viuendū incitauit. Eſſci ſūmi oīum atqꝫ maxī ſunt ab hoſiotēteideſt greca lingua ſanctitate ſicut mihi videtur appellati: quorū ſecta nō genere ſꝫ virtute atꝫhumanitate diſcernitur. Itaqꝫnemo puer nemo adoleſcens ꝓpter īſtabilitatē etatis ſꝫ viri oīnes a̓ ſenes ſūt. qͥ nullo corporismorbo nulla animi ꝑturbacōneferuntur ſed vera ſoli hominū lib̓tate fruutur: cuius rei vita ſua teſtimoniū prebet Nemo ꝓpriumaliquid poſſidet: non domus nōpecus non vas aliquod: ſꝫ oībꝰin medio poſitis cōmunit̓ vtuntur. habitant ſimul ⁊ cōuiuuntqͣſi ſodales. quūqꝫ omnia ꝓcōmuni vtilitate fatiat: alia aliorūnegotia ſunt: q̄ impigre ſubeūtes certant nō frigus non calorenon aliqua mutacōem aeris formidantes: ſꝫ an̄ ortū ſolis ad ſolitos labores verſi crepuſculo veſꝑtino cū gaudio redeūt nō alitꝙ qui certamne gymnico exercētur. Meliora enī ⁊ iocūdioratam aīo ꝙͣ corpori ea certamnaputant: q̄ non ſeneſcūt cū corꝑeꝯut aut eoꝝ alij agricole. alijpaſtores: alij apiū cultores. alijhaꝝ arcium magiſtri. ita ut perfecte inter ſe viuant alijs non indigentes. n̓lfacere recuſant. qd̓quum vtile ſotietati ſit turpe nōe. Quūqꝫ alaboībus ſuis mercedem ceperint apd̓ eum deponūt
qui queſtor creatus eſt. Is omnia diligenter procurat quibuſegent. egent autem pauciſſimisquū oneꝫ luxum tanꝙͣ aīme atꝫcorporis morbum aſpernentur.Cōmunis eſt ip̄ẜ non menſa ſolum verūetiam veſtis tenuis qͥdēomnis ſꝫ grauior in hyeme. quein vno depoſita loco ē. vn̄ vnuſquiſqꝫ īdifferēter aſſumit. Egrotacioqͦꝫ corporis ſi acciderit: ſtudio atqꝫ cura omniū ⁊ re cōmuni curatur. Senores ſi abſqꝫliberis nature cōcedūt feliciſſimiomnium putantur honorati aceteis non minus ꝙͣ ſi eos genuiſſent. et quoniā acutiſſime matrimonio huiuſmodi ſocietateꝫfacile diſſolui poſſe ꝑſpexerunt:vxorem ducere omnino recuſātcaſtimonie ſummopere ſtudentes. Tlimium enim mulier ſe ipſam amat ⁊ zelotypia maximemordetur. ac viri mores artificōquodā atꝫ lenocimo facile pōt īpeiꝰ ꝑu̓tere ſi vero etiā liberos viro pepererit: q̄ prius aſtute faciebat ea iā audacter atꝫ aꝑte aggredit̉: ōniqꝫ vi regere marituconat̉ Quare vxor huic ſocietati in imiciſſiā iudicata ē. nō ẜuatenī mores nec ꝓbꝰ erga oēs ē qͥa̓ voluptate victꝰ a̓ liberoꝝ amore ſuperatus ī ſeruitutē vxoris deductus eſt. Hac vita eoꝝ ſit utnon priuati ſolū verūetiā regesatqꝫ pn̓cipes eoꝝ philoſophiā