felicē arbitrai̓s etiā ſi Criſeo ditior. acutior viſu ꝙ ſynceus maioribꝫ corꝑis viribꝰ ꝙͣ crotoniataille Milo. Ganymēde formoſiorſit oībuſqꝫ alijs corꝑis ⁊ exterioribus bonis abūdet. Qui enīmentem ſuā plurimoꝝ dn̄aturac peſſimoꝝ ſb̓iecit cupidinis doloris timōīs ſtulticie iuſtitie felixatꝫ btus eē nullo mō poteit etiāſi vulgo beatus appelletur Aāſi anii oculos p arūper volueiseleuare atqꝫ ut poſſibile hōī eſtde vero bono cōſiderare: oī a quenūc admirari videis magno riſuprolequeris. Semper enī quūmeliora lateant īlocum eorummala irrupentia laudantur. quuvero in mediū adſunt bona tūcque contraria ſunt ac luce dilucidius turpitudinem ſuam oſtedunt. Si ergodiuinū illd̓ bonūmente cōceperis. nihil eoꝝ quedixiſti facile apud vicōſos inuemr̄i inter bona collocab̓. Precioſiſſimanempe illoꝝ argēti atqꝫauri metalla ſūt: que a peſſiā terraꝝ parte ſolent ꝓdire: permultum nāqꝫ ꝓfecto intereſt intermētalloꝝ ſterilitatem ⁊ fecūditatem terre non metalloſe. Cōge quippe abeſt argēti atqꝫ auri natua a bonitate frugum ſineqͥbus viuere nequimꝰ qd̓ maxime in annone patꝫ cai̓tate. Oreenim thelauros ꝓ modici temporis alimento recte ꝓpter neceſſi
tatē iudicātes libēter oīes ꝓicere ſolēt qn̄ aūt neceſſaria nobiscumulate affluūt nature bonisabundantes contenti eſſe nonpoſſumus. ſed argento atqꝫ auro mhiantes ⁊ qͣſi oculis captiterreno pondere huc atqꝫ illucꝓpter auaītiā fermur. ꝯtinuoqꝫpecunie gra bello vexam̄ Veſtesetiā magnificas cupimꝰ q̄ nihilaliud ſūt ꝙ textōie artis laudeˢ⁊ flos ouiumut nonnulli poetedixerunt. Qui vero glorie adeocupidꝰ eūt vel a mal̓ laudai cupiat hūc improbū eē ncc̄e ē qͥppe vnumqd̓qꝫ ſuo ſimili gaudꝫbona aūt valitudinē auꝝ querꝫſi didicerit non paruos aimorbos ab audituoriri. qͥ viribꝰ corporis ceruicē eleuat atrociſſiāsan oculos beluas ponit Ita enī ītelligꝫ turpiſſimū eſſe feraꝝ viribꝰ hoīem gl̓ari: formoſitate corꝑis iactae̓ mētis compos nemopoterit: q̄ breui adeo extiguiturtepoe̓ ut an̄ꝙͣ floreſcat defloruiſſe videatur. preſerti quū etiā inaīata artis oꝑa picta ficta textanon ꝑua videat extare pulchritudine. Ruoꝝ omnium n̓l vnꝙͣapud deū inter bona enumeratūē. quid dico apud deum? quumneqꝫ periti homines qͥ recte philoſophantur bonacāducas hares aut arbitrētur aūt appellēt.qui vero falſam ⁊ nomine ſolūphiloſophiā ſequūtur hij aīmi