I¶ DeAante
logus. vn̄ dictꝰ ē celū ſuſtinuiſſe. ⁊ a noīe eiꝰ dictꝰ ē mōsafrice Athlas: qui ꝑꝑ ſuā altitudinē dictus eſt celū ſuſtinuiſſe. vnde athlanteus tea. teū. ⁊ athlanticus ca. cum.Athalia īterpretatur tempus domini. ⁊ fuit regina in iſrael. ⁊ acuit penul. ẜm communem vſum.thanaſia .i. īmortalis: ab athanatos dicit̉. ⁊ acuit penul.Athanatos .i. īmortalis. ab a. qd̓ eſt ſine. ⁊ thanatos mortale. ⁊ accētuat̉ in fine. vn̄ athanatus ta. tū .i. īmortalis.Athene ab athanatos dicit̉ he athene narum. quedaꝫ ciuitas qͣſi athanate .i. īmortalis ꝓpter ſtudiū ſapientie. queimmortalis eſt: quod olim ibi viguit. ⁊ ꝓdu. the.Atheniēſis ab athene dicit̉ hic ⁊ hec athenienſis. ⁊ hoc ſenomē patriū. ⁊ deberet ẜm formationis anologiam diciathenenſis: ſꝫ cā euphonie habuit i. antepenul. ſic̄ on̄diſupra in. 3. parte. vbi egi de noīatiuis deſinētibꝰ in enſis.Athleta te. penult. ꝓdu. luctator: pugnator: miles fortis. ⁊dicitur ſic quaſi ad letum fortis .i. ad mortem.Athomia grece debilitas ſtomaci latine.Athomus mi. fe. ge. penl̓. cor. corpꝰ īdiuiſibile ꝑꝑ ſui paruitatē. qͣꝫuis forte nullū corpꝰ ſit qd̓ diuiſionē recipere nōpoſſit. ⁊ dicit̉ ſic ab a. qd̓ ē ſine. ⁊ thomos qd̓ ē diuiſio vl̓ſectio. qꝛ non recipiat ſectionem ſenſui ſubiacentem.Atnepos filius abnepotis. ⁊ eſt ſecunda littera t. ſecunduꝫPapiam. ⁊ corripit ne.Atramen. ab ater tra. trum. dicitur hoc atramen minis .i.nigredo. vnde hoc attramentum ti. i. incauſtum. quia nigrum facit liquorem in quo ponitur.Atramētariū. ab atramē dicit̉ hoc atramētariuꝫ rij .i. ſcriptoriū: pluteū: plumatiū. Un̄ Ezech̓. 9. Et atramētariuꝫſcriptoris ad renes eiꝰ. ⁊ īde hoc atramētariolū li. dimi.Atrienſis. ab atrium dicitur hic atrienſis .i. ianitor: hoſtiarius: excluſarius: patiginarius: ianuarius.Atriolum li. diminitiuum paruum atrium.Atriplices herbe humidam ⁊ frigidam habent virtutemin cibo ſumpti ventrem ſoluunt. ⁊ cor. penul.Atriū dr̄ qͣſi atrū ab ater tra. trū. ꝑꝑ caliginē ignis q̄ olimſolebat eē ī atrio. vn̄ ī paſſiōe xp̄i. Et petrꝰ ſtās ī atrio calefaciebat ſe ad ignē. Ul̓ atriū dr̄ qꝛ ei addant̉ tres porticꝰ extrīſecꝰ. ⁊ ẜꝫ hͦ atriū dr̄ magna domꝰ āpla ⁊ ſpacioſaAtrox. ab ater tra. truꝫ. dr̄ atrox cis. oīs ge. efferꝰ: crudelis.Et ꝯparat̉ atrociorciſſimꝰ. vn̄ atrociter cius. ciſſime. aduer. ⁊ hec atrocitas tatis. ⁊ hꝫ pͥmā naͣl̓r breuē. Un̄ ī Aurora ſuꝑ Tobiā. Scire facit qͣꝫtū ſit furor eiꝰ atrox.Attabernalis. taberna ꝯponitur cuꝫ ad. ⁊ dicitur