¶ DeAanteL
Allicio cis. allexi allectum: ex ad ⁊ licio licis ⁊ mutatur d.in l. vide in licio cis. ⁊ cor. li.Allido dis. alliſi. ſum .i. ledere ad aliꝗd. ex ad ⁊ ledodis. ⁊pdu. li. ⁊ mutat̉ d. ī l. ⁊ ac diphtongꝰ in. i. Pſal. Beatus ꝗtenebit ⁊ allidet paruulos ſuos ad petram.Alligo gas. ex ad ⁊ ligo. gas. cōponit̉: ⁊ mutat̉ d. in l. ⁊ cor.li. vn̄ Birria. Quēlibet īmodicꝰ alligat erit amor. Pronheta. Qui ſanat ꝯtritos corde ⁊ alligat ꝯtritiones eoꝝ.Alliſus ſa. ſum. ab allido: ⁊ producit li. Oſee. 10. Matre ſuper filijs alliſa .i. leſa.Alliū lij. dictū ẜꝫ Pap̄. eo ꝙ oleat. cuiꝰ odorē venenata fera nō ſuſtīet: leo ⁊ pardꝰ fugiūt. vn̄ allia qͣſi olida ab olēdo. Perſiꝰ. Guſtaueris alli ꝓ allij. Nume. ii. In menteꝫnobis veniūt cūcumereſ: ⁊ pepōes porriqꝫ ⁊ cepe ⁊ allia.Allodiū dij. dicit̉ hereditas quā vendere vl̓ donare poſſūita vt mea ꝓpria ẜm Hu. Greciſmꝰ ſic dicit. Dicit̉ allodium fundus fundum maris vnum.Allophilus. allon. interpretat̉ alienū: ⁊ cōponit̉ cū philos⁊ dicit̉ hic allophilus .i. alienigena ſicut philiſteus: paleſtinus vide in paleſtim: ⁊ cor. penul. vn̄ in Aurora dicit̉.Cerne ꝙ allophilus hoſtibus ille datur.Allon interpretatur alienum.Allopatia. ab alon̄. alienū ⁊ pate paſſio dicit̉ hec allopatiarie. vl̓ grece hͦ allopate pates allopatē .i. aliena paſſio q̄ab alio infertur ẜꝫ Hug. Pap̄. v̓o ita dicit. Allopatia tie.paſſio ſub alio in alium tranſiens.Alloquor ris. ex ad ⁊ loquor q̄ris mutata d. ī l. Et ē alloquiloꝗ̄ ad aliū. vn̄ ex vi. p̄pōnis ꝯſtruit̉ cū actīo rei rōnalis:vt alloquor ad te. i. loquor ad te. ⁊ cor. lo. vide in loquor.Allotheca ce. dr̄ ab alon. ⁊ theſis poſitio .i. diuerſa poſitioaccidētis vel accidentiū vt quū caſus vl̓ ꝑſona ponit̉caſu vl̓ ꝑſona: vl̓ quū diuerſi caſus vel diuerſe ꝑſone cōſtruunt ītrāſitiue: ⁊ ꝯſil̓ia ẜm Hug. Greciſmus aūt dic̄allothęca genus neſcit numeros neqꝫ caſus. De hͦ ēt require ſupra in qͣrta ꝑte vbi egi de allotheca ẜm Priſ.Allubeſcentia vel allubentia tie. fe. ge. i. obedientia vel cōſenſus. vide in allibeſco ſcis.Allubeſco ſcis .i. obedire vel cōſentire. vide in allibeſco.Allucino nas. a luce dr̄ lucīo nas .i. ſuader̄ vl̓ lucīare qͣſi luci vicīare: ⁊ ꝯpōit̉ cū ad ⁊ mutata d. ī l. ⁊ dr̄ allucīo nas. iuxta lucīare: īde hͦ lucīatio qͣſi iuxta lucē appropinqͣtio: ⁊Alludo dis. ex ad ⁊ ludo mutato d. in l. (cor. ci. allucino.