¶ DeAanteD
tem in hunc mundum. Uide in ordoAccidia. accis grece cura latine: īde hec accidia .i. triſtitia.moleſtia: anxietas vl̓ tediū: vn̄ hͨ accidiola le. dimi. ⁊ accidioſus ſa. ſuꝫ .i. moleſtꝰ triſtis anxius. ⁊ accidior aris .i.triſtari: anxiari vel hr̄e tediū: vl̓ īdignari.Acidꝰ. ab acetū dr̄ acidꝰ da. dū. penl̓. cor. i. amarū vt acetūdr̄ acidū quaſi aquidū. ⁊ ꝯparat̉ acidior ſimꝰ: vn̄ hͨ aciditas tatis .i. amaritudo. Dicūtur .n. dentes acidi .i. ſtupefacti. Ecc̄. 14. Nō acide feras.Aciecula le. dimi. parua acies. ⁊ cor. cu.Acies ei. fe. g. dr̄ ab acuo is. ⁊ ſignificat tria. Nā acies ē ferri ſūmitas. Itē acies ocl̓oꝝ acumē. Itē acies exercitꝰ eoꝙ armatꝰ erat ad bellū acutis armis: vn̄ v̓ſus. Eſt aciesoculi ferri belliqꝫ caterua.Acinatis ab acuo is. dr̄ h̓ acinatis līgua medoꝝ gladiꝰ militaris valde acutꝰ: ⁊ acinatis dr̄ illa maͣ ferri .ſ. acinatiūAcinariū. ab acinꝰ dr̄ hoc acinariū rij. groſ (cor. penl̓.ſe vl̓ cortices vuaꝝ q̄ poſt exp̄ſſionē ꝓijciunt̉.Acinꝰ ni. maſ. ge. i. botrꝰ .ſ. grauellū illud qd̓ ē ī grano vue:⁊ dr̄ ab acetū ti. qꝛ hꝫ ſaporē aceti: ⁊ cor. penul. vn̄ greciſ.Tu dicas acinū qd̓ in via cernis acutū.Acirologia ē īpropria dictio: vt ſupra dixi ī qͣrta ꝑte. ca. devitijs annexis barbariſmo ⁊ ſoloeciſmo.Acliuis ab a. ⁊ cliuis ꝯponit̉ h̓ ⁊ hͨ acliuis. ⁊ hͦ ue. ⁊ acliuꝰua. uū. ī eodē ſēſu .i. īclīatꝰ ꝑcuruꝰ: vn̄ hͨ acliuitas: ⁊ ꝓduc̄Acomētarijs nomē īdeclina. cōis ge. ꝗ vices re (cli.gis agebat: cuiꝰ iudicio leges ſcribebant̉: vn̄ dr̄ acōmentarijs ſcriptor geſtoꝝ tꝑis. Et ſcias ꝙ īuenit̉ cōmētariꝰ:a cuiꝰ dtō pl̓ali vl̓ ablto .ſ. ꝯmētarijs ꝯpōit̉ acōmētarijsReꝗre ſupra ꝑ ſil̓e ī abbatis. Reg. 4. c. 18. Sobna ſcriba ⁊ ioabe filiꝰ aſaphacōmētarijs.Acredo inis. fe. ge. amaritudo: ⁊ ꝓpͥe dr̄ de pomis ⁊ ſil̓ibꝰrebꝰ. Uide in acer. ⁊ ꝓdu. cre.Acredl̓a le. q̄dā modica auis q̄ al̓r dr̄ lucinia. ⁊ dr̄ ab acreadiectīo. d̓ hac dic̄ Ci. Et matutīos exercet acredl̓a cātꝰAcrimōia nie. dr̄ ab acer adiectiuo. ⁊ ē acrimōia ꝓpͥe auſteritas ī vl̓tū vl̓ acrimōia .i. viuacitas: aīoſitas: aſꝑitas: fotitudo: vn̄ acrimonioſus ſa. ſū. fortis ꝯſtās aſper. ⁊ ꝯꝑat̉Acris in acer exponitur.Acroceraunia nioꝝ. montes fulminati: ⁊ ꝯponit̉ ab acrosqd̓ eſt mōs ⁊ ceraunia. Uide ī ceraunia.Acronicꝰ. ab a qd̓ eſt ſine: ⁊ cronon qd̓ ē tp̄s dr̄ acronicꝰ ca.cū. penl̓. cor. qͣſi ſine tꝑe: vn̄ ī aſtrologia acronicꝰ ortꝰ diille qn̄ aliqͣ ſtella ꝑ diametꝝ ſoli oppoſita orit̉ ſole occiAcros grece latine dr̄ mons.