Druckschrift 
Catholicon
Seite
10v
Einzelbild herunterladen
 

ParsII De accē. penul. ſyl.

Si a quarta ꝓducunt̉: vt vagitꝰ: niſi veniāt a v̓bis in eo:vt p̄teritus. Ambitꝰ participiū ꝓducit̉: ſed v̓bale cor. vtſupra etiā tetigi. Itē o. an̄ l. ī diminu. breuiat̉: vt oſtiolusfiliolus. Itē ij. an̄ l. breuiat̉: vt horridulus homūculus. De accētu in nus poſſeſſiuoꝝ.terminātia in nus ꝓdu. penul. excePoſſeſſiua ptis ꝗbuſdā terminatis in ginus vl̓in tinus. Un̄ Priſ. dicit in. 2. maio. Poſſeſſiua hn̄tia .i. an̄nus ꝓdu. penul. vt maſculinus femininus vicinus ꝑuſnus reginus diuinus aprinus. rufus rufinus: marcellusmarcellinus. porcus porcinus. canis caninꝰ. muſtela muſtellinus. ſus ſuinus. ouis ouinus. nā ouilla ⁊ ſuilla dimiſunt. Excipiunt̉ deſinētia in tinus q̄ nō hn̄t t. a ſuis p̄mitiuis. vt diu diutius. cras craſtinꝰ. horno hornotinus. cleclādeſtinus. pͥus vel priſcus pͥſtinus. hec enim penul. cor.Si v̓o hn̄t t. a pͥmitiuis ꝓdu. penul. vt veſꝑtinus a veſꝑtte: hiacyntinꝰ a hiacynto: euētinꝰ ab euētū. Itē ꝯſtātinus⁊ clemētinus a pͥmitiuoꝝ genitiuis hn̄t t. vt matutinꝰ amatuta: q̄ aurora intelligit̉. Mediaſtinus aūt a medio ⁊ſtando vel tenēdo cōponi videt̉. Itē excipiunt̉ poſſeſſiuadeſinētia in ginus: ſiue q̄ hn̄t g. an̄ inus: qꝛ talia cor. penl̓vn̄ dicit Priſ. ibidē. Inuenit̉ etiā i. breuis an̄ nus g. an̄cedēte inus: in his q̄ ab arboribꝰ deriuant̉: vt oleaginus faginus. Uſus tn̄ auctoꝝ ꝯͣdicit in ꝑte p̄dicte regule: qꝛ byſfinus ſmaragdinus ametiſtinus adamātinus: ⁊ hō poſſeſſiua q̄ ſumunt̉ a noībus lapidū vel filoꝝ cor. penul. Pridētius. Inter has ſpēs ſmaragdino gramine verno. Sedpoſſumus dicere ꝙ in oībꝰ talibꝰ eſt figura q̄ dr̄ ſiſtole: inmetro poetica licētia lōgam breuiāt: vt vult Hug. dicēs.Hiacyntinus na. nū penl̓. ꝓdu. qͣꝫuis poetica licētia qn̄qꝫcorripiat̉. Itē dicit ꝙ bōbicinus na. nū. penl̓. ꝓdu. lꝫ Iuuenalis eā cor. Uide īfra in bōbicinꝰ in ſuo loco. Et ſiobijcias miꝝ videt̉ ſi oēs poete in vna chorda erraſſent.Dico ꝙ nō oēs errauerūt in eadē chorda: qꝛ ibi poete aliqui etiā ꝓducūt penul. p̄dictoꝝ noīuꝫ. Un̄ Aurora ſuperHeſter. 5. Seqꝫ ſmaragdinis miſcet vterqꝫ color. Itē ſuꝑGen̄. Cryſtallina fuit facta feneſtra decēs. hoc etiaꝫ dicitPapi. Sꝫ q̄rit̉ de byſſinū morticinū ſubſtātiuis ⁊ ſil̓ibus? Ad hoc dicūt ꝗdā ꝙ hec ſic̄ adiectiua ꝓducūt penul. qꝛ lꝫ mutēt modū declinādi: nō tn̄ mutāt accentum.Alij dicūt ꝙ cor. penul. ad dr̄iam adiectiuoꝝ. Un̄ apo. 19.dici debet ⁊ legi penul. cor. Byſſinū ſunt iuſtificatiōes ſāctoꝝ. Mihi aut videt̉ ꝙ byſſinū cor. penl̓. ad dr̄iam adiectiui: vt dcm̄ eſt. Sed