cōſcripſerūt. Sꝫ hec: oīaqꝫ hijsſil̓ia pellātur a ciuitate. Sꝫ forſā inqͥt ip̄i quid̓ dij nullo modomutatur. Nra vero phataſmataita mouet. ut mutai nobis videantur. Quid igit̉ in ꝙͣ vellet nevn̄ꝙͣ deꝰ mētiri. a ſeducere re ul̓verbo. falſa nobis phātaſmataimpͥmēs? Neſcio id quidē inqͥtAn ignoras īquit qd̓ vere falſūē ſi ita dicere cōueīt id non deoſolū: veꝝ etiā hoībus odio eē?Rūo id dicis inqͥt? Nō emī intelligo. putas enim inꝙͣ magnūquid me dicere. ego vero dicoquom falſū ita in aīo ſe habeatut errore intellectꝰ circuuoluat̉atꝫ ignorantia nemo penitus idvellet. ⁊ oder̄t oēs id falſū. hocenim ē qd̓ paulo an dicebā vere falſū animi eius q̄ mētitur ignoratia. Falſitas enī q̄ in verbiē. eius falſitatis imago ē: qͣ animus ſeducitur. qd̓ quidē falſitatis ſimulacrū ſincera puraqꝫ falſitas nō ē. atꝫ ideo nō ſēꝑ odiodignū ē. ꝯducit enī nōnunꝙͣ vl̓adu̓ſus hoſtes vel ad eos qͥ amici vidētur. qn̄ mali aliqͥd inferre conatur. Cūc enī ad incomodoꝝ euerſione falſitate vti nonincōmodū ē. priſca etiā q̄ certeſcire nequimꝰ ꝙͣueriſil̓it̓ fingētes nōn̓l inde vtilitatis adipiſciconam̉. Qua igͦr racōne falſitasdeo ꝯueniet? Otrū qꝛ priſca neſciat? an quia hoſtes vehement

formidet? an qꝛ ſuoꝝ īſidias velit effugere? Nihil īquit hoꝝ dedeo dici pōt. mentiri ergo deunefas ē dicere Vn̄ ſimplex maxīe⁊ verus verbo atqꝫ re ē. nec ipſeī ſe ip̄m mutatur. nec alios autphataſmatibꝰ. a̓ verb̓. a̓ ſignivigilātes. a̓ dormentes decipit.Recte iſta oīa dicta ſunt inquitSit ergo iſta ſecūda formula.ne cuiliceat ſeductore a̓ mēdacē. a̓ mutabilē aliqͦ mō deū appellare. Quare non ē laudandūilld̓ homericū ꝙ ſomnium Agamēnoni miſſum ē. nec Eſchylꝰaudiēdus quom fingat Thetidadicere Apollinē in nupcijsſuis optimos eā filios ac lōgevite habiturā ceciniſſe. Et egoThetis apud eū dicit d̓mū Apollinis os falſū poſſe dicere nō ſperabā: nūc aūt video ab eo ip̄o qͥnihil ſecūda de filijs cecinit filiūmeū eē interfectu. Hec ceteraqꝫhmōi pellenda oīno a ciuitateſunt. Rd̓ igitur Plato verb̓ p̄cipit. idip̄m re in hebreoꝝ ſcriptura factitatū inuenies. nullā eīde deo turpem fabulā. nullā deāgel̓ nullā de pijs viris inueīesQuom autē bonoꝝ cauſā eē deūplato aſſea̓t. nōne a moyſe illd̓accepit qͥ ſingulis creatis ſb̓iūgit. Et vidit deꝰ qꝛ bonū. ⁊ oīaſimulr̓petēs. ⁊ vidit deus inqͥtvniuerſa q̄ fecerat. ⁊ ecce valdebnna: nec vnꝙͣ apud hebreos