(dēte.Actenꝰ .i. hucuſqꝫ vſqꝫ nūc ꝯponit̉ ex ac aduerbio: ⁊ tenꝰ ⁊caret aſpiratōe. ⁊ cor. penl̓. Quādo āt ſūt duę ꝑtes aſpirat̉: ⁊ acuit̉ te. ⁊ de hͦ ſupra dixi ī ſcd̓a ꝑte vbi egi de accētū aduerbioꝝ in ca. de tenus.Actio onis. fe. ge. ab ago gis dr̄: ⁊ eſt actio idē qd̓ ductio: vl̓oꝑatio. Iteꝫ ẜm iuriſtas actio eſt iuris proſecutio in iudicio quod ſibi debetur.Actito tas. penul cor. i. frequēter actare v̓bū fre. ⁊ format̉ab vlti. ſup̄. de acto tas .ſ. actatu a. ī. i. ⁊ u. ī o. mutatis.Actiūcula le. fe. ge. penul. cor. dimi. parua actio.Actiuꝰ. ab actus ta. tū. dr̄ actiuꝰ ua. uū. vt actiua vita q̄ ꝯſiſtit in actu ⁊ oꝑe: ⁊ ē v̓bū actiuū qd̓ ſignat actū trāſeūtēī rē rōnalē. Et ſcias ꝙ ſic̄ vita ꝯtēplatiua ꝯſiſtit pͥncipaliter in optimo contēplabili. ita vita actiua in optimo agibili. Uide in vita.Acto tas .i. freq̄nter agere: v̓bū frequē. ⁊ format̉ ab vl. ſup̄de ago .ſ. actu u. mutato in o.Actor toris .i. defenſor patronꝰ cauſidicꝰ aduocatꝰ factor:⁊ or. ī rix. fac̄: vt actrix cis. fe. ge. ⁊ format̉ actor ab vl. ſup̄.de ago gis .ſ. ab actuu. mutata ī or. Et ſcias ꝙ h̓ actor qn̄ē ꝓpriū nomē: ⁊ grecū cor. penul. gtī: vt actortoris. ſicut
hectororis. caſtor oris. ſꝫ qn̄ ē appellatiuū ⁊ latinū ꝓdupenul. gtī: ſic̄ vult Priſ. ī. 6. li. vn̄ v̓ſus. Actoris in ſpolusv̓tꝰ actoris habet̉. Papͥ. ēt dic̄. actortoris. ꝓprium penl̓.cor. ſicut huiuſmodi greca.Actuariꝰ ria. riū .i. res q̄ ē ī actu: d̓riuat̉ ab actꝰ tus. Et ſcīaꝙ actualis eſt ꝗ acta facit. Sꝫ actuariꝰ dr̄ diuerſis actibus p̄occupatꝰ. Item ab actus dicit̉ hec actuaria rie. nauis que velo ⁊ remis ſimul agit̉.Actꝰ. ab ago. gis. deriuat̉ h̓ actꝰ tus. tui .i. oꝑatio vel opusvnde h̓ ⁊ hͨ actualis. ⁊ hͦ le. i. res q̄ ē ī actu. Inuenit̉ ētactus acta actum mobiliter.Aculeꝰ. ab acus dr̄ hic aculeꝰ lei: ꝓ quodā tormēto ad ſil̓itudinē acus: ⁊ ꝓ illo quo ſtimulāt̉ boues. ⁊ nō ſeruat aculeus dimi. genus ſui primitiui.Acumē minis. ne. ge. i. acutio ab acuo is. ⁊ ꝓdu. cu.