Pars¶ DeIlitieris. Ai mināt. l. ac. llb
¶ Ex predictis pꝫ ꝙ ante. c. d. t. q. f. nō eſt ſcribēda. m. ſꝫ .n.vt nūcubi: tātundē: eūdē: idētidē: nunꝗd: anfractus. Et mutat̉ in p̄dictis. m. ī. n. ¶ Itē quotiēſcūqꝫ hec p̄poſitio circūcōponit̉ cū dictiōe īcipiēte a vocali. m. dꝫ ſcribi: ſꝫ nō ꝓferri: vt circūago: circūamictꝰ: circūeo. vn̄ v̓ſus. Circū ꝯpoſitavocalis ſi comitet̉. M nō ꝓfert̉: ſꝫ ſola figura tenet. hocaūt fit ne. m. videat̉ ſyllabicari cū ſequēte vocali: ⁊ ꝑꝑ ſonuꝫ difficilē: qꝛ ſonus eius terminat̉ labijs clauſis: ſꝫ ſtatiꝫdebēt labia aꝑiri ꝑꝑ ſequētē vocalē. vide etiā ī circueo. is¶ Itē ſciēdū ꝙ īuenit̉ cō: ⁊ cū. Hec p̄poſitio cō ſcripta pero. ⁊ .n. nunqͣꝫ in appoſitiōe īuenit̉: ſꝫ ī cōpōne tm̄: Et mutat̉qn̄qꝫ .n. ī. m. ⁊ maxīe ſequēte. b. vt cōburo. m. vt cōmitto. p.vt cōpono. Quū v̓o ſcripta ꝑ. u. ⁊ m. nunqͣꝫ īuenit̉ ī ꝯpōne.Ex quo etiā pꝫ ꝙ mecū: tecū: ſecū: nobiſcū: vobiſcū nō ſuntꝯpoſita: ⁊ ē cū qn̄qꝫ aduerbiū tꝑale: vt cū veneris ad me. i.qn̄. Qn̄qꝫ ꝯiūctio adiūctiua: vt cuꝫ ſeruias mihi diligo te.Qn̄qꝫ ē p̄poſitio ẜuiēs ablatīo: vt vado cū illo ad eccleſiā.antecedētē ſyllabā ſequētibꝰ. c. velN. terminat a. vel. f. vel. gͦ. vel altera n. vel. q. vels. vel. t. vel. i. vel u. etiā ꝓ ꝯſonātibꝰ poſitis: vel. x. vt mancus: ꝯduco: ꝯfiteor: ꝯgruus: annus: inꝗro: ꝯſitꝰ: antoniꝰ: ꝯiūgo: ꝯuerto: anxiꝰ. N. aūt ſequēte. b. vel. p. in. m. cōuertit̉: vtimbuo: īpius. L. v̓o: vel. m. vel. r. ſequētibꝰ in eas cōmutatur: vt collido: īmunis: corrūpo. Et pene vbicūqꝫ con p̄poſitio ante dictionē ab. r. incipietē cōponit̉. Hoc idē patitur: ⁊hoc recte cū nec in ſimplicibꝰ īueniat̉ dictionibꝰ .n. ante. r.niſi forte ī aliquo ꝓpͥo noīe: vt henricus: conradus. Ex hocpꝫ ꝙ he p̄pōnes. in. ⁊ con. ſi cōponant̉ cū dictiōe incipiēteab. r. vl̓. l. ꝯuertūt .n. in illas: vt irruo: collido: illudo: corruoverū tn̄ con cōpoſita cū dictione īcipiēte ab. r. qn̄qꝫ retinetn. ⁊ ideo dic̄ Priſ. pene. ⁊ fit cā dr̄ie: vt ꝯͣrigo. gas. fuiſſet enīibi cōcidētia īter pͥmā ꝑſonā huius v̓bi corrigo. gis. ⁊ pͥmāhuius verbi corrigo. gas. ẜm quoſdā ſil̓e iudiciū de ſil̓ibushabet̉. ¶ Itē ſcias ꝙ hec p̄poſitio con qn̄qꝫ in ꝯpōne ꝑditn. ſequēte vocali: vt coeo. is. a con ⁊ eo is: ſubtracta .n. cauſaeuphonie. qn̄qꝫ ꝯuertit .n. in. m. vt comedo. dis. ⁊ hoc ēt fitcauſa euphonie: ⁊ ſyllabicat̉. m. cū ſequēti ſyllaba: ⁊ non cūpͥma. Et hoc accidit ꝑꝑ mutatiōeꝫ ꝯſonātis. ¶ Et ſi obijcias: oīs p̄poſitio ita ſyllabicanda eſt in ꝯpōne: ſic̄ ꝑ ſe: vt habet̉ a Priſ. dico ꝙ hoc v̓ificat̉ qn̄ p̄poſitio remāet ītegra. h̓.aūt corrūpit̉: cū .n. ꝯuertat̉ ī. m. ¶ Si vltra īſtes dicēs. gͦ aſil̓i potuit fieri in hoc v̓bo coeo. is. vt cōuerteret̉ .n. in. m. ⁊dicat̉ comeo. mis. mit. dico ꝙ fuiſſet ibi cōcidētia inter ſecundā ⁊ tertiā ꝑſonā huiꝰ v̓bi como. mis. mit. qͣre cā vitandi ꝯcidētiā illā nō ibi ꝯuerſa fuit .n. in. m. īmo ſubtracta eſtn. cā vitādi cacephaton. ¶ Itē noͣ ꝙ ſic̄ dicit Hug. in ergeEn apud grecos tātū valet quātū in apud latinos. vn̄ noīagreca ſiue notha q̄ p̄dictā poſitionē habēt in ſui ꝯpōne pn̄tſcribi īdifferēter mō ꝑ en mō ꝑ ī: vt entīema: ⁊ ītimēa: energuminꝰ īerguminꝰ: encauſtū ⁊ īcauſtū: ⁊ ſic de ſil̓ibꝰ dicas.P. nullam ꝑ. vt lippus apparet appellatiuuꝫ opterminat ſyllabā: niſi ſequēs īcipiat aprobrium approbatus.terminare ſyllabā: qꝛ. q. ⁊. k. ſemꝘ. non poter. per in initio ſyllabarū īueniunt̉.⁊ apd̓ ātiquos pōebat̉ cui. ꝓ ꝗ. ſic̄ ⁊ qu ꝓ cū ſyllaba: ⁊ quurꝓ cur: vt ſupra dixi in. q. ⁊. k. de lr̄a. ¶ Et ſcias ꝙ. q. nunqͣpōt ſyllabicari vel ſcribi: niſi ſequētibus duabus vocalibque ſunt in eadē ſyllaba ſecū. vn̄ lꝫ ille ntūs quis ſcribat̉per. q. gtūs aūt eius nō ſcribit̉ per. q. ſed ꝑ. c. vt cuius: qꝛ incuius .i. cōſonās eſt nō vocalis. Patet etiā ex hoc ꝙ equusequi ⁊ equus equa equū: ⁊ ſil̓ia debēt ſcribi ꝑ duo. u. vocalia ambo: vt ſupra dixi in. u. ꝯſonāte vbi egi de littera.Z cōſonāte ſequente pōt terminareR. quacunq) priorē ſyllabā: vt morbus: parcus:ordo: ꝑficio: corfiniū oppidi nomē: margo: ꝑhibeo: ꝑlego: ꝑ-
ris terminātibꝰ ſyllabasluceo: īterluniū: carmē: carnis: corpus: arꝗpotēs: arquitenꝰcurſus: morſus: artus: ꝑiurus: curuus: xerxes. In ꝗbuſdamtn̄ cōpoſitis inuenio. l. in. r. ꝯuerti: vt ītelligo ⁊ pellicio ꝓ īterlego: ⁊ ꝑlicio: pellego ꝓ ꝑlego: pelluceo ꝓ perluceo.ſuꝑiorē ſyllabā terminat in ſimplici diS. nullan. ctione: niſi ſequēs īcipiat ab eadē: vt caſſus: ⁊ niſi in cōpoſitis ab his ꝯſonātibꝰ īcipiat ſ. c. f. g. m. p.t. vel. i. ⁊. u. ꝯſonātibꝰ: vt obſcurus: diſcutio: trāſfero: tranſgredior: trāſmeo: diſplicꝫ: diſtermīat: diſiūgit: trāſueho. Inoībꝰ p̄dictis ꝯpōnibꝰ eſt .s. termīalis p̄pōnis. Nā in ſimplicibꝰ dictiōibꝰ neceſſe ē. s. ⁊. c. eē eiuſde ſyllabe: vt paſcua luſcūs. M. etiā vel. p. vel. t. ſequēte. s. in ſimplici dictione .s.eiuſdeꝫ ſyllabe ſecū eſt: vt coſmus: ꝓſper: teſtis. Et ſcias ꝙPriſ. in li. ij. maio. obſcure determiat de. s. ¶ Scire etiaꝫdebes ꝙ ait Priſ. in. xiiij. li. Ab. m. vel u. loco ꝯſonātis incipiētibꝰ ſolet in cōpoſitione p̄poni. a. vt amēdo: amens aueho: ante. q. in appoſitione abs: vt abs quolibet. ante. c. verovel. t. in. cōpoſitione: vt abſcōdo: abſcēdo: abſcido: abſtrahō: obſtruo: abſtineo. frequētiꝰ tamē. a. ⁊ ab. ⁊ abs. v̓bis paſſiuis vel ablatiuis iungunt̉: vt amor a viro vel ab illo: accipio ab illo: vel abs quolibet aufero: vel ab illo aufero. HecPriſcianus. Abs etiaꝫ in