iudeos ſꝫ ōnes vſqꝫ ad hunc diem̄ in veram creatoris pietatemreduxit: atqꝫ reducit: cuiꝰ rei cāeſt: qm̄ ⁊ leges ip̄as vtiliſſimaomniū tulit. No enī virtutis ꝑtem pietatem eē docuit: ſꝫ ōnesvirtutes pietatis eē partes deciarauit: et ipſas virtutes. iuſtitiadico: modeſtiam: fortitudinem:ciuiū inter ſe cōcordia altiꝰ oībꝫimpreſſit. Omnes ei oꝑacionesnras omnia verba ⁊ cogitacōead eureferendas eſſe voluit: necaliquid hoꝝ nicāſtigatū reliqͥtDuplex enim diſciplina moꝝ e.Na quū ⁊ doctrina quid faciundū ſit diſcimꝰ. ⁊ exercitacōe faciliores ad agendum ſimus alij qͥdem legū latores altera ſolūmoracōne vſi ſūt. Nam Lacedemonij atqꝫ Cretenſes nō verb̓ ſed reatꝫ ꝯſuetudine īſtituebant. Athemenſes autem ⁊ ceteīpene greciomnes q̄ facienda eſſent vel nōlegibꝫ iubebant. Re aūt atqꝫ opera ad cōſuetudinē bn̄uiuēdi reducere hoīes neglexerunt Atuero Moyſes diligenter hec vtraqꝫ cōiunxit. nec recta uiuēdi cōſuetidine in docl̓ria priuauit:nec doctrinā ꝓcul ab exercitacōne iacere paſſus ē. ſꝫ a pͥmis ſtati alimētis incipiēs domeſticū viuēdi vſū ita ꝯplexꝰ ē. ut n̓l adeoꝑuū ſit qd̓ volūtati vtentis p̄termiſerit. ſed que comedenda ſūt.⁊ a quibꝫ abſtinēdū: ac de om
nibꝫ q̄ ſimul viuunt. de diligētiapreterea in agendo. ac de reqͥe alaboribus legem quaſi r̓gulampoſuit ſub quā tanꝙͣ ſub patreac domino viuentes nihil ex ignoratione peccamꝰ Non enim ſeniel aut bis ſed ſingulis hebdomadibus ab omni labore quieſcentes ad audiēdam legem cōuenire iuſſit ut p̄ceptis eiꝰ maxime oīm cognitis nemo ſe poſſper īprudenciā purgae̓. qd̓ cetei̓ones legū conditores itar̓ liquerunt ut plurimi vere hoīes tunctandem qͥcꝙͣ prohibitū eſſe diſcant. quū iam p̄uaicati ſint ⁊ qͥp̄cipuos maximoſqꝫ gerunt magiſtratus ignorantiam legum p̄ſe ferūt: quū legiſcō ſultos ſecumſemꝑ habeant aſſiſtētes. Quēcūqꝫ vero iudeū de Moyſi legibuˢint̓rogaueris. facilius tibi ōnespercurret ꝙ nomē ſuum proferre poſſet. Ita fit ut ab meunte nobis etate leges imprimantur ⁊raro quidem aliquis tranſgreditur. ⁊ ſi quis trangreſſus fuerit. nullo pacto penam deprecai̓poteſt. Quā ex re mirabilis generi noſtro ꝯcordiamē. Nam ⁊qꝛ eadē oīes de deo ſentīꝰ ⁊ qꝛ inviuēdi moribꝫ nulla dr̄a ē ſūmaoīes cōcordia. ꝯiūgini Nō audies emī apd̓ nos diu̓ſas de deo ſētētias: qd̓ apd̓ alios nō vulgares tm̄ veꝝ etiam ph̓i factitātquorum alij nihil omnino deū