¶cuo is. ui. utū. v̓bū actiuū tertie ꝯiugatiōis ꝓ facere acutuꝫ: īde v̓balia. Et ꝯponit̉ exacuo is coacuo is. p̄acuo is.Acuo ſimplex ⁊ ꝯpoſitū actiuū ē: ⁊ cor. pͥmā.Acupediꝰ dij. maſ. ge. i. velox: ⁊ ꝯponit̉ cū acuo ⁊ pede quaſi acutis pedibus currensAcupicta te. veſtis acu ītexta vl̓ ornata vl̓ picta: eadē īfrigia inuēta eſt: vnde ⁊ artifices illiꝰ veſtis frigiōes dicuntur. ⁊ ſcribitur per cta.Acus cus. cui. fe. ge. dr̄ ab acuo is. qꝛ acuta ē: vl̓ ab acumīqꝛ nihil pene ē niſi acumē. dr̄ ēt hͦ acꝰ aceris purgamētū tritici. Un̄ Greciſ. Paruula pūgit acꝰ gallinis ſpargit̉acꝰ. ⁊ cor. ce. acꝰ aceris: ⁊ deſinūt abltūs ⁊ dtūs pl̓ales d̓acus acꝰ acui: in ubus vt acubꝰ.Acutela le. penul. ꝓdu. fe. ge. i. acumē ab acuo is.Acutim aduerbiū .i. acute ab acuo is: ⁊ ꝓdu. cu.Acutionis. fe. ge. i. actio vl̓ paſſio acuēdi ab acuo is dr̄.Acutor toris. hō ꝗ acuit īde or ī rix hͨ acutrix fe. ge. femīaq̄ acuit. ⁊ dr̄ acutor ab acuo is. ⁊ ꝓdu. cu.Acutꝰ tus .i. acutio ab acuo is. ⁊ ēt adiectiue declinat̉ acuta. tū. tā ꝑticipiū qͣꝫ nomē: ⁊ ꝓdu. cu. Qui. epiſ. Quā manibꝰ clipeos: ⁊ acute cuſpidis haſtā.A ante DAd p̄pō ſequētibꝰ his nouē lr̄is ī ꝯpōne mutat d. ī illas. ſcf. g. l. n. p. r. s. t. vn̄ v̓ſus. Cor. fla. grans. le. nis. pir. ra. ſal. taad ſibi mutat: tollit̉ īde tn̄ ſi ſeꝗt̉ ꝯſona poſts. Sic̄ pleniꝰdixi ſupra ī pͥma ꝑte vbi egi de ſyllaba ī capl̓o ded.Adagoniſta incitator certator.Adā ade accētuat̉ ī fine: ⁊ īterp̄tat̉ hō vl̓ t̓renꝰ: vl̓ terrarabra: qꝛ ex terra fcā ē caro illiꝰ: ⁊ dr̄ ab adama vt dr̄ ī gen.5. Icm̄ ē oē tp̄s qd̓ vixit adā nōgēti trigīta āni: ⁊ mortuē. Et vt dr̄ Sap̄. 1o. Hūc dn̄s eduxit a d̓licto ſuo. An adāpotuerit peccare venialiter ī pͦ ſtatu habes ī veniale. Uide ī liber ra. rū. Itē ī vir. Itē ī mōſtro ſtras.Adama hebraice latine domꝰ vel terra.Adamas ātis. maſ. ge. lapis īceſſibil̓ ferro vel alia maͣ niſihircīo ſanguīe recēti aſpergat̉: nec vnqͣꝫ caleſcit: vn̄ ⁊ greca īterp̄tatōe nomē īdomita vis accepit: qͣſi ſine domatiōe ⁊ caret adamas n. ī recto: ⁊ cor. a. ſꝫ ī obliꝗs retiet n.ſic̄ gigas gātis. elephas phātis. Uide ī corripio ī fine.Adar .i. mēſis martij: ⁊ acuit̉ ī fineAdaugmatis. ge. neu .i. augmētū ab augeo ges. deriuat.Adbreuio as. ex ad. ⁊ breuio as. ꝯponit.Addico cis. ex ad. ⁊ dico cis. ꝓdu. penul. vnde addictꝰ tatū. reꝗͥre in dico dicis.Addictꝰ cta. ctū. d̓putatꝰ. ꝯſcriptꝰ. aſcriptꝰ. deſtīatꝰ. HoraNulliꝰ addictꝰ intrat in v̓ba magr̄i: ⁊ ſcribit̉ ꝑ ct. ⁊ deriuat̉ ab addico cis: ſꝫ additꝰ ab addodis ſine c. ſcribit.Adiſco ſcis. diſci. ſcitū .i. valde diſco ex ad. ⁊ diſco ſcis. ꝯpenit̉: ⁊ cor. penul. p̄teriti ⁊ ſuppini.Additꝰ ta. tū. penl̓. cor. i. adiūctꝰ appoſitus ab addo dis. tud̓ſcēdit macha .i. ca. 3. Et additi ſūt ad eos exercitus.