eſſe referēda. qd̓ neſcio quomōop̄hendere q̄ant. Sꝫ hoc etiamſibi ꝯdonemꝰ. ut a intelligibileſignum ꝯp̄hende̓. a a ſenſibili veritas habei poſſit. Que aut ꝯmixtione cōpoſicone ac cū temperiediuerſoꝝ aſpectu vim fiei aſſer̄tꝑfecto cōcedent nullo mōſciripoſſe. Qūo ei quatum dimniuatur aleſiōe maligni ꝓpter inſpectiōeꝫ benigni ꝑcipiēs? Et vtꝝauferat malignꝰ qd̓ a benignocōceditur quonā locū eius aſpexeit aut mutꝫ a̓ īminuat a̓ mixtura quedā inde fiat qͥs ꝑcipiet.Que omniaſi qͥs alcius īſpiciatfacile credat non poſſe iſta humano ingenio penitus ꝑcipi.Vn ſi quis haꝝ reꝝ ꝑiculumfecerit videbit in pluribꝰ errareyveitate cōſequi genethlialogicos. Qua ob rē Eſaias etiamqͣſi hec omnibꝫ impoſſibilia ſintad filiam chaldeoꝝ qui maxīeiſta ꝓfitetur ait. Adſint ⁊ ſaluāte faciat aſtrologi: celi anuncient tibi quid tibi accidat. Hijſenim verb̓ docemur vel diligentiſſimos ī hac re chaldeos nonpoſſe p̄dicere q̄ velit vnicuiqꝫgenti deus attribuere. Hec Origenes Demonſtratū ia eē putonec deos nec bonos demonasgentiliū deos eſſe. Sꝫ ecōtra ſeductores quoſdā atꝫ maleficonulli magis rei ſtudētes ꝙͣ veritatis eu̓ſioni. Ita quū magnos
in genere hoīm errores ꝑſpexerint: fatoꝝ etiam nccitate falſaoēs pene gentes decepert. a quibus erroribꝰ nemo a ſeculo ꝙdn̄s ⁊ ſaluator nr̄ Iheſus xp̄usliberauit Que oīa idcirco in haceuāgelica p̄paracōe priora collocamus: ut rebꝫ ipẜ videas quafraude maiores nr̄i oppͥmebatur⁊ vnde nos ꝑ ſolam euāgelij doctrinam emerſimus.Is ergo Ita dictis atqꝫ diſpoſitis iā tēpuſeſt de ph̓ia hebreorūac pietate viteqꝫ moribus diſſerere. Na quoniā falſam religione gentiuno abſqꝫracōne ſpreuiſſe iā demonſtruimus. reddēda modo racō eſt. qͣre ſapiētiam hebraice ſcripturedelegimꝰ. Qd̓ autē nulla ſit culpa ab arbaris veītate velle cognoſcere alio tꝑe omnē philoſophia oēꝫqꝫ diſciplina a barbaris grecos accepiſſe on̄demus.Nunc vero aperire ꝓpoſuimusab hebreis ſolūmodo vere pietatis fūdamēta iacta fuiſſe. Ceteri enī hoīes cetereqꝫ gētes vniu̓ſe p̄ter hebreos nihil fere de immortalitate animi ſēciētes. necaliquid p̄ter hec viſibilia cogitantes corpoꝝ voluptate felicitatē terminarūt: adeo ut quaſimaxima deoꝝ voluptas ab eiscoleretur. ac ꝓpter voluptatem