Pars II ¶ De accē-preẜꝯnu ⁊ aduer.
12
Parrito imꝑfecto ſubiūctiui pͥme ⁊ ſecūde cōiugatiōis: vt vtnam vel cum amarer amareris vel amarere amaretur:amaremur amaremini amarētur. vtinā vl̓ cum docererreris. vel docerere doceret̉. doceremur mini. docerētur.Et etiaꝫ in pn̄ti ⁊ p̄terito imꝑfecto optatiui: ⁊ p̄terito imꝑfecto ſubiūctiui tertie ꝯiugatiōis: excepta pͥma ꝑſona īſingulari: vt vtinaꝫ vel cum legerer reris. vel legerere legeretur: legeremur mini. rent̉. Et ſil̓r in qͣrta ꝯiugatione:vt vtinā vl̓ cū audirer reris. vl̓ rere. ret̉. audiremur remini rent̉. Item in futuro optatiui ⁊ in pn̄ti ſubiūctiui pͥmeꝯiugatiōis: vt vtinā vel cū amer ameris vel amere ametur. Item in pn̄ti ⁊ p̄terito imꝑfecto tꝑe īfinitiui modi: ſecūde cōiugatiōis: vt doceri. ¶ Nlota etiaꝫ ſic̄ dicit Priſ.in. 9. li. i. an̄ mus in p̄terito ꝑfecto īdicatiui corri. vt amauimus. Item etiā cōtingit in p̄terito ꝑfecto ⁊ futuro ſubiūctiui: vt amauerimus docuerimus ⁊c̄. Et etiā in p̄ſentiindicatiui tertie ꝯiugatiōis: vt legimus. nā in qͣrta ꝓduvt audimus. Item ſcias ꝙ v̓ba pͥme ꝯiugatiōis habēt inactiuo ⁊ neutro a. ꝓduciā antes. ⁊ in ſecūda ꝑſona ſingulari pn̄tis īdicatiui modi: vt amo amas. In paſſiuo v̓o cōi⁊ deponēti hn̄t a. ꝓdu. ante re vel ris: vt amor amaris vl̓amare. Uerba aūt ſecūde ꝯiugatōis in ſecūda ꝑſona preſentis īdicatiui modi ſingularis habēt e. ꝓductā antes.in actiuo ⁊ neutro: vt doceo doces. In paſſiuo v̓o cōi ⁊ deponēti habēt e. ꝓdu. ante re vel ris: vt doceor doceris vl̓docere. Uerba v̓o tertie ꝯiugatiōis in ſecūda ꝑſona p̄ſentis īdicatiui modi in actiuo ⁊ neutro habēt i. correptā an̄s. vt lego legis. In paſſiuo cōi ⁊ deponēti habent ē. correptā ante ris vel re: vt legor legeris vel legere. Uerba aūtquarte ꝯiugatiōis in ſecūda ꝑſona p̄ſentis īdicatiui modi actiuo ⁊ neutro habēt i. ꝓdu. an̄s. vt audio audis: aioais. In paſſiuo v̓o cōi ⁊ deponēti p̄dicte ꝑſone hn̄t i. ꝓdu.ante re vel ris: vt audior audiris vel audire: largior largiris vel largire. Item ſcias ꝙ v̓ba que ꝯueniūt cū noībusinica vel in icus: vel hn̄tibus genitiuū in icis ꝓducētibpenul. ⁊ ipſa pariter ꝓducuntur: vt formica formico cas.amicꝰ amico cas. obſtetrix obſtetricis: obſtetricor caris:meretrix meretricis: meretricor caris. ¶ Aīaduerte etiāſicut dicit Priſ. in. 9. li. vbi ait de v̓bis ſecūde cōiugatiōisin pͥncipio. Obſeruādum eſt in oībus v̓bis ꝙ ſi p̄teritumminuat p̄ſentis ſyllabas: neceſſario erit penul. ꝓdu. in p̄.terito