appoſitione inuenit̉ cū dictioneincipiēte a. t. vt ꝓijce hoc abs te. De abs ēt dixi in b. Itē vtdicit Priſ. in. 14. li. Hec p̄poſitio trans ⁊ ꝯponit̉ ⁊ ſeꝑat̉: vttranſueho: trāſfero: trans padū: trās tybrim. ⁊ qn̄ cōponit̉cū dictiōe īcipiēte a. d. vel. n. vel. i. cōſonante amittitus: vttrado: traduco: trano: traijcio: traieci: cum .i. v̓o vocali remanet integra: vt trāſitus: ⁊ ēt cū alijs vocalibꝰ vt tranſactus: tranſeo. Ex dictis pꝫ ꝙ in Mat .i. ca. dd̓m eſt cuꝫ nollet eā traducere: vt abijciat̉: tā in ſcriptura qͣꝫ in ꝓnūciationens. ¶ Itē vt in eodē lib. dic̄ Priſ. Di vel dis p̄poſitiōesſemꝑ in ꝯpōne īueniunt̉: ⁊ hn̄t eandē ſignificationē quamab ⁊ abs: ſūt aūt ſeꝑatiue: vt diuido dis. diduco: diſtrahodiſcurro: qd̓ dia p̄poſitio apud grecos facit. ¶ Et ſciēdumꝙ tūc dis p̄ponit̉ qn̄ ſequit̉. c. vel. f. vel. p. vel. s. vel. t. vel. i.loco cōſonātis: vt diſcūbo: diſcutio: differo: diffido: diffundo: in ꝗbꝰ. s. in. f. ꝯuertit̉ euphonie cā. diſpliceo: diſputo: diſijcio: diſſero: diſtraho: diſtribuo: diſtorqueo: diſiectꝰ: diſiūgo. Alijs v̓o ꝗbuſcūqꝫ ꝯſonātibꝰ ſeq̄ntibꝰ di p̄ponit̉: vt dignoſco: dimitto: diduco: digero: diluo: diruo: ⁊ vbiqꝫ ꝓducitur di: excepto dirimo ⁊ diſertꝰ. Luca. ī. 5. Et nō admiſſe dirimit ſuffragia plebis. Hora. Fecūdi calices quē nō fecerediſertū. Cōponit̉ aūt dirimo a di ⁊ emo īterpoſita .r. cā euphonie. diſertꝰ v̓o componit̉ a. di. ⁊ ars īterpoſita .s. ¶ Etnota ꝙ di qn̄qꝫ cōponit̉ cū dictōe incipiēte a vocali: ⁊ tuncaliqn̄ recipit rcā euphonie vel cā vitādi hiatū: vt dirimo.Qn̄qꝫ recipit .s. vt diſertꝰ. Tn̄ ſcias ꝙ bis ⁊ tris cū componuntur cum dictiōe incipiēte ab f. abijciūt .s. ⁊ pͥmā corripiūt. Nā. i. an̄. f. ſiue ph. ꝓducit̉ vt ripheus: p̄ter ꝯpoſita a.numeris: vt bifidus: trifidus: bifariꝰ: ⁊ ſimilia.21 finit ſyllabā nec̄e ē ſeq̄nteꝫT. ſi ſuperiorē quoqꝫ ab ea īciꝑe: vt omittoquotta atticꝰ attīet. Si opponat̉ de atqꝫ atubi: aſtubi vtqꝫpoſtqͣꝫ. Dico ꝙ nō ſūt ꝓprie ꝯpōnes: ſed potiꝰ q̄dā irregulares dictionū aggregatiōes: ⁊ ſic obiectio ceſſat.terminat ſyllabam in media dictioneX. nullaniſi in compoſitis a p̄poſitione ex q̄ integra manere pōt ſequente. c. vel. p. vel. q. vel. t. vt excurroexpello exquiro extendo. S. etiā ſequente ex abijcit̉ .s. vtexequor. vn̄ verſus. X. p̄cedente cadit. s. de ꝑte ſequente.L. quoqꝫ ſequente inuenit̉ in hoc noīe exlex ex ītegra. F.enim ſequēte in eā cōuertit̉ .x. vt efficio effundo effero. Ceteris v̓o cōſonātibus ſequētibꝰ. e. nō ex p̄poni ſolet. ita dicit Priſ. in. 2. maio. In. 14. aūt lib. ſic dicit. Etiam in appoſitione ⁊ compoſitione inuenit̉ ante. b. d. g. l. m. n. r. ⁊ an̄. u.⁊ .i. loco cōſonantium poſitas: vt ebibo educo egero eludo