dcm̄ ſubītelligereAudio ⁊ ſua ꝯpoſita ſūt actiua p̄ter obedio. itē audio ſilpōt ꝯſtrui cū actō ⁊ abltō: vt audio v̓giliū ab illo. Itemnoͣ ꝙ aliꝗ volunt auris fieri ab audio: vt dicat̉ auris qͣſiAuditorium locus vbi cōſilia ⁊ reſpōſa audiun­ (audistur. ⁊ dicitur ab audio audis.Aueho his. here .i. aſportare ẜm Papiam.Auellana ne. taꝫ pro arbore qͣꝫ pro fructu ponit̉ in fe. ge. ⁊dicitur ab auellano monte vbi abūdant auellane.uena. ab auidus dicit̉ hec auena ne. herbe genꝰ eo ꝙ auide ſurgat. ⁊ īde hec auenula le. dimi. Inuēit̉ aduena perd. ⁊ cor. penul. ⁊ eſt communis ge. vide in venio.Quēto tas. taui. tare. auenas eradicare. ⁊ dicit̉ ab auena ẜꝫHug. Pap̄. v̓o dicit. Auētare eſt trūcare ⁊ eradicare.Quenula le. dimi. parua auena. ⁊ cor. penul.Queo aues. aui. auere .i. cupere. ⁊ caret ſup. ⁊ ē neu. qꝛ voxip̄a ſemꝑ illi defic̄ in paſſiuo. ſine qͣ voce .ſ. paſſiua v̓bumactiuū eē n̄ pōt. Un̄ Lucanꝰ. Oīa ceſar auet. ⁊ birria Sidare multa potes: ꝗcꝗd auebis habes. Et nota ꝙ īuenitur aue. auete. auēto. aue totē. auere ꝓ ſaluū eē: ſic̄ ſalue

ſaluete ſalueto ſaluetote ſaluere. Et idē dd̓ꝫ eſt de aue ⁊vale: ſꝫ vale ī receſſu: ſalue ⁊ aue ī aduētu ꝓpͥe: vel ſaluevtrūqꝫ .ſ. aue ⁊ vale ꝯprehendit. Un̄ Greciſ. dic̄ Aue dicveniens de iure. valeqꝫ recedens. Hoc verbum ſalue cōprehendit aueqꝫ valeqꝫ.Auernꝰ ni. maſ. ge. locꝰ vbi ē deſcēſus ad īferos. ⁊ ponit̉ ſepe ꝓ ip̄o īferno. ⁊ dr̄ ab a qd̓ ē ſine. ⁊ v̓nꝰ qd̓ ē delectabil̓.qꝛ ī īferno nll̓a ē delectatio: ſꝫ ſēpiternꝰ horror īhabitatvn̄ auernꝰ qͣſi ſine vere. vl̓ dr̄ qͣſi auolus ab a. ⁊ volo las.qꝛ ibi aues ſuꝑuolare n̄ pn̄t ꝑꝑ fetorē grauiſſimū: ꝗ auesſuꝑuolātes oliꝫ necabat: vl̓ dr̄ ab aue auete v̓bo ꝑ ꝯͣriū.Auerſor auerſaris .i. deteſtor ẜm Papiam.Querſus ſa. ſum. retro in aliam partem verſus: ab auertotis. Item auerſus participium ab auertor teris.Querto tis. ti. uerſuꝫ .i. remouere. Un̄ ī pſal̓. Auerte ocl̓osmeos ne videāt vanitatē. Itē auertere .i. poſt tergū v̓tere. Et ꝯpōit̉ ab a. ⁊ v̓to tis. Itē īuenit̉ auertor teris. auerſus ſū. v̓bū depo. i. ſꝑnere vl̓ vilipēdere: recuſare. ⁊ ꝯpōit̉ſil̓r ex a. ⁊ v̓to tis. Boe. ī. i. d̓ ꝯſo. Heu heu qͣꝫ ſurda miſeros auertit̉ aure. Inuenit̉ ⁊ aduerto ꝑ d. d̓ ꝗ. sͣ. dixi ī ſuoQuerūco cas. caui .i. auenas euellere: nā rūcare dn̄t (locoeuellere. ex quo ⁊ auena compoſitum eſt auerūcare.Aufero aufers abſtuli ablatuꝫ .i. eripere tollere. ⁊ ꝯponit̉ab a. ⁊ fero. ⁊ conuertitur ẜm Priſ. b. in u. in