¶ ParsI.De mutatōe ꝯſonāʸ iū
tiſſime loco cū ſyllabe quū ponebatur: ⁊ econuerſo: vt arquus coquus: oquulus pro arcus: cocus: oculus: quuꝫ procum: quur pro cur. De q. etiam ſupra dictum eſt quādo determinaui de k. q. c.aſpiratione ponit̉ in latinis dictionibus. InR. IIE grecis v̓o vel pͥncipalis vel geminata in media dictiōe aſpirat̉: vt rhetor: rhodus: pirrhus. Trāſit in l.vt niger nigellus. vmbra vmbella. In s. vt arbor vl̓ arbos.odos pro odor. verro pro verſus. In duas s. vt vro vſſi. gero facit geſſi. In u. conſonantem. vt tero triui. ſero ſeui. Inn. vt eneus pro ereus.apud vetuſtiſſimos ſuam vim freS. in metri quēter amittit: vt Uirg. in. io. Enei.Ponite ſpes ſibi quiſqꝫ. Trāſit in m. vt rurſuꝫ pro rurſus.dīminuo pro diſminuo. Terētius in adelphis. Dīminuet̉tibi cerebrum. Et ſcias ꝙ dīminuo ꝑ duo m. dr̄ a diſ ⁊ minuo .i. in diuerſas partes minuo. ſed diminuo ꝑ vnuꝫ m. adi ⁊ minuo importat diminutionē. Item s. mutat̉ in n. vtſāguis nis. in r. vt flos ris. ius ris. in x. vt aiax pro aias. ⁊ pꝰſtrix pro piſtris. in quo ſequimur dores. illi eniꝫ ornix proornis dicūt. in d. vt cuſtos dis. preſes p̄ſidis. palus dis. in t.vt nepos tis. virtus tis. in u. ꝯſonātem. vt bos bouis. Iteꝫſepe pro z. ſolemꝰ ſ. geminatā ponere. vt patriſſo pro patriz0. Sepe etiam ſ. pro aſpiratiōe ponit̉ in his dictionibꝰ qͣsa grecis ſumpſimus. vt ſemis. ſex. ſeptē. ſicut vult Priſcia.in pͥmo mino. ¶ Hic eſt ſciēdū ꝙ ſ. frequēter inuenit̉ liq̄ſcere: maxime apd̓ antiquos. ⁊ ideo de liꝗdis aliqua dicāInuenit̉ aūt liqueſcētia: tam in vocalibꝰ qͣꝫ in ꝯſonātibus.Et de vtraqꝫ hic dicaꝫ. Uocales vt dicit Priſ. apd̓ latinosoēs ancipites ſunt vel liꝗdē .i. que facile mō ꝓduci mō corripi pn̄t. Inuenimus enim qn̄qꝫ vocalē eandē ꝓduci: qn̄qꝫcorripi: ſicut patet in hac dictiōe tenebre: cuiꝰ penul. ꝓdu.⁊ cor. v̓tute illius liꝗde que eſt ibi .ſ. r. ⁊ vocant̉ liꝗde qͣdaꝫſil̓itudine. liquidū enī de facili currit de vno loco ad aliūſicut videmus in aqua ⁊ vino ⁊ oleo: ita etiā in vocalibꝰ. facile eniꝫ ꝓducunt̉ ⁊ corripiunt̉: ſicut dictū eſt. Sil̓r dn̄r ancipites .i. dubie: qꝛ ad vtrūqꝫ ponibiles ſunt: vt on̄ſum eſt.In ꝯſonātibꝰ enim etiā ſunt ancipites .ſ. liꝗdē vt. l. r. q̄ mōlongā mō breuē poſt mutas poſite in eadē ſyllaba faciuntſyllabā. His ꝗdā nō irrōnabiliter addūt m .n. qꝛ ip̄e quoqꝫcōes faciūt ſyllabas poſt mutas poſite. Un̄ Qui. ī. io. metamor. Piſcoſāqꝫ gnidō grauidāqꝫ amathunta mētallis. Ecce hec lr̄a n. poſita in eadē ſyllaba cū muta. g. nō facit vocalem ſequēteꝫ .ſ. gni longā. Scias tn̄ ꝙ aliter dn̄r vocales liꝗde ⁊ aliter ꝯſonātes. Uocales dn̄r liꝗde: qꝛ de facili mouent̉ de correptiōe in ꝓductionē: ſicut p̄dictū eſt. Cōſonātes v̓o dn̄r liꝗde: qꝛ hn̄t ptātem deſtruēde correptiōis qn̄videlicet nō liqueſcūt: ⁊ nō deſtruēde qn̄ liqueſcūt. nā tūcvocalis breuis remanet ſic̄ naͣliter erat. Inuenit̉ etiaꝫ heclr̄a s. liqueſcere: maxime apd̓ antiquos: qꝛ videlicet in ſcāſione metri abijcit̉ ꝯſonās cū p̄cedēte vocali: qn̄ ſequēs dictio incipit a vocali. ⁊ hoc fit frequēter in hac lr̄a m. vt apd̓Horatiū. Oībus hoc vitiū eſt cātoribꝰ īter amicos. Qn̄qꝫfit in hac lr̄a s. vt apud Catōnē. Succeſſus īdignos noli tuferre moleſte. Abijcit̉ enim s. cū ſua vocaliu. de hac dictione ſucceſſus. Qn̄qꝫ abijcit̉ ſine vocali: vt apud Horatium.Regis opus ſteriliſqꝫ diu palus aptaqꝫ remis. Abijcit̉ enīs. finalis de hoc nomine palus: vt fiat breuis ꝓpter ſequētem vocalem: vel ſi liqueſcit s. vltima hꝰ nominis palus īſcanſione metri: quod etiam fit apud Catōnem. Qd̓ noſtifactum nō rectū noli ſilere: qͣſi dicat noli ilere. ⁊ apud Lucanū. Terga ſedent crebro maculis diſtīcta ſmaragdo. Inſcanſiōe .n. s. abijcit̉: ⁊ dicit̉ maragdo. Inde ēt eſt ꝙ diſertus corripit pͥmā ſyllabā di: cū ſit naͣliter lōga: qn̄ cōponit̉ex di ⁊ ars īterpoſita .s. cā euphonie qd̓ ibi liq̄ſcit. ¶ Sic gͦfrequenter fiebat oliꝫ in hac lr̄a .s. eclipſis: qꝛ. s. ſonum hꝫ
valde facilem ⁊ qͣſi ſibilantē: ⁊ multotiēs liqueſcit. Nō ſelum aūt. s. liq̄ſcit in metro: ſed ēt in ꝓſa: lꝫ de hoc Priſ. nōfaciat mētionē. ¶ Ideo nota ꝙ s. poſita inter duas vocales fere vbiqꝫ liq̄ſcit qͣꝫtū ad ſonū .i. nō ꝓfert̉ ī ſui pleno ſono: vt niſi deſignaui. Hoc aūt nō pōt accidere in x. lꝫ affinitatē habeat cus. Non enī videret̉ rōnabile nec euphonieꝯſonū ꝙ x. cū ſit duplex ꝯſonās ſemꝑ deueniat ad mediūſonū ſimplicis ⁊ liꝗde ꝯſonātis: ſic̄ ad ſonum de s. liꝗda vtvidelicet ꝓferat̉ eo ſono quo ꝓfert̉ niſi dixit vel vexillūvel auxiliatꝰ. vn̄ aliter eſt dictio ꝓferenda qn̄ ſcribit̉ ꝑs. ⁊qn̄ ꝑ x. ſic̄ manifeſte pꝫ ī hoc p̄terito hauſit: qd̓ ſcribit̉ ꝑs.qn̄ eſt p̄teritū de haurio ris. ⁊ ī hoc p̄terito auxit qd̓ ſcribit̉ꝑ x. qn̄ deſcēdit ab augeo ges. Sil̓r pꝫ in hoc p̄terito luſit:qd̓ ſcribit̉ ꝑ s. qn̄ eſt p̄teritū de ludo dis. ⁊ in hoc p̄terito luxit: qd̓ ſcribit̉ ꝑ x. qn̄ eſt p̄teritū de luceo ces. vl̓ lugeo ges.In ꝗbus intelligētibꝰ pꝫ qͣꝫ differēter ꝓnunciet̉ x. abs. licda. Sicut gͦ ꝓnūciat̉ auxit luxit qn̄ ſcribunt̉ ꝑ x. iteꝫ dixitvixit: ſic ꝓnūciāde ſil̓es dictiōes ſunt: vt auxilium auxilietus. vexillū vexillifer. ¶ Ad maiorē aūt declarationē eorum q̄ dicta ſunt de liꝗdis: ſcias ꝙ ẜꝫ quoſdā triplex eſt liqueſcētia lr̄e. Eſt enim q̄dā liq̄ſcētia q̄ dr̄ q̄dam habilitaselemēti ẜm ꝙ facile trāſit de ꝓductiōe in correptionem ⁊ecōuerſo ⁊ hec eſt tm̄ in vocalibus. Eſt