¶ DeAante E6
Adria adrie vel adros grece petra latine: īde hͨ adria drie.mare quoddam eo ꝙ ſit magis petroſum: qͣꝫ alia maria:vn̄ Ouidiꝰ triſtiū. Serpētē medijs adria vidit aquis: vnde adriaticus ca. cū. i. petroſus: ⁊ hec adriaſtia ſtie .i. ſorsquia ſemper alicui videtur dura.Adſcio ſcis. ꝑ d. ⁊ ſine d. aſcio ēt dr̄. vide in ſcio.Aduena ne. cōis ge. penul. cor. ꝗ aliūde venit alienigena. ⁊dr̄ ab aduenio. Itē ab aduenio dr̄ aduēticius cia. ciuꝫ. ⁊aduētus tus. tui. Que aūt differentia ſit inter īquilinuꝫaduenā ⁊ īcolam. require infra in inquilinus.Aduentinus. ab aduētꝰ dicit̉ hic aduētinus ni. quidā mōsin roma dictus ſic ab aduentu auium de tiberi illuc aduenientium. ⁊ ibi conſidentium.Aduēto tas .i. frequēter aduēire: ⁊ format̉ ab vlti. ſupi. deaduenionis .ſ. aduētuu. mutata in o. fit aduento tas.Aduerbiū bij. ex ad ⁊ v̓bū: ⁊ dr̄ aduerbiū qͣſi aduerbū .i. v̓bo adherēs. v̓bo adiūctū: vl̓ iuxta v̓bū poſitū. vn̄ h̓ ⁊ haduerbialis ⁊ hͦ le. Uide ī fine 3ᵉ ꝑtis. ī ca. de abuerbijs.Aduerſor. ex ad. ⁊ v̓ſo ſas. ꝯponit̉ aduerſor aris .i. eē vl̓ fie.ri aduerſū: vn̄ aduerſus ſa. ſuꝫ .i. ꝯͣriꝰ: oppoſitꝰ: malus: īfelix. Et ꝯꝑat̉: vn̄ hͨ aduerſitas tatis. ⁊ aduerſariꝰ ria. riū. ⁊aduerſus vl̓ aduerſuꝫ ponit̉ ꝓ aduerbio qͣlitatis vl̓ locivt aduerſus vl̓ aduerſuꝫ illū. Et ponūt̉ īdifferēter. Proprie tn̄ aduerſū te: aduerſariꝰ. Aduerſus te īmittor: ⁊ cōſtruit̉ aduerſor cū dtō: vt iſte aduerſat̉ illi .i. ꝯͣdic̄ ꝯͣuaditCōſtruit̉ ēt qn̄ꝫ cū actō: vt aduerſamini vitia .i. reſpuite.Aduerſus ſa. ſum. in aduerſor vide.Aduerto tis. ti. aduerſuꝫ ex ad. ⁊ verto tis. ⁊ eſt aduerterevertere ad aliquid: vel perpendere: intelligere.Adulator toris. ma. ge. ꝗ blādit̉. ⁊ dr̄ ab adulor laris. ⁊ torī trix. fit hͨ adulatrix cis. mulier q̄ adulat̉: ⁊ ꝓdu. la.Adulatorculus li. penul. cor. dimi. paruus adulator.Adulor laris. v̓bū depon̄. ꝯponit̉ ex ad ⁊ aula: au diphtōgomutata in u. lōgā. Et ē adulari aſſentiēdo blandiri: qd̓ ſolēt facere maxime aulici. vn̄ v̓ſus. Aula domꝰ regis verbum componit adulor vel eſt compoſitum ex a. ⁊ dulosqd̓ eſt ſeruus: eo ꝙ ſeruorum ſit adulari.Adulter. ab adulor aris. deriuat̉ h̓ adulter teri. vn̄ hͦ adultera re. Et qn̄qꝫ ponit̉ adiectiue adulter ra. rū. ⁊ dr̄ aduter. qͣſi alienū violās thoꝝ: vl̓ alienū vteꝝ terēs vl̓ aduter qͣſi adalter .i. ad alteriꝰ vxorē accedēs. ⁊ ē ethymol̓nō ꝯpō. Et īde adulterinꝰ na. nū. ꝗ natꝰ ē de adulterio. ⁊hoc adulteriū rij. illa praua actio .