ParsIII.¶ De genere noīui.

qualitatē vocis: maxime cū ſignificaret inſexatā. Sil̓r lapis: petra: ſaxu: aliꝗd naͣle in ſuis generibus repreſentāt.nā lapis quaſi ledes pedē dicit̉: ⁊ ī hoc imitat̉ marem quieſt fortior qͣꝫ femina in ledēdo: ⁊ ideo ſūt maſ. ge. Petraaūt dicit̉ quaſi pedibꝰ trita. ⁊ ſic oſtēdit̉ pati: ⁊ ob hoc eſtfe. ge. Saxū dictuꝫ fuit a ſauciēdo .i. firmando: qꝛ ꝑꝑ magnitudinē ſuā eſt firmū: ita ꝙ nō mouet̉. Et ī hoc differta maſculino ⁊ feminino ſexū: ⁊ ſic ē neu. ge. ꝓpͥe. Propterhāc eādeꝫ ſil̓itudinē ſūt multa noīa fe. ge. vt v̓tꝰ: qͣlitas. ⁊his ſil̓ia: qꝛ fecūditatē quādā hn̄t rōne ſpērū qͣs in ſe continēt. Salus aūt ꝓpter delectationē fuit vt femīa. Morbus aūt ꝓpter leſionē: vt mas: ⁊ ita pōt ſagaciter de ſil̓ibiudicari. Ea v̓o que nō ꝑtinēt ad reꝫ ſexatā: nec vt ſexataſūt ge. neu. vt hoc ſcānum. Aīal ergo qꝛ dicit̉ nō tm̄ de ſexatis: ſed etiā inſexatis: qꝛ multe ſūt ſpēs aīaliū que carētſexū: eo ꝙ naſcunt de putrefactiōe vel cōfricatiōe: iō fuit neu. ge. Sal ſil̓r dꝫ eē neu. ge. qͣꝫtū ad rē: ſꝫ repugnat qͣlitas vocis neutroꝝ deſinētium in al. qꝛ neutra deſinētia īal. ꝓducūt penul. gtī: ⁊ termināt ablatiuū in i. quoꝝ neutrū facit hoc nomē ſal. īmo cor. pen. gtī: ⁊ terminat ablatiuaꝫ in e. ſicut maſculīa deſinētia in al. Et ſic qͣlitas vocistali adiuncta rōni cogit hoc nomē ſal eſſe tm̄ maſ. ge. Nōenī qͣlitas vocis ſufficit: nec volūtas alicuiꝰ niſi rōne naͣevel rei tali generi ſit adiūcta. Qn̄qꝫ dat̉ genꝰ a cōparatione accidētis ad ſubſtātiā: vt hic ⁊ hec ⁊ hoc felix. Ut ergocās a ꝗbꝰ genus īponit̉ breuiter colligamꝰ. dicimꝰ ꝙ genqn̄qꝫ accidit habito reſpectu ad vnū ſexū ꝑ ſe: vt vir ⁊ mulier. qn̄qꝫ ad vtrūqꝫ vt hō. Qn̄qꝫ ad mutationē gn̄is naͣlisvt lapis: ⁊ petra. qn̄qꝫ ad rē īſexatā: vt ſcānū. qn̄qꝫ ad imitationē īſexate rei: vt aīal: pecus: mācipiū: ⁊ ſcortū. Namſcortū ꝯͣ rōnē naͣe peccat: ⁊ iō nihil naſcit̉ ab eo. vn̄ nō fuitfeminini gn̄is: ſꝫ neutri: qn̄qꝫ habet̉ reſpectus ad qͣlitatēvocis rōne tn̄ adiūcta: vt hic ſal. qn̄qꝫ ad cōparatōeꝫ accidentis: vt albus ba. bū. Epichenū autē ⁊ dubiuꝫ diuerſaspn̄t hr̄e cauſas. ¶ Queſtio de gn̄e noīum.etia cur nullū nomē ꝗnte declinatōisQueritur ſit maſ. ge. p̄ter dies ⁊ meridies: ſꝫ oīaſūt fe. ge. niſi expes qd̓ ē oīs ge. ⁊ caret obliꝗs. Ad hoc dico ꝙ ideo noīa ꝗnte declinatiōis ſunt magis fe. ge. qͣꝫ maſcū. qꝛ qͣlitas vocis illiꝰ declinatiōis quādā naͣꝫ femininiſexus īportat ꝓpter diuiſionē quā facit in gtō ⁊ dtō: quiagtūs ⁊ dtūs illius declīatiōis deſinit ī ei diuiſas ſyllabas:ac diuiſio