ParsII.¶ De accen. pen. ſyl.
num in a. vt ſatura: ⁊ oīa is addita: ⁊ cor. penul. efficiūt genitiuum. p̄ter fur. ris: qd̓ ꝓdu. fu ad dr̄iam ſcd̓e ꝑſone defurio ris: ẜm illud. Cuꝫ tu mēte furis te fallūt gaudia furis. Excipit̉ etiā qͣꝫtū ad formationeꝫ ebur: femur: iecurrobur que vertūt etiā u. in o. ⁊ addita is penul. cor. genitiuāt. vt robur boris. ebur eboris. ¶ De deſinētibꝰ in as.ſyllabā terminata ꝓducunt̉ in penult. obliIn A9 quoꝝ. ⁊ cor. in penl̓. rectoꝝ: vt dignitas. tis.⁊ in oībus caſibus ꝓdu. a. Sꝫ excipiēda ſunt ꝗdā noīa ꝓpria dr̄ie cā in fine noīatiui circūflexa: vt lenas natis: menas natis: ne accuſatiui plurales de mena ne. qd̓ eſt genpiſcis: ⁊ lena ne. qd̓ eſt meretrix: eē putent̉. Itē excipiunt̉appellatiua ꝑ ſyncopā ꝓlata que ſeruāt accētum in vltima: vt arpinas: pͥmas: optimas: rauēnas: capēas: pōtinas:larinas ⁊ etiā noſtras ⁊ veſtras. Sublata eſt etiā in p̄dictis hec ſyllabati: ⁊ ſemꝑ ſuꝑ a. ſeruat̉ accētꝰ. ⁊ hec lr̄a a.pͥus fuit in penul. nūc autem eſt in vlti. ſyllaba. ⁊ hoc vultPriſ. in. 4. li. de denoīatiuis: qui dicit de p̄dictis. Que iōin fine hn̄t circūflexū accētum: qꝛ ꝑ ſyncopāti ꝓferunt̉ꝑfecta enim eoꝝ īueniunt̉ apd̓ antiquiſſimos in tis deſinētia: vt hic ⁊ hec pͥmatis: optimatis: arpīatis. ⁊ ſūt ho̓ inas denoīatiua plerūqꝫ ſilia accuſatiuo plurali ſuoꝝ pͥmitiuoꝝ: ⁊ ſunt coia. Item oīa barbara in as in vltima acuūtur: vt naͣas. nā nugas ⁊ nephas cum ſint latina in penul.acuūt̉ lꝫ nō varient̉. Sꝫ de anas anatis dubitat̉ an̄ debeat ꝓduci in obliꝗs. Dicūt multi ꝙ penulti. cor. in obliꝗs:qd̓ etiā reꝑit̉ in Hacro. Hagiſter Bn̄. dic̄ ꝙ iuxta regulam deſinētiuꝫ in as. debeat ꝓdu. ⁊ hoc credo eē verum.Item ſcias ꝙ barrabas be. ⁊ cayphas phe. penul. grauāt.ſil̓r ionathas the: ſꝫ ionathan ⁊ barraban indeclinabiliaacuūt penul. ¶ Et nota ꝙ ſicut dicit Priſ. in. 4. li. In aspleraqꝫ denoīatiua ſunt: quoꝝ pͥmitiua ſi ſunt ſcd̓e declinatiōis genitiuo ſingulari: ſi tertie declinatiōis datiuo aſſumūt tas .i. penul. vbiqꝫ corripiūt: vt ꝓbus ꝓbi ꝓbitas:mēdicus medici mēdicitas: aſper aſperi aſperitas: ſedulus ſeduli ſedulitas: timidus timidi timiditas. ¶ Et notādū ꝙ que genitiuo duplicāt .i. extremā eaꝝ mutāt in e.euphonie cā: vt pius pij pietas: anxius anxij anxietas. liber quoqꝫ excipit̉ qd̓ noīatiuo aſſumpſit tas: nō genitiuovt liber libertas. Tertie v̓o declinatiōis noīa datiuo aſſimūt tas: vt diximus: vt capax capaci capacitas: affinis aſfini affinitas: celer celeri celeritas: autor autori autoritasExcipiunt̉ pauca q̄ b. vel p. ſine s. hn̄t an̄ er. hec enī