preſenti taꝫeuphōie cauſa qͣꝫ differētie: ne ſi affero dicas: ab ad. ⁊ fero componi videatur. quod mutat d. in f.Auferro ras. raui. rare .i. ferrum auferre. ⁊ componitur exab. ⁊ ferro. ⁊ mutatur b. in u.Augeo ges: auxi. aucͣtū gere .i. amplificare: augmētū dareaugeo ꝯponit̉ cū ad. ⁊ fit adaugeo ges. ⁊ cū ex. ⁊ fit exau.geo ges. augeo ſimplex ⁊ compoſitum eſt actiuum.Augeſco. ab augeo dr̄ augeſco ſcis. v̓bū īchoa .i. īciꝑe augere: eo ꝙ ſignificat ꝯͣ ꝓpͥetatē alioꝝ v̓boꝝ īchoatiuoꝝ: ſicut ītegraſco .i. īcipio ītegrari. Unde Statius. Proniqꝫvim augeſcunt ſumere manes. Uide in integer.Augmētū ab augeo gēs. dr̄ hoc augmētū ti i. āplificamentū. vn̄ augmēto tās: v̓bū actiuū: qd̓ tn̄ qn̄qꝫ īuenit̉ ī d̓ponēti ge. in eodē ſenſu augmētor taris. ⁊ ab vtroqꝫ v̓balia.Augur. auis ꝯpōit̉ cū garrio. ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hͨ augur. cōis ge. ꝗ vl̓q̄ ī garritū auiū dīnat. vn̄ auguror aris .i. ſic dīnare. vn̄ v̓balia. ⁊ hͦ auguriū rij .i. tal̓ diuinatio ẜm Hug. Qui. epiſProtinꝰ ip̄a meos auguror eē deos. Iteꝫ auguro ras. vn̄dic̄ Priſ. ī. 4. li. Ab auguror dr̄ augur abiecta o. ⁊ a ſaturo ſatur. Et ī aurora dr̄. Sāguīs eē reos ſuꝑ noſdū augurat ēſes. Dr̄ gͦ auguro as. ī neu. ge. ⁊ auguror raris d̓po. ⁊hͦ magis vr̄ eē ī freq̄nti vſu. Inuenit̉ ēt augurior qͣttuorſyllabaꝝ: vn̄ Gen̄. 44. Sciphꝰ quē furati eſtis ipſe ē inquo bibit dn̄s meꝰ. ⁊ ī quo auguriari ſolet. Et īfra .ſ. ī eo.An ignoratis ꝙ nō ſit ſil̓is mei auguriādi ſcīa. Ego autēcredo ꝙ lr̄a vitio ſcriptoꝝ ibi corrupta ē: ⁊ dꝫ ibi eē augurari qͣtuor ſyllabaꝝ ⁊ augurādi. Pap̄. v̓o dic̄ augurocōe antiꝗtꝰ. ꝓ quo mō dr̄ auguro ras. raui. ratū. neu. vn̄augur ablato o. cōmunis ge. Sed dic ꝙ auguror nūc eſtdeponentale. ⁊ magis eſt in vſu qͣꝫ auguro ras.Auguror aris. ⁊ auguro ras. vide in augur.Auguſtea. ab auguſtꝰ qd̓ eſt īꝑator deriuat̉ auguſtea ſtee.i. charta q̄ ab auguſto mittit̉: vl̓ qd̓dā genꝰ charte ſic dictū in honore illiꝰ: ſic̄ auguſteū dr̄ genꝰ marmoris ī egypto tꝑe auguſti pͥmo īuētū: ſic̄ tyberiū rij. genus marmoris tempore tyberij inuentum a tyberio dicitur.Auguſtus. ab augeo dicit̉ h̓ auguſtꝰ ſti. ꝗlibꝫ romanꝰ īꝑator ab augēdo īperiū: vn̄ ēt antonomaſice. Octauianusdictꝰ eſt auguſtꝰ. qꝛ ſuꝑ oēs alios auxit īꝑiū romanū. Etab illo ꝗdā mēſis dictꝰ ē auguſtꝰ. qꝛ ī eo mēſe natꝰ ē: vl̓qꝛ ī eo obtinuit victoriā de antonio ⁊ cleopatra. Qn̄qꝫv̓o adiectiue declinat̉ auguſtꝰ ſta. ſtū .i. nobilis: illuſtris

k2