fatiē totius terre: ⁊ habebat cornū inter oculos ſuos: ⁊ venit vſqꝫ ad arietem illū cornu̓tū quēvidera ſtantem corā Vbal. ⁊ cūcurrit ad eum impetu fortitudinis ſue. quumqꝫ appropiquaſſꝫꝓpe arietem efferatus eſt in eum⁊ ꝑcullit arietē. ⁊ contriuit duocornua eius. nec poterat aries reſiſtere ei quumqꝫ miſiſſꝫ eum interra cōculcauit: ⁊nemo qͥbat liberare arietē de manu eiꝰ. hircꝰautē capraꝝ magnus factus eſtminis. quumqꝫ creuiſſꝫ fractumeſt cornueiꝰ ⁊ orta ſūt quatuorcornua ſubter illud per quatuorventos celi De vno autē ex hijsegreſſum ē cornu vnū ⁊ factuēmagnum cōtra meridie De xp̄overo etia minutiſſima p̄dicta fuiſſe nō ignoramꝰ locū vbi natꝯvbi educatus ē receſſum ī egyptum miacula etiam q̄ fecit ⁊ quoIudas eū tradidit. Hec enīoīaargumēto ſunt deū ab eterno cūcta preſcire. Ipēqͦꝫ ſaluator euerſionē hieroſolimorum predixitQuorſū hecc ut faciliꝰ enodarepoſſimꝰ quo ſtellem ſigna facteſūt Sic igr̄ ſitas eē ī celo ſtellasnon ignoramꝰ. ut ⁊ ꝯtrario motu qui vniu̓ſum ⁊ alias tardiꝰalias velocius feratur. ut hoc mōꝑ varios eaꝝ aſpectus atꝫ couictiones tam vniu̓ſa ꝙͣ ſingulanon qͥdem hoīes excedit enī onimno exqͥtiſſima motus ſtellaꝝ
racio mentem hominum ſed virtutes quibꝰ ut poſtea oſtendemus hec ſcire neceſſe eſt percipiant. Quum autem homines autquibuſdam obſeruacōnibus. a̓aliquorum ſpirituum doctrinaqui ordinē ſuum tranſgreſſi multa hominibus ſuggeſſerunt. nōnulla ſtellarum motu confuſiꝰpreuiderint. putarūt eas a quibus capiuntur cauſas earum eērerum quas non efficiūt ſꝫ ſigͥficant. de quibus omnibus breuiter ac exquiſite ſcd̓m vires nōſtras dicemus. Proponatur igitur hec ordine cōſideranda. quopacto quum a ſeculo futura deusoma p̄ſciat libero nos arbitriofruam̉. ⁊ quo ſtelle nō ſint hūanaꝝ rerum cauſa. ſꝫ ſolūmō ſigna. ⁊ ꝙ homīes exactam de hijscognicōeꝫ hr̄e nequeat. ſꝫ virtutibus q̄ ſuꝑiores hoīe ſūt hec ſigͣd̓ initus depicta ſūt? Poſtremoquam cauſa fueit ut deus ſignafuturoꝝ ad cognicionē virtutuexpreſſeit? Primū igitur aggrediam̉ qd̓ gentilium ſapientes inmagnos intruſit errores. Quueī p̄ſcire deū vniu̓ſa minie negaret neceſſai̓o nos agere quicꝙͣagimꝰ credider̄t Na ſi ab et̓noīquiūt īiuſtū aliqͥd futuꝝ deuspreuidit nec ſciētia diuina fallipōt erit oīo ille īiuſtꝫ nec poſſibile ē īiuſtū eū nō fore quū nonpoſſit alit̓ age̓ ꝙͣdes p̄ſciat ex qͣ