HumReterea Moyſe dicēteIl3Ade aūt non inuenieba1tur coadiutor ſimil̓ eiꝰImmiſit ergo deꝰ ſoporē in AdāQuoniqꝫ obdormiſſet tulit vnāde coſtis eiꝰ. ⁊ repleuit carne ꝓea. ⁊ edificauit deꝰ coſtā quā tulea̓t de Adā ī mulierē. Ruoni nōintellexerit Plato quo ſenſu iddictum ē. qꝛ tamēmoſayca omnia fuerat admiratus voluit ominō p̄terire. Itaqꝫ Ariſtophanicomedo. qͥ etiā rebꝫ honeſtis illudere ſolebat oracōnem in Sympoſio attribuit dicēs. oportꝫ pͥmū vos naturā hūanam. ⁊ paſſiones ipſiꝰ p̄dicere. Priſca emīnoſtra naturā alia erat ꝙͣ nūc ē.Non enim duo genera hoīm utmodo. ſꝫ tria fuer̄t. Ad maſculūenim atꝫ feminā terciū etiā aderat vtriſqꝫ ꝯmune. cuiꝰ rei nom̄ſolūmodo relictū ē. Res vero penitus perijt. Nā Androgynumtūc re ip̄a ⁊ nomine ex vtriſqꝫmare ſcꝫ atqꝫ femina conſtabatſtis quom aliquātulum ut ariſtophanes ſolebat illuſerit ſubiūgit dicēs. Hec uppit̓ dixit. ⁊īcidebat hoīes medios. Et apoſlini iuſſit ꝑtes inciſoꝝ ita ꝯiugere. ut faciēs adceſurā verteret̉.Pom Moyſes pͥmamhominū vitam ī ꝑadiſo391Odei nulla re indigentē qͣſi d̓inam aſſerat. oīaqꝫ ſponte aterra ꝓducta nudoſqꝫ fuiſſe cō
firmet. Audi quēadmodū ea ipſa Plato grece cōſcripſit deꝯ inquit paſcebat eos ſicuti nūc homines nōnulla aīalium generanulla tunc erat reſpublica. necliberoꝝ ꝓcreacō. Aterra enī homines emergebāt. ⁊ hec ōnia. q̄modo ſunt habētes magna optimoꝝ copia fructuū facilime atqꝫ optime viuebant. quos nonculta. ſꝫ ſpōte terra edebat. nudiſine aliqua erat moleſtia: viciſſitudines enim tēpoꝝ ſūma tēperie conectebantur.Rudencorem omnibusbeſtijs terre ẜpentē fuiſſe. ⁊ ẜmonē eiꝰ viciſſimcū muliere habitū Moyſes ſcribit. qua rem quomō Plato narrauit non ē alienū audire. Quiſaturni tēporibus erat inqͥt tanta virtute pollebāt. ut non cumhoībus ſolū. veꝝ etiā beſtijs orationē vti poſſent Sꝫ nō ad philoſophia ⁊ inter ſe ⁊ cū beſtijshac virtute vtebātur diligent̓ſcrutantes de ſinguloꝝ naturaad accumulacōnem prudētie.Sꝫ cibo atꝫ potui tanꝙͣ eluoneˢcōtinue inherētes fabulas ſecum⁊ cū beſtijs tales ꝯferebāt. qͣlesmodo de ipẜ narrātur.Oyſes in ſcribēdis legibꝰ antiqͥtate magna ꝓexordio vſus vitas hominū ⁊ diluuiū narrat. ⁊ virtutes atqꝫ delicta nobiliſſimorum