Druckschrift 
Catholicon
Seite
60v
Einzelbild herunterladen
 

DeAanteL

DeAgnus agni dr̄ ab agnos qd̓ eſt piū. vel ab agnoſcendo. qꝛpreceteris aīalibꝰ matrē agnoſcat: vt ēt ſi in magno grege errauerit balatū recognoſcit voceꝫ parentis. Paſtorerrat in diſcretione ouiū: agniculus in agnitione matrisneſcit errare: vnde agninus na. num. ⁊ agnellus li. dimi⁊ hec agna agne. vnde hec agnellale. diminutiuumAgo agis egiactū .i. ducere vl̓ facere in vtraqꝫ ſignificatione eſt actiuū. ⁊ ꝯponit̉ cū ad. ⁊ fit adigo gis adegi adactūī aliā ꝑtē reducere. Itē cū ab. vt abigo gis .i. fugare: ſeꝑare. Itē cuꝫ am. ⁊ fit ābigo gis. b. īterpoſita .i. dubito. Itēcū con. ⁊ fit cogo cogis coegi coactū. Itē cū circū ⁊ fit circūago gis. vbi m. debꝫ ſcribi: ſed non ꝓferri. Iteꝫ cū de.⁊ fit dego gis. .i. viuo. Itē cum ex. ⁊ fit exigo exigis exegexactū. Itē cū in: ⁊ fit inigo gis. īegi īactū .i. pecꝰ a paſtu ītectū agere. Abigere .n. ē pecꝰ a tecto in paſcua agere. Etcū ꝓ. ⁊ fit ꝓdigo gis .i. vaſtare dilapidare. Et cū ꝑ. ⁊ fit ꝑago ꝑagis ꝑegi peractū .i. ꝑficere. Et cum re. ⁊ fit redigogis. Et cū ſub ⁊ fit ſb̓igo gis. Et cū ſat vl̓ ſatis: ⁊ dr̄ ſatagogis .i. ſatis ago .ſ. feſtino ꝓcuro: oīa ꝑago. Et cū trās. ⁊ fittrāſigo gis .i. vltra agere: vel litem decidere. Et nota ꝙago actiuū eſt. ⁊ oīa ꝯpoſita ab eo p̄ter ambigo ⁊ dego: ⁊ſatago q̄ ſunt ne. Itē oīa ꝯpoſita ab ago faciūt p̄terituꝫin egi: ⁊ ſupinū in actū: p̄ter dego qd̓ caret ſupino: ambigo ēt ⁊ ſatago nō habēt ſupinū in vſu. Itē ſcias ꝙ ago qn̄ꝯpōit̉ ſi reſultet dictio diſſylaba ex toto: a ſyllaba remouet̉ vt cogo: dego: ꝑgo. Si aūt dictio ſit triſſylaba: a v̓tit̉ī i. cor. vt adigo: abigo: redigo: trāſigo: ſꝫ tn̄ a ſeruāt ꝑago⁊ ſatago. ⁊ cor. penl̓. ago. Hora. ī pͦ epiſt. Nā tua res agit̉paries cū ꝓximꝰ ardet. agit̉ ītellige .i. ducit vl̓ gubenat̉Agolus li. maſ. gen. i. baculus paſtoralis ab agendo pecoradictus ab ago agis dicitur: ⁊ cor. go.Agon. ab ago agis dicitur hic agon agonis .i. certamen: pugna. ⁊ dicitur agon quaſi ſine angulo. quia in loco roturdo agones fiebant. Theodolus. Excedit laudes hominuꝫ qui primos agones Inſtituit fieri ſub vertice montis olympi. Et accentuatur agon in fine.Agonia nie. idē quod agon: vel agonia .i. vigor: fiducia. victima vel hoſtia. ⁊ acuit̉ penul. ⁊ dicitur ab agon.Agoniſta ſte. communis gene. dicitur ab agon ⁊ eſt agoniſta qui vel que eſt in agone: ideſt pugil: certator.Agoniſticus ca. cum. penulti. cor. ideſt victorioſus vel bellicoſus. ⁊ dicitur ab agon vel ab agoniſta. Auguſt. ſuperpſalmos. ⁊ certe inquit. Reddetis rationem quare monachos agoniſticos appelletis.Agonitheta penulti. cor. acuta cōmunis gene. qui vel queeſt in agone: ideſt pugil ſecunduꝫ Hug. Papias vero dicit. Agonitheta prelij actor qui preeſt certantibus.Agonizeta te. ab agon̄ dicit̉ hic agonizeta .i. victor. vn̄ agonico ęas .i. certare verbū neu. ẜm Dug. Papi. vero dicitagonicor ęaris .i. certare. ⁊ produ. ge. agonizeta.Agonomus mi. maſ. ge. ab ago agis: ideſt princeps: quaſiper actioneꝫ nominatus ⁊ diuulgatus. Et vt dicit Hug.videtur eſſe compoſitum ab ago ⁊ nomen.Agrammatus: ideſt illiteratus: ab a quod eſt ſine: ⁊ grammaton quod eſt littera.Agrarius ab ager dr̄ agrariꝰ ria. riū. ⁊ hoc agrariū rij. illudqd̓ pro agro vel de agro dat̉ vel ſuſcipit̉ in preciū: vndehec agraria rie .i. lex data de agro: vel preciuꝫ qd̓ ꝓ agroſuſcipit̉. Ecc̄. 38. Cū oꝑario agrario de oī oꝑe tracta.Agredula. ab ager dicit̉ hec agredula agredule parua rana que in agris inuenitur. ⁊ cor. du.Agreſtis. Ab ager dicitur hic ⁊ hec agreſtis. ⁊ hoc agreſteꝘ enim agreſte dicitur quaſi ſtans in agro ethymologia eſt: non compoſitio.Agricola le. communis ge. penul. cor. i. ruſticus: agrum colens. Et vt dicit Pap̄. fit compoſitio ex actō ⁊ noīatiuo.