hic ⁊ hecattabernalis. ⁊ ſic mutata d. in t. ideſt ſocius proprie intaberna leccator: qui valde frequentat tabernam. Itemetiam hic tabernio tabernionis.Attamen minis ge. neu .i. ſetacium. Inuenitur etiam atta-men pro ſed coniunctio. ⁊ cor. ta. Ouidius. Nil mihi reſcribas attamen ipſe veni. De hoc in tamen vide.Attamino nas .i. aduerſari ex ad. ⁊ tamino nas d. mutatain t. Item attamino nas .i. purgare farinam cuꝫ ſetacijsſcd̓m Hugu. Papias vero dicit. Attaminare: inquinare:corrumpere: vſurpare. ⁊ cor. mi.Atat īteriectio timētis vel expaueſcētis ẜm Papiam.Attero ris. triui. tritū. valde terrere cor. te. ⁊ ꝯponit̉ ex ad⁊ tero ris. Iob. 14. donec atterat̉ celuꝫ nō euigilabit. vn̄attritꝰ ta. tū. ⁊ a gtō attriti addita o. format̉ hͦ attritio attritiōis. In quo āt attritio differat a ꝯtritiōe. dicā ī ꝯtriAtticinor naris. ad ignem ticiones aduicinare: ⁊ (tio.ꝯponitur ex ad. ⁊ ticinor naris.Attineo nes. nui. tētuꝫ .i. valde tenere vel ꝑtinere. ⁊ ꝑtinetad ꝓpinquos: vt iſte attinet mihi in tali gradu. ⁊ ꝯponit̉ex ad. ⁊ teneo nes. ⁊ mutata d. in t. ⁊ e. in i. ⁊ cor. ti.Attingo gis. attigi attactum .i. valde vel iuxta tangere velaccidere. ⁊ componitur ex ad. ⁊ tango tangis. mutata d
in t. ⁊ a. ſimplicis in i.Attonitus. attononas. componitur ex ad. ⁊ tona nas. ⁊ īdederiuatur attonitus ta. tum. penul. cor. i. tonitruo ſtupefactus: territus: confuſus: perturbatus.Attraho his. xi. ctuꝫ. here .i. ad ſe trahere: abbreuiare. ⁊ cōponitur ex ad. ⁊ traho his.Attrecto tas. vel magis attracto tas. ꝯponit̉ ex ad. ⁊ tractotas. Inuenit̉ ēt attrecto tas. mutata a. in e. ⁊ videt̉ ꝓpriead tactū corporalē ꝑtinere. Un̄ Gen̄. 26. Si attrectaue.rit me pr̄ meꝰ: vel attractauerit ẜm aliā lr̄am. vl̓ pōt formari ab attraho xi. ctū u. in o. v̓buꝫ frequē .i. frequenterattrahere iuxta tractare: prope tangere: palpare.At vbi due dictiōes ſūt. ⁊ duobꝰ accētibꝰ regēde. Unde adGal̓. At vbi vēit plenitudo tꝑis .i. ſꝫ poſtqͣꝫ. Aliqn̄ tn̄ atubi ⁊ aſtubi ē q̄dā irregularis vocū ꝯgeries: nō ꝓpͥe ꝯpōꝫfūgit̉ loco vniꝰ dictōis. ⁊ tūc ſub vno accētu ꝓfert̉: ⁊ gruat̉ penul. ſiue u. De hoc dixi in ſcd̓a ꝑte vbi egide vbi.Atqꝫ idē eſt qd̓ ⁊. qn̄qꝫ ponit̉ pro qͣꝫ. ſicut Boetius in quito de conſolatione in proſa tertia. Tum ego ⁊c̄.Atqui .i. certe. ⁊ eſt quedā irregularis cōgeries vocū. Unde Boe. ī. 2. de ꝯſolatiōe in ꝓſa que īcipit. Tū ego. Atquiviget incolumis. atqui dicit .i. certe.A anteQuarꝰ. ab aueo aues. dr̄ auarꝰ ra. ruꝫ. Ꝙ .n. dr̄ auarꝰ qͣſi voras hn̄s manꝰ .i. curuas vl̓ auarꝰ dr̄ qͣſi auēs auꝝ ethymologia ē: nō ꝯpō. Et ꝯparat̉ auarior riſſimꝰ. ⁊ ē auarꝰ ꝓpͥeꝗ nō ſatiat̉. cupidꝰ ꝗ aliena deſiderat. vn̄ auareriꝰ. riſſime aduer. ⁊ auaricia cie. ⁊ format̉ a gtō auari. addita ciaEt vt dic̄ Hiero. in epiſ. ad Paulinū. c. 8. Antiquū dcm̄ ēauaro d̓eſt tā qd̓ hꝫ: qͣꝫ qd̓ nō hꝫ. ⁊ ī Thobia dr̄. Prodigꝭexcedit mēſura: largꝰ honori ſeruit: fructificat parcꝰ: auarus eget. vide ī largꝰ. ¶ Et nota ꝙ malū ⁊ magnū ē auaritie vitiū: qd̓ ſic̄ dic̄ Beda fidē tollit: ꝯcordiaꝫ diſfipat.charitatē violat: ⁊ īnumerabilia mala gn̄at teſte Apl̓oait. Radix oīum maloꝝ ē cupiditas. Auaritia ſiꝗdē viſceribꝰ pietatis caret: patrē neſcit: matrē ignorat: fideꝫ ⁊amicitiā nō cuſtodit. ꝓpīquo vl̓ ꝓxīo nō miſeret̉: ſꝫ ꝓquos velut extraneos abijcit dicēte Salomone. Biaīe ſue vir miſericors: auarꝰ ēt ꝓpinquos abijcit.Auceps aucupis communis ge. aues capiens: ab auis ⁊ capio vel capiens. ⁊ cor. cu. in obliquis.Auctim .i. creſcēter: ab augeo dicit̉. ⁊ eſt aduer. qͣlitatis.Auctio. ab augeo dr̄ hͦ aucͣtio onis .i. augmētatio. dr̄ ēt auctio .i. mercatio. vn̄ auctionariꝰ ria. riū .i. mercator ꝗ reſuas auget. ⁊ ꝓpͥe ille ꝗ h̓ vl̓ illic res ꝑuas ⁊ veteres ⁊ tritas ⁊ ruptas emit: vt poſtea cariꝰ vēdat. Et auctionor naris .i. ſic mercari: vl̓ res ſtrēnue augere: vn̄ ⁊ auctionatorqn̄ꝫ dr̄ ꝓ īꝑatore. Accipit̉ tn̄ ſimpl̓r auctōari ꝓ mercari.Auctionarius in auctio vide.Auctionor naris. verbum deponens. in auctio vide.Auctito tas. penul. cor. i. frequēter augere. ⁊ format̉ ab auctatu vltimo ſup̄. huiꝰ v̓bi aucto tas. a. in i. ⁊ u. in oAucto tas. verbum frequen .i. frequenter augere: ⁊ formetur ab vltimo ſupino huius verbi .ſ. auctuu. in o.Auctor. ab augeo. ges. auxi. auctū aucͣtu dicitur hic auctotoris .i. augmētator dux. ⁊ d̓bꝫ ſcribi ꝑ u. ⁊cͣt. qn̄ v̓o ſignificat autētiꝫ .i. auctoritatē ē cōis ge. ⁊ dꝫ ſcribi ꝑ u. ⁊ ſinc. vt h̓ ⁊ hec autor. ⁊ deriuat̉ tūc ab autētim. Itē īuenitquoddā v̓bū defectiuū .ſ. auieo auies .i. ligo gas. ⁊ īde altor .i. ligator ſil̓r cōis ge. ⁊ debet ſcribi ſine c. ⁊ cū u. ⁊ ẜmpͥmā ſignificationē īperatores ꝓprie dn̄r auctores ab augēdo republicaꝫ. Sepe ēt deꝰ dr̄ noſter aucͣtor .i. nr̄ duxnr̄ augmētator. ẜm v̓o ſcd̓am ſignificatōeꝫ ph̓i ⁊ īuenieres artiū: vt Plato. Ariſto. Priſcianꝰ ⁊ q̄libet excellētesꝑſone debēt dici autores: ẜm v̓o tertiā. Uirgiliꝰ ⁊ Lucnus. ⁊ ēt Ouidiꝰ: ⁊ ceteri poete debēt dici autores qui-