viroꝝ. q̄ poſt diluuiū fuerāt diligenter exponit. Nam ꝑutilemhac hiſtoriam legibꝰ futurā iudicauit: hūc ſcribendi modū inlegibꝰ Plato miitatus eſt. hijsprimordijs enī legū antiqͥtatevtitur ⁊ diluuij mecōne facta vita etiā q̄ poſt diluuiū fuerat explicare non renuit. An inqͥt ig̓rpriſci ſermōēs veri nob̓ videturq̄na multis peſtibꝰ atꝫ diluuijshoīes ita perijſſe ut pauciſſimirelicti ſint. Valde mꝙͣ hoc viſimile cūctis videtur. Intelligēdūeſt ig̓r eos: qͥ nūc effuger̄t mōtanos quoſdā fuiſſe ī cacumībꝰaltiſſimoꝝ mōtiū hitātes a qͥbꝰpoſtea hoīes multiplicati ſunt.Quare ncc̄e fuerat artiū diſciplineqꝫ ciuilis imperitos fuiſſe acab om ambicōe habēdiqꝫ cupiditate ceteriſqꝫ vicijs: que ī ciuitatibꝰ maxīe ſūt liberos. hijs talibuſqꝫ latius narratis vitas hominū qͥ poſt diluuiū fuer̄t expofuit. Deīde ad grecoꝝ antiqͥtatēdeſcendit. ut ad hebreoꝝ Moyſes. Eorū igr̄ meminit. qͥ p̄clarafacinora in troia fecerūt diſciplina lacedemomoꝝ ciuilem nonpretermittit. Perſaꝝ qͦꝫ vitas tāeoꝝ qui recte ꝙ eoꝝ q̄pperā vixerāt nobiliſſimorum tetigit. Etptꝫ hiſtoria huiuſmoī legū poſicōem aggreſſus eſt. adeo etiain hijs Moyſi doctrinam adini
Vomi Moyſes vniuerſas leges ſuas diſciplināqꝫ viuēdi a pietate īdeū depēdere volueīt. ac id̓o a creatore oīm mitium librorum ſuorū fecerit. ⁊ res hūanas a d̓inisdepedere docuerit. ipſaſqꝫ d̓inasad deu creatorem omniū retulerit O perepretiū eſt cōſiderarequo Plato eum diligētiſſime ſequēs cretenſiū ac lacedemoniorū leges incuſat. Moſayca ve̓olege aꝑte probat ſic in pͥmo delegibꝰ dicēs Cretēſiū leges oībꝫgrecis nō maxīe cōferunt Ita eīrcepoſite ſūt ut utētes eis quonioma bona inde cōſequantur felices ſint. Duplicit̓ aut bonā dicūtur alia enim humana ſunt. aliad̓ia: dependēt autē a d̓inis hūana. Diuinis igitur que maioraſunt ſuſceptis imnora etiam poſſidētur Ill̓ aūt ſpretis vtriſqꝫ ciuitas priuatur. Minoꝝ vero pͥiūe ſanitas deīde pulch̓tudo tercio vires ad curſū ⁊ ad alios corporis motus quāto diuitie quenō ecce ſūt ut vulgo d̓r ſi prudēcia ſequuntur. que quidē prudētia diuinaꝝ reꝝ primia eſt deīderacōne habita moderacō ex hijſduobꝫ fortitudīe adhibita iuſticia tercō emergit. qua̓ta ⁊ fortitudo q̄ oīa natura rebus hūanianteponuntur. Quare oportetut legis lator hūc ordīeꝫ ſeqͣturdeinde madādū ciuibꝰ ut ad hec