ſ. leſio alieni ꝯiugij. ⁊ ēadulterium in nupta ſtupruꝫ in virgine vel moniali: inceſtus in parente vel vidua. Uide in raptus.Adultero ras. raui. dr̄ ab adulter ⁊ eſt neutꝝ. vn̄ adulteraſco ſcis. inchoati. ⁊ adulteror raris deponēs .i. adulteriūcōmittere. vn̄ adulterator trix. adulteratio: vel adulteratorius ria. rium. Ponitur etiaꝫ quandoqꝫ adulterarepro corrumpere ad malum vertere.Adultus ta. tu i. crematꝰ vel excretus ab adoleo les.ante EAer aeris. maſ. ge. dr̄ ab a. qd̓ ē ſine ⁊ eris qd̓ eſt lis: qͣſi ſinelite ꝑ ꝯͣriū. qꝛ oīmoda lis vētoꝝ ⁊ fulminū fit ī aere. veliō dr̄ ſine lite. qꝛ facile ⁊ ſine lite cedit feriēti. ⁊ fac̄ actūsſingularis numeri aerem vel aera: vide hoc in terra.Aeriani heretici ab aere dicti. Hi vetāt ꝓ defunctis ſacrificium offerri ſecundum Papiam.Aerinꝰ. ab aer dr̄ aerinꝰ. na. nuꝫ. penul. ꝓdu. Et aerius. ria.riū. vtrūqꝫ poſſeſſiuū. dicit̉ etiā aerius qn̄qꝫ altus.Aeripes. aer ꝯponit̉ cū pes. ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hͨ ⁊ hͦ aeripes dis .i. aereos pedes hn̄s .i. veloces. ita ꝙ in aere videat̉ ſuſtētari⁊ figi: nō in terra. ⁊ corripit penul. tā in recto qͣꝫ in obliꝗsAeriꝰ ria. riū. in aerinꝰ vide. Dicit̉ ēt aereus rea. reū: ſꝫ vide qꝛ aereus pōt deriuari ab ere: ⁊ tūc ac eſt diphtōgꝰ tacita: vn̄ dicit pap̄. Aereus. rea. reū. i. de ere exiſtens.
ante EAeromātia penul. ꝓdu. ꝯpoſituꝫ ab aer ⁊ mātia qd̓ ē diunatio. ⁊ ē aeromatia diuinatio q̄ fit in aere ⁊ īde aeromtius tia. tiū. ⁊ aeromāticꝰ ca. cū. Quidā dicūt ⁊ aerimantia ꝑ i. ī tertia ſyl. Et dic̄ Uarro: qͣtuor eē gn̄a dīnationis.i. terrā: aquā: ignē: aerē. Hinc geomātiā: idromātiaꝫ: aeromātiā: piromātiā dicimꝰ. Uide ēt de hoc ī geomētriaA anteA fatin .i. abūde largiꝰ aduerbiū ītētiuū. ⁊ cor. fa. ⁊ dicit̉ alafatos ẜm Pap̄. ⁊ ſcribit̉ ꝑ n. ⁊ vnū f. ⁊ acuit̉ in fine. Inuenit̉ ēt affatim penul. acuta. ⁊ ſcribit̉ ꝑ m. ⁊ geminū f.nō acuit̉ vltima: ⁊ dr̄ ab affatꝰ ta. tuꝫ. lꝫ regulariꝰ eēt affatuatiꝫ: ⁊ tm̄ valet qͣꝫtū facūde: vn̄ in Greciſ. dr̄. Si dicaafatin tibi ſignificabit abūde. Si dicas affatim fecūdeſignificabis. Eſt affatos pͥmi caput. affatuſqꝫ ſecundi.Afer vnꝰ fuit ex poſteris abra de cetura a quo africa dicta ꝗ gētē illā deuicit ⁊ īhabitauit: ⁊ dr̄ africa qͣſi apriceqꝛ fuit aꝑta ⁊ expoſita celo vl̓ ſoli: vl̓ dr̄ ſic qͣſi ſine frigore: vn̄ afer africꝰ ⁊ africanꝰ: ſꝫ vt dic̄ Pap̄. Afrū dicimꝰ ciuē: africū vētū a meridie flātē v̓ſus africā. africanū nogociatorē. ⁊ ſcribūt̉ ꝑ vnū f. ⁊ ꝓdu. pͥmā vt vl̓t magr̄ Bn̄Un̄ ī aurora dr̄. Rex egypte tuꝰ: ac africa rex tuꝰ ⁊ rexAfereſis ex a. ⁊ fares diuiſio: vl̓ afereſis ab auferēdo puſubtractio