illis pingentes. atqꝫ cōtraria q̄pigere debuer̄t. Hec inquit recte accuſanda ſunt. ſed quenaſunt falſa atqꝫ improbe dicta?Primū inꝙͣ maximū ⁊ de rebusmaximis mēdaciū non bn̄ mentitus ē. qui dixit celū ea feciſſe.q̄ ab Heſiodo narrantur: ⁊ ꝙSaturnꝰ ip̄m vltus fuerit. Nāetiam ſi vera eſſent: tacenda omnino tn̄ putare. nec ita facile adomnes efferēda. ſed maxime certe celanda. ꝙ ſi neceſſitas q̄dādicere cōgerꝫ. pauciſſimis tradēda fuiſſe. Ardua enim ſūt nec p̄dicandao Adymante in ciuitate nr̄a. Nec enī iuueni ꝑſuadēdūeſt. vlciſci parētes oportere etiāſi īiuriā inferāt. nec aūt omninocredēdū ē deos int̓ ſe ita diſſidere ut alius alij bella ⁊ pugnā cieant. nec enim vera hec ſunt. necnobis cōducibilia. qui ſi rēpublicam cōſeruare volumus. inteſtina bella odia ⁊ ſimulacōnesturpiſſimas ducere debemꝰ. necgigantū adu̓ſus deos pugnas⁊ heroum cognatos adoleſcentibus explicadas iudico. ſed ſialiquo modo poſſemus nunꝙͣciui ciue fuiſſemimicū id libenterꝑſuaderemus. Hec enim maxīeadoleſcētibꝰ. hec viris. hec ſenioribꝰ p̄dicanda. Quare poete cogendi etiā ſunt hec carminibusedere. Saturni autē vincula. ⁊vulcani a pr̄e proiectio quom

auxilium pulſate matri efferretdeorumqꝫ pugne quas Homērus cōſcripſit nullo modo audiede. Nā etiā poete ꝙͣoptime atꝫvtiliter de deo fingere dn̄t Multum enī ad virtutem hmōi carmina cōducut Quas igitur dicemus vtiles ad virtute de dijs fabulas eē. ut reſpondeamꝰ ſi quiinterroget.On ſumꝰ inquit o Adymante in pn̄tia poete. ſꝫvrbiū cōditores. Cōditorem aut vrbis oportꝫ formaˢquaſdā reꝝ tenere: in quibꝫ verſari poete ita debēt. ut inde digredi ſibi non liceat. Recte inqͥt dicis. Sꝫ quena iſte forme ſunt?Tales certe inqͥt qualis ſit deꝰheroicis lyricis tragoediſqꝫ dicēdū eſt. nam quom deus bonꝰvere ſit. nihil ei mali attribueredebent. Bonū aūt nullum nocꝫan non? Ita videtur inquit. Putaſne igitur qd̓ innoxiū eſt nocere an nō? Nullo modo inquitQuod aūt non nocꝫ facitne qͥcꝙͣ mali? neqꝫ id quidē. Qd̓ porro nihilmali facit. nullius certemali cauſa erit. Aſſentio. Nihilergo nocebit. Preterea omnebonum vtile ē an nō? Vtile videlicꝫ. Erit ergo cauſa felicitatis.Ita prorſus. Seqͥtur ergo ipſum bonū non eē cauſā omniūſꝫ eoꝝ ſolūmodo que ꝓbe ſe habēt. maloꝝ vero minime. Id iā