etiā q̄dam alia liq̄ſcētia que attēdit̉ qͣꝫtū ad ſub̓am lr̄e. ſiue ẜm naͣm ꝓlationis ipſius .i. ẜm ꝙ ipſa ſubtrahit̉ ⁊ nō ꝓfert̉: vel ſemipleneꝓfert̉: ſicut patuit ī hac lr̄a s. Sil̓r habet̉ ī multis alijs: tāvocalibꝰ qͣꝫ cōſonātibꝰ. vt ſuadeo ſuauis ſuauitas omittoin quibꝰ in ſcāſione ſubtrahit̉ u. vl̓ m. ⁊ eſt ho liqueſcentiaſub̓alis: p̄cedēs v̓o accidētalis. Et hec ſecunda pōt eſſe invocalibus ⁊ ꝯſonātibus: ſicut p̄dictum eſt. Eſt ⁊ tertia liq̄ſcētia lr̄e que attēdit̉ circa lr̄e ptātem: ſicut videmꝰ in liquidis l. r. que nō ſemꝑ cū aliqua ꝯſonāte ꝓdu. vocalemp̄cedentem: īmo ipſis liq̄ſcētibꝰ vocalis corri. vt illud Proſperi. Et tenebris addit qͣs ſine luce gerit. ¶ Hic nota ꝙliꝗdē poſite poſt mutā in eadē ſyl. naͣl̓r ꝑmittūt p̄cedēteꝫvocalē naͣl̓r breuē corripi: vt aſſecla ⁊ tenebre. vn̄ dixi naͣliter breuē: qꝛ ſi naͣl̓r eēt lōga nō poſſet eē breuis nec in v̓ſunec in proſa. vn̄ qꝛ mater ⁊ frater naͣliter ꝓdu. pͥmā: nunqͣꝫcōmatres ⁊ ꝯfratres pn̄t in penul. corripi nec in v̓ſu nec inꝓſa. Si aūt breuis ſit: naͣliter pōt ꝓduci ⁊ corripi ī metrovt tenebre penul. cor. ⁊ tenebre penul. ꝓdu. ſed in ꝓſad̓bꝫcorripi penul. vt cōpatres tenebre. ⁊ hec cōiter ⁊ qͣſi generaliter cor. Pug. vero videt̉ fuiſſe qͣſi ſingularis opīonis īhoc. Dicit .n. in quodā libello quē cōpoſuit de accētu: ꝙ qn̄liquida ponit̉ poſt mutam in eadē ſyllaba naͣliter: ꝙ ſi vocalis eſt naͣliter breuis: pōt corripi ⁊ ꝓduci in metro: ⁊ etiāin ꝓſa. ſi aūt eſt naͣliter longa tam in v̓ſu qͣꝫ in ꝓſa ꝓdu. vtcōmatres. vn̄ pōt dici ẜm eum tenebre penul. cor. ita ꝙ ſitaccentus ante penul. qꝛ breuis eſt naͣliter. Etiā pōt dici tenebre penul. ꝓdu. eo ꝙ accentus pͥncipalis ſit in penul. ꝓpter poſitionem ꝯſonantiū. vn̄ pōt tenebre in penul. corri⁊ ꝓdu. in proſa pro voluntate legētis: ſed qd̓ prius dictumeſt cōiter tenet̉: ⁊ hoc puto eſſe verum.in. s. vt verto verſus: cōcutio cōcuſſus.T. trant 4. vero antecedēte trāſit. t. ī. x. vt pectopexui: flecto flexui. ¶ Hic nota ꝙ ſic̄ dicit Pug. in vinciocis. regula generalis eſt ꝙ quotiēs t. ponit̉ ante .i. purā ſequente vocali hꝫ ſonū de. c. vt lectio amatio: niſi p̄cedat s.vel. x. vel aſpiratio intercidat inter. t. ⁊. i. vel niſi differētiaimpediat. S. antecedēte: vt ſaluſtius. x. vt cōmixtio. aſpiratio intercedit: vt corinthios. Et in his oībus ⁊ ſil̓ibꝰ. t. tenet̉ in ſuo ſono: lꝫ ſequat̉ .i. pura. Differētia impedit ne. t.habeat ſonū de. c. lꝫ. i. pura ſequat̉ in iſtis genitiuis litiuꝫvitiū ad differētiā iſtoꝝ noīatiuoꝝ hoc vitiū: hͦ liciū. Dicēdū eſt gͦ ī hymno ſexte. Extīgue flāmas litiū. ⁊ ſil̓r vitis vitiū: vt t. retineat̉ in ſuo loco: lꝫ i. pura ſequat̉. Et ſcias ꝙ lꝫ