anteAgricolanus ni. penul. produ. maſcu. gene. id eſt agricultor⁊ componitur ex ager ⁊ colonus.Agricultor toris. maſ. ge. ab ager ⁊ cultor componitur.Agrimonia agrimonie feminini generis. herba quedamque precipue abundat in agris. ⁊ dicitur ab ager.Agrifagite ideo dicunt̉. qꝛ ſolum ferarū carnes edant: abagrion: qd̓ greci vocāt ferū: vl̓ ab ager agri. ⁊ fagin quodeſt comedere. Hi ciclopes dicūtur vel monoculi. qꝛ vnūhabere oculum in media fronte ad modum cicli dicuntur. hos india gignit. ⁊ produ. hanc ſyllabam gi.Agrion vel agrios grece latine ferum agreſte.Agripēnus ni. maſ. ge. ab ager ⁊ pēna: ⁊ ſecundum Iſidoragripenni ſunt agri illi qui non plene ſunt agri.Agrippa pe. per geminū pͦ. eſt ꝗ cū labore matris edit̉ ſicuꝑ pedes: nō per caput: ab agros qd̓ eſt tractus: ⁊ pes. qꝛ inpartu pͥmo loco pedes emittit. Uirgilius eneid̓. 8. Parte alia ventis: ⁊ dis agrippa ſecūdis. Dictus eſt etiā quidam herodes agrippa. Unde in Aurora dicitur. Tertiꝰherodes rex eſt agrippa vocatus: vt dicā in herodes.Agros grece latine dicitur tractus.Agula le. fe. gene. penulti. cor. i. lena quaſi agens gulam.Aio ais ait .i. dico: ⁊ eſt qͣrte cōiugatiōis. qꝛ facit īperatiuiin i. vt ai: in quo v̓bo ſemꝑ i. eſt duplex ꝯſonās ſequentevocali: vn̄ aio aiunt duaꝝ ſyllabaꝝ ſunt. Hora. in epiſSeruus habes preciū loris nō vteris aio. Sꝫ ſequenteꝯſonāte vocalis eſt vt ais ait. eſt aūt defectiuū. qꝛ nō inuenit̉ totū in vſu. Et ſcias ꝙ ais ꝓducit is: ſicut ⁊ audisItē aimus ꝓducit penultimā ſicut audimꝰ. Sꝫ inꝗmcorripit penultimā. Eſt .n. inquio inquis īquit verbū defectiuuꝫ tertie coniugationis. vnde verſus. Tertia vulīquit: quartaqꝫ ſumit ait. De hoc etiā ſupra dixi in tertiaparte vbi egi de preteritis tertie cōiugatiōis in pͥncipio.4anteLAla ale per vnū l. dr̄ ab alo alis: qꝛ ſub ea pullos alit auis.Ale etiam dicunt̉ milites. qꝛ ſicut gallina alis ꝓtegit pullos: ſic milites ſuis clipeis cooperiūt ⁊ ꝓtegunt pedites.Ala etiā ē pars piloſa ſub brachijs: que etiā dicit̉ aſcellaqꝛ ex eis brachia cillent̉ .i. mouent̉: vnde v̓ſus. Euolat ⁊pugnat humeris ſupponit̉ ala. Et ſcias ꝙ ala ale ꝓducitpͥmā: ſꝫ alo alis eā corripit. vn̄ v̓ſus. Quidnā pignus aliso dedale concidet alis. Ouidius de arte. Non auis vtiliter viſcatis effugit alis. Uide in turma.Alabaſtrites ab ala dicitur alabaſtrites tis. lapis candid⁊ ītertinctus varijs coloribus. vnde hoc alabaſtruꝫ vavnguentariuꝫ inde factum: quod incorrupta ſeruat vneguenta. Luce. 7. Alabaſtrum vnguenti. ⁊ dicitur alabaſtrum vnguēti vas ſiue pixis de alabaſtro que continevnguētuꝫ. ⁊ corripit primā: ſiue a. in antepenul. Et ſcribitur ſine b. in penul. vnde in aurora dicitur. Illic vnguētum fundens franges alabaſtrū. Item alexāder. Marmoris eſt ſpecies vnguenta tenens alabaſtrum.Alabaſtrum ſtri. per r. in vltima ſyllaba vas quoddaꝫ vnguentarium eſt. Uide in alabaſtrites.Alabrum ab ala dicitur hoc alabrum bri .i. illud in quo fila vertūtur. Unde quidaꝫ. Uertit̉ hoc alabro quicquidnet femina fuſo. Et nota ꝙ filū a colo ducitur in fuſumde fuſo in alabrum: hinc in girgiluꝫ. deinde in glomicellum. hinc in pannum: poſtea in telam.Alacer cris cre. penul. cor. i. hilaris: velox argutꝰ letꝰ. ⁊ de­.clinatur hic alacer hec alacris ⁊ hoc alacre ſcd̓m modernos. Inuenit̉ aūt hic ⁊ hec alacer vel alacris in vtraqꝫ ſignificatōe noīs. ⁊ dr̄ alacer qͣſi alager a velocitate.Alacrimonia nie. fe. gene. ideſt alacritas: letitia: gaudium:velocitas ſecundum Papiam.Alani dicūtur quidā populi habitātes iuxta lanū fluuiuꝫſicut alemani dicūtur habitātes iuxta lemanū fluuiuꝫ.