eſſe cauillātur. alij deum eē cōcedentes gub̓nacōneꝫ reꝝ ipſi cōcedere nolunt Apud nos autema mulieribꝰ etiā ⁊ ẜuis audiesomnia nr̄a ſtudia ad deū referrioportere. vn̄ factum eſt ut nonnulli tanꝙͣ magos atqꝫ inerteˢnos accuſent. qꝛ nouaꝝ reꝝ inuentores nō ſumꝰ. qd̓ apud alios ita laudatur ut qͥ patria conſuetudīe ꝯtempta mnouare q̄cꝙͣ potuerunt ſapientes fuiſſe videantur. Nos aut ecōtra id p̄cipuūprudentie atqꝫ virtutis munus exiſtimamus. ut nihil omninō conͣ legem a facias a̓ cogiteˢque res maximo argumēto ē leges Moyſi optime atꝫ diuinitꝰlatas eē. nam qͥ aliter ſe habentexꝑientia redargute ceciderūt.noſtre aūt legis quidna aliqͦsmutare qͥat? vel quid melius a̓inueīet a̓ ab alijs accipiet? numvniu̓ſū diſcipline ciuilis modūrep̄hendꝫ? Sꝫ quis iuſtior autmelior modꝰ excogitabitur ꝙͣhic ſit qui deū principe ꝓpoſuerit. ⁊ ſacerdotibꝫ ꝯmunit̓ maxīarū reꝝ gubernacōem attribueitac ſūmo pontifici. ſacerdotis tūoīm regime cōmiſerit: quos nōcenſu aut gn̓e ſꝫ virtutis p̄ſtantia ad dei cultū aſſumpſit ⁊ legialiarūqꝫ reꝝ curā illis ꝯmiſit. utip̄i ⁊ dubia decidant ⁊ peccātespuniant. Quis igitur principatus hoc melior? a qͦs maior deo

pōthonorafferri? Tota quippemultitudo pijſſime deū colit. ⁊ſacerdotibꝫ maximarureꝝ curaꝯmittitur. Ita fit ut tota diſciplina ciuilis quedam ſolēnitas eēvideatur. Nam q̄ paucis diebuſvix alij fatiunt miſtei̓a ⁊ dies feſtos appellātes. hec nos toto aīmo firmaqꝫ ſentēcia multis ſeculis ⁊ cōẜuauimꝰ ⁊ ꝯſeruamus.Uide aūt ꝙ vere ſimplices integreqꝫ nr̄e opmiones ſūt Primūenī oīm de deo opinamur ꝙ īpēꝑfectiſſimꝰ atqꝫ beatiſſimꝰ ſit. ſibi atꝫ ceteis ſufficiēs. omniū ipſe reꝝ principiū. ipſe mediū. ipſe finis. operibus notiſſimꝰ atqꝫmanifeſtiſſimꝰ. ſubſtācia penitoinuiſibilis. cui ſimile nec viderenec excogitare quicꝙͣ poſſumꝰ.Quae̓ nec mateīa vlla ad magine eius ſuſcipi nec ars iitai̓ eufingendo pōt Opera eius oculiscerminus. celū terrā ſolē lunamlucem fluuios mare aīalia plantas q̄ ipē fecit non manibꝰ neqꝫlaboe̓ nec alicuiꝰ auxilio. ſꝫ quūvoluei̓t omnia bn̄ fieri. oīa illicobona facta ſunt. Hic ſequēdusomnibꝫ hoībus ē atqꝫ colēdus.colitur aūt ſanctiſſime operacōne virtutis. Unū eſt tēplū vnius dei: amicū enim oībus. quodſimile ē cōmune templū omnibꝫē. qꝛ cōmunis deus e. hūc ſacerdotes p̄cipue colant. qͥbus vnꝰp̄eſt. huic qͥ nō obtēpea̓t tanꝙͣ