de morticinū aliud ē: qꝛ cū ſit cōpoſitū ſequit̉ naͣm cōponētiuꝫ. vn̄ qn̄ cōponit̉ a cedo cedisꝓdu. penul. ſiue ſit adiectiuū ſiue ſit ſubſtātiuū. Un̄ Iſa5. ꝓdu. morticina. qꝛ gloſa dicit. Morticina eoꝝ ꝓſtrataa romanis. Qn̄ v̓o cōponit̉ a cado dis cor. penul. vn̄ v̓ſus.De cado morticinū. de cedo morticacinum. Morticinaferro cadūt: morticinaqꝫ morte. Si enim morticinū a cedo corriperet penul. ad dr̄iam ſui adiectiui: tūc nō eēt differētiam inter morticinum a cedo ⁊ morticinum a cado.Et ſic de ſimilibus eſt dicēdum. De accētu terminātium in duas ꝯſonātes.terminata in duas ꝯſonātes poſitiōe ꝓNOMINa aucunt̉: ⁊ ſunt tertie declinatiōis. Terminata igit̉ in bs. vt arabs arabis trabs vrbs. vel in ms.vt hyems qd̓ ſine p. ſcribit̉: vt pꝫ in genitiuo. vel in psͣ. vtinops. īterpoſita .i. genitiuāt penult. niſi defendat poſitiobreuiata. Un̄ ꝗdā dicit: Arabis ab aro tn̄ exit: canabs canabis. Perſius. Tūc mare trāſilies vt torta canabe fultum. Pelops lopis. Ouid. ep̄i. 8. Tu quoqꝫ habes pelopēproauū pelopiſqꝫ parētē. Excipit̉ qͣꝫtū ad accētū ciclopspis: qd̓ penul. ꝓdu. Uirgi. 7. Enei. Ferrū exercebāt vaſtociclopes in antro. Theodolus. Fulmīa ciclopes iouis imperio fabricātes. Et dicūt aliꝗ ⁊ ꝓbabil̓r: ꝙ ſi eſt gentile

3cōe ꝓdu. ſꝫ ſi ꝓpriū cor. Scias etiā ꝙ cicrops ſcriptū ꝑ r.cor. penul. in obliꝗs. Un̄ Theodolus. Egregio cicropi debet̉ cā litādi. Excipiunt̉ etiā qͣꝫtū ad formationē q̄ hn̄t e.an̄ b. vel p. q̄ nō ſolū accipiūt i. ſꝫ ⁊ e. vertūt in i. correptā:vt celebs libis: forceps pis. ſꝫ tn̄ monoſyllaba nō mutāte. vt plebs plebis. ſeps ſepis. auceps ēt nō mutat e. in i. ſꝫin u. correptā: vt aucupis. Itē cōpoſita a capite ablatas.⁊ mutata e. in i. ⁊ addita itis faciūt genitiuū penul. cor. vtbiceps cipitis. p̄ceps cipitis. anceps cipitis. ceceps cipitis.i. hn̄s cētū capita. Sciēdū tn̄ ꝙ poliſyllaba termīatain psͣ. pn̄t dupl̓r cōſiderari. ꝓut v̓o ſunt cōpoſita a capiogenitiuāt in ip̄is. ſed ꝓut cōponunt̉ a capite faciūt ipitis.pͥnceps tn̄ facit pͥncipis ⁊ auceps aucupis. Un̄ ꝗdam. Inceps a capio. pis ſuſcipit ī genitiuo. Si venit a capite tūcſuſcipiat pitis aꝑte. Priſ. aūt in fi. 6. li. dicit. Quia antiquidicebāt ancipes ⁊ p̄cipes bicipes in noīatiuo. ⁊ ſic ẜꝫ analogiā ſequebat̉ genitiuus ab ancipes ancipitis: ſic̄ ſoſpesſoſpitis. ſtipes ſtipitis. ſꝫ ſtips ſtipis eſt obolus: ſtips ſtiptis arbor. Itē terminata in ls nsrs: vt puls dens ars cohors vertūt s. in tis: vl̓ īterponūt ti: vt pultis dētis artis.Sꝫ tn̄ cōpoſita de vncia vertūt s. in tis: vt deuns deuntis. quinquuns ꝗnquuntis. Pug. tn̄ vult ꝙ deuns