ſiue cor. ſiue ꝓdu. ſit in p̄ſenti niſi ſyncopam patiotur. vt cieo ciui: ⁊ ꝑ ſyncopam ci. rideo riſi. faueo faui. augeo auxi. moueo moui. ſedeo ſedi. facio feci. fugio fugi. fodio fodi. venio veni. ergo langueo lāgui. ⁊ liqueo liqui pares hn̄t in p̄terito ⁊ in pn̄ti ſyllabas. corri. enim penul. p̨̄teriti. Dicit inſuꝑ Priſ. in. 9. lib. ꝙ duxi p̄teritum de ducoducis on̄dit̉ eſſe correptum naͣliter ex noīe qd̓ ab eo deriuat̉: ⁊ cor. dux ducis: ſicut rexi ꝓduci approbat̉ ex nomīeqd̓ ab eo naſcit̉ rex regis. Et ſubdit ibidem Priſ. ¶ Querit̉ igit̉ an̄ luceo luxi debeat naͣliter ꝓductum accipi cuꝫlux ꝓducat̉. ¶ In quo etiā illud querit̉ an nomē a v̓bo:an magis ex noīe v̓bum natum ſit: qd̓ eſſe mihi rectius videt̉ qm̄ q̄ ab igne igneo ignes igneſco ⁊ a flāma naſciturflāmo flāmas ⁊ flāmeſco. ⁊ ſic pꝫ ꝙ luxi p̄teritū ꝓdu. primā naͣliter cum lux lucis a quo naſcit̉ ꝓducat̉.¶ De accētu partium indeclinabilium.precedētibus determinatum eſt de modoIam ln accētuādi in partibus declinabilibꝰ. Nūcſexto determinādum eſt de modo accētuādi in partibusindeclinabilibus. ⁊ primo de accētu p̄poſitionum. ſecundo aduerbioꝝ. De accētu p̄poſitionum tres regule dant̉quas interponam cum determinabo de impedimēto accētus diſtinctiōis. Quedam p̄poſitiōes interponūtur velin cōpoſitiōe vel in appoſitiōe: vt qua de cauſa: qua ex re:quā ob rem: quas ob res. que ꝗdam putant eſſe cōpoſita-
prepōnū ⁊ aduer.i2qꝛ Priſcianus dicit in. 14. li. ꝙ ob p̄poſitio cum alijs partibus ꝯiūcta ſimul cum illis loco cōiunctiōis cauſalis accipit̉: vt qͣꝫobrem pro quapropter: vt .ſ. totum hoc qͣꝫobrēpro cauſali ꝯiūctiōe ponat̉: ſiue dicat̉ pars cōpoſita ſiuenō. Bonatus tamē dicit. Interrogādi aduerbia cur: qͣre:quāobrem: quidam dicūt eſſe tres dictiones aggregatasloco vnius poſitas ⁊ penultimam acuētes. Quidā dicūtſub tribus accidētibus proferēdas.¶ De accentu aduerbiorum.deſinat in a. acuit̉ in fine: vtSi aduerbiur. dicit. Priſ. in libro de accentu. ¶ Ad cuius ītelligētiā ſcias ꝙ vt dicit Priſ. in. ij. lib.aliqn̄ ablatiui nominū pro aduerbijs accipiunt̉: vt vnaqua nequa: ⁊ de talibus ītelligit̉: tunc enī ſeruāt accentūſupra vltimā ꝓpter cōcidētiam in nomīe. vn̄ vna aduerbium acuit̉ in vltima ad dr̄iam eiuſdem ẜm ꝙ eſt nomēne .