lr̄e vl̓ ſyl. in pͥncipio dictiōis. ⁊ īde aufereſarta. tū. ⁊ aufereſo ſas. aufereſiꝫ facere. De aufereſi pleniſupra dixi in qͣrta parte in tractatu de metaplaſmoAfereſo ſas. penul. cor. in aufereſis vide.Affabilis ab affor faris. qd̓ ē alloꝗ deriuat̉ h̓ ⁊ hͨ affabilis⁊ hͦ le. penul. cor. i. facilis ⁊ ſuauis ad fanduꝫ. ⁊ ꝯꝑat̉: vn̄hec affabilitas tatis. facilis ſuauitas loquendi: componitur: vt inaffabilis ⁊ inaffabilitas.Affatin ꝑ geminū f. ꝯponit̉ ex ad. ⁊ fatin qd̓ ē abūdāter vn̄affatin .i. valde abūdāter vl̓ aſſidue. ita dic̄ Hug. Sꝫ divt ſupra dictū eſt in afatin: ꝙ afatin .i. abūde deriuat̉ abafatos greco qd̓ pōt ſcribi ꝑ f. vel ꝑ ph. ⁊ cor. pͥmā: ⁊ ſic ꝑvnū f. ſcribitur qd̓ eſt ꝯtra Hug. corripit etiā fa. vt volūtPriſ. ⁊ Pap̄. Sꝫ affatim ſcribitur per geminum f. ⁊ perm. in fine. ⁊ produ. penul .i. facunde.Affectꝰ. ab afficio cis. dr̄ h̓ affectꝰ ctꝰ. ctui .i. affectio. ⁊ affecto ctas. v̓bū frequē .i. frequēter afficere: vel deriuat̉ abaffectus. Et eſt affectare cupere: vl̓ potiꝰ ꝙ cupimus adaffectū vel volūtatē noſtrā dare. Nā ꝓpͥe dicit̉ affectareꝗ caret affectu. ⁊ ab affectꝰ affectuoſus ſa. ſum. i. plenuaffectu. Et ꝯꝑat̉. vn̄ affectuoſe ſiꝰ. ſiſſime. aduer. ⁊ hͨ aſfectuoſitas tatis. ẜm Hug. v̓o dic̄ ſic. Affectꝰ participiuꝫlaceratꝰ maceratꝰ. Nomē v̓o qͣrte declinatiōis ge. maſvolūtas animi. Itē affectꝰ actio vl̓ paſſio deſideriū volūtas. vn̄ affectio deſideriū dilectio maceratio. Itē affectꝰ .i. finis vel ītētio. Un̄ Ambro. Affectꝰ tuꝰ nomen oꝑtuo īpōit. Et ē regula gn̄al̓r v̓a ī bonis oꝑbꝰ: ſꝫ īmal̓ illaexcipiūt̉ q̄ ꝑ ſe mala ſūt. Oīa igr̄ hoīs oꝑa ẜm ītētioneꝫ⁊ cām iudicātur bona vl̓ mala. Exceptis his q̄ ꝑ ſe malaſūt .i. q̄ ſine p̄uaricatōe fieri nequeūt. Uide in ꝯſciētia.Afficio cis. feci. fectuꝫ. ex ad ⁊ facio cis. mutata d. in f. ⁊ eſtafficere: tormētare īformare cupere. vnde verſus. Afficit informat punit cupit: hec tria ſignat. vel ẜm Papiaꝫaffici eſt iniurijs grauari macerari.Affligo gis. xi. ctū. i. valde fligere ex ad. ⁊ fligo gis. mutatad. ī f. ⁊ ꝓdu. fli. Thob. Hāc afflige fauet. hͨ famulare neAffluo is. xi. ctū. vl̓ affluxū ex ad. ⁊ fluo is. mutata (catd. ī f. ⁊ eſt affluere largiter abūdare. Propheta. Diuitieſi affluāt nolitecor apponere: vnde affluēs entis. participium: vnde affluēter. ⁊ hec affluentia tie .i. abudatia.⁊ affluus flua. fluum: ideſt abūdansAfforis aduer. loci penul. cor. ſignificat de loco ⁊ in loco.componitur ex ad ⁊ foris mutato d. in f.Affurcillo las. laui. ex ad ⁊ furcillo las. mutato d. ī f. ⁊ e al