noīatiuo aſſumūt tas: vt puber pub̓tas. vber. tas: pauꝑ. tas. ſꝫhec poſſumꝰ etiā in ſcd̓e declinatiōis noībus ſeruare. vn̄liber libertas facit: vt ſupra dcm̄ eſt. Aſper aūt ⁊ proſpeqꝛ s. hn̄t an̄ p. aſperitas ꝓſperitas faciūt. ſaluber vel ſalubris facit noīatiuum: ideoqꝫ ſalubritas: ⁊ celeber vel celebris celebritas. Uetus quoqꝫ qd̓ vnū triū geneꝝ in us deſinēs īuenit̉ noīatiuo aſſumit tas: vetuſtas. Excipiūtur ēt⁊ hec que in or deſinētia mutauerūt or in es ⁊ aſſumpſerūt tas: vt maior maieſtas: honor honeſtas: ⁊ ſimilia.¶ De deſinētibus in es.In ES tie cor penul. taꝫ in rectis qͣꝫ in obliꝗs: vt alivel ſunt ꝗnte declinatiōis vel tertie. Si terpes pedis. hercules lis. aries etis. Excipit̉ ꝗetis: heredis:locupletis: ⁊ q̄ ſunt ſil̓is formatiōis. Si v̓o ſunt ꝗnte declnatiōis: vel gͦ hn̄t vocalē an̄ es. ⁊ tūc cor. penul. noīatiui⁊ ꝓdu. penl̓. genitiui: vt reꝗes ei. dies ei. vl̓ hn̄t ꝯſonāteman̄ es: ⁊ tūc cor. penl̓. in obliꝗs: vt fides fidei. ¶ Et noͣ ꝙthecuites ⁊ hō denoīatiua in es deſinētia declinātur: ſic̄noīa patronomica in es deſinētia: ⁊ ſunt tm̄ maſ. ge. vn̄ errāt illi ꝗ dicūt achinoen. iezraelites pro iezraelitis. i. Re.17. a. Iteꝫ mulier thecuites pro thecuitis. i. Re. 14. a. Itēnaaman amanites pro amanitis. 3. Re. 14. g. Et declinātur ho denoīatiua in tis: hec iezraelitis huiꝰ iezraelitidis
10ad moduꝫ patronomicoꝝ femininoꝝ in is: hec moabitismoabitidis: hec amonitis huius amonitidis. ⁊ ꝓdu. penl̓.in rectis: ſed eam cor. in obliquis. Quando v̓o trrminat̉huiuſmodi denoīatiua in ta. ſunt cōis ge. vt iſraelita: hieroſolymita: bethleemita penul. ꝓdu.¶ De deſinētibus in is.deſinētia in is aūt ſūt diſſyllaba aut triNomina ſyllaba. i ſunt diſſyllaba corri. in obliꝗs: vt aſpis aſpidis. Si ergo ſunt triſſyllaba: vel gͦ ſuntadiectiua vel ſubſtātiua. Si ſubſtātiua ꝓdu. penul. vt lebetis ſynapis. Si adiectiua vel gͦ hēnt a. ante l. ⁊ tūc produ. penul. vt moralis: ſpūalis: vel nō hn̄t: vt vtilis: humilis ⁊ ho̓. ⁊ hec cor. penul. tā in recto qͣꝫ in obliꝗs. Scias ētꝙ Priſ. in. 4. li. ſic dicit. I. lōgam hn̄t oīa in ilis q̄ a noībꝰderiuantur: necnō in ile neutra ſiue ex eis in ile fiāt ſiuenō habeāt aliud ante ſe genꝰ: ſed a quacūqꝫ parte or̄onisnaſcātur: vt edes edilis: ſenex ſenilis: agnus agnilis: puerpuerilis: vir virilis: ſcurra ſcurrilis: ciuis ciuilis: ſeruꝰ ſeruilis: ꝗntus ꝗntilis: ſextꝰ ſextilis: ſubtel. ſubtilis. excipit̉par parilis. exilis ēt qd̓ a genitiuo factū denoīatiuoꝝ ſeruauit regulā. ſil̓r neu. ꝓdu. penul. ouile: monile: cubile: ſedile. Nā in ilis deſinētia