Druckschrift 
Catholicon
Seite
30v
Einzelbild herunterladen
 

III. De formationeParscaſuuꝫ noīs

ParsIII.⁊ abltūs plurales ſcd̓e declinationis fiGatiuus untſil̓r ab abltō ſingulari mutatiōe ofinalis in is lōgā: vt a viro: his ⁊ ab his viris. Inueniunt̉tn̄ pauca ineqͣlē habētia declinationē: vt vas in ſingularinumero tertie declinatiōis: hoc vas huius vaſis. in plurali vero ſcd̓e: hec vaſa hoꝝ vaſoꝝ: his ⁊ ab his vaſis. Feſtoruꝫ etiā noīa dierū in a. deſinētia ſemꝑ pluralia gtm̄ ꝗdētam ẜm formā ſcd̓e declinatiōis qͣꝫ tertie ꝓferūt. dtm̄ v̓o⁊ ablatiuū ẜm tertiā declinatione: vt hec vulcanalia horuꝫ vulcanalioꝝ vel vulcanaliuꝫ: his ⁊ ab his vulcanalibus. ſil̓r ſaturnalia: floralia: cōpitalia: ꝗnquatria. Sūt tn̄quēdā noīa: quoꝝ aliꝗ caſus in vſu deficiunt: quos qͣꝫuisẜꝫ analogiā poſſumꝰ ꝓferre: tn̄ qꝛ apd̓ auctores nō īuenimus recuſandos puto: vt huiꝰ tabi ab hoc tabo. Ceteri v̓ocaſus in vſu facile īueniunt̉. Maria: era: vina: mella: ordea. gtōs ⁊ dtōs plurales ī vſu raro hn̄t: niſi apd̓ vetuſtiſſimos: apud quos multa p̄ter ea deficiētia inuenies. Oꝫigit̉ ſcire ꝗdē analogie rōnē: vſuꝫ tn̄ auctoꝝ magis emulari. Duo p̄terea ⁊ ambo gtōs ꝗdē ⁊ actōs ẜꝫ hāc declinatione ꝓferūt duoꝝ ⁊ āboꝝ: duos ⁊ ābos qͣꝫuis in neu. ge.drīe cā duuꝫ ſoleat dici ꝓ duoꝝ. dtūs v̓o ⁊ abltūs in busterminant̉ in oī ge. duobꝰ duabꝰ duobꝰ: ambobus ambabus ambobus. De accuſatiuo plurali.Accuſatiuus ſege. fit ab ablatīo ſingulari adpluralis ſcd̓e declinatiōis maſc. ⁊ditas. vt a docto hos doctos: a platano has platanos.Neutra enī ſemꝑ actm̄ ſil̓eꝫ habēt ntō ⁊ vocatiuo. De deſinētibus in us ſcd̓e declinatiōis.ꝙ noīa ſcd̓e declinatiōis deſinētia ī us.Nota Hic ſunt maſge. vt dn̄s: p̄ter noīa ꝓpria ciuitatū vel īſularū: vt damaſcus ⁊ potꝰ: ⁊ p̄ter noīa prouinciarū: vt egyptꝰ: ⁊ p̄ter noīa arboꝝ vel herbarū: vt quercus ⁊ iſopus: ēt methodus ⁊ athomus: q̄ oīa ſūt fe. ge. Denoībus arboꝝ excipiunt̉ dumꝰ ⁊ rubꝰ: q̄ ſūt noīa maſ. ge.Ph̓s ⁊ philocalus ſūt cōis ge. Pelagꝰ ⁊ vulgus apd̓ modernos in ſingulari numero ſūt neu. ge. in plurali v̓o ma.ge. īuenit̉ etiā hic pelagus ⁊ hic vulgus in maſ. ge. Pus ⁊virus ſūt neu. ge. ⁊ īdecli. Paradiſus ⁊ īfernus ſūt maſcge. lꝫ quidā dixerūt ꝙ fe. Et p̄ter illa q̄ ꝯtinent̉ in his v̓ſibus magiſtralibus. Artus diphthongus nardus cuſtuſqꝫphaſelus. Alnꝰ criſtallus ſynodus balanus quoqꝫ vannꝰ.Carbaſus atqꝫ colus abyſſus humꝰ quoqꝫ botrus. His heremus byſſus iungat̉ ⁊ ipſa papirus: que ſunt fe. generis. In us tertie declinationis.fecimꝰ mētionē de gn̄e noīuꝫ ſcd̓e dePoſtqua clinatiōis deſinētiuꝫ in us. Nūc ēt dicamꝰ de gn̄e noīuꝫ d̓ſinētiū īus tertie ⁊ qͣrte declīatiōis. Scias gͦ ꝙ noīa tertie declinatiōis deſinētia īus ſuntneu. ge. vt corpꝰ poris. ⁊ pectꝰ oris. p̄ter mus ⁊ lepus: q̄ ſūtmaſ. ge. vel dic ꝙ lepꝰ ē ꝓmiſcui ge. ſub articl̓o maſculīoEt p̄ter grus: ſus ⁊ ligus: q̄ ſūt cōis. ge. vetꝰ ⁊ ītercus ſuntoīs ge. ⁊ p̄ter diphthogata: vt fraus ⁊ laus: ⁊ ꝓducētia penul. creſcētis gt̄ī: vt virtꝰ tutis. ⁊ tellus uris. p̄ter venꝰ veneris: ⁊ pecꝰ cudis. q̄ ſunt fe. ge. ſꝫ pecus pecoris ē neu. ge.Noīa v̓o qͣrte declīationis in us deſinētia ſūt maſ. ge. vtviſus: auditꝰ: p̄ter noīa arboꝝ: vt quercus ⁊ laurus q̄ ſūtfe. ge. Et p̄ter illa q̄ ꝯtinent̉ in his v̓ſibꝰ. Porticus atqꝫ tribus nurus manus aut anus idus. Sic acus atqꝫ domuspenus ſpecus excipe ſocrus: q̄ ſūt fe. ge. Specus tn̄ ⁊ penſunt aliqn̄ maſ. ge. in eadē declinatiōe. In er.ſūt ma. ge. vt pr̄ ⁊ maijſter: p̄ter mulier: mr̄: ⁊IN linter: q̄ ſūt fe. ge. Et p̄ter iter: ſpīter: ruder: iuger: veſꝑ ꝓ tꝑe. ⁊ cācer ꝓ morbo ẜꝫ veteres: ⁊ p̄ter habentia u. ꝯſonātē: vel b. an̄r. vt ver ris. ⁊ tuber ris. niſi ſint adiectiua: vt ſaluber. ⁊ p̄ter noīa fetuū terre: vt piꝑ: ⁊ papauer: q̄ ſūt neu. ge. De hn̄tibꝰ u. ꝯſonātē vl̓ b. an̄ er. excipiū

tur iſta: puluer ⁊ hīber cū ſuis cōpoſitis: vt ſeptēber october: q̄ ſūt ma. ge. De noībꝰ fetuū terre excipiunt̉ iſta acernomē arboris: qd̓ ē fe. ge. cūcumer: oleaſter ⁊ apiaſter ſūmaſ. degener ⁊ pauꝑ ſūt cōis ge. declīatiōe: ſꝫ ꝯſtructiōiſūt oīs ge. Uber v̓o qn̄ ſtat ꝓ abūdātia ē oīs ge. ꝯſtructione: ſꝫ cōis declīatōe. qn̄ āt ē ꝓ mamilla ē neu. ge. In irIn l qͣ ſunt neu. ge. martyr ē cōis ge. Inurſunt maſ. ge. vt vir ⁊ leuir: p̄ter ir. pir. ⁊ gadir.In ris. fuit oliꝫ maſ. ge. Un̄ in euāgelio Io. Hl̓ſunt neu. ge. vt murmur ⁊ guttur: ſꝫ murmuitus murmur erat ī ppl̓o. p̄ter ꝓpͥa noīa viroꝝ vl̓ deoꝝ vl̓gētilia ſeu auiū appellatiua ⁊ hn̄tia x. vel f. vel t. an̄ur. vtauxur nomē. iouis aſtur: vult̉ turt̉. ⁊ furfur: q̄ ſūt maſ. ge.Et p̄ter v̓balia q̄ hoībꝰ īponi pn̄t: vt fur ⁊ augur: q̄ ſūt cōisge. Satur vero eſt maſ. ge. In eus.In euS clinatiōis ſunt greca ⁊ maſ. generis: vt ordiphthōgū deſinētia: ⁊ maxime ſecūde depheus orphei.In umſunt neu. ge. vt templū ſcānū: p̄ter cōpoſiIn uI tā ab obliquis: vtpater familiarum ⁊ magiſtermilituꝫ: que dinoſcunt̉ ex ſuis principijs. Centuꝫ vero eſt oīs ge. numeri pluralis ⁊ īdeclinabile. Et preter ꝓpria noīa viroꝝ: vt oēbonū: q̄ ſūt maſ. ge. Et p̄ter ꝓpͥa nomina mulieꝝ: vt dorciū ⁊ philorciū: q̄ ſūt feminini gnīs. De tertia declinatione.declinatio hꝫ decē lr̄as termīales .ſ. a. e. o. l.Terlla p r.s. x. c. ⁊. t. A. vt poema: e. vt ſedile: o. vtv̓go: l. vt mel .n. vt carmen: r. vt pater .s. vt ciuitas: x. vt felix: c. vt lac:t. vt caput. Terminatiōes v̓o hꝫ ntī ſeptuogīta ⁊ octo: vel circa hoc. Deſinūt .n. noīa tertie declinationis in a correptā: vt hoc poema tis. In e. correptā: vt hocmonile. In o. correptā: vt v̓go nis. dido nis. ī al correptā:vt h̓ ſal: hoc tribunal. in el cor. neu. vt hͦ mel hꝰ mellis. inel ꝓdu. barbara: vt h̓ daniel. in il cor. vt h̓ pugil. ī ol ꝓdu.vt h̓ ſol. in ul. cor. vt h̓ ⁊ hec exul. ī an ꝓdu. vt h̓ peannis.in en cor. vt hͦ flamē hꝰ flaminis. in en ꝓdu. vt hic ſirennis ī. in ꝓdu. vt h̓ delphin nis. in on̄ ꝓdu. greca maſ. vl̓ fevt h̓ menon onis: hec ſyndon hꝰ ſyndonis. in ar cor. vt fcalcar ris. in ar ꝓdu. vt h̓ nar ris. ī er cor. vt hoc tuber hberis. in er ꝓdu. vt h̓ ver hꝰ veris. in ir. cor. vnū neutruꝫhoc gaddir hꝰ gaddiris. Quidā addūt h̓ abbadir hꝰ abbadiris: lapis eſt queꝫ ꝓ ioue deuorauit ſaturnꝰ: ſꝫ in vſnō īuenit̉. in or ꝓdu. vt h̓ ⁊ hec auctor hꝰ toris. inur covt h̓ ⁊ hec augur guris. in ur ꝓdu. vnū īuenit̉ cōe duū gͦnerū: vt h̓ ⁊ hec fur hꝰ furis. in as cor. vt hic ⁊ hec archahꝰ archadis. gētile. in as ꝓdu. vt h̓ athlas hꝰ athlantis. ines cor. vt hic ⁊ hec ⁊ hoc teres teretis. in es ꝓdu. vt h̓ verres verris. in is cor. vt hic paris gtō hꝰ paridis vel parisvel paridos: dtō huic pari vel paridi: actō hūc pariꝫ paridem vel parida: vtō o paris: ablatiuo ab hoc pari paridevel parida. in is ꝓdu. vt hic ⁊ hec dis appellatiuū huiꝰ d̓tis. in os cor. vnū latinū neutruꝫ: hoc os hꝰ oſſis: qꝛ ēt hocoſſum antiꝗſſimi ꝓtulerunt. in os ꝓdu. vt hic heros herois. in us cor. vt hic lepus oris: hic ⁊ hec ligus guris. īutꝓdu. vt hic ⁊ hec ſus hꝰ ſuis. in is greca hoc hermis huiherminis. in aes latinū vnū maſculinū: vt praes hꝰ praedis ⁊ vnū neutrū hoc aes hꝰ eris. in aus latina duo femūnina: hec laus hꝰ laudis: hec fraus huius fraudis. in anslatina: vt hic qͣdrans quadrantis: hec glans dis. in ens litina: vt hic ⁊ hec ⁊ hoc parēs parētis. in on̄s latina: vt hic⁊ hec ⁊ hoc īſons īſontis. in vns latina maſculina: h̓ arushuius aruntis. in yn̄s vnuꝫ grecū īuenit̉ femininū: hͨ tytins huius tytintis. in ars latina: vt hec ars huiꝰ artis. irers latina omnis generis: vt hic ⁊ hec ⁊ hoc iners inertuin ors latina: vt hic mauors huius mauortis: hic ⁊ hechoc concors concordis. in urs latina communia trintū