⁊ ē alludere illudere vl̓ ꝯſonare ꝯgruere concordare: vtHic alludit ad hiſtoriā. ⁊ ꝓducit. lu. vide in ludodis. ſiAlluo luis. lui. tū. ex ad ⁊ luo luis mutata d. ī l. ⁊ ē alludereabluer̄ delauar̄: vl̓ potiꝰ paulatī alluendo augmētareInuenit̉ ēt qn̄qꝫ alluere ꝓ ꝯſūptōe aqͣrū: vide ī luo luiſAllutes ab alluo lui. he allutes allutiuꝫ ⁊ hͦ allutia orū. loca cenoſa .i. ceno plena vbi fluuiꝰ alluēdo dimittit cenūAlluuio: ab alluo luis dr̄ hec alluuio onis: (⁊ putredinē.⁊ hͨ alluuies uiei .i. alluuiū vl̓ aquoſitas: aquaꝝ inūdantia. iob. 14. Alluuione paulatim terra conſumitur.Alluuiū luuij. ge. neu. dr̄ ab alluo aluis. Et ē alluuiū latēsīcremētū qd̓ fit quū fluuiꝰ ex vna ꝑte addit ripe. vn̄ h̓ alluuiꝰ iij. dr̄ ager quē paulatim fluuiꝰ alluēdo ī agruꝫ redit. inuenit̉ tn̄ qn̄qꝫ alluere ꝓ ꝯſūptiōe aquaꝝ ⁊ alluuiūꝓ cōſūptiōe riparū ex aꝗs. Et hͦ iō qꝛ quātum fluuiꝰ exvna parte addit tm̄ ex alia demit ⁊ corrodit.Alluxcis. ꝓdu. penl̓. ſic̄ pollux cio. vn̄ ꝗdā. Allux ⁊ polluxbn̄ decliant̉ īucis. ⁊ rō ē: qꝛ hꝫ u. naͣliter lōgā an̄ x. ī r̄ctovt. sͣ. on̄di in ſcd̓a ꝑte: vbi egi de accētū noīuꝫ deſinētiūin x. ⁊ vt dic̄ Greciſ. Eſt manuū pollex ſꝫ dicat̉ pedis alAlmꝰ abalo alis. dr̄ almꝰ ma. mū. i. ſcūs pulcer nu (lux.triens ẜm Raba. Pap̄. etiaꝫ ſic dicit. Almus ma. mū. i.ſanctus pulcer excelſus ab alendo etiam deriuat̉.Alnia mons eſt apud ſmirnam.
6 2Alnus: ab alo. alis. deriuat̉ hec alnꝰ ni. quedā arbor eo ꝙamne alat̉. vn̄ hoc alnetū ti. locus vbi creſcunt alni.Alo alis alui. altū. vl̓ alitū. vn̄ duplicia v̓balia h̓ altor ⁊ alitor. hͨ altrix ⁊ alitrix: ⁊ hͦ alitio ⁊ altio. ⁊ h̓ altꝰ tus. tui. ⁊alitꝰ tus. tui. ideꝫ eſt qd̓ alitio. Alo cōponit̉: vt cōalo lis.qd̓ eſt ſcd̓e ꝯiugationis. inuenit̉ ⁊ coaleo. inde coaleſco.ſcis. īchoatiuū: ⁊ cor. primā alo. Sed halo las. eam ꝓduvn̄ v̓ſus. Nutrio curtat alo. ꝓdu. ſpūs halo. itē in Aurora dr̄. Claudos mendicos victi pietatis alebat.Aloe fe. ge. arbor ſuauiſſimi odoris cuiꝰ lignū vice timiamatū in altaribus adolet̉: ⁊ inde hec aloēs alois ꝓ quodam vnguento amariſſimo inde facto vel ſpecie.Alopicia cie. ē fluor capilloꝝ circūſcriptis pilis fuluis erisqͣlitatē hn̄tibꝰ: ſic dicta a ſil̓itudīe aīal̓ vulpecule quamgreci alopiciā vocāt. vn̄ alopicioſus ſa. ſū .i. caluꝰ: ⁊ acuitpenl̓. vn̄ ꝗdā. Maſculis in tibia ſemꝑ manet alopicia.Alpha pͥª lr̄a apd̓ grecos: ⁊ deriuat̉ ab aleph hebrea lr̄a: ⁊pōit̉ ꝓ pͥnº. Apoc̄. i. ca. Ego ſum alpha ⁊ o. pͥncipiū ⁊ finis.Alphabetum. alpha componitur cum beta ſecunda littera: ⁊ dicitur hoc alphabetum ti .i. abedarium.Alpinꝰ na. nū. penl̓. ꝓdu. in alpibꝰ exn̄s. ⁊ dr̄ ab alpis pisAlpis ab alpus: ⁊ dicit̉ hic alpis huius alpis. ſed raro inuenitur in ſingulari numero: ⁊ dicunt̉ alpes quaſi