v̓balia ſiue participialia cor. eādeꝫ i. penul. vt fero fertilis: vtor vtilis: facio facilis: volo.volatilis ſorbeo ſorbilis. textus textilis: altus vel alitusaltilis: fictꝰ fictilis. Hec Priſ. Hagr̄ aūt Bn̄. addit dicens ꝙ ex his q̄ veniūt̉ a noībꝰ excipiunt̉ parilis dapſil̓hūilis. qꝛ parilis deriuat̉ a par paris: dapſilis a dape: hūilis ab humo: ⁊ tn̄ cor. penul. Textilis a Uirgi. cor. qꝛ accipit hoc tāqͣꝫ ꝓpriū nomē: ſꝫ qn̄ deriuat̉ a teſta ꝓdu. penl̓.⁊ eſt cōe. vt vas teſtile. Si v̓o deriuat̉ a textu vel a texēdo cor. penl̓. vt textꝰ textilis. Ecc. 45. Opus textile.¶ De deſinentibus in os.deſinentia in os ſyllabā ꝓdu. tā in noīaNomina ciuo qͣꝫ ī obliꝗs. vt ſacerdos ſacerdotis:lepos leporis: quando .ſ. eloquentem ſignificat.¶ De deſinentibus in us.terminant̉ in us aūt ſūt ꝓpria autSi nomina cōia. Si ꝓpria cor penul. niſi ſintpoſitiōe lōga: vt robertus ⁊ hō. Si v̓o ſint cōia: aut gͦ ſuntſil̓ia participijs: ⁊ deſcēdūt a v̓bis ⁊ ſunt ſcd̓e vel qͣrte declinatiōis: vel ſunt alia ab his. Si ſunt hō ꝓdu. vt amatcupitus. ſed hinc excipiunt̉ iſta tria noīa itus aliatꝰ neꝗtus: ⁊ cōpoſita ab his v̓bis obeo obis: p̄tereo p̄teris vt p̄teritus obitus. ⁊ cōpoſita ab his v̓bis doſto reor: vt inditusinſtitus irritus. Item excipiunt̉ ea q̄ veniūt a ſpiro haloambio: vt ſpūs halitus ambitꝰ media correpta. ambituaūt in participio ꝓdu. Item excipiunt̉ cōpoſita huiꝰ v̓biruo: vt erutus dirutus. Et oīa iſta pn̄t eē noīa vel ꝑticipisẜm ꝙ pn̄t hr̄e tp̄us vel carere tꝑe: ſi aūt ſunt alia ab his.aut ergo ſunt ſcd̓e declinatōis aut tertie. Si tertie cor. penul. in recto: ⁊ ꝓdu. in obliquis: vt ſeruitus tutis. ſed excipiunt̉ que ſunt poſitiōe lōga: vt iuuētus. Si aūt ſunt ſcd̓edeclinatiōis: aut ergo ſunt ſubſtātiua aut adiectiua. Siſubſtātiua cor. penul. vt fraxinus. ſed excipiunt̉ papyrusri. ⁊ ſaphirus ri. Si adiectiua: vel ergo hn̄t c. inter i. ⁊ u. inloco penul. vel nō. ſi nō: ꝓducūt penul. vt martianus ⁊ cyprianus capuanꝰ. Et hec ſequunt̉ regulā eoꝝ q̄ terminātur in naͣ. de ꝗbus dcm̄ eſt ſuꝑius. ſi aūt hn̄t c. īter i. ⁊ u. inpenul. loco cor. in penul. vt gallicus: angelicus: ſcoticus. ⁊adijcit illis vnū qd̓ eſt qͣrte declinatiōis .ſ. porticus. Hecpn̄t colligi ex dictis Priſ. de accētū. Scias etiā ꝙ nomīaqͣrte declinatiōis vel participialia in tus: ſupinoꝝ ⁊ participioꝝ accētu oīmode ſunt regēda. vn̄ ſupinoꝝ ⁊ participioꝝ regule attēdant̉. ſi ergo ſunt a pͥma ꝯiugatiōe vel ſecūda corripiunt̉: vt domitus exercitꝰ. ⁊ ſi a tertia: vt argutus oblitꝰ: niſi habeāt ſupinū ad modū qͣrte. vt laceſſitꝰ
b 2