cōponat̉ ab vncia vel vns. Itē glans frons lens: ⁊ ꝯpoſita depēdo v̓bo: vt libripēs mutāt s. in dis: vt libripēdis glādislēdis pro aīali: qꝛ pro legumine lens lētis ẜm regulā fac̄.frons frōdis pro folio facit. nā pro facie frōtis normamſeruat. Sil̓r ſumūt di cōpoſita de corde: vt diſcors diſcordis. ſecors ſecordis. vecors dis. Dicit ēt Priſ. ꝙ in oībꝰ fere cōpoſitis: qd̓ dicit ꝓpter exanguis declinationē cōpoſita ſimplicis lꝫ noīatiuo differāt imitātur. Itē iens ꝗenscū ſuis cōpoſitis genitiuāt in untis: vt eūtis redeūtis nequeūtis: p̄ter ambiēs ambiētis: ſeruās normā: fors ablatiuo forte: ⁊ nō hꝫ plus. De terminātibus in t.in t. terminatia taꝫ in recto qͣꝫ in obliꝗsNoMIna cor penul. ⁊ ſūt tertie declinatiōis: vt caput cū ſuis cōpoſitis. nā quotquot aliquot nō variantur.Declinabilia ergo u. verſa in i. correptā: ⁊ addita is genetiuāt: vt caput capitis: ſynciput cipitis: occiput pitis: ⁊ ſūtneu. ge. Si q̄ris h̓. Cū ſolū in duas mutas d̓ſināt noīalatina .ſ. c. ⁊. t. vt alec ⁊ caput: qͣre nō determinat Priſ. inli. de accētu ēt de his q̄ deſinūt in c. ſicut de illis q̄ d̓ſinūtin t? Dico ꝙ noīa terminātia in c. aut ſūt monoſyllabavt lac: aut diſſyllaba quoꝝ penul. ꝓdu. poſitōe: vt allec: ⁊de his ꝑ ſe pꝫ modꝰ accētuadi ꝑ regulas gn̄ales ſuperiusdatas. ⁊ ꝓpterea nō ponit regulas de noībꝰ terminātibꝰin c. ſic̄ de his q̄ terminant̉ in t. ſicut etiā dicit frater Ro De deſinētibus in. x.bertus anglicus.deſinēs nomē ꝓdu. qꝛ x. eſt duplex cōſonās: ⁊I¶ . ꝑtinet ad tertiā declinationē: ⁊ oīa x. in cis velgis genitiuāt: p̄ter nix niuis: nox noctis: ſenex ſenis ⁊ antiꝗtꝰ ſenecis: ſuppellex. ctilis penl̓. cor. Uetuſtiſſimi tn̄ ⁊hec ſupellectilis noīatiuū ꝓferebāt: ⁊ oīa q̄ nō hn̄t c. velg. in genitiuo cor. penul. De p̄dictis v̓ſus. Oīs rectꝰ in x.cis vl̓ gis genitiuū Terminat: abſqꝫ ſenex nix: ⁊ nox atqſuppellex. In gis āt faciūt ſolū illa q̄ veniūt a v̓bis in gox. conuerſa in gis. vt lex legis a lego gis. ⁊ rex regis a regogis rexi. remex tn̄ vertit e. ī i. ⁊ fit remigis a remigo gasfrux aūt frugis facit a frugo verbo greco. ſil̓r fallanx langis. caterua: ſpinx gis. ⁊ ēt gos. de ꝗbus dicit Priſ. in fineſexti ꝙ greca in. x. ſeruāt in genitiuo an̄ is eādē ꝯſonāteꝫquaꝫ apud grecos an̄ os: vt pheax pheacis: ſpinx ſpingis:onix onicis. Quidā tn̄ dicūt ꝙ veniūt a verbis grecis ingo. Cōiunx v̓o amittit .n. ad dr̄iam ſcd̓e perſone de ꝯiūgegis: ⁊ facit cōiugis cor. penul. Oīa alia x. verſa in cis genitiuāt: vt pax pacis: qd̓ raro hꝫ pluralē numerū: nex necis.Cicero pro milone. Inſidiatori v̓o ⁊ latroni q̄ poſſūt īfer