ſ. nomē eſſe putet̉. Alia .n. aduerbia in a. nō acuunturin fine: vt poſtea: interea: ita. Sed ꝗd dicemꝰ de roma ianua: qn̄ ponunt̉ aduerbialiter: vt venio roma: dꝫ ne acuiin fine? Dico ꝙ nō: quia nō eſt oīo ſimile in vna ⁊ roma.Non enim ita omnino aduerbialiter ponunt̉ nomina ꝓpria ſicut vna: qua: nequa: qd̓ patet qꝛ debent cōcordarecum nominibus adiectiuis ⁊ relatiuis accidētibus ſicutalia nomina: vt venio roma que eſt pulchra ciuitas.¶ De aduerbijs terminantibus in e.terminata in e. nō deſcēdentia a proAduerbla prijs noībus cor. penl̓. vt a pͥmū pͥmule: ſedulus ſedule: ſꝫ veniētia a ꝓprijs noībus ꝓdu. vt tulliane .i. modo tullij: martiane. Et ꝙ vt dicit Priſ. in. 14. li.noīa apud autores aduerbialiter ponunt̉: ⁊ q̄dā ꝑ oēs caſus: ⁊ tūc ſunt īdeclinabilia: vt ſublime volās: ſublime volantis: ſublime volāti ⁊c̄. ⁊ talia nō mutāt accētū. ¶ Iteꝫnota ꝙ ẜm Priſ. pone aduerbiū acuit penultimā ad differentiā hꝰ verbi pone qd̓ circūflectit pͥmā. Sed nunꝗdhoc in alijs ꝯſil̓ibꝰ regulariter obſeruat̉: vt dicat̉ age vltīma acuta qn̄ eſt aduer. ad dr̄iam age v̓bi īperatiui? Dicoꝙ nō: qꝛ eſt qn̄ autores ſeruauerūt ꝯcidētiā: ⁊ eſt qn̄ nō.Neqꝫ oꝑꝫ ꝙ in talibꝰ ſeruet̉ cōcidētia niſi in paucis poſttis ab autore: qꝛ vtraqꝫ eſt pars p̓ncipalis. ⁊ certā hn̄t differētiā ꝓpter accidētia ſua: ⁊ neutra dependet ab alia ſic̄infra dicet̉ cū agetur de īpedimēto differentie.De deſinentibus in iterminata corripiūt penultiIn i. aduerbla vt veſperi.¶ De deſinentibus in o.ſi terminet̉ in o. cā dr̄ie in vltimoAduerbium ſeruat accētū: vt falſo qn̄ ē aduerbiū vltima acuit̉. qn̄ eſt nomen vltima grauat̉. hoc dicitPriſ. in li. de accētu. Hoc intelligi videt̉ de aduerbijs ino. deſinētibꝰ deſcēdentibꝰ a ꝓnoībꝰ: vt eo aliquo alio. Licet .n. ꝗs ſit nomē ⁊ alius: tn̄ ꝗdā putauerūt iſta noīa q̄ ſequunt regulā ſecūdi modi ꝓnominū: vt ꝗs: ⁊ compoſitaeiꝰ ⁊ aliꝰ ⁊ hȯ eſſe ꝓnoīa. vn̄ cū dicit Aduerbium in o. terminatū acuit vltimaꝫ: gloſat̉. De ꝗbus aduerbia q̄ facisaddas. iſta expoſitio videt̉ mihi bona: ⁊ in paucis hꝫ īſtātiam. excipit̉ tn̄ falſo: qꝛ Priſ. dicit ꝙ acuit vltimā: ⁊ forte aliqͣ pauca alia. De hoc ēt infra dicā cuꝫ aget̉ de īpedimēto differentie. ¶ De deſinētibus in am.niſi defendat poſitio vt vnqͣꝫ in penl̓. depriIn Anmunt̉: vt bifariā trifariā multifariaꝫ. Quidam excipiūt palā ad dr̄iam accuſatiui de pala pale. ſedhoc multis nō placet: qꝛ ẜm hoc acueret̉ multifariam addr̄iam adiectiui noīs: ⁊ perperā ad dr̄iam adiectiui noīs.Declinat̉ aūt perperus raruꝫ. Propterea hō dr̄ia vel cōcidētia nō ſemꝑ attēdit̉: īmo eſt qn̄ autores ẜuauerūt cōcidētiā: eſt ⁊ qn̄ nō: vt īfra in īpedimēto dr̄ie dicet̉.
b 4