alta petetes .i. montes vel qͣſi altipedes ⁊ nō eſt cōpoſitio. Et eſttractū a lingua galloꝝ qui alpes altos montes vocant.Alſi alſiſti .i. frigui preteritum eſt de algeo ges.Alſor ab algeo gēs. alſi qd̓ ē frigere. vn̄ deſcēdūt v̓balia: ſꝫnō ſūt in vſu hic alſor ſoris. ⁊ alſio onis. que ē res verbiAltare. altus componit̉ cum ara: ⁊ dicitur hoc altare huialtaris quaſi alta vel altorum ara. Et hoc altarium rupro eodem ⁊ hoc altar altaris .i. altare.Altariolum li. dimi. paruū altarium vel altare: ⁊ cor. penl̓.Alter ra. rū. nomē īdiuiduū: ⁊ facit gtūꝫ alteriꝰ penl̓. cor. qꝛſuꝑat ntm̄ duabꝰ ſyllabis. vn̄ qd̓ creuit ī ſyllabis minuitin tꝑibꝰ ſicut ſupra ꝓbaui in alijs. inuenit̉ etiā apd̓ antiquos alteri altere alteri in gtō ⁊ in dtō altero altere altero: ſic̄ alio ī dtō. ioelis .i. Suꝑ hoc filijs veſtris narrate: ⁊filij veſtri filijs ſuis ⁊ filij eoruꝫ generationi altereAlterco cas. caui. vl̓ altercor aris .i. certare litigare: ⁊ dr̄ abalter: ⁊ ꝯpōit̉ vtrūqꝫ vt coalterco cas. ⁊ coaltercor coalAlteritas: ab alter alteriꝰ alteri addita tas. fit (tercaris.alteritas tis .i. viciſſitudo.Alternus: ab alter dicit̉ alternus na. nū i. viciſſitudinariꝰ.vnde alterne ⁊ alternatim aduerbia .i. viciſſitudinarie: ⁊alterno nas. verbū actiuū .i. mutare vl̓ alternatim aliꝗcdicere vel facere ⁊ etiam pro diſſociare inuenitur.Altero ras. raui. verbū actiuū dicitur ab alter: ⁊ eſt alterare variare facere alterū. vnde alteratus ta. tum .i. variatus: ⁊ poteſt eſſe nomen ſimpliciter deriuatuꝫ ab alterAlterūter. alter ꝯponit̉ cū vter: ⁊ fit alterūter tra. truꝫ. gtōalterutriꝰ .i. iſte: vel ille: vterqꝫ ambo. inde alterutrū aduerbiū .i. mutuū. vn̄ in epl̓a ſancti iacobi dicit̉. Confitemini alterutꝝ peccata vr̄a. inuenit̉ etiā alterutrim aduerbiū in eodeꝫ ſenſu. Quare aūt alterūter nō declinet̉ex vtraqꝫ parte: ſed tm̄ in fine quū cōponat̉ ex duobꝰ rectis integris. Dixi ſupra in tertia parte in tractatu de cōpoſita figura noīs: vbi egi de compoſitiōe integrorum.Altigradus da. dū. penul. cor. i. alte gradiens: vl̓ qui eſt inalto gradu: ab altus componitur ⁊ gradus vel gradiorAltilis ab alo. alis. dicit̉ hic ⁊ hec altilis: ⁊ hoc le. i. res q̄ adhoc alitur vt pinguior fiat: ⁊ vt occidat̉ vt porci ⁊ volucres domeſtici. ⁊ dicit̉ qn̄qꝫ ſubſtātiue hec altilis qn̄qhoc altile. vnde ī Matth̓. Tauri mei ⁊ altilia mea occiſa ſunt ẜm Hug. Pap̄. aūt dicit. Altilia volatilia ſaginata ſtudio. ⁊ Priſ. dicit. Altilia ſaginata dicimꝰ ab eo qd̓eſt alere: altilia quaſi alitilia vocamus ⁊ cor. penl̓. altilis