feminīo ſexui ꝯuenit ꝓpter fecūditatē. Expesaūt nō potuit abliquos hr̄e: qꝛ oporteret ꝙ abltūs ſuꝰ deſineret in e. ⁊ in. i. quū ſit oīs ge. qd̓ in iſta declinatiōe eſſenō potuit. Sil̓r oporteret ꝙ abltūs deſineret in e. cor. vtcōtingit in oībus his ꝗ ſūt oīs ge. vt felici vel felice: ſꝫ ablatiuus ꝗnte declīatiōis nō pōt deſinere in e. cor. gͦ ⁊c̄. Dedies aūt īferius dicemus. ¶ Queſtio.etiā pōt de illo v̓bo qd̓ Priſ. dicit in pͥn. 5. li.Que.Fn̄a noīuꝫ pͥncipaliora ſūt duo q̄ ſolum nouit rō naͣe: maſculinū ⁊ fe. Gn̄a enī dicunt̉ a generādo)prie q̄ gn̄are pn̄t: que ſūt maſ. ⁊ fe. Igit̉ nō nouit epichenū⁊ hoc falſuꝫ eſt: qꝛ ſine dubio reperit̉ ī aliquo aīali. Itemſi nouit illa. ergo ſola naͣ ignorat neutꝝ genus. ergo aliqd̓eſt ignotū nature: qd̓ tn̄ eſt notū hoī. Sed ꝓbo ꝙ neutrūgenus ſit notū nature: qꝛ ſicut naͣ nouit res ſexatas: ita ētinſexatas. gͦ ſicut illa duo ꝑtinent ad res ſexatas: ita neutrū ꝑtinet ad res īſexatas. gͦ ſicut rō nature nouit illa duoita nouit ⁊ neutrū: nō gͦ nouit illa ſola. Ad hͦ. dico ꝙ Priſ.hic appellauit naͣm quādā formā ꝯſeruatiuā ſpēi .ſ. ſexuꝫqd̓ pōt videri ex eo ꝙ ipſe reſtrinxit hoc verbū generaretm̄ ad maſculū ⁊ feminā: qꝛ hec ſola ſexū habēt: quuꝫ generatio ſit oīuꝫ rerū in veritate que fiūt ex aliquo p̄cedēti cui ꝯͣrium eſt creari: qꝛ creari eſt ex nihilo aliquid fierivt in aīalibus cōtingit. Ratio ergo naͣe .i. ſexualis ꝓprie-

Ntas ignorat epichenū: qꝛ lꝫ aliqd̓ aīal habeat vtrūqꝫ ſexū:vt lepus: nō tn̄ eſt hoc de rōne naͣe: īmo eſt q̄dā irregularitas. Et iō dicit̉ naͣ ignorare hoc genꝰ. Neutrū aūt lꝫ notuꝫ ſit apud illā naͣꝫ q̄ gn̄al̓r ē in rebꝰ creatis: ignotū tn̄ ēapud illā q̄ eſt in rebꝰ ſexatis: de quo ibi Priſ. ītendit. Itēreſtringit̉ naͣ in legibus ad illā q̄ eſt ī aīalibꝰ tm̄ habētibvim generādi ⁊ cōcipiēdi: vbi dr̄. Ius naͣle eſt qd̓ naͣ oīaaīalia docuit .i. forma q̄dā naͣl̓r aīalibus impreſſa. Hoc ētmō pōt naͣ reſtrīgi ſuꝑius in v̓bo Priſ. ad illā que ē ī aīalibus tm̄: ⁊ ſic ceſſat obiectio. ¶ Et nota ꝙ generare potiꝰtractū eſt a genere qͣꝫ genus a generādo: qꝛ prius oporteret genus eſſe in aīali qͣꝫ ipſuꝫ generet. Sed Priſ. ibi cāmvoluit ꝑ effectū ꝓbare: quū dicit. Genꝰ dr̄ a generādo: qd̓nō ītelligit̉ tanqͣꝫ a ſua cauſa ſed tanqͣꝫ ab effectu. Agenere enī ꝓuenit effectꝰ gn̄atiōis. Cauſatiue auteꝫ ⁊ rōne effectus genus dicit̉ a genos qd̓ eſt natura: ⁊ īde geneſis .i.generatio.¶ De neutro genere..x.I genus querit̉ an ſit pura negaCirca neulu tio an aliquid ponat. Si ē puranegatio: igit̉ nō ē diſpoſitio entis. gͦ neutꝝ ge. nihil ē. Sꝫponat aliꝗd. gͦ abſtracta negatiōe aliqͣ diſpoſitio relinq̄tur: querat̉ gͦ q̄ ſit illa. ¶ Solutio. Dico ꝙ neutrū priuat⁊ ponit. Priuat .n. diſponē maſculini. ⁊ fe. ge. ⁊ pōit diſpoſitionē quādā rei carētis ſexu: vel quaſi carentis.¶ Queſtio de neutro genere.et pōt qͣre neutꝝ ſꝑ eādē formā ẜuat ī actōQuet quā hꝫ in ntō. Ad hoc dico ꝙ ntūs deſignarem: vt agētē: actūs aūt vt patiētē: ſꝫ maſculinū genꝰ ē alagente: femininū a patiēte. Cū itaqꝫ neutrū pͥuat maſculinū ⁊ femininū genꝰ nō dꝫ neutꝝ de ſe gn̄are actm̄ alterius qͣlitatis ne rōnē agētis ⁊ patiētis gn̄is imitari videtur. Uocatiuū aūt hꝫ ſil̓em ntō: ſicut hn̄t fere oīa noīa: qꝛntūs ⁊ vtūs ītrāſitiui ſunt. ¶ Queſtio.ēt an ſit dd̓m ꝓ ꝓprio noīe: hoc ferruꝫ: hocQueI peſideriū: vel h̓ deſiderius. ⁊ ſic de ꝯſil̓ibꝰ.Hanc q̄ſtionē mouet magr̄ ⁊ bn̄: vel bonū q̄rēs: an ſit dicēdū bonꝰ; an bonuꝫ? an bn̄. Et dicit ꝙ eſt dd̓m hoc bonebonū: ſic̄ hoc omne bonū: hoc gliceriū: qꝛ nomē neutrumeſt: ⁊ īpoſitū ẜm formā neu. ge. ⁊ nō ẜm formam aduerbivelut cū dr̄. Deꝰ det tibi bonū: vel deꝰ eſt ſūmū bonū: vn̄ſicut aliꝗs vocat̉ omnē bonū ⁊ nō oē bene. Ita ego ſumvocādus bn̄: ⁊ nō bonum: vt magiſter bn̄. ita dicit. Tn̄ eſtſciēdū ꝙ grāmatica qn̄qꝫ ꝓcedit vulgariter: qn̄qꝫ regulariter: vulgariter qͣꝫtū ad ſcripta plebeia: in ꝗbꝰ dd̓ꝫ vel loquēdū eſt magis aperte: ⁊ tūc iuxta ideomā pōt dici magiſter bn̄. Regulariter tn̄ erit in his q̄ periti ſentiūt ſcd̓mrōnē artis. vn̄ noīa ẜm diuerſas vocis qͣlitates ſortiunt:vt ieſus hebraice: ſother grece: ſaluator latīe. Ergo alitereſt loquēduꝫ apud vulgus: aliter apud peritos. Si quevideris vocari ferrū vel ꝯſiliū: vel deſideriū: vel argumētuꝫ bn̄ poſſes dicere: hic ferrū: hic cōſiliū: ⁊ hic deſideriū:vel hic argumētū: qꝛ qualitas vocis eēntiā rei mutat. Cōcedimus tn̄ ꝙ poſſet dici: hic ferrus: vel hic conſilius: hideſiderius: ⁊ ita de cōſil̓ibus. Sil̓r hic bonum eſt dicerdum: qꝛ hoc nomē eſt datū ẜm illā formā quā hꝫ hoc adiectiuū bonꝰ na. bonū in neu. ge. qn̄ ponit̉ ſubſtātiue. Nāqn̄ ponit̉ ẜm reſpectū maſculini: dd̓m eſt hic bonus.¶ Nunc de cōmuni genere queſtio.genus pōt queri. UtrumCirca commune cōegenus fit aliꝗd innāSi .n. eſt aliquid. ergo aliqd̓ genꝰ participat vtrūqꝫ ſexuergo cum homo ſit cōmunis ge. iſtud cōe prouenit ex aliquo genere vtriuſqꝫ ſexus. Et ſic aliꝗs eſſet mas ⁊ femiaqd̓ eſt impoſſibile. Si aūt nihil eſt in natura. gͦ nulluꝫ nōmen naͣliter eſt cōis ge. ergo homo vel ciuis nō venit naturaliter pro mare ⁊ femina quod falſum